• 2 υποθέσεις απάτης εκδικάστηκαν στο Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου ενώ άλλες 2 δικογραφίες στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου πήραν αναβολή λόγω ωραρίου
Η Ρόδος βρέθηκε ξανά στο επίκεντρο δικαστικών εξελίξεων για υποθέσεις απατών που, αν και διαφορετικές ως προς το σκηνικό, συγκλίνουν στο ίδιο κρίσιμο σημείο, στην ικανότητα του δράστη να αξιοποιεί είτε ψηφιακά δεδομένα είτε την ανθρώπινη εμπιστοσύνη για να προκαλεί οικονομική ζημία.
Στη μία περίπτωση το βάρος πέφτει στα ίχνη μιας κάρτας που χρησιμοποιήθηκε για στοιχηματικές συναλλαγές, στην άλλη στην πειστική αφήγηση μιας υποτιθέμενης συμφωνίας αγοράς και ανταλλαγής αυτοκινήτου. Παράλληλα, στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου 2 ακόμη δικογραφίες για απάτες μετατέθηκαν χρονικά λόγω ωραρίου, γεγονός που δείχνει και την πίεση στη δικαστηριακή καθημερινότητα, ειδικά όταν οι υποθέσεις απαιτούν χρόνο για ανάγνωση εγγράφων και εξέταση πραγματικών περιστατικών.
Η απάτη με υπολογιστή και οι 3 συναλλαγές των 500 ευρώ
Η πρώτη υπόθεση που εκδικάστηκε στο Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου αφορούσε απάτη με υπολογιστή κατ’ εξακολούθηση, με περιστατικό που τοποθετείται στη Ρόδο στις 21.10.2019. Κατηγορούμενος ήταν 48χρονος υπήκοος Βουλγαρίας, γεννημένος το 1978, ο οποίος είχε καταδικαστεί πρωτοδίκως σε ποινή φυλάκισης 9 μηνών με 3ετή αναστολή και χρηματική ποινή 100 ημερήσιων μονάδων προς 3 ευρώ, δηλαδή 300 ευρώ.
Το πραγματικό πλαίσιο, όπως αποτυπώνεται στη δικογραφία, περιγράφει ένα μοτίβο όπου ο δράστης φέρεται να επηρέασε διαδικασία επεξεργασίας δεδομένων υπολογιστή μέσω χρήσης μη ορθών ή ελλιπών δεδομένων, ιδίως δεδομένων αναγνώρισης ταυτότητας. Στην πράξη του αποδίδεται ότι εμφανίστηκε ως νόμιμος κάτοχος και δικαιούχος τραπεζικής κάρτας άλλου προσώπου και πραγματοποίησε 3 συναλλαγές των 500 ευρώ η καθεμία προς στοιχηματική εταιρία, με συνολική ζημία 1.500 ευρώ.
Στη συγκεκριμένη κατηγορία υποθέσεων, το κλειδί δεν είναι μόνο το τελικό αποτέλεσμα της χρέωσης, αλλά ο τρόπος με τον οποίο αποδεικνύεται η σύνδεση του προσώπου με τις ψηφιακές κινήσεις. Το Εφετείο ως δικαστήριο ουσίας δεν περιορίζεται σε έναν τυπικό έλεγχο, αλλά επανακρίνει το πραγματικό σκέλος, ξαναζυγίζει αποδείξεις, συνεκτιμά καταθέσεις, έγγραφα και τα ψηφιακά δεδομένα που θεμελιώνουν την κατηγορία. Εκεί ακριβώς γίνεται το μεγάλο ξεκαθάρισμα, αν η αλληλουχία των ενεργειών δείχνει πρόθεση προσπορισμού οφέλους και όχι μια ασαφή εμπλοκή, αν τα δεδομένα ταυτοποίησης και οι κινήσεις σε συστήματα πληρωμών συνδέονται με σαφήνεια και χωρίς κενά με συγκεκριμένο πρόσωπο.
