Τρεις υποθέσεις βιασμών ενώπιον του Μικτού Ορκωτού

Τρεις υπο­θέ­σεις βιασμών θα απα­σχο­λή­σουν το Μικτό Ορκωτό Δικα­στή­ριο της Ρόδου.

Στην πρώτη κατη­γο­ρού­με­νος είναι ένας Πακι­στα­νός, που παρα­πέμ­φθηκε στο λαϊκό δικα­στή­ριο με απόφαση του Τρι­με­λούς Δικα­στη­ρίου Ανη­λί­κων της Κω, που εξέτασε την υπόθεση και έκρινε εαυτό αναρ­μό­διο για να την δικάσει.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται την 9η Νοεμ­βρίου 2008 και ώρα 20.30 να ακι­νη­το­ποί­ησε έναν ανήλικο και να εισή­γαγε παρά τη θέληση του στον πρωκτό του ένα ξύλινο μπα­στούνι με ξύλινη λαβή, που χρη­σι­μο­ποιεί­ται για το άθλημα του κρίκετ, συνο­λι­κού μήκους 80 εκα­το­στών και δια­μέ­τρου 10 εκα­το­στών, ικα­νο­ποιώ­ντας με αυτό τον τρόπο τη γενε­τή­σια επι­θυ­μία του.

-Μια σοβαρή καταγ­γε­λία ομα­δι­κού βιασμού Αγγλί­δας από τρεις ομο­ε­θνείς της, που μετά από απαλ­λα­κτική κρίση του Συμ­βου­λίου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, έφτασε με ενέρ­γειες της φερό­με­νης ως θύματος μέχρι το δικα­στή­ριο της Χάγης, θα απα­σχο­λή­σει το ίδιο δικα­στή­ριο.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου είχε κρίνει ότι δεν θα πρέπει να γίνει κατη­γο­ρία για το αδίκημα του ομα­δι­κού βιασμού στους τρεις Αγγλους κατη­γο­ρού­με­νους, δια­ψεύ­δο­ντας τους ισχυ­ρι­σμούς της φερό­με­νης ως θύματος ότι είχαν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει βία για να έλθουν σε εξώγαμη συνου­σία από κοινού μαζί της.

Την 28η Μαΐου 2008 και περί ώρα 8:15 π.μ. η Αγγλίδα μετέβη στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα Φαλη­ρα­κίου και σε ένορκη εξέτασή της, η οποία έγινε με το διο­ρι­σμό διερ­μη­νέα, κατήγ­γειλε ότι την ίδια ημέρα και ώρα 5:00 π.μ. πήγε στο δωμάτιο ενός φίλου της με τον οποίο δια­σκέ­δαζε προη­γου­μέ­νως σε μπαρ της περιο­χής, με σκοπό να πιουν ένα ποτό και τότε αυτός μαζί με άλλα δύο άτομα, που ήρθαν στο δωμάτιο πέντε λεπτά αργό­τερα, την βίασαν.

Υπο­στή­ριξε συγκε­κρι­μένα ότι ο ένας την έσπρωξε στο κρεβάτι, ενώ ήταν μεθυ­σμένη και οι άλλοι δύο τον βοή­θη­σαν να της αφαι­ρέ­σει το παντε­λόνι, ακι­νη­το­ποιώ­ντας τα χέρια και τα πόδια της. Και οι τρεις, όπως είπε, ήλθαν σε επαφή μαζί της ταυ­τό­χρονα. Αφού ολο­κλή­ρω­σαν, εγκα­τέ­λειψε το δωμάτιο, τηλε­φώ­νησε στην αδερφή της και πήγαν κατευ­θείαν στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα.

