Τρεις υποθέσεις βιασμών ενώπιον του Μικτού Ορκωτού

Τρεις υπο­θέ­σεις βια­σμών θα απα­σχο­λή­σουν το Μικτό Ορ­κω­τό Δι­κα­στή­ριο της Ρόδου.

Στην πρώτη κα­τη­γο­ρού­με­νος είναι ένας Πα­κι­στα­νός, που πα­ρα­πέμ­φθη­κε στο λαϊκό δι­κα­στή­ριο με από­φα­ση του Τρι­με­λούς Δι­κα­στη­ρί­ου Ανη­λί­κων της Κω, που εξέ­τα­σε την υπό­θε­ση και έκρι­νε εαυτό αναρ­μό­διο για να την δι­κά­σει.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται την 9η Νο­εμ­βρί­ου 2008 και ώρα 20.30 να ακι­νη­το­ποί­η­σε έναν ανή­λι­κο και να ει­σή­γα­γε παρά τη θέ­λη­ση του στον πρω­κτό του ένα ξύ­λι­νο μπα­στού­νι με ξύ­λι­νη λαβή, που χρη­σι­μο­ποιεί­ται για το άθλη­μα του κρί­κετ, συ­νο­λι­κού μή­κους 80 εκα­το­στών και δια­μέ­τρου 10 εκα­το­στών, ικα­νο­ποιώ­ντας με αυτό τον τρόπο τη γε­νε­τή­σια επι­θυ­μία του.

-Μια σο­βα­ρή κα­ταγ­γε­λία ομα­δι­κού βια­σμού Αγ­γλί­δας από τρεις ομο­ε­θνείς της, που μετά από απαλ­λα­κτι­κή κρίση του Συμ­βου­λί­ου Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, έφτα­σε με ενέρ­γειες της φε­ρό­με­νης ως θύ­μα­τος μέχρι το δι­κα­στή­ριο της Χάγης, θα απα­σχο­λή­σει το ίδιο δι­κα­στή­ριο.

Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου είχε κρί­νει ότι δεν θα πρέ­πει να γίνει κα­τη­γο­ρία για το αδί­κη­μα του ομα­δι­κού βια­σμού στους τρεις Αγ­γλους κα­τη­γο­ρού­με­νους, δια­ψεύ­δο­ντας τους ισχυ­ρι­σμούς της φε­ρό­με­νης ως θύ­μα­τος ότι είχαν χρη­σι­μο­ποι­ή­σει βία για να έλ­θουν σε εξώ­γα­μη συ­νου­σία από κοι­νού μαζί της.

Την 28η Μαΐου 2008 και περί ώρα 8:15 π.μ. η Αγ­γλί­δα με­τέ­βη στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα Φα­λη­ρα­κί­ου και σε ένορ­κη εξέ­τα­σή της, η οποία έγινε με το διο­ρι­σμό διερ­μη­νέα, κα­τήγ­γει­λε ότι την ίδια ημέρα και ώρα 5:00 π.μ. πήγε στο δω­μά­τιο ενός φίλου της με τον οποίο δια­σκέ­δα­ζε προη­γου­μέ­νως σε μπαρ της πε­ριο­χής, με σκοπό να πιουν ένα ποτό και τότε αυτός μαζί με άλλα δύο άτομα, που ήρθαν στο δω­μά­τιο πέντε λεπτά αρ­γό­τε­ρα, την βί­α­σαν.

Υπο­στή­ρι­ξε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο ένας την έσπρω­ξε στο κρε­βά­τι, ενώ ήταν με­θυ­σμέ­νη και οι άλλοι δύο τον βο­ή­θη­σαν να της αφαι­ρέ­σει το πα­ντε­λό­νι, ακι­νη­το­ποιώ­ντας τα χέρια και τα πόδια της. Και οι τρεις, όπως είπε, ήλθαν σε επαφή μαζί της ταυ­τό­χρο­να. Αφού ολο­κλή­ρω­σαν, εγκα­τέ­λει­ψε το δω­μά­τιο, τη­λε­φώ­νη­σε στην αδερ­φή της και πήγαν κα­τευ­θεί­αν στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα.

