Μαθητές των Εκπαιδευτηρίων «ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ» στη Fuerteventura στις Κανάριες Νήσους

με το Erasmus+ για το πρό­γραμμα P.A.G.E.

Το Λύκειο των Εκπαι­δευ­τη­ρίων «ΡΟΔΙΩΝ ΠΑΙΔΕΙΑ» συμ­με­τείχε στην τέταρτη και τελευ­ταία κινη­τι­κό­τητα του Ευρω­παϊ­κού προ­γράμ­μα­τος Erasmus+ με θέμα «Planning A Green Environment» (P.A.G.E.) στο νησί Fuerteventura των Κανά­ριων Νήσων, που ανήκει στην Ισπανία και απο­τε­λεί μέρος την Ευρω­παϊ­κής Ένωσης, από τις 30 Απρι­λίου μέχρι τις 8 Μαΐου 2022.

Κατά τη διάρ­κεια της παρα­μο­νής τους στην Fuerteventura οι μαθητές και οι εκπαι­δευ­τι­κοί επι­σκέ­φθη­καν μια μονάδα αφα­λά­τω­σης αντί­στρο­φης ώσμωσης για την παρα­γωγή πόσιμου νερού από θαλασ­σινό νερό στην περιοχή Morro Jable. Από το 1993, που κατα­σκευά­στη­καν στο Puerto del Rosario οι πρώτες μονάδες αφα­λά­τω­σης, μέχρι και σήμερα παρά­γο­νται συνο­λικά 32000 m3 την ημέρα που αντι­προ­σω­πεύει το 50% της τρέ­χου­σας παρα­γω­γής όλων των σταθμών Αφα­λά­τω­σης θαλασ­σι­νού νερού που είναι εγκα­τε­στη­μένα στο νησί. Αυτές οι σύγ­χρο­νες εγκα­τα­στά­σεις παρα­γω­γής και δια­νο­μής νερού καλύ­πτουν πλήρως όλες τις ανάγκες της γεωρ­γίας, της κτη­νο­τρο­φίας και της βιο­μη­χα­νίας ,ακόμη και την τρο­φο­δο­σία των νοι­κο­κυ­ριών, όμως το πόσιμο νερό προ­έρ­χε­ται από άλλες πηγές.

Μεταξύ άλλων, οι μαθητές συμ­με­τεί­χαν σε ένα πλούσιο πρό­γραμμα δρα­στη­ριο­τή­των με σκοπό τη γνω­ρι­μία τους με τις ανα­νε­ώ­σι­μες πηγές ενέρ­γειας που χρη­σι­μο­ποιού­νται από τις χώρες που συμ­με­τέ­χουν στο πρό­γραμμα και την ευαι­σθη­το­ποί­ησή τους στη χρήση τους.

Η συμ­με­τοχή των μαθητών και των εκπαι­δευ­τι­κών στο συγκε­κρι­μένο πρό­γραμμα τους έδωσε την ευκαι­ρία να γνω­ρί­σουν την κουλ­τούρα όλων των χωρών που συμ­με­τεί­χαν στο πρό­γραμμα, να δοκι­μά­σουν τοπικές γεύσεις και να γυρί­σουν γεμάτοι με νέες εμπει­ρίες, εικόνες και συναι­σθή­ματα.

Το Λύκειο του σχο­λείου μας εκπρο­σω­πή­θηκε από τρεις μαθή­τριες: την Κασάπη Σοφία (Β’ Λυκείου), την Πανά Φένια (Β’ Λυκείου) και την Παππά Έφη (Β’ Λυκείου). Τα παιδιά

συνό­δευ­σαν ο Διευ­θυ­ντής του Λυκείου κ. Ανα­γνω­στά­κης Ευρι­πί­δης και η καθη­γή­τρια Οικο­νο­μι­κών κ. Παπα­κων­στα­ντί­νου Ειρήνη.

