Έκθεση Διακομματικής Επιτροπής: Πάνω από 269 δισ. οι γερμανικές πολεμικές οφειλές προς την Ελλάδα

Τον δι­πλω­μα­τι­κό κατ’ αρχήν δρόμο για τη διεκ­δί­κη­ση των γερ­μα­νι­κών οφει­λών μέσω δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων με τη γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, αλλά και τον δι­κα­στι­κό σε πε­ρί­πτω­ση που η Γερ­μα­νία επι­μεί­νει στη ση­με­ρι­νή αρ­νη­τι­κή της στάση, προ­τεί­νε­ται στην έκ­θε­ση της Δια­κομ­μα­τι­κής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής για τη διεκ­δί­κη­ση των Γερ­μα­νι­κών Οφει­λών, οι ερ­γα­σί­ες της οποί­ας ολο­κλη­ρώ­θη­καν με την ψή­φι­ση της έκ­θε­σης και την κα­τά­θε­σή της στην Ολο­μέ­λεια της Βου­λής.

Οι οφει­λές της Γερ­μα­νάις προς την Ελ­λά­δα υπο­λο­γί­ζο­νται σε πε­ρισ­σό­τε­ρα από 200 δις. ευρώ.

«Οι συ­νέ­πειες του Β΄ Πα­γκό­σμιου Πο­λέ­μου για την Ελ­λά­δα και τους πο­λί­τες της υπήρ­ξαν τρο­μα­κτι­κές και ανε­πα­νόρ­θω­τες, καθώς η χώρα υπέ­στη απρό­κλη­τη- προ­με­λε­τη­μέ­νη επί­θε­ση, αλλά και τη βάρ­βα­ρη κα­το­χή από τις δυ­νά­μεις της να­ζι­στι­κής Γερ­μα­νί­ας, της φα­σι­στι­κής Ιτα­λί­ας και της τσα­ρι­κής Βουλ­γα­ρί­ας. Η τρι­πλή αυτή κα­το­χή οδή­γη­σε τον ελ­λη­νι­κό λαό στην από­λυ­τη εξα­θλί­ω­ση, αφού εξάρ­θρω­σε την οι­κο­νο­μία της χώρας. Η δια­πί­στω­ση αυτή προ­κύ­πτει αβί­α­στα από το υφι­στά­με­νο υπη­ρε­σια­κό κρα­τι­κό υλικό και τεκ­μη­ριώ­νε­ται από πλή­θος ακλό­νη­των μαρ­τυ­ριών και πλη­θώ­ρα ιστο­ρι­κών πηγών», ση­μειώ­νε­ται στην ει­σα­γω­γή της έκ­θε­σης.

Οι αξιώ­σεις της Ελ­λά­δας σε αριθ­μούς

Με­τα­ξύ των πο­λε­μι­κών επα­νορ­θώ­σε­ωνπε­ρι­λαμ­βά­νο­νται απαι­τή­σεις από τον Α΄ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο με βάση τη Συν­θή­κη των Βερ­σαλ­λιών του 1919. Στην Ελ­λά­δα κα­τα­βλή­θη­καν 47 εκατ. μάρκα για να δο­θούν στους ιδιώ­τες δι­καιού­χους, ενώ από το επα­νορ­θω­τι­κό ποσό των 485.975.000 χρυ­σών μάρ­κων έχουν ει­σπρα­χθεί 7.275.380 χρυσά μάρκα. Το υπό­λοι­πο ποσό προσ­διο­ρί­στη­κε από την Έκ­θε­ση της Ει­δι­κής Επι­τρο­πής του Γε­νι­κού Λο­γι­στη­ρί­ου του Κρά­τους σε 9.189.270.837 ευρώ.