Το Τριμελές Εφετείο Δωδεκανήσου τον έκρινε ένοχο, αναγνώρισε ελαφρυντικό και επέβαλε ποινή φυλάκισης 6 μηνών με 3ετή αναστολή. Στην απολογία του ο κατηγορούμενος φέρεται να ισχυρίστηκε ότι βρήκε την κάρτα στον δρόμο επιστρέφοντας από την εργασία του και ότι την χρησιμοποίησε, ενώ ζήτησε συγγνώμη.
Η απάτη μέσω αγγελίας αυτοκινήτου και το ποσό των 2.000 ευρώ
Η δεύτερη υπόθεση που εκδικάστηκε στο ίδιο δικαστήριο, με προσδιορισμό για τις 15.01.2026, αφορούσε 26χρονο ημεδαπό από την Αρκαδία, γεννημένο το 2000. Πρωτοδίκως είχε καταδικαστεί σε ποινή φυλάκισης 8 μηνών με 3ετή αναστολή. Το βασικό περιστατικό, όπως περιγράφεται στη δικογραφία, εκτυλίσσεται στη Ρόδο στις 13.01.2020 και ξεκινά από αγγελία πώλησης αυτοκινήτου σε διαδικτυακή πλατφόρμα.
Το αφήγημα της υπόθεσης αναφέρει ότι ο κατηγορούμενος επικοινώνησε τηλεφωνικά με την πλευρά της πωλήτριας, παρουσιάζοντας ενδιαφέρον για το αυτοκίνητο και προτείνοντας ανταλλαγή με άλλο όχημα που δήθεν κατείχε.
Φέρεται να απέστειλε φωτογραφίες οχημάτων για να επιλεγεί κάποιο, δημιουργώντας εικόνα πραγματικής διαθεσιμότητας. Όταν επιλέχθηκε ένα από τα αυτοκίνητα, αποδίδεται ότι ανέφερε τιμή 7.500 ευρώ και διαμόρφωσε σχήμα συναλλαγής όπου θα λάμβανε ως αντάλλαγμα το αυτοκίνητο της πωλήτριας και επιπλέον 4.000 ευρώ σε 2 δόσεις των 2.000 ευρώ.
Το κρίσιμο σημείο, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, ήταν ο τρόπος που αιτιολογήθηκε η πρώτη καταβολή. Ζητήθηκε να γίνει μέσω ηλεκτρονικής τραπεζικής σε τραπεζικό λογαριασμό, με ισχυρισμό ότι έτσι θα προχωρούσε άμεσα εκτελωνισμός οχήματος από τη Γερμανία και μεταφορά του στη Ρόδο. Στις 15.01.2020 καταβλήθηκε ποσό 2.000 ευρώ, όμως το όχημα που υποτίθεται ότι θα ερχόταν δεν παραδόθηκε ποτέ και ο κατηγορούμενος φέρεται να καρπώθηκε το ποσό χωρίς αντάλλαγμα, προκαλώντας ισόποση ζημία.
Στο κέντρο της υπόθεσης βρίσκεται και ο ισχυρισμός ότι οι φωτογραφίες των οχημάτων δεν αντιστοιχούσαν σε οχήματα που είχε στην κυριότητά του ή μπορούσε να διαθέσει, αλλά είχαν αντληθεί από άλλη ιστοσελίδα αγγελιών, όπου άλλοι πωλητές εξέθεταν τα οχήματά τους. Εδώ ο μηχανισμός της εξαπάτησης δεν στηρίζεται σε τεχνική παραβίαση συστήματος, αλλά στην κατασκευή αξιοπιστίας, εικόνες, λεπτομέρειες, υποσχέσεις παράδοσης και μια πειστική εξήγηση για την άμεση αποστολή χρημάτων.
Το δικαστήριο απέρριψε την έφεση ως ανυποστήρικτη, με αποτέλεσμα να παραμείνει η πρωτόδικη ποινή.
Αναβολές στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου λόγω ωραρίου
Πέρα από τις υποθέσεις που εκδικάστηκαν στο Εφετείο, 2 δικογραφίες για απάτες στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου αναβλήθηκαν λόγω ωραρίου. Η εικόνα αυτή είναι γνώριμη στα δικαστήρια, ειδικά όταν οι υποθέσεις είναι ογκώδεις, περιλαμβάνουν συμβολαιογραφικά έγγραφα, τραπεζικές κινήσεις, ηλεκτρονικές επικοινωνίες και χρειάζονται χρόνο για να εξεταστούν χωρίς βιασύνη.