Από εκεί, όπως προ­κύ­πτει από κα­τά­θε­ση αστυ­νο­μι­κού, η κο­πέ­λα μαζί με την αδερ­φή της, με­τέ­βη­σαν με πε­ρι­πο­λι­κό στο Γε­νι­κό Νο­σο­κο­μείο Ρόδου προ­κει­μέ­νου να της γί­νουν οι απα­ραί­τη­τες εξε­τά­σεις και να ελεγ­χθεί από ια­τρο­δι­κα­στή. Κατά την ανα­μο­νή της και ενώ θα πα­ρου­σια­ζό­ταν στον ια­τρο­δι­κα­στή, η κο­πέ­λα άρ­χι­σε να φω­νά­ζει, λέ­γο­ντας ότι ήθελε να φύγει από το Γ.Ν. Ρόδου γιατί θα τα­ξί­δευε το με­ση­μέ­ρι με αε­ρο­πλά­νο για την Αγ­γλία.

Τότε ο αστυ­νο­μι­κός τις με­τέ­φε­ρε ξανά στο Αστυ­νο­μι­κό Τμήμα απ’ όπου έφυ­γαν χωρίς να δώ­σουν άλλα στοι­χεία για να βοη­θή­σουν στο έργο της έρευ­νας. Ο αστυ­νο­μι­κός ανέ­φε­ρε μά­λι­στα ότι η συ­νερ­γα­σία των δύο γυ­ναι­κών προς αυ­τούς ήταν μη­δε­νι­κή.

Η Αγ­γλί­δα στις 29 Μαΐου 2008, μία ημέρα μετά το πε­ρι­στα­τι­κό εμ­φα­νί­στη­κε στην αστυ­νο­μία της Northumbria, όπου έδωσε κα­τά­θε­ση, κα­ταγ­γέλ­λο­ντας αυτή τη φορά τους κα­τη­γο­ρού­με­νους για βια­σμό και εξε­τά­στη­κε από ια­τρο­δι­κα­στή 48 ώρες πε­ρί­που μετά το πε­ρι­στα­τι­κό.

Σύμ­φω­να με την ια­τρο­δι­κα­στι­κή εξέ­τα­ση η Αγ­γλί­δα κατά τη διάρ­κεια της εξέ­τα­σης ήταν ήρεμη και συ­νερ­γά­σι­μη, βρέ­θη­καν πολ­λα­πλοί κυ­ρί­ως μι­κροί μώ­λω­πες σε πολλά ση­μεία του σώ­μα­τός της, ενώ δεν ανα­γνω­ρί­στη­καν άλλες κα­κώ­σεις ή τραυ­μα­τι­σμοί κατά την εξέ­τα­σή της στο κε­φά­λι, στο λαιμό, στο στή­θος-θώ­ρα­κα, πλάτη, κοι­λία και άκρα. Πε­ραι­τέ­ρω στην πε­ριο­χή των γεν­νη­τι­κών ορ­γά­νων δεν φά­νη­κε καμία κά­κω­ση, ανω­μα­λία ή πα­ρου­σία αί­μα­τος. Καμία κά­κω­ση δεν πα­ρα­τη­ρή­θη­κε και στην πε­ριο­χή του πρω­κτι­κού δα­κτυ­λί­ου, ούτε η πα­ρου­σία αί­μα­τος.

Με βάση τα πα­ρα­πά­νω το δι­κα­στι­κό συμ­βού­λιο έκρι­νε ότι δεν προ­κύ­πτουν επαρ­κείς εν­δεί­ξεις ενο­χής, ικα­νές να στη­ρί­ξουν δη­μό­σια κα­τη­γο­ρία στο ακρο­α­τή­ριο σε βάρος των τριών κα­τη­γο­ρου­μέ­νων για τη διω­κό­με­νη αξιό­ποι­νη πράξη του ομα­δι­κού βια­σμού, ιδίως από το γε­γο­νός ότι δεν υπήρ­ξαν κα­κώ­σεις στα γεν­νη­τι­κά όρ­γα­να και στον πρω­κτι­κό δα­κτύ­λιο, αλλά και λόγω της αντι­φα­τι­κό­τη­τας των κα­τα­θέ­σε­ών της.

Η υπό­θε­ση επα­νε­ξε­τά­στη­κε όμως από το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου μετά την άσκη­ση έφε­σης κατά του πρω­τό­δι­κου απαλ­λα­κτι­κού βου­λεύ­μα­τος.

Το Συμ­βού­λιο Εφε­τών Δω­δε­κα­νή­σου, παρά την αντί­θε­τη ει­σαγ­γε­λι­κή πρό­τα­ση, έκρι­νε ότι τε­λέ­στη­κε το αδί­κη­μα επι­ση­μαί­νο­ντας ότι και οι τρεις κα­τη­γο­ρού­με­νοι στην προ­σπά­θειά τους να ακι­νη­το­ποι­ή­σουν το θύμα άσκη­σαν βία πάνω της, κάτι το οποίο επα­λη­θεύ­ε­ται από τις συ­νημ­μέ­νες φω­το­γρα­φί­ες και την ια­τρο­δι­κα­στι­κή έκ­θε­ση.