Για την εμπει­ρία τους από το πρό­γραμμα, οι μαθή­τριες μάς γράφουν:

Κασάπη Σοφία: Είναι δύσκολο να βάλω αυτές τις πέντε μέρες σε μια παρά­γραφο. Οι σχέσεις που δημιουρ­γή­θη­καν με τα παιδιά από όλη την Ευρώπη, οι στιγμές που ζήσαμε μαζί , οι ανα­μνή­σεις που δημιουρ­γή­σαμε και θα μας συντρο­φεύ­ουν για μια ζωή είναι ακα­τόρ­θωτο να της εξηγήσω. Το πρό­γραμμα αυτό μου έδωσε την ευκαι­ρία να γνωρίσω άτομα με δια­φο­ρε­τική κουλ­τούρα, αλλά με κοινό στόχο να κάνουμε τον πλανήτη μας πιο πράσινο. Έμαθα τόσα πράγ­ματα, από τα δια­φο­ρε­τικά εκπαι­δευ­τικά συστή­ματα ανά χώρα μέχρι τους παρα­δο­σια­κούς χορούς, τα φαγητά και τα παι­χνί­δια, όχι μόνο της χώρας που επι­σκέ­φτηκα αλλά και των υπο­λοί­πων. Εάν είχα μια χρο­νο­μη­χανή, θα γύριζα στην πρώτη μέρα ξανά και ξανά για να ζήσω αυτή την μονα­δική εμπει­ρία από την αρχή. Η μέρα του απο­χαι­ρε­τι­σμού ήταν ένα από τα δυσκο­λό­τερα πράγ­ματα που έχω κληθεί να κάνω. Το δέσιμο με τα παιδιά αυτά είναι μονα­δικό. Ελπίζω να έχω την ευκαι­ρία να τα ξαναδώ. Είναι μια εμπει­ρία που θα πρό­τεινα σε κάθε μαθητή ανε­πι­φύ­λα­κτα!

Παππά Έφη: Είχα την ευκαι­ρία να είμαι ένα από τα μέλη που συμ­με­τεί­χαν σε αυτή την υπέροχη εμπει­ρία, το Erasmus+. Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα πολλές προσ­δο­κίες, αλλά με δια­ψεύ­σαν όλα. Ήταν μια εξαι­ρε­τική εμπει­ρία που ο καθένας πρέπει να τη ζήσει, αφού σου δίνεται η ευκαι­ρία να κάνεις τόσες γνω­ρι­μίες, να μάθεις και­νούρ­για πράγ­ματα, να δεις άλλους πολι­τι­σμούς και κουλ­τού­ρες. Ωστόσο, το τέλος είναι πολύ σκληρό καθώς γνω­ρί­ζεις ότι κάποια άτομα δεν θα τα ξανα­δείς ποτέ. Όλα αυτά θα μου μείνουν ανε­ξί­τηλα γραμ­μένα στη μνήμη.

Πανά Φένια: Είχα και εγώ την ευκαι­ρία να συμ­με­τά­σχω στο πρό­γραμμα του Erasmus+. Μία εμπει­ρία απί­στευτη, ένα ταξίδι γεμάτο ανα­μνή­σεις, εμπει­ρίες και συναι­σθή­ματα που δεν χωράνε σε μία παρά­γραφο. Είναι κάτι που θα μου μείνει αξέ­χα­στο και δεν μπο­ρούσα καν να το φαντα­στώ ότι σε τόσο σύντομο χρονικό διά­στημα, δημιούρ­γησα δυνατές φιλίες με άτομα από άλλες χώρες, με δια­φο­ρε­τική γλώσσα και δια­φο­ρε­τική κουλ­τούρα. Συναι­σθή­ματα που δεν θα μπο­ρού­σαν να λείπουν από αυτό το ταξίδι ήταν η στε­να­χώ­ρια και η λύπη της στιγμής του απο­χω­ρι­σμού…..