Η πρώτη υπόθεση αναβλήθηκε για τις 24.06.2026 και περιλαμβάνει κατηγορία για απάτη και υπεξαίρεση από εντολοδόχο. Η ουσία της δικογραφίας, όπως περιγράφεται, κινείται γύρω από ιδιωτικό συμφωνητικό πώλησης ακινήτου στη Ρόδο έναντι 55.000 ευρώ και την εμπλοκή εντολοδόχου που ενεργούσε με πληρεξούσιο. Κατά το κατηγορητήριο, φέρεται ότι ζητήθηκε και εισπράχθηκε επιπλέον ποσό 6.000 ευρώ με παρασιώπηση κρίσιμου γεγονότος που αφορούσε στην πραγματική κατάσταση της πωλήτριας, ενώ η καταβολή έγινε σε τραπεζικό λογαριασμό που αποδίδεται στην κατηγορούμενη.
Στη συνέχεια, κατά την ίδια περιγραφή, το συνολικό ποσό 11.000 ευρώ που είχε καταβληθεί στο πλαίσιο της συναλλαγής δεν επιστράφηκε, παρά την εξώδικη όχληση, στοιχείο που στηρίζει την αποδιδόμενη υπεξαίρεση υπό την ιδιότητα εντολοδόχου. Πρόκειται για υπόθεση όπου το δικαστήριο καλείται να ξεχωρίσει τι ήταν εντολή και τι υπέρβαση εντολής, τι γνώριζε ποιος και πότε, και πώς ένα γεγονός που δεν αποκαλύφθηκε εγκαίρως επηρέασε την οικονομική απόφαση του παθόντος.
Η δεύτερη υπόθεση αναβλήθηκε για τις 25.09.2026 και αφορά απάτη με υπολογιστή με ζημία ιδιαίτερα μεγάλη, καθώς και απλή συνέργεια σε απάτη με υπολογιστή. Το πραγματικό πλαίσιο που περιγράφεται στη δικογραφία τοποθετείται στη Ρόδο στις 07.06.2022 και περιλαμβάνει σενάριο τηλεφωνικής προσέγγισης με προσποίηση ιδιότητας που στόχευε σε κράτηση σε ξενοδοχείο, αποστολή μηνύματος με υπερσύνδεσμο που παρέπεμπε σε περιβάλλον όμοιο με τραπεζική σελίδα και απόσπαση κωδικών e banking εταιρίας. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τα στοιχεία, πραγματοποιήθηκαν ηλεκτρονικές μεταφορές χρημάτων συνολικού ύψους 35.000 ευρώ προς λογαριασμούς διαφορετικών προσώπων, με επί μέρους ποσά 5.000 ευρώ, 5.000 ευρώ, 18.000 ευρώ και 7.000 ευρώ.
Η υπόθεση αυτή, όπως σκιαγραφείται, έχει τη χαρακτηριστική δομή επιθέσεων κοινωνικής μηχανικής, όπου το τεχνικό εργαλείο δεν είναι απαραίτητα η παραβίαση, αλλά η εξαπάτηση που οδηγεί το θύμα να παραδώσει μόνο του τα κλειδιά πρόσβασης.
Στη Ρόδο, το δικαστικό αποτύπωμα των υποθέσεων αυτών δείχνει ότι η απάτη δεν είναι ένα ενιαίο έγκλημα με μία μόνο μέθοδο.
Μπορεί να ξεκινά από μια κάρτα που χρησιμοποιείται σαν να ήταν νόμιμη, μπορεί να ξεκινά από μια αγγελία που μοιάζει αληθινή, μπορεί να ξεκινά από ένα μήνυμα που οδηγεί σε μια σελίδα που μοιάζει με τράπεζα. Το κρίσιμο όμως είναι πάντα το ίδιο, αν η αλυσίδα των πράξεων αποδεικνύεται καθαρά και αν η πρόθεση για παράνομο όφελος αποτυπώνεται χωρίς κενά, γιατί εκεί τελικά κλείνει ή ανοίγει η πόρτα της δικαστικής κρίσης.
