Δύο ακόμα αγωγές εις βάρος του τραπεζικού διευθυντή

Aκόμη δύο αγω­γές σε βάρος του τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή, που πρω­τα­γω­νί­στη­σε σε υπό­θε­ση πα­ρα­τρα­πε­ζι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας σε κε­ντρι­κό υπο­κα­τά­στη­μα συ­στη­μι­κής τρά­πε­ζας στο νησί της Ρόδου, υπο­βλή­θη­καν αρ­μο­δί­ως ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου.

Η πρώτη αγωγή υπο­βλή­θη­κε από έναν μέ­το­χο γνω­στής ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας του νη­σιού, που στρέ­φε­ται κατά του πρώην τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή αλλά και της τρά­πε­ζας.

Όπως εκ­θέ­τει στην αγωγή του δια­τη­ρού­σε επί μακρύ χρο­νι­κό διά­στη­μα στην τρά­πε­ζα λο­γα­ρια­σμό με υπό­λοι­πο πα­γί­ως ύψους 100.000 ευρώ.

Ο ενα­γό­με­νος διευ­θυ­ντής, που επι­δεί­κνυε πάντα εξυ­πη­ρε­τι­κή συ­μπε­ρι­φο­ρά προς το πρό­σω­πό του κέρ­δι­σε την εμπι­στο­σύ­νη του και μά­λι­στα εξαι­τί­ας του προ­χω­ρη­μέ­νου της ηλι­κί­ας του (είναι 85 ετών) με­τέ­βαι­νε ο ίδιος στην οικία του για συ­ναλ­λα­γές του, διότι είχε δυ­σκο­λία στις με­τα­κι­νή­σεις του.

Όπως ισχυ­ρί­ζε­ται από τον λο­γα­ρια­σμό του αυτό υπε­ξαί­ρε­σε συ­νο­λι­κά χρη­μα­τι­κό ποσό ύψους 50.000 ευρώ.

Πιο συ­γκε­κρι­μέ­να φέ­ρε­ται να έπει­σε τον υπε­ρή­λι­κα ότι θα επέν­δυε τα χρή­μα­τά του για χρο­νι­κό διά­στη­μα τριών μηνών σε κλει­στούς – προ­θε­σμια­κούς λο­γα­ρια­σμούς που θα του απέ­δι­δαν υψη­λό­τε­ρη από­δο­ση – τό­κους.

Ο ενά­γων δια­τεί­νε­ται μά­λι­στα ότι του απέ­δι­δε κάθε φορά που «πα­ρερ­χό­ταν» η ημε­ρο­μη­νία του εκά­στο­τε προ­θε­σμια­κού λο­γα­ρια­σμού (στον οποίο υπο­τί­θε­ται ότι δέ­σμευε τα χρή­μα­τά του) το ποσό που υπο­τί­θε­ται ότι αντι­στοι­χού­σε στους τό­κους, κα­τα­θέ­το­ντάς το ο ίδιος ή με τη βο­ή­θεια υφι­στα­μέ­νων του υπαλ­λή­λων της τρά­πε­ζας, στο λο­γα­ρια­σμό του και ανα­φέ­ρο­ντάς του ότι ξα­να­δέ­σμευ­σε το ποσό σε αντί­στοι­χο προ­θε­σμια­κό λο­γα­ρια­σμό, αντί­στοι­χης διάρ­κειας.

Ο ενά­γων το­νί­ζει επί­σης ότι σε συ­νά­ντη­ση η οποία έγινε με την πα­ρου­σία του πλη­ρε­ξου­σί­ου δι­κη­γό­ρου του και επι­τε­λών της τρά­πε­ζας κα­τέ­λη­ξαν από κοι­νού στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι το υπε­ξαι­ρε­θέν ποσό των 50.000 € δια­σταυ­ρώ­θη­κε – εντο­πί­σθη­κε απο­κλει­στι­κά σε συ­ναλ­λα­γές μετά τις 26 Μαρ­τί­ου 2013, τις οποί­ες φαι­νο­με­νι­κά είχε εκτε­λέ­σει αλλά δεν έφε­ραν τη δική του γνή­σια υπο­γρα­φή!

Με την αγωγή του ζητά να απο­ζη­μιω­θεί με το ποσό των 50.000 ευρώ του κε­φα­λαί­ου που του υπε­ξαι­ρέ­θη­κε και ακόμη 30.000 ευρώ για ηθική βλάβη που υπέ­στη.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Στρά­τος Κα­ρα­νι­κό­λας.

Η δεύ­τε­ρη αγωγή κατά του τρα­πε­ζι­κού διευ­θυ­ντή και της τρά­πε­ζας υπο­βλή­θη­κε από έναν κά­τοι­κο της Ρόδου.

