Πώς θα σωθούν τα 70 παραδοσιακά καρνάγια που παραμένουν σε λειτουργία

Από τα 300 πα­ρα­δο­σια­κά ναυ­πη­γεία, κοι­νώς καρ­νά­για, που υπήρ­χαν κά­πο­τε στη χώρα, σή­με­ρα λει­τουρ­γούν μόλις 60 με 70, τό­νι­σε η α’ Αντι­πρό­ε­δρος της Διοι­κού­σας Επι­τρο­πής του Τε­χνι­κού Επι­με­λη­τη­ρί­ου Ελ­λά­δας (ΤΕΕ), Ομό­τι­μη Κα­θη­γή­τρια Εθνι­κού Με­τσό­βιου Πο­λυ­τε­χνεί­ου (ΕΜΠ) Αντω­νία Μο­ρο­πού­λου. Η χώρα μας είχε κά­πο­τε τον ομορ­φό­τε­ρο στόλο ξύ­λι­νων σκα­φών στην Ευ­ρώ­πη, πε­ρί­που 17.000 πλοία, ενώ σή­με­ρα δεν πρέ­πει να υπερ­βαί­νουν τα 3.500. Σε ημε­ρί­δα δια­βού­λευ­σης για τη διά­σω­ση των πα­ρα­δο­σια­κών ναυ­πη­γεί­ων της χώρας που διορ­γα­νώ­θη­κε στις αρχές της εβδο­μά­δας από το ΤΕΕ, η κα Μο­ρο­πού­λου είπε πως κύ­ριες αι­τί­ες για το λου­κέ­το σε καρ­νά­για είναι η έλ­λει­ψη θε­σμι­κού πλαι­σί­ου ή η έλ­λει­ψη κα­τα­νό­η­σης του υπάρ­χο­ντος θε­σμι­κού πλαι­σί­ου.

Υπο­γράμ­μι­σε ακόμη πως «ανα­γνω­ρί­ζου­με ότι τα καρ­νά­για απο­τε­λούν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό της πο­λι­τι­στι­κής ταυ­τό­τη­τας του τόπου, είναι ση­μεία στρα­τη­γι­κής ση­μα­σί­ας για την ανά­πτυ­ξη τόπου, τη ναυ­το­σύ­νη, τη νη­σιω­τι­κό­τη­τα και την εθνι­κή ακε­ραιό­τη­τα, καθώς είναι χώροι βιο­μη­χα­νι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας, ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευα­στι­κής, που συν­δέ­ουν την απλή χρήση με το έργο, έχουν δη­λα­δή συ­νε­χή και αδιά­λει­πτη λει­τουρ­γία».

Στυ­λια­νί­δης: 13 πα­ρεμ­βά­σεις για τα πα­ρα­δο­σια­κά καρ­νά­για

Με τη σειρά του ο υπουρ­γός Ναυ­τι­λί­ας και Νη­σιω­τι­κής Πο­λι­τι­κής, Χρή­στος Στυ­λια­νί­δης, ενη­μέ­ρω­σε ότι η νο­μι­κή διά­τα­ξη που πε­ρι­λαμ­βά­νει το ζή­τη­μα της πα­ρα­χώ­ρη­σης χρή­σε­ων γης στον αι­για­λό βρί­σκε­ται στο συ­ναρ­μό­διο υπουρ­γείο Εθνι­κής Οι­κο­νο­μί­ας και Οι­κο­νο­μι­κών, ενώ στά­θη­κε ιδιαί­τε­ρα στην τέχνη της ξυ­λο­ναυ­πη­γι­κής. Τό­νι­σε, μά­λι­στα, ότι τα τε­λευ­ταία χρό­νια δια­κυ­βεύ­ε­ται η συ­νέ­χι­ση της δρα­στη­ριό­τη­τας στα καρ­νά­για, «καθώς αντι­με­τω­πί­ζο­νταν ως κα­τα­πα­τη­τές που κα­τα­λάμ­βα­ναν πα­ρά­νο­μα τον αι­για­λό ασχέ­τως που σε κά­ποιες πε­ρι­πτώ­σεις τα καρ­νά­για αυτά βρί­σκο­νται στο ίδιο ση­μείο για αιώ­νες». Ταυ­τό­χρο­να, ο κ. Στυ­λια­νί­δης υπο­γράμ­μι­σε το ζή­τη­μα της ορ­γά­νω­σης του κλά­δου με σύγ­χρο­να δε­δο­μέ­να κάτι στο οποίο το υπουρ­γείο Ναυ­τι­λί­ας δίνει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία και ήδη έχει υλο­ποι­ή­σει 13 πα­ρεμ­βά­σεις για τα ξύ­λι­να σκάφη και τα καρ­νά­για. Ανά­με­σα σε αυτές είναι:

Η πε­ρι­γρα­φή – ορι­σμός των καρ­νά­γιων για πρώτη φορά στην ελ­λη­νι­κή νο­μο­θε­σία,

η δη­μιουρ­γία Μη­τρώ­ου,

η επί­λυ­ση του ζη­τή­μα­τος των πα­ρα­χω­ρή­σε­ων στον αι­για­λό,

να χα­ρα­κτη­ρί­ζο­νται πα­ρα­δο­σια­κά σκάφη και σκάφη πέραν των πλοί­ων ανα­ψυ­χής και

να δη­μιουρ­γη­θούν σχο­λές με ει­δι­κό­τη­τες που σχε­τί­ζο­νται με τη ναυ­πη­γι­κή βιο­μη­χα­νία.