Όσον αφορά τον Β’ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο, ο προσ­διο­ρι­σμός του ΓΛΚ βάσει της Συν­διά­σκε­ψης των Πα­ρι­σί­ων κα­τα­λή­γει στο συ­μπέ­ρα­σμα ότι οι κα­θα­ρές απαι­τή­σεις της Ελ­λά­δας από τη Γερ­μα­νία ανέρ­χο­νται σε 6.741.07.692 δο­λά­ρια ΗΠΑ του 1938, ποσό που υπο­λο­γί­ζε­ται στα309.498.827.179,51 ευρώ. Σε αυτό τον προσ­διο­ρι­σμό δεν πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται αρ­κε­τές από τις απαι­τή­σεις της Ελ­λά­δας από τη Γερ­μα­νία, όπως για πα­ρά­δειγ­μα το κα­το­χι­κό δά­νειο.

Το ΓΛΚ επι­χεί­ρη­σε και μία εναλ­λα­κτι­κή προ­σέγ­γι­ση του προσ­διο­ρι­σμού των απαι­τή­σε­ων δί­νο­ντας έμ­φα­ση στη χρήση του αρ­χεια­κού υλι­κού. Με βάση αυτή την προ­σέγ­γι­ση οι κα­θα­ρές απαι­τή­σεις της Ελ­λά­δας ένα­ντι της Γερ­μα­νί­ας υπο­λο­γί­ζο­νται στα 171.442.057.838 ευρώ. Σε αυτό το ποσό προ­στί­θε­ται η απαί­τη­ση της Ελ­λά­δας για το κα­το­χι­κό δά­νειο που ανέρ­χε­ται στα 10.344.859.092 ευρώ, η απαί­τη­ση για απο­θε­τι­κές ζη­μί­ες που ανέρ­χε­ται στα 33.873.928.462 ευρώ κι η απαί­τη­ση από μεί­ω­ση πα­ρα­γό­με­νου προ­ϊ­ό­ντος που ανέρ­χε­ται στα 53.886.160.462 ευρώ.

Συ­νο­λι­κά το ποσό των απαι­τή­σε­ων της Ελ­λά­δας από τη Γερ­μα­νία ανέρ­χε­ται στα 269.547.005.854 ευρώ. Και στους δύο προσ­διο­ρι­σμούς εξαι­ρού­νται οι απαι­τή­σεις από απώ­λεια αν­θρω­πί­νων ζωών ή ανα­πη­ριών μόνο από πο­λε­μι­κές ενέρ­γειες, οι οποί­ες υπο­λο­γί­ζο­νται συ­νο­λι­κά σε 22.120.000.000 ευρώ χωρίς τους τό­κους, ενώ μια δεύ­τε­ρη εναλ­λα­κτι­κή πε­ρι­λαμ­βά­νει όλα τα θύ­μα­τα της Κα­το­χής, δη­λα­δή και τους θα­νά­τους από λιμό κι ασθέ­νειες, με το ποσό να ανέρ­χε­ται στα107.268.000.000 ευρώ.

Επι­πλέ­ον γί­νε­ται ανα­λυ­τι­κή πε­ρι­γρα­φή του ιστο­ρι­κού τής λήψης του κα­το­χι­κού δα­νεί­ου, το οποίο δεν συν­δέ­ε­ται με τα έξοδα Κα­το­χής που έπρε­πε να κα­τα­βά­λει η Ελ­λά­δα, αλλά συ­νά­φθη­κε ως ανα­γκα­στι­κό δά­νειο (χωρίς συ­νυ­πο­γρα­φή της Ελ­λά­δας) κι ανα­γνω­ρί­ζε­ται ως πί­στω­ση από τα αρ­χεία των ίδιων των γερ­μα­νι­κών κα­το­χι­κών Αρχών. Εκτε­νής ανα­φο­ρά γί­νε­ται και στη λε­η­λα­σία των αρ­χαιο­λο­γι­κών θη­σαυ­ρών της χώρας κατά τη διάρ­κεια της Κα­το­χής ση­μειώ­νο­ντας ότι υπάρ­χει αρ­χαιο­λο­γι­κή τεκ­μη­ρί­ω­ση για 1.208 αγνο­ού­με­να αντι­κεί­με­να.

