Βαρουφάκης: Δεν ήμασταν ποτέ φίλοι με τον Τσίπρα- Πυρά κατά Μέρκελ, Σόιμπλε

Συ­νέ­ντευ­ξη-πο­τα­μός από τον Γιάνη Βα­ρου­φά­κη στην κυ­ρια­κά­τι­κη έδοση της εφη­με­ρί­δας WELT. Ο πρώην υπ.Οι­κο­νο­μι­κών κα­τη­γο­ρεί την Άν­γκε­λα Μέρ­κελ ότι δεν έχει σχέ­διο, ενώ δη­λώ­νει ότι δεν είναι “φίλος” με τον Αλέξη Τσί­πρα.

Ποιός θυ­μά­ται ότι πριν από έναν χρόνο η Βουλή των Ελ­λή­νων ψή­φι­σε το τρίτο μνη­μό­νιο; Ακόμα και η WELT ξέ­χα­σε να υπο­μνή­σει στους ανα­γνώ­στες της την ιστο­ρι­κή ημε­ρο­μη­νία στη συ­νέ­ντευ­ξη που δη­μο­σιεύ­ει σή­με­ρα με τον πρώην υπουρ­γό Οι­κο­νο­μι­κών. Επί­και­ρη αφορ­μή για τη συ­νέ­ντευ­ξη φαί­νε­ται να είναι η κυ­κλο­φο­ρία ενός νέου βι­βλί­ου στις 24 Αυ­γού­στου, για την προ­ώ­θη­ση του οποί­ου ο Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης ανα­μέ­νε­ται στη Γερ­μα­νία τον Σε­πτέμ­βριο. Αλλά όταν έρ­χε­ται στην Αί­γι­να μία μορφή της γερ­μα­νι­κής δη­μο­σιο­γρα­φί­ας όπως ο Στέ­φαν Άουστ, αρ­χι­συ­ντά­κτης σή­με­ρα της WELT και “ψυχή” πα­λαιό­τε­ρα του SPIEGEL, για να συ­να­ντή­σει εκεί τον Γιάνη Βα­ρου­φά­κη, η συ­ζή­τη­ση δεν μπο­ρεί παρά να έχει εν­δια­φέ­ρον. Ει­δι­κά όταν αρ­χί­ζει με έναν θε­τι­κό απο­λο­γι­σμό της υπουρ­γι­κής θη­τεί­ας του Γιάνη Βα­ρου­φά­κη από τον ίδιο τον Γιάνη Βα­ρου­φά­κη: “Ποτέ πριν δεν υπήρ­ξε εκλεγ­μέ­νος υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών μίας χρε­ω­κο­πη­μέ­νης χώρας, που θα έλεγε ‘ΟΧΙ’ στους δα­νει­στές. Αλλά όταν είναι κα­νείς χρε­ω­κο­πη­μέ­νος, δεν μπο­ρεί να ξε­φύ­γει από αυτήν την κα­τά­στα­ση απο­πλη­ρώ­νο­ντας τα πα­λαιά δά­νεια με και­νού­ρια δά­νεια” επι­ση­μαί­νει. Για να δια­πι­στώ­σει λίγο αρ­γό­τε­ρα ότι “σή­με­ρα η Ελ­λά­δα είναι πιο χρε­ω­κο­πη­μέ­νη από ποτέ”.

