• Συνεχίζεται σήμερα η διαδικασία που πυροδότησε η μήνυση του Τηλέμαχου Καμπούρη, με μάρτυρα τον επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας, εξέλιξη με ιδιαίτερο θεσμικό αποτύπωμα
Η προκαταρκτική εξέταση που προκάλεσε η υποβολή μήνυσης του ανεξάρτητου δημοτικού συμβούλου κ. Τηλέμαχου Καμπούρη κατά του Δημάρχου Ρόδου κ. Αλέξανδρου Κολιάδη και του προέδρου της ΔΕΥΑΡ κ. Σωτήρη Βαγιανού συνεχίζεται σήμερα, με τη λήψη κατάθεσης από τον επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας στο Δημοτικό Συμβούλιο Ρόδου κ. Νικόλαο Γερονικόλα.
Η παρουσία του συγκεκριμένου μάρτυρα στη διαδικασία, ως μάρτυρα υπεράσπισης του κ. Καμπούρη, αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα τόσο στο πολιτικό πεδίο όσο και στο ποινικό σκέλος της υπόθεσης, καθώς προέρχεται από διαφορετική παράταξη από εκείνη με την οποία κατήλθε στις εκλογές ο μηνυτής.
Το σκηνικό που οδήγησε στη Δικαιοσύνη δεν είναι ένα μεμονωμένο επεισόδιο έντασης. Σύμφωνα με όσα περιγράφονται στην έγκληση που υπεβλήθη στις 08-08-2025, αφετηρία υπήρξε η συνεδρίαση της 31-07-2025, η οποία μεταδιδόταν ζωντανά μέσω YouTube και Facebook και στη συνέχεια παρέμεινε αναρτημένη, αποκτώντας χαρακτήρα ψηφιακού τεκμηρίου. Στην ίδια έγκληση καταγράφεται ότι το βίντεο της συνεδρίασης είχε ήδη συγκεντρώσει περισσότερες από 10.800 προβολές στο Facebook και περισσότερες από 2.065 προβολές στο YouTube, στοιχείο που, κατά την περιγραφή του κ. Καμπούρη, επιτείνει την έκταση της δημόσιας έκθεσης των λεγομένων.
Από την αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου στο ποινικό πεδίο
Η ουσία της διαμάχης, όπως αποτυπώνεται στο υλικό που επικαλείται ο κ. Καμπούρης, αφορά σε φράσεις και χαρακτηρισμούς που φέρονται να εκτοξεύθηκαν δημόσια κατά τη διάρκεια της συνεδρίασης, ενώπιον αιρετών και κοινού και μέσω διαδικτυακής μετάδοσης. Ο δημοτικός σύμβουλος υποστηρίζει ότι προσβλήθηκαν επανειλημμένα η τιμή, η υπόληψη και η επαγγελματική του ιδιότητα ως δικηγόρου και μέλους του Δικηγορικού Συλλόγου Ρόδου, αποδίδοντας στους δύο εγκαλούμενους τέλεση αδικημάτων που περιγράφει ως δημόσια συκοφαντική δυσφήμιση και δημόσια εξύβριση, κατ’ εξακολούθηση.
Στο ιστορικό της έγκλησης περιγράφεται ότι ο κ. Καμπούρης έθεσε ερώτημα με αφορμή δημοσίευμα της ιστοσελίδας Newsbreak.gr της 30-07-2025, το οποίο, όπως αναφέρει, παρουσίαζε δημόσιο έγγραφο του Υπουργείου Περιβάλλοντος και Ενέργειας και έκανε αναφορά σε πρόστιμα συνολικού ύψους άνω του 1.000.000 ευρώ που φέρονται να επιβλήθηκαν σε επιχειρήσεις συμφερόντων της οικογένειας Βαγιανού. Στο ίδιο πλαίσιο, σε δημόσιες τοποθετήσεις του, ο κ. Καμπούρης ανέφερε ότι ζήτησε την παραίτηση του Προέδρου της ΔΕΥΑΡ για λόγους ηθικής τάξεως, ενώ υποστήριξε πως αντί απαντήσεων επί της ουσίας δέχθηκε έντονη προσωπική επίθεση.
Το ζήτημα της ζωντανής μετάδοσης ως πολλαπλασιαστής της έντασης
Κρίσιμο στοιχείο, όπως προκύπτει από την περιγραφή, είναι ο ρόλος της ζωντανής μετάδοσης. Η πρακτική της δημόσιας προβολής των συνεδριάσεων εμφανίζεται ως μέτρο διαφάνειας, όμως στην ίδια αφήγηση προβάλλεται και ως μηχανισμός πολλαπλασιασμού της έντασης και της κοινωνικής απήχησης των συγκρούσεων. Όταν η αντιπαράθεση ξεφεύγει από τον πολιτικό αντίλογο και αγγίζει την προσωπική στοχοποίηση, η δημόσια μετάδοση μετατρέπει τα λεγόμενα σε αναπαράξιμο υλικό, με συνέπειες που δεν περιορίζονται στο ακροατήριο της αίθουσας, αλλά επεκτείνονται σε χιλιάδες θεατές.
Η κατάθεση Γερονικόλα και το μήνυμα υπέρβασης των παραταξιακών γραμμών
Σήμερα, η κατάθεση του κ. Γερονικόλα προσδίδει νέα διάσταση στην προκαταρκτική εξέταση. Στην έγκληση του κ. Καμπούρη, ο κ. Γερονικόλας περιλαμβάνεται ρητά στη λίστα των μαρτύρων που προτείνει ο μηνυτής, μαζί με ένα συγγενικό του πρόσωπο. Η επιλογή του, όμως, δεν είναι μια τυπική κίνηση. Έχει πολιτικό φορτίο, επειδή πρόκειται για επικεφαλής άλλης παράταξης και όχι για στέλεχος που κινείται εντός της ίδιας εκλογικής ομάδας με τον κ. Καμπούρη.