Από εκεί, όπως προ­κύ­πτει από κατά­θεση αστυ­νο­μι­κού, η κοπέλα μαζί με την αδερφή της, μετέ­βη­σαν με περι­πο­λικό στο Γενικό Νοσο­κο­μείο Ρόδου προ­κει­μέ­νου να της γίνουν οι απα­ραί­τη­τες εξε­τά­σεις και να ελεγ­χθεί από ιατρο­δι­κα­στή. Κατά την αναμονή της και ενώ θα παρου­σια­ζό­ταν στον ιατρο­δι­κα­στή, η κοπέλα άρχισε να φωνάζει, λέγο­ντας ότι ήθελε να φύγει από το Γ.Ν. Ρόδου γιατί θα ταξί­δευε το μεση­μέρι με αερο­πλάνο για την Αγγλία.

Τότε ο αστυ­νο­μι­κός τις μετέ­φερε ξανά στο Αστυ­νο­μικό Τμήμα απ’ όπου έφυγαν χωρίς να δώσουν άλλα στοι­χεία για να βοη­θή­σουν στο έργο της έρευνας. Ο αστυ­νο­μι­κός ανέφερε μάλιστα ότι η συνερ­γα­σία των δύο γυναι­κών προς αυτούς ήταν μηδε­νική.

Η Αγγλίδα στις 29 Μαΐου 2008, μία ημέρα μετά το περι­στα­τικό εμφα­νί­στηκε στην αστυ­νο­μία της Northumbria, όπου έδωσε κατά­θεση, καταγ­γέλ­λο­ντας αυτή τη φορά τους κατη­γο­ρού­με­νους για βιασμό και εξε­τά­στηκε από ιατρο­δι­κα­στή 48 ώρες περίπου μετά το περι­στα­τικό.

Σύμφωνα με την ιατρο­δι­κα­στική εξέταση η Αγγλίδα κατά τη διάρ­κεια της εξέ­τα­σης ήταν ήρεμη και συνερ­γά­σιμη, βρέ­θη­καν πολ­λα­πλοί κυρίως μικροί μώλωπες σε πολλά σημεία του σώματός της, ενώ δεν ανα­γνω­ρί­στη­καν άλλες κακώ­σεις ή τραυ­μα­τι­σμοί κατά την εξέτασή της στο κεφάλι, στο λαιμό, στο στήθος-θώρακα, πλάτη, κοιλία και άκρα. Περαι­τέρω στην περιοχή των γεν­νη­τι­κών οργάνων δεν φάνηκε καμία κάκωση, ανω­μα­λία ή παρου­σία αίματος. Καμία κάκωση δεν παρα­τη­ρή­θηκε και στην περιοχή του πρω­κτι­κού δακτυ­λίου, ούτε η παρου­σία αίματος.

Με βάση τα παρα­πάνω το δικα­στικό συμ­βού­λιο έκρινε ότι δεν προ­κύ­πτουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις ενοχής, ικανές να στη­ρί­ξουν δημόσια κατη­γο­ρία στο ακρο­α­τή­ριο σε βάρος των τριών κατη­γο­ρου­μέ­νων για τη διω­κό­μενη αξιό­ποινη πράξη του ομα­δι­κού βιασμού, ιδίως από το γεγονός ότι δεν υπήρξαν κακώ­σεις στα γεν­νη­τικά όργανα και στον πρω­κτικό δακτύ­λιο, αλλά και λόγω της αντι­φα­τι­κό­τη­τας των κατα­θέ­σεών της.

Η υπόθεση επα­νε­ξε­τά­στηκε όμως από το Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου μετά την άσκηση έφεσης κατά του πρω­τό­δι­κου απαλ­λα­κτι­κού βου­λεύ­μα­τος.

Το Συμ­βού­λιο Εφετών Δωδε­κα­νή­σου, παρά την αντί­θετη εισαγ­γε­λική πρόταση, έκρινε ότι τελέ­στηκε το αδίκημα επι­ση­μαί­νο­ντας ότι και οι τρεις κατη­γο­ρού­με­νοι στην προ­σπά­θειά τους να ακι­νη­το­ποι­ή­σουν το θύμα άσκησαν βία πάνω της, κάτι το οποίο επα­λη­θεύ­ε­ται από τις συνημ­μέ­νες φωτο­γρα­φίες και την ιατρο­δι­κα­στική έκθεση.