Ο Στέ­φαν Άουστ, ο οποί­ος θέτει τα ερω­τή­μα­τα μαζί με τον συ­νά­δελ­φό του Μάρ­τιν Σολτς, επι­κα­λεί­ται πα­λαιό­τε­ρο βι­βλίο του Γιάνη Βα­ρου­φά­κη, στο οποίο ανα­φέ­ρε­ται ότι ο πρώην υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών έχει κά­ποιον δεσμό με τη Γερ­μα­νία, καθώς η μη­τέ­ρα του δί­δα­σκε γερ­μα­νι­κά. Μήπως κατά βάθος αι­σθά­νε­ται ολί­γον ελ­λη­νο­γερ­μα­νός; Η απά­ντη­ση: “Βαθιά μέσα μου αι­σθά­νο­μαι πάνω απ΄ό­λα Ευ­ρω­παί­ος. Αλλά και Με­σα­να­το­λί­της, γιατί ο πα­τέ­ρας μου με­γά­λω­σε στο Κάιρο, η μη­τέ­ρα του ήταν Γαλ­λί­δα. Τα γαλ­λι­κά ήταν η πρώτη του γλώσ­σα. Με­γά­λω­σε με τα έργα του Βολ­ταί­ρου και του Ρουσώ. Η μη­τέ­ρα μου και ο αδελ­φός της ήταν γερ­μα­νό­φι­λοι. Ο θείος μου, τον οποίο αι­σθα­νό­μουν πολύ κοντά μου, ήταν για πολλά χρό­νια διευ­θυ­ντής της γερ­μα­νι­κής θυ­γα­τρι­κής της Siemens. Πο­λι­τι­στι­κά αι­σθα­νό­ταν πιο κοντά στη Γερ­μα­νία, παρά στην Ελ­λά­δα”. Ανα­φε­ρό­με­νος στους αγώ­νες κατά της δι­κτα­το­ρί­ας, ο Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης επι­ση­μαί­νει: “Ο Βίλυ Μπραντ ήταν για μένα σαν μέλος της οι­κο­γέ­νειάς μου. Το ίδιο ίσχυε για τον Μπρού­νο Κράι­σκι και για άλ­λους ευ­ρω­παί­ους πο­λι­τι­κούς, οι οποί­οι συ­νέ­βα­λαν ιδιαί­τε­ρα στην προ­σπά­θεια για να απο­πεμ­φθεί η Ελ­λά­δα της δι­κτα­το­ρί­ας από το Συμ­βού­λιο της Ευ­ρώ­πης”.

“Δεν εί­μα­στε ποτέ φίλοι με τον Τσί­πρα”

Αυτά ως προς τις προ­σω­πι­κές εξο­μο­λο­γή­σεις και το μα­κρι­νό πα­ρελ­θόν. Ας έρ­θου­με στο “καυτό” 2015. “Είστε ακόμη φίλοι με τον Τσί­πρα;” ρωτά η WELT. Η απά­ντη­ση: “Όχι. Κατά βάση ποτέ δεν εί­μα­στε φίλοι. Για κά­ποιο χρο­νι­κό διά­στη­μα πί­στευα ότι θα γι­νό­μα­στε φίλοι. Για να σας το πω ξε­κά­θα­ρα: ο Τσί­πρας δεν τή­ρη­σε τη συμ­φω­νία που εί­χα­με”. Ποιά ήταν η συμ­φω­νία αυτή, σύμ­φω­να του­λά­χι­στον με την εκ­δο­χή του Γιάνη Βα­ρου­φά­κη; “Η συμ­φω­νία ήταν: εί­μα­στε αντί­θε­τοι στο να συ­νε­χι­στεί η πο­λι­τι­κή πε­ρι­κο­πών ενα­ντί­ον της Ελ­λά­δας, αντί­θε­τοι στην πο­λι­τι­κή λι­τό­τη­τας της ΕΕ. Κα­τέ­βα­λα πά­ντο­τε με­γά­λη προ­σπά­θεια για να επι­κρί­νω μεν την ελατ­τω­μα­τι­κή δομή της ευ­ρω­ζώ­νης, αλλά και να ζη­τή­σω ταυ­τό­χρο­να τη με­ταρ­ρύθ­μι­ση της ευ­ρω­ζώ­νης, όχι την έξοδο από αυτή. Όταν το πρό­τει­να για πρώτη φορά στον Τσί­πρα δεν μπο­ρού­σα ωστό­σο να φα­ντα­στώ ότι κά­πο­τε θα ανα­λάμ­βα­να κι εγώ ο ίδιος κυ­βερ­νη­τι­κή ευ­θύ­νη. Μέχρι που εκεί­νος με πλη­σί­α­σε και μου είπε: Θέλω να το κά­νεις, εκτός από σένα δεν ξέρω κα­νέ­ναν άλλον που μπο­ρεί να τα κα­τα­φέ­ρει”.