Ο κ. Στυ­λια­νί­δης υπο­γράμ­μι­σε, επί­σης, ότι στο πλαί­σιο της προ­σπά­θειας ενί­σχυ­σης του ευ­ρύ­τε­ρου cluster της ναυ­τι­λί­ας έχει επι­τευ­χθεί, μέσω δια­πραγ­μά­τευ­σης με την ΕΕ, να εντα­χθεί στο ΕΣΠΑ 2021-2027 η ναυ­πη­γο­ε­πι­σκευή, με έντα­ξη και των καρ­νά­γιων. Στην ημε­ρί­δα έγινε γνω­στό επί­σης ότι οι σχε­τι­κές ανα­κοι­νώ­σεις για τη νέα δράση του ΕΣΠΑ θα γί­νουν τον Μάρ­τιο και θα πε­ρι­λαμ­βά­νουν και ενι­σχύ­σεις – σύν­δε­ση του ιδιω­τι­κού τομέα.

Στα­σι­νός: Ζή­τη­μα εθνι­κής ση­μα­σί­ας να δια­σω­σούν τα καρ­νά­για

Από τη μεριά του ο πρό­ε­δρος του ΤΕΕ, Γιώρ­γος Στα­σι­νός, ανέ­φε­ρε πως είναι ζή­τη­μα εθνι­κής ση­μα­σί­ας η διά­σω­ση των πα­ρα­δο­σια­κών ναυ­πη­γεί­ων της χώρας. Εξέ­φρα­σε ακόμη, την ελ­πί­δα η ση­μα­σία αυτή της διά­σω­σης των καρ­νά­γιων να γίνει αντι­λη­πτή απ’ όλους και να υπάρ­ξουν απο­τε­λέ­σμα­τα. «Ας κα­τα­φέ­ρου­με να πε­τύ­χου­με έναν μικρό στόχο, να μπο­ρέ­σου­με να πούμε ότι λύ­σα­με ένα ση­μα­ντι­κό ζή­τη­μα για τη χώρα».

Ο αντι­πρό­ε­δρος της Ένω­σης Λι­μέ­νων Ελ­λά­δος (Ε.ΛΙΜ.Ε), Πα­να­γιώ­της Τσώ­νης ανέ­φε­ρε πως τα ξύ­λι­να πα­ρα­δο­σια­κά σκάφη που για πολλά χρό­νια όρ­γω­ναν τις ελ­λη­νι­κές θά­λασ­σες αλλά και το επάγ­γελ­μα του κα­ρα­βο­μα­ρα­γκού, μειώ­νο­νται δρα­μα­τι­κά, κάτι το οποίο απο­τε­λεί τε­ρά­στιο πρό­βλη­μα καθώς είναι ένα με­γά­λο κε­φά­λαιο της ναυ­τι­λια­κής κλη­ρο­νο­μιάς της χώρας μας. «Το επάγ­γελ­μα αυτό δεν είναι απλώς μία τέχνη αλλά ένα κομ­μά­τι της ταυ­τό­τη­τάς μας, ένας ζω­ντα­νός κρί­κος ανά­με­σα στο πα­ρελ­θόν και το παρόν της ελ­λη­νι­κής ναυ­τι­λί­ας» ση­μεί­ω­σε χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά.

«Η με­γά­λη μεί­ω­ση των καρ­νά­γιων και η επέ­λα­ση των ει­σερ­χό­με­νων σκα­φών, φτιαγ­μέ­να με σύγ­χρο­να υλικά, έχει οδη­γή­σει στη με­γά­λη συρ­ρί­κνω­ση των πα­ρα­δο­σια­κών σκα­φών. Η χώρα μας είχε κά­πο­τε τον ομορ­φό­τε­ρο στόλο ξύ­λι­νων σκα­φών στην Ευ­ρώ­πη, πε­ρί­που 17.000 πλοία, ενώ σή­με­ρα δεν πρέ­πει να υπερ­βαί­νουν τα 3.500. Την ίδια στιγ­μή στην Τουρ­κία ανθεί η βιο­τε­χνία των ξύ­λι­νων σκα­φών με σχο­λές κα­ρα­βο­μα­ρα­γκών να λαμ­βά­νουν πα­ραγ­γε­λί­ες απ’ όλο τον κόσμο. Είναι αλή­θεια ότι ζούμε σ’ έναν κόσμο που αλ­λά­ζει διαρ­κώς, όπου η τε­χνο­λο­γία και η οι­κο­νο­μία δια­μορ­φώ­νο­νται μέσα στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Δεν μπο­ρού­με, είναι η αλή­θεια, να αγνο­ή­σου­με την εξέ­λι­ξη, αλλά μπο­ρού­με να προ­σαρ­μο­στού­με σε αυτή» τό­νι­σε επί­σης.