Κρίθηκε συγκε­κρι­μένα ότι ο σχη­μα­τι­σμός μωλώπων και γδαρ­σι­μά­των των άκρων (χέρια – πόδια) συμ­φω­νεί με τους ισχυ­ρι­σμούς της Αγγλί­δας περί κακο­ποί­η­σής της από μια ομάδα ανθρώ­πων. Εξάλλου και οι ίδιοι οι κατη­γο­ρού­με­νοι στις απο­λο­γίες τους εκτός από έναν, δεν αρνού­νται ότι συνευ­ρέ­θη­καν μαζί της αλλά υπο­στη­ρί­ζουν ότι συνευ­ρέ­θη­καν με τη θέλησή της.

–Για από­πειρα βιασμού μιας ημε­δα­πής κατη­γο­ρεί­ται τέλος ένας κάτοι­κος της Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Την 1η Ιανουα­ρίου 2011 και περί ώρα 06:30, το θύμα, εξερ­χό­ταν από νυκτε­ρινό κέντρο, στο οποίο δια­σκέ­δαζε και κατευ­θυ­νό­ταν προς την πλατεία Ελευ­θε­ρίας στην Κω, όπου είχε σταθ­μεύ­σει το όχημά της, όταν ξαφνικά άγνω­στος σε αυτήν άντρας, τον οποίο ανα­γνώ­ρισε αργό­τερα ανε­πι­φύ­λα­κτα ως δράστη και νυν κατη­γο­ρού­μενο της εις βάρος της τελε­σθεί­σας πράξης, την άρπαξε από το λαιμό και την οδήγησε παρά τη θέλησή της σε κοντινό σκο­τεινό στενό, απει­λώ­ντας την, ότι, εάν φωνάξει θα την σκο­τώ­σει.

Εκεί την προ­έ­τρεψε να του κάνει στο­μα­τικό έρωτα, ενώ παράλ­ληλα ο ίδιος είχε αφαι­ρέ­σει το παντε­λόνι και το εσώ­ρουχο του, εκθέ­το­ντας τα γεν­νη­τικά του όργανα.

Το θύμα αρνή­θηκε, εκδη­λώ­νο­ντας, έτσι, την αντί­θετη βούλησή της, σε αυτό που της ζητούσε ο κατη­γο­ρού­με­νος και τότε εκείνος άρχισε να την χτυπάει παρα­τε­τα­μένα στο κεφάλι, λέγο­ντάς της, ότι, αν δεν θέλει να το κάνει η ίδια θα τη βιάσει αυτός.

Ενώ το θύμα αντι­στε­κό­ταν σθεναρά, φωνά­ζο­ντας και υπο­δει­κνύ­ο­ντάς του να στα­μα­τή­σει, χτυ­πώ­ντας τον με τα πόδια και τα χέρια της, ο κατη­γο­ρού­με­νος άνοιξε τα κουμπιά του σακα­κιού της, της έσκισε το καλτσόν, άνοιξε το φόρεμα της, την ακι­νη­το­ποί­ησε με τα χέρια και τη φίλησε δύο φορές, ώσπου κάποια στιγμή αυτή τον απώθησε και άρχισε να τρέχει.

Ο κατη­γο­ρού­με­νος την πρόλαβε όμως και την έσπρωξε σ’ ένα αυτο­κί­νητο, ενώ εκείνη καλούσε σε βοήθεια. Από τις φωνές της και τη φασαρία, τους αντι­λή­φθη­καν κάποιοι γεί­το­νες, οι οποίοι βγήκαν στα μπαλ­κό­νια τους, καθώς και μία περα­στική παρέα, οι οποίοι άρχισαν να τον επι­πλήτ­τουν.

Ενας περα­στι­κός δε τον ανα­γνώ­ρισε, με απο­τέ­λε­σμα ο κατη­γο­ρού­με­νος να τραπεί σε φυγή, φοβού­με­νος τη σύλληψη.