Εν τέλει ο Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης υπο­στη­ρί­ζει ότι ο Αλέ­ξης Τσί­πρας “υπέ­γρα­ψε συμ­φω­νί­ες, οι οποί­ες προ­έ­βλε­παν ακρι­βώς το αντί­θε­το από αυτό που θέ­λα­με να αλ­λά­ξου­με”. Αλλά μήπως αυτή είναι τε­λι­κά η Realpolitik; “Αν θέ­λα­με να συμ­βεί αυτό που συ­νέ­βη, τότε γιατί δεν το αφή­να­με από την αρχή στους συ­ντη­ρη­τι­κούς; Εκεί­νοι το πί­στευαν. Εμείς δεν το πι­στεύ­α­με” λέει ο Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης. Εν τέλει, ρω­τούν οι γερ­μα­νοί δη­μο­σιο­γρά­φοι, βλέ­πε­στε σή­με­ρα με τον Τσί­πρα; “Όχι. Δεν υπάρ­χει κάτι άλλο να πούμε”, υπο­στη­ρί­ζει ο πρώην υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών.

Πυρά κατά Μέρ­κελ, Σόι­μπλε, Ολάντ

Ανα­φε­ρό­με­νος στα γε­γο­νό­τα του 2015, ο Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης κάνει λόγο για “σχέ­διο Σόι­μπλε” με στόχο την ανα­μόρ­φω­ση της ευ­ρω­ζώ­νης, προ­σθέ­τει όμως και τα εξής: “Αν μη τι άλλο, ήταν ένα σχέ­διο. Ο Σόι­μπλε ήταν ο μόνος που είχε σχέ­διο. Η Μέρ­κελ δεν έχει σχέ­διο. Ο Ολάντ δεν ξέρει καν τί ση­μαί­νει η λέξη σχέ­διο”. Κι ακόμα: “Η Μέρ­κελ δεν θα λάμ­βα­νε ποτέ μία από­φα­ση, αν μπο­ρού­σε να την ανα­βά­λει για την επο­μέ­νη και να δει τί άλλες εξε­λί­ξεις θα υπάρ­ξουν μέχρι τότε. Αυτό είναι πολύ κακό για την Ευ­ρώ­πη”. Από την άλλη πλευ­ρά, ο Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης εγκω­μιά­ζει τη στάση της κα­γκε­λα­ρί­ου στην προ­σφυ­γι­κή κρίση: “Σε αυτό το ση­μείο εξα­κο­λου­θώ να υπο­στη­ρί­ζω τη Μέρ­κελ” δη­λώ­νει. “Γιατί είμαι πε­πει­σμέ­νος ότι έχου­με ηθική ευ­θύ­νη απέ­να­ντι σε αν­θρώ­πους που προ­σπα­θούν να ξε­φύ­γουν από τον θά­να­το, τον πό­λε­μο και την πείνα”. Απα­ντώ­ντας σε ερώ­τη­ση για τις επι­πτώ­σεις που έχει στην Ελ­λά­δα η προ­σφυ­γι­κή κρίση, ο πρώην υπουρ­γός Οι­κο­νο­μι­κών απα­ντά: “Ξέ­ρε­τε κάτι, με δε­δο­μέ­νη την έκτα­ση της ελ­λη­νι­κής οι­κο­νο­μι­κής κρί­σης, με­ρι­κές δε­κά­δες χι­λιά­δες πρό­σφυ­γες δεν κά­νουν δια­φο­ρά για το οι­κο­νο­μι­κό σύ­στη­μα. Από οι­κο­νο­μι­κής άπο­ψης θα έλεγα μά­λι­στα ότι η προ­σφυ­γι­κή κρίση έχει βοη­θή­σει την Ελ­λά­δα”. Και αυτό γιατί, όπως επι­ση­μαί­νει ο Γιά­νης Βα­ρου­φά­κης, “πολ­λοί πρό­σφυ­γες έρ­χο­νται με χρή­μα­τα στην Ελ­λά­δα”.

Die Welt, Γιάν­νης Πα­πα­δη­μη­τρί­ου