Κλεί­νο­ντας, ανέ­φε­ρε πως η Ε.ΛΙΜ.Ε θα είναι αρω­γός σε όλη αυτήν την προ­σπά­θειά, με απώ­τε­ρο σκοπό να ολο­κλη­ρω­θεί το θε­σμι­κό πλαί­σιο της δρα­στη­ριο­ποί­η­σης, καθώς ακόμη πως ως Ένωση δε­σμεύ­ε­ται να ανοί­ξουν έναν δί­αυ­λο επι­κοι­νω­νί­ας με τους φο­ρείς δια­χεί­ρι­σης λι­μέ­νων όπου δρα­στη­ριο­ποιού­νται καρ­νά­για προ­κει­μέ­νου να εξα­σφα­λί­ζο­νται σε αυτά μα­κρο­χρό­νια πα­ρα­χώ­ρη­ση και να απο­λαμ­βά­νουν την αντι­με­τώ­πι­ση που αρ­μό­ζει στην προ­σφο­ρά τους.

Στη συ­νέ­χεια τον λόγο πήρε ο κα­θη­γη­τής του Πο­λυ­τε­χνεί­ου και συ­γκε­κρι­μέ­να της σχο­λής Ναυ­πη­γών Μη­χα­νο­λό­γων Μη­χα­νι­κών, Γρη­γό­ρης Γρη­γο­ρό­που­λος. Ο ίδιος μί­λη­σε για τη λει­τουρ­γία των σύγ­χρο­νων καρ­νά­γιων στην Ευ­ρώ­πη αλλά και του τρό­που που τα καρ­νά­για θα μπο­ρού­σαν να λει­τουρ­γούν στο σή­με­ρα.

Η ση­μα­σία του πα­ρα­δο­σια­κού ναυ­πη­γεί­ου

«Η ναυ­πή­γη­ση ξύ­λι­νων πα­ρα­δο­σια­κών αλλά και σύγ­χρο­νων σκα­φών, η χρήση πα­ρα­δο­σια­κών και σύγ­χρο­νων με­θό­δων κα­τα­σκευ­ής, αλλά και η επέν­δυ­ση σε μό­νι­μες στε­γα­σμέ­νες εγκα­τα­στά­σεις ναυ­πή­γη­σης, οι οποί­ες προ­ϋ­πο­θέ­τουν ιδιο­κτη­σία χώρου και μα­κρο­χρό­νιες συμ­βά­σεις μί­σθω­σης για πιο αξιο­πρε­πείς συν­θή­κες χώρου ερ­γα­σί­ας», αφο­ρούν με­ρι­κές από τις δυ­να­τό­τη­τες που πα­ρου­σιά­ζει ένα πα­ρα­δο­σια­κό ναυ­πη­γείο.

Ολο­κλη­ρώ­νο­ντας την ομι­λία του, ο κ. Γρη­γο­ρό­που­λος, πρό­τει­νε, με­τα­ξύ άλλων, να πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στις δυ­να­τό­τη­τες ενός πα­ρα­δο­σια­κού ναυ­πη­γεί­ου, η ναυ­πή­γη­ση ξύ­λι­νων πα­ρα­δο­σια­κών και σύγ­χρο­νων σκα­φών, να γί­νε­ται χρήση πα­ρα­δο­σια­κών και σύγ­χρο­νων με­θό­δων κα­τα­σκευ­ής, να πα­ρέ­χο­νται υπη­ρε­σί­ες ανέλ­κυ­σης, κα­θέλ­κυ­σης, συ­ντή­ρη­σης, να αξιο­ποιού­νται οι σύγ­χρο­νες τε­χνι­κές σχε­δί­α­σης για υψηλή ενερ­γεια­κή από­δο­ση και βιω­σι­μό­τη­τα καθώς και να υλο­ποι­η­θούν επεν­δύ­σεις σε μό­νι­μες στε­γα­σμέ­νες εγκα­τα­στά­σεις, κάτι που προ­ϋ­πο­θέ­τει ιδιο­κτη­σία του χώρου ή μα­κρο­χρό­νιες συμ­βά­σεις μί­σθω­σης. Πρό­τει­νε, τέλος, συ­νερ­γα­σία με την εγ­χώ­ρια βιο­μη­χα­νία κα­τα­σκευ­ής εξο­πλι­σμού σκα­φών και στε­λέ­χω­ση με Ναυ­πη­γούς Μη­χα­νι­κούς.

Πηγή: powergame.gr