Σοκ: 31χρονη με διαταραχή φύλου ζούσε απομονωμένη σε τρώγλη σε άθλια κατάσταση!

Ο επί­λο­γος ενός απί­στευ­του για τα δεδο­μένα της κοσμο­πο­λί­τι­κης Ρόδου κοι­νω­νι­κού δρά­μα­τος, με πρω­τα­γω­νί­στρια μια 31χρονη γυναίκα, με δια­τα­ραχή φύλου και ψυχο­λο­γικά προ­βλή­ματα, που ζούσε την τελευ­ταία 10ετία (του­λά­χι­στον) απο­μο­νω­μένη και κλει­σμένη σε μια τρώγλη, χωρίς παρά­θυρα, σε κεντρικό σημείο δημο­τι­κής ενό­τη­τας της ανα­το­λι­κής πλευράς του νησιού, χωρίς να απο­δέ­χε­ται τις επι­σκέ­ψεις ανθρώ­πων, ακόμη και συγ­γε­νών, εγράφη χθες.

Η 31χρονη, βρέθηκε σε ένα «μολυ­σμένο» και επι­κίν­δυνο για την υγεία της σπίτι από αστυ­νο­μι­κούς που έστησαν σε εκτέ­λεση δικα­στι­κής από­φα­σης, επι­χεί­ρηση για τον υπο­χρε­ω­τικό εγκλει­σμό της σε ίδρυμα για να της παρέ­χο­νται εφ’ εξής τα στοι­χειώδη.

Προη­γή­θηκε έκθεση κοι­νω­νι­κού λει­τουρ­γού αλλά και ψυχο­λό­γου αφού η Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου επι­λή­φθηκε ανώ­νυ­μης καταγ­γε­λίας για την κατά­σταση της 31χρονης γυναί­κας, που δεν ήθελε καν την συν­δρομή των υπε­ρή­λι­κων γονέων της.

Οι σκηνές που κατα­γρά­φη­σαν το τελευ­ταίο διά­στημα και μέχρι να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί η επι­χεί­ρηση για την μετα­φορά της χθες στο νοσο­κο­μείο δεν περι­γρά­φο­νται εύκολα.

Τα άκρα της 31χρονης έχουν υποστεί σύμφωνα με αυτό­πτες μάρ­τυ­ρες εκτε­τα­μένη μόλυνση ενώ τα δάκτυλα των ποδιών της δεν ξεχω­ρί­ζουν από τα νύχια.

Η εικόνα του υπνο­δω­μα­τίου θύμισε σκηνές από θρίλερ.

Σε κάθε κοι­νω­νία υπάρχει ένα σύνολο άγραφων κανόνων σχετικά με το ποιες είναι οι αρμό­ζου­σες συμπε­ρι­φο­ρές για το κάθε φύλο, για τους άντρες και τις γυναί­κες.

Οι κανόνες αυτοί καλύ­πτουν ποι­κί­λους τομείς, όπως είναι ο τρόπος ένδυσης, οι δρα­στη­ριό­τη­τες, τα ενδια­φέ­ρο­ντα, οι κινή­σεις του σώματος ακόμα και ο τρόπος έκφρα­σης των συναι­σθη­μά­των.

Η τήρηση των κανόνων αυτών θεω­ρεί­ται απα­ραί­τητη προ­ϋ­πό­θεση για την ομαλή ένταξη του κάθε ατόμου στο κοι­νω­νικό σύνολο, στο οποίο ανήκει.

Η δια­μόρ­φωση συμπε­ρι­φο­ράς ανά­λο­γης με το φύλο είναι μια δια­δι­κα­σία, η οποία ξεκινά από πολύ νωρίς, από τη βρεφική ακόμα ηλικία. Τα κορί­τσια έχουν πολύ μεγα­λύ­τερα περι­θώ­ρια ελευ­θε­ρίας στη δια­μόρ­φωση της συμπε­ρι­φο­ράς τους γιατί στο ρόλο τους περι­λαμ­βά­νο­νται και εκδη­λώ­σεις που είναι χαρα­κτη­ρι­στι­κές των αγοριών.

Ωστόσο, στην πορεία της ανά­πτυ­ξης είναι απόλυτα φυσιο­λο­γικό τα παιδιά να παίζουν εναλλάξ τους ρόλους του φύλου, γεγονός που βοηθάει στην κατα­νό­ηση των ρόλων και στη δια­μόρ­φωση της δικής τους ταυ­τό­τη­τας.

Επίσης, αρκετές φορές τα παιδιά επι­λέ­γουν την ενα­σχό­ληση με κάποια δρα­στη­ριό­τητα, η οποία κοι­νω­νικά έχει σχε­τι­σθεί με το αντί­θετο φύλο, απλά και μόνο για να δια­τη­ρή­σουν μια κοντινή επαφή με τον αντί­στοιχο γονέα.