Σε πολιτικό επίπεδο, μια τέτοια εξέλιξη μπορεί να εκληφθεί ως ένδειξη ότι το περιστατικό δεν αντιμετωπίζεται αποκλειστικά ως εσωτερική διαμάχη μεταξύ πλειοψηφίας και μιας συγκεκριμένης αντιπολίτευσης, αλλά ως υπόθεση που διαπερνά τις παραταξιακές διαχωριστικές γραμμές. Η κατάθεση ενός επικεφαλής διαφορετικής παράταξης ως μάρτυρα υπεράσπισης, ειδικά όταν έχει προηγηθεί δημόσια κριτική για την ποιότητα του θεσμικού λόγου, λειτουργεί ως σήμα ότι το ζήτημα ξεπερνά την προσωπική αντιπαράθεση και αγγίζει τη συνολική εικόνα λειτουργίας του Δημοτικού Συμβουλίου.
Επιπλέον, στο επίπεδο του πολιτικού συμβολισμού, η κίνηση αυτή μπορεί να μεταφραστεί ως έμμεση αποδοκιμασία της θεσμικής εκτροπής που περιγράφεται, ανεξάρτητα από την κομματική ή παραταξιακή τοποθέτηση. Όταν μια άλλη παράταξη επιλέγει να σταθεί ως μάρτυρας υπεράσπισης σε υπόθεση που αφορά δημόσιες προσβολές και συμπεριφορές εντός του κορυφαίου οργάνου του Δήμου, τότε η σύγκρουση αποκτά χαρακτηριστικά ευρύτερης κρίσης πολιτικού πολιτισμού, με πιθανές επιπτώσεις στις ισορροπίες, στις συνεργασίες, αλλά και στην αξιοπιστία του συνολικού αυτοδιοικητικού συστήματος.
Η ποινική διάσταση της επιλογής μάρτυρα από άλλη παράταξη
Στο ποινικό σκέλος, η κατάθεση του κ. Γερονικόλα έχει επίσης ειδικό βάρος, όχι επειδή προδικάζει οτιδήποτε, αλλά επειδή επηρεάζει τη συνολική αξιολόγηση αξιοπιστίας και συμφραζομένων. Ένας μάρτυρας που δεν προέρχεται από τον στενό πολιτικό κύκλο του μηνυτή και δεν έχει την άμεση παραταξιακή ταύτιση, μπορεί να θεωρηθεί ότι προσφέρει κατάθεση με διαφορετικό σημείο αναφοράς, ιδιαίτερα όταν η υπόθεση εδράζεται σε δημόσια συνεδρίαση, σε βίντεο και σε περιγραφές λεγομένων.
Σε υποθέσεις που αφορούν προσβολές μέσω δημόσιου λόγου, το υλικό των βίντεο και των απομαγνητοφωνήσεων έχει κεντρικό ρόλο, όμως η μαρτυρία συχνά φωτίζει το πλαίσιο, τον τρόπο εκφοράς, τις αντιδράσεις στην αίθουσα και τη συνολική ατμόσφαιρα της συνεδρίασης. Η κατάθεση ενός αυτοτελούς πολιτικού παράγοντα, που δεν είναι οργανικά συνδεδεμένος με τον μηνυτή, μπορεί να λειτουργήσει ως πρόσθετο στοιχείο για την αποτύπωση του πλαισίου, ειδικά σε μια διαδικασία προκαταρκτικής εξέτασης που εξετάζει αν συντρέχουν ενδείξεις για τα αδικήματα που καταγγέλλονται.
Το ευρύτερο θεσμικό διακύβευμα για τον Δήμο
Πέρα από τα πρόσωπα, στο επίκεντρο βρίσκεται το ίδιο το Δημοτικό Συμβούλιο ως θεσμός. Η υπόθεση αναδεικνύει το ρήγμα ανάμεσα στον ρόλο του οργάνου, που είναι η συζήτηση και ο έλεγχος της διοίκησης, και σε μια εικόνα έντονης αντιπαράθεσης που, σύμφωνα με την καταγγελία, διολισθαίνει σε προσωπικές αιχμές, σε χαρακτηρισμούς και σε δημόσια απαξίωση. Η μεταφορά της διαμάχης από το πολιτικό πεδίο στη Δικαιοσύνη, με την Εισαγγελία να καλείται να αποτιμήσει τους ισχυρισμούς, προσθέτει ένα δεύτερο επίπεδο θεσμικής πίεσης, αφού από εδώ και πέρα οι δημόσιες συγκρούσεις δεν κρίνονται μόνο πολιτικά, αλλά και μέσα από τα φίλτρα της ποινικής διερεύνησης.
Η σημερινή κατάθεση εντάσσεται σε αυτό το διπλό πλαίσιο. Από τη μια, συνεχίζεται μια διαδικασία που αφορά συγκεκριμένες καταγγελίες για λεγόμενα και προσβολές. Από την άλλη, η σύνθεση των μαρτύρων και ειδικά η παρουσία του επικεφαλής της ελάσσονος μειοψηφίας ως μάρτυρα υπεράσπισης, επαναφέρει το ερώτημα για το κατά πόσο η πολιτική αντιπαράθεση στο νησί έχει περάσει πλέον σε φάση όπου οι θεσμικές ισορροπίες δοκιμάζονται ταυτόχρονα σε πολιτικό και ποινικό επίπεδο.