Ο ενά­γων δια­τεί­νε­ται ότι την 1η Απρι­λί­ου 2015 άνοι­ξε στην τρά­πε­ζα προ­θε­σμια­κό λο­γα­ρια­σμό ύψους 15.000 ευρώ.

Ο πρώην διευ­θυ­ντής του κα­τα­στή­μα­τος φέ­ρε­ται να του πρό­τει­νε διά­φο­ρα “τρα­πε­ζι­κά” προ­ϊ­ό­ντα με προ­νο­μια­κό επι­τό­κιο, τα οποία θα μπο­ρού­σε ο ίδιος να πε­τύ­χει λόγω της ιδιό­τη­τάς του και αφή­νο­ντάς του να φανεί κατ’ εξαί­ρε­ση για εκεί­νον λόγω και της προ­σω­πι­κής γνω­ρι­μί­ας τους.

Επι­σκέ­φθη­κε το γρα­φείο του, προ­κει­μέ­νου να κα­τα­θέ­σει τα χρή­μα­τα στην τρά­πε­ζα και να συ­ντα­χθεί η σχε­τι­κή σύμ­βα­ση.

Εκεί­νη την ώρα, το σύ­στη­μα της τρά­πε­ζας (όπως του είπε) είχε πρό­βλη­μα, με συ­νέ­πεια να μην μπο­ρεί να ολο­κλη­ρω­θεί η συ­ναλ­λα­γή.

Ο διευ­θυ­ντής, φέ­ρε­ται να του πρό­τει­νε να αφή­σει τα χρή­μα­τα σε εκεί­νον, ώστε μόλις απο­κα­θί­στα­το το σύ­στη­μα, να φρο­ντί­σει ο ίδιος για το άνοιγ­μα του λο­γα­ρια­σμού. Ο ενά­γων υπο­στη­ρί­ζει ότι δέ­χτη­κε και του ζή­τη­σε μια από­δει­ξη ένα χαρτί, που θα βε­βαί­ω­νε ότι η τρά­πε­ζα κρά­τη­σε το ποσό των 15.000 €, προ­κει­μέ­νου να ανοι­χθεί προ­θε­σμια­κός λο­γα­ρια­σμός στο όνομά του.

Του πρό­τει­νε να του το βε­βαιώ­σει σε ένα απλό λευκό χαρτί, πράγ­μα που αρ­νή­θη­κε, με συ­νέ­πεια να του χο­ρη­γή­σει μία προ­σω­πι­κή του επι­τα­γή, ίσης αξίας, ώστε να νιώ­θει εξα­σφα­λι­σμέ­νος. Η επι­τα­γή αυτή είχε εκ­δο­θεί με φε­ρό­με­νη ημε­ρο­μη­νία 25 Μαϊου 2015 εις δια­τα­γήν “εμού του ιδίου”.

Ο ενά­γων την πήρε  και έκτο­τε επι­σκέ­φθη­κε το κα­τά­στη­μα, ζη­τώ­ντας του να του πα­ρα­δώ­σει τη σύμ­βα­ση ανοίγ­μα­τος του λο­γα­ρια­σμού και τον τίτλο αυτής, αλλά και πάλι επι­κα­λού­με­νος φόρτο ερ­γα­σί­ας και εκ­με­ταλ­λευό­με­νος το γε­γο­νός ότι κάθε φορά βρι­σκό­ταν απα­σχο­λη­μέ­νος με άλλες ερ­γα­σί­ες της τρά­πε­ζας, τον πα­ρα­κα­λού­σε να πάει άλλη μέρα για να τον εξυ­πη­ρε­τή­σει.

Επει­δή η συ­μπε­ρι­φο­ρά του του φά­νη­κε ύπο­πτη ενήρ­γη­σε έρευ­να σε άλλο κα­τά­στη­μα της τρά­πε­ζας, οπότε και δια­πί­στω­σε πως ου­δέ­πο­τε ανοί­χτη­κε προ­θε­σμια­κή κα­τά­θε­ση ενώ πλέον είναι σχε­δόν βέ­βαιος ότι τα χρή­μα­τα τα ιδιο­ποι­ή­θη­κε ο  ίδιος αφού τις μέρες εκεί­νες ενη­με­ρώ­θη­κε από δη­μο­σιεύ­σεις στον τύπο πως πα­ρό­μοια πε­ρι­στα­τι­κά έχουν συμ­βεί με θύ­μα­τα επί­σης άλ­λους πε­λά­τες της τρά­πε­ζας.

Την υπό­θε­ση χει­ρί­ζε­ται ο δι­κη­γό­ρος κ. Μηνάς Τσέρ­κης.