Απάτη από γνωστούς επιχειρηματίες εις βάρος μηχανολόγου με πλαστογραφημένες επιταγές!

Με­ρι­κώς δε­κτές έγι­ναν από το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, με δύο απο­φά­σεις, που εξέ­δω­σε χθες, οι αγω­γές που υπέ­βα­λε, ένας Ρο­δί­της μη­χα­νο­λό­γος – μη­χα­νι­κός, που φέ­ρε­ται να είναι θύμα μιας απί­θα­νης σε σύλ­λη­ψη και εκτέ­λε­ση απά­της με πλα­στο­γρα­φη­μέ­νες επι­τα­γές.

Ο μη­χα­νο­λό­γος διεκ­δι­κεί συ­γκε­κρι­μέ­να χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση συ­νο­λι­κού ύψους 149.800 ευρώ για ου­σια­στι­κές και ηθι­κές βλά­βες που υπέ­στη από δύο γνω­στούς επι­χει­ρη­μα­τί­ες της Ρόδου και δύο Τρά­πε­ζες στις οποί­ες ο φε­ρό­με­νος ως θύμα επιρ­ρί­πτει ευ­θέ­ως ευ­θύ­νη για πα­ρά­τυ­πη δια­χεί­ρι­ση – εξό­φλη­ση πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων επι­τα­γών στις οποί­ες εμ­φα­νί­ζε­ται ως οπι­σθο­γρά­φος.

Το δι­κα­στή­ριο του επε­δί­κα­σε χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 19.000 ευρώ στην πρώτη και 18.800 ευρώ στην δεύ­τε­ρη αγωγή του, ενώ έκρι­νε υπαί­τιους μόνο τους δύο επι­χει­ρη­μα­τί­ες και όχι τις Τρά­πε­ζες.

Οι φε­ρό­με­νοι ως δρά­στες, κα­ταγ­γέλ­θη­καν συ­γκε­κρι­μέ­να ότι έθε­σαν το όνομα του μη­χα­νο­λό­γου, τα φο­ρο­λο­γι­κά του στοι­χεία και απο­μί­μη­ση της υπο­γρα­φής του σε δύο επι­τα­γές τις οποί­ες και κα­τέ­θε­σαν προς προ­ε­ξό­φλη­ση σε αλ­λη­λό­χρεο λο­γα­ρια­σμό.

Εμ­φά­νι­σαν συ­γκε­κρι­μέ­να ως οπι­σθο­γρά­φο της επι­τα­γής τον μη­χα­νο­λό­γο ο οποί­ος δια­τη­ρεί υγιή επι­χεί­ρη­ση, με ευρύ κύκλο ερ­γα­σιών προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­σουν την δα­νειο­δό­τη­σή τους από τις τρά­πε­ζες οι οποί­ες τε­λι­κώς δια­πί­στω­σαν ότι οι επι­τα­γές ήταν ακά­λυ­πτες, με απο­τέ­λε­σμα πλέον να αντι­με­τω­πί­ζει πλεί­στα όσα προ­βλή­μα­τα.

Εν πάση πε­ρι­πτώ­σει σύμ­φω­να με όσα ανα­φέ­ρει στις αγω­γές του ο μη­χα­νο­λό­γος κατά το δεύ­τε­ρο δε­κα­ή­με­ρο του Ιου­νί­ου άγνω­στος σ’ αυτόν Ρο­δί­της, που ερ­γά­ζε­ται και ως μο­ντέ­λο, τον ενη­μέ­ρω­σε για την ύπαρ­ξη μίας επι­τα­γής, εκ­δό­σε­ώς του, στην οποία όπως του είπε, φέ­ρε­ται ως λή­πτης και οπι­σθο­γρά­φος. Του είπε δε ότι έδωσε το φύλλο της επι­τα­γής αυτής μαζί με κά­ποια άλλα, υπο­γε­γραμ­μέ­να από αυτόν, κενές κατά τα υπό­λοι­πα στοι­χεία τους, σε έναν δη­μο­τι­κό υπάλ­λη­λο κά­τοι­κο Ρόδου, προ­κει­μέ­νου να τον εξυ­πη­ρε­τή­σει λόγω της οι­κο­νο­μι­κής ανά­γκης που αυτός είχε. Του είπε ακόμα ότι την επι­τα­γή αυτή, ο πρώ­τος ενα­γό­με­νος, αφού συ­μπλή­ρω­σε τα υπό­λοι­πα στοι­χεία της, την πα­ρέ­δω­σε σε γνω­στό ιδιο­κτή­τη επι­χεί­ρη­σης εμπο­ρί­ας με­τα­χει­ρι­σμέ­νων αυ­το­κι­νή­των και αυτός την προ­ε­ξό­φλη­σε σε Τρά­πε­ζα και στη συ­νέ­χεια απέ­δω­σε το προ­ϊ­όν της προ­ε­ξό­φλη­σης.