Ενερ­γές κι απαι­τη­τές οι απαι­τή­σεις της Ελ­λά­δας ένα­ντι της Γερ­μα­νί­ας

Σύμ­φω­να με την πο­λυ­σέ­λι­δη Έκ­θε­ση της Δια­κομ­μα­τι­κής Επι­τρο­πής της Βου­λής, η Γερ­μα­νία βάσει των ανα­γκα­στι­κών συμ­βά­σε­ων ου­δέ­πο­τε τή­ρη­σε τα συμ­φω­νη­θέ­ντα.

Σχε­τι­κώς με το κα­το­χι­κό δά­νειο, ανα­φέ­ρε­ται ότι είναι αβά­σι­μο και αστή­ρι­κτο να υπο­στη­ρι­χθεί πως η με­τα­πο­λε­μι­κή οι­κο­νο­μι­κή κα­τά­στα­ση της Γερ­μα­νί­ας δεν επέ­τρε­πε την, έστω και στα­δια­κή, εξό­φλη­ση των συ­να­φών ελ­λη­νι­κών απαι­τή­σε­ων. Εξάλ­λου, είναι δε­δο­μέ­νο ότι η Ελ­λά­δα δεν είχε τη δυ­να­τό­τη­τα, τόσο στην αμέ­σως με­τα­πο­λε­μι­κή πε­ρί­ο­δο, όσον και μετά τη Συμ­φω­νία του Λον­δί­νου του 1953, να διεκ­δι­κή­σει την επι­στρο­φή του δα­νεί­ου.

Από τα πα­ρα­πά­νω συ­νά­γε­ται ότι στις ελ­λη­νι­κές απαι­τή­σεις για επα­νορ­θώ­σεις από τον Β΄ Πα­γκό­σμιο Πό­λε­μο ένα­ντι της Γερ­μα­νί­ας πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται τόσον οι δη­μό­σιες, όσον και οι ιδιω­τι­κές ζη­μί­ες, οι οποί­ες υπά­γο­νται στη διά­τα­ξη του άρ­θρου 5 παρ. 2 της Συμ­φω­νί­ας του Λον­δί­νου και πα­ρα­μέ­νουν ενερ­γές, δε­δο­μέ­νου ότι οι μόνες ελ­λη­νι­κές απαι­τή­σεις που έχουν ικα­νο­ποι­η­θεί είναι οι προ­βλε­πό­με­νες στις δι­με­ρείς συμ­βά­σεις της Βόν­νης των ετών 1960 (απαι­τή­σεις θυ­μά­των από εθνι­κο­σο­σια­λι­στι­κές διώ­ξεις) και 1961 (απαι­τή­σεις από αφαι­ρε­θέ­ντα καπνά). Στη Σύμ­βα­ση της Χάγης του έτους 1907 δεν υπάρ­χει πρό­βλε­ψη για πα­ρα­γρα­φή αξιώ­σε­ων που στη­ρί­ζο­νται στη διε­θνή αστι­κή ευ­θύ­νη του κα­τέ­χο­ντος κρά­τους.

Επί πλέον, σύμ­φω­να με την Έκ­θε­ση της Βου­λής, υπάρ­χουν πολλά πα­ρα­δείγ­μα­τα διε­θνών συμ­φω­νιών για τη ρύθ­μι­ση εδα­φι­κών ή άλλων δια­φο­ρών με­τα­ξύ κρα­τών ή για την ικα­νο­ποί­η­ση δι­καιω­μά­των ιδιω­τών και μά­λι­στα για θέ­μα­τα που πα­ρέ­με­ναν εκ­κρε­μή για με­γά­λα χρο­νι­κά δια­στή­μα­τα, χωρίς να τί­θε­ται ζή­τη­μα πα­ρα­γρα­φής. Το γε­γο­νός αυτό απο­δει­κνύ­ει ότι οι κατά το Διε­θνές Δί­καιο κρα­τι­κές ή ιδιω­τι­κές αξιώ­σεις της Ελ­λά­δας κατά της Γερ­μα­νί­ας δεν μπο­ρεί να υπο­στη­ρι­χθεί βά­σι­μα ότι υπέ­πε­σαν σε πα­ρα­γρα­φή.