Κρί­θη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να ότι ο σχη­μα­τι­σμός μω­λώ­πων και γδαρ­σι­μά­των των άκρων (χέρια – πόδια) συμ­φω­νεί με τους ισχυ­ρι­σμούς της Αγ­γλί­δας περί κα­κο­ποί­η­σής της από μια ομάδα αν­θρώ­πων. Εξάλ­λου και οι ίδιοι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι στις απο­λο­γί­ες τους εκτός από έναν, δεν αρ­νού­νται ότι συ­νευ­ρέ­θη­καν μαζί της αλλά υπο­στη­ρί­ζουν ότι συ­νευ­ρέ­θη­καν με τη θέ­λη­σή της.

–Για από­πει­ρα βια­σμού μιας ημε­δα­πής κα­τη­γο­ρεί­ται τέλος ένας κά­τοι­κος της Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Την 1η Ια­νουα­ρί­ου 2011 και περί ώρα 06:30, το θύμα, εξερ­χό­ταν από νυ­κτε­ρι­νό κέ­ντρο, στο οποίο δια­σκέ­δα­ζε και κα­τευ­θυ­νό­ταν προς την πλα­τεία Ελευ­θε­ρί­ας στην Κω, όπου είχε σταθ­μεύ­σει το όχημά της, όταν ξαφ­νι­κά άγνω­στος σε αυτήν άντρας, τον οποίο ανα­γνώ­ρι­σε αρ­γό­τε­ρα ανε­πι­φύ­λα­κτα ως δρά­στη και νυν κα­τη­γο­ρού­με­νο της εις βάρος της τε­λε­σθεί­σας πρά­ξης, την άρ­πα­ξε από το λαιμό και την οδή­γη­σε παρά τη θέ­λη­σή της σε κο­ντι­νό σκο­τει­νό στενό, απει­λώ­ντας την, ότι, εάν φω­νά­ξει θα την σκο­τώ­σει.

Εκεί την προ­έ­τρε­ψε να του κάνει στο­μα­τι­κό έρωτα, ενώ πα­ράλ­λη­λα ο ίδιος είχε αφαι­ρέ­σει το πα­ντε­λό­νι και το εσώ­ρου­χο του, εκ­θέ­το­ντας τα γεν­νη­τι­κά του όρ­γα­να.

Το θύμα αρ­νή­θη­κε, εκ­δη­λώ­νο­ντας, έτσι, την αντί­θε­τη βού­λη­σή της, σε αυτό που της ζη­τού­σε ο κα­τη­γο­ρού­με­νος και τότε εκεί­νος άρ­χι­σε να την χτυ­πά­ει πα­ρα­τε­τα­μέ­να στο κε­φά­λι, λέ­γο­ντάς της, ότι, αν δεν θέλει να το κάνει η ίδια θα τη βιά­σει αυτός.

Ενώ το θύμα αντι­στε­κό­ταν σθε­να­ρά, φω­νά­ζο­ντας και υπο­δει­κνύ­ο­ντάς του να στα­μα­τή­σει, χτυ­πώ­ντας τον με τα πόδια και τα χέρια της, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος άνοι­ξε τα κου­μπιά του σα­κα­κιού της, της έσκι­σε το καλ­τσόν, άνοι­ξε το φό­ρε­μα της, την ακι­νη­το­ποί­η­σε με τα χέρια και τη φί­λη­σε δύο φορές, ώσπου κά­ποια στιγ­μή αυτή τον απώ­θη­σε και άρ­χι­σε να τρέ­χει.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος την πρό­λα­βε όμως και την έσπρω­ξε σ’ ένα αυ­το­κί­νη­το, ενώ εκεί­νη κα­λού­σε σε βο­ή­θεια. Από τις φωνές της και τη φα­σα­ρία, τους αντι­λή­φθη­καν κά­ποιοι γεί­το­νες, οι οποί­οι βγή­καν στα μπαλ­κό­νια τους, καθώς και μία πε­ρα­στι­κή παρέα, οι οποί­οι άρ­χι­σαν να τον επι­πλήτ­τουν.

Ενας πε­ρα­στι­κός δε τον ανα­γνώ­ρι­σε, με απο­τέ­λε­σμα ο κα­τη­γο­ρού­με­νος να τρα­πεί σε φυγή, φο­βού­με­νος τη σύλ­λη­ψη.