Η επι­τα­γή αυτή σφρα­γί­στη­κε ως ακά­λυ­πτη λόγω ελ­λεί­ψε­ως δια­θε­σί­μων κε­φα­λαί­ων στο λο­γα­ρια­σμό του εκ­δό­τη στις 30-6-2009.

Την 2-7-2009 ένα άλλος, άγνω­στος στον μη­νυ­τή Ρο­δί­της τον ει­δο­ποί­η­σε για την ύπαρ­ξη μίας άλλης επι­τα­γής Τρά­πε­ζας Δω­δε­κα­νή­σου, ποσού 15.000 ευρώ, στην οποία, όπως του είπε, εκ­δό­της φέ­ρε­ται κά­ποιος άγνω­στος σ’ αυτόν Ρο­δί­της επι­χει­ρη­μα­τί­ας και ως λή­πτης και οπι­σθο­γρά­φος της επι­τα­γής πάλι ο ίδιος. Επί­σης τον ενη­μέ­ρω­σε ότι η επι­τα­γή αυτή είχε προ­ε­ξο­φλη­θεί σε Τρά­πε­ζα από τον έμπο­ρο αυ­το­κι­νή­των, ο οποί­ος ήταν πα­ντε­λώς άγνω­στος προς εκεί­νον.

Ο έμπο­ρος αυ­το­κι­νή­των φέ­ρε­ται να ομο­λό­γη­σε ότι η υπο­γρα­φή του μη­νυ­τή είχε πλα­στο­γρα­φη­θεί από τον εγκα­λού­με­νο ο οποί­ος και του την πα­ρέ­δω­σε προς προ­ε­ξό­φλη­ση.

Ο μη­χα­νι­κός επιρ­ρί­πτει ευ­θύ­νες στις δύο Τρά­πε­ζες επι­ση­μαί­νο­ντας ότι πα­ρό­τι ως πι­στω­τι­κά ιδρύ­μα­τα ασκούν δη­μό­σια λει­τουρ­γία, με την ευ­χέ­ρεια να ορ­γα­νώ­νουν την επαγ­γελ­μα­τι­κή τρα­πε­ζι­κή τους δρα­στη­ριό­τη­τα κατά τρόπο που να απο­κλεί­ει ή να μειώ­νει στο ελά­χι­στο τον κίν­δυ­νο εξό­φλη­σης πλα­στών ή πλα­στο­γρα­φη­μέ­νων επι­τα­γών, κατά πα­ρά­βα­ση των αρχών της καλής πί­στε­ως και των συ­ναλ­λα­κτι­κών ηθών.

Ευ­θύ­νες κα­τα­λο­γί­ζει στις Τρά­πε­ζες για το ό,τι πα­ρέ­λα­βαν ως ενέ­χυ­ρο τις επι­τα­γές, όχι από τον φε­ρό­με­νο ως τε­λευ­ταίο κο­μι­στή αυτής, δη­λα­δή τον ίδιο, αλλά από τον δεύ­τε­ρο ενα­γό­με­νο προς εξα­σφά­λι­ση χρη­μα­το­δο­τή­σε­ως αυτού, πι­στώ­νο­ντας τους αλ­λη­λό­χρε­ους λο­γα­ρια­σμούς του.

Το­νί­ζει ότι ο συ­γκε­κρι­μέ­νος ενα­γό­με­νος έκανε ανά­λη­ψη των ποσών των επι­τα­γών χωρίς να ελέγ­ξουν οι δύο Τρά­πε­ζες δια των υπαλ­λή­λων τους εάν υφί­στα­το συ­ναλ­λα­γή τόσο με­τα­ξύ του τε­λευ­ταί­ου κο­μι­στή που την πα­ρέ­δω­σε σ’ αυτήν για προ­ε­ξό­φλη­ση (αξία λόγω ενε­χύ­ρου), δεύ­τε­ρο ενα­γό­με­νο, με τον δήθεν φε­ρό­με­νο ως οπι­σθο­γρά­φο αυτής, δη­λα­δή με τον ίδιο, όσο και με­τα­ξύ του εκ­δό­τη αυτής και αυτού εις δια­τα­γήν του οποί­ου εκ­δό­θη­κε.

Υπο­στη­ρί­ζει πα­ρα­πέ­ρα ότι σύμ­φω­να και με εσω­τε­ρι­κή εγκύ­κλιο που διέ­πει τις τρα­πε­ζι­κές συ­ναλ­λα­γές περί τρα­πε­ζι­κών πι­στω­τι­κών κρι­τη­ρί­ων για τη λήψη με­τα­χρο­νο­λο­γη­μέ­νων επι­τα­γών, πρέ­πει να ελέγ­χε­ται η φε­ρεγ­γυό­τη­τα του εκ­δό­τη, καθώς και η εμπο­ρι­κό­τη­τα της συ­ναλ­λα­γής αυτής, με προ­σκό­μι­ση κά­ποιου τι­μο­λο­γί­ου ή κά­ποιου άλλου πα­ρα­στα­τι­κού εγ­γρά­φου.

Τον ενά­γον εκ­προ­σω­πεί η δι­κη­γό­ρος κ. Γ. Κα­κού­ρου.