Εξάλ­λου, η ίδια η Γερ­μα­νία δια των κυ­βερ­νη­τι­κών και δι­καιο­δο­τι­κών της ορ­γά­νων (ρη­μα­τι­κές δια­κοι­νώ­σεις και ΒGH 21 Ιου­νί­ου 2003) δέ­χε­ται ότι η Συμ­φω­νία του Λον­δί­νου είχε ανα­στεί­λει το απαι­τη­τό των αξιώ­σε­ων μέχρι την επα­νέ­νω­σή της και συ­νε­πώς από το 1944 μέχρι το 1990 συ­νέ­τρε­χε ανα­βλη­τι­κό κώ­λυ­μα για τη δι­κα­στι­κή επι­δί­ω­ξη των ελ­λη­νι­κών απαι­τή­σε­ων κατά της Γερ­μα­νί­ας.

Τo γε­γο­νός ότι οι αξιώ­σεις αυτές πα­ρέ­μει­ναν εκ­κρε­μείς μέχρι σή­με­ρα δεν θέτει ούτε ζή­τη­μα αχρη­σί­ας ή απο­δυ­νά­μω­σης των αξιώ­σε­ων αυτών, ούτε απο­δο­χής εκ μέ­ρους της ελ­λη­νι­κής πλευ­ράς της ανυ­παρ­ξί­ας τέ­τοιων απαι­τή­σε­ων, δε­δο­μέ­νου ότι δεν υπήρ­ξε αδρά­νεια της Ελ­λά­δας.

Αντι­θέ­τως, το ελ­λη­νι­κό κρά­τος πά­ντο­τε προ­έ­βα­λε επι­φύ­λα­ξη για τη μελ­λο­ντι­κή ικα­νο­ποί­η­ση των αξιώ­σε­ών του εξαι­τί­ας των πο­λε­μι­κών επα­νορ­θώ­σε­ων, τόσο στους εσω­τε­ρι­κούς νό­μους (π.χ. Ν. 2023/1052), όσον και στις δι­με­ρείς συμ­βά­σεις (π.χ. σύμ­βα­ση της Βόν­νης της 18-3-1960), αλλά και με επί­ση­μες δη­λώ­σεις των νο­μί­μων εκ­προ­σώ­πων του. Το γε­γο­νός αυτό ανα­γνω­ρί­ζει και η γερ­μα­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση, απα­ντώ­ντας σε σχε­τι­κή ερώ­τη­ση του Κόμ­μα­τος της Αρι­στε­ράς (Die Linke), στις 6.2.2014. Οι ελ­λη­νι­κές κυ­βερ­νή­σεις τό­νι­ζαν -και μετά το 1990- ότι η Ελ­λά­δα θε­ω­ρεί ανοι­κτό το ζή­τη­μα των επα­νορ­θώ­σε­ων, το δε έτος 1995 επι­δό­θη­κε ρη­μα­τι­κή δια­κοί­νω­ση προς τη Γερ­μα­νία, με την οποία ζη­τή­θη­κε η έναρ­ξη δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων για την επί­λυ­ση του ζη­τή­μα­τος αυτού.

Προ­τει­νό­με­νες ενέρ­γειες για τη διεκ­δί­κη­ση των γερ­μα­νι­κών οφει­λών

Σύμ­φω­να με την Έκ­θε­ση της Δια­κομ­μα­τι­κής Κοι­νο­βου­λευ­τι­κής Επι­τρο­πής για τη διεκ­δί­κη­ση των γερ­μα­νι­κών οφει­λών οι προ­τει­νό­με­νες ενέρ­γειες της Ελ­λη­νι­κής Δη­μο­κρα­