Οι περι­πτώ­σεις εκείνες οι οποίες θα μπο­ρού­σαν να θεω­ρη­θούν ενδεί­ξεις κάποιας δια­τα­ρα­χής είναι οι περι­πτώ­σεις παιδιών που ενώ κατα­νο­ούν ότι ανήκουν στο ένα ή το άλλο φύλο, αδυ­να­τούν να απο­δε­χτούν τους ρόλους και τις συμπε­ρι­φο­ρές που συνο­δεύ­ουν αυτό.

Έτσι, αρχί­ζουν να αισθά­νο­νται και να εκφρά­ζουν δυσφο­ρία για το φύλο τους αλλά και μια έντονη επι­θυ­μία να ανήκουν στο άλλο φύλο, η οποία εκδη­λώ­νε­ται με την υιο­θέ­τηση αντί­στοι­χων συμπε­ρι­φο­ρών.

Στις παρα­πάνω περι­πτώ­σεις, πιθανόν να μιλάμε για δυσφο­ρία του φύλου παλαιό­τερα γνωστή ως δια­τα­ραχή της ταυ­τό­τη­τας του φύλου η οποία ακο­λου­θεί­ται από συναι­σθη­μα­τι­κές και ψυχο­λο­γι­κές δυσκο­λίες, όπως είναι η κατά­θλιψη, η χαμηλή αυτο­ε­κτί­μηση, το άγχος και ο φόβος της απο­κά­λυ­ψης, τα οποία με τη σειρά τους μπορεί να οδη­γή­σουν σε απο­μό­νωση ακόμα και σε από­πει­ρες αυτο­κτο­νίας.

Επι­πλέον τα παιδιά αλλά και οι ενή­λι­κες με δυσφο­ρία του φύλου στιγ­μα­τί­ζο­νται και γίνο­νται θύματα ρατσι­σμού και εκφο­βι­σμού.

Αρμο­δίως θεω­ρεί­ται ότι η περί­πτωση της 31χρονης πιθα­νό­τατα να ανήκει στις περι­πτώ­σεις δια­τα­ρα­χής φύλου.

Φέρεται να έχει εισπρά­ξει στην πορεία της ζωής της και κυρίως στα σχολικά χρόνια απα­ξί­ωση και να βίωσε από νωρίς τον κοι­νω­νικό απο­κλει­σμό από τους συγ­χω­ρια­νούς της κυρίως τους συνο­μί­λη­κους της.

Υπέστη κατά­θλιψη, απο­μο­νώ­θηκε και οδη­γή­θηκε στην απόφαση να απο­κο­πεί ορι­στικά από τον κοι­νω­νικό της περί­γυρο ακόμη και από την οικο­γέ­νειά της.

Οι εκδη­λώ­σεις της πλέον απέ­να­ντι στους ανθρώ­πους που την προ­σεγ­γί­ζουν είναι εκδη­λώ­σεις θυμού, έχει εξάρ­σεις, βρίζει και θεωρεί ότι ούτε οι γονείς της την υπο­στή­ρι­ξαν όταν επέλεξε να συμπε­ρι­φέ­ρε­ται ως άνδρας.

Οι γεί­το­νες της δεν επι­δεί­κνυαν ενδια­φέ­ρον και η ίδια υπήρξε εξαι­ρε­τικά εχθρική απέ­να­ντί τους.

Η 31χρονη γυναίκα ασχο­λεί­ται μόνο με τον υπο­λο­γι­στή της, δεν έχει καμία επι­κοι­νω­νία με τους συμ­μα­θη­τές της και την οικο­γέ­νειά της και δεν την επι­σκέ­πτο­νται ούτε συγ­γε­νείς, ούτε γεί­το­νες.

Παρέ­μεινε εσώ­κλει­στη σε αυτό­νομο χώρο της πατρι­κής της οικίας ο οποίος περι­λαμ­βά­νει κρεβάτι, τηλε­ό­ραση και υπο­λο­γι­στή.

Οι γονείς φοβού­νται τις φωνές της και δεν επε­δί­ω­ξαν οποια­δή­ποτε αλλαγή. Εξάλλου η κόρη τους δεν μετα­κι­νείτο στο υπό­λοιπο σπίτι.

Κάθε προ­σπά­θεια της οικο­γέ­νειας να υπο­στη­ρι­χθεί από ειδι­κούς απέβη άκαρπη γιατί η ίδια δεν επι­θυ­μούσε υπο­στή­ριξη από ψυχο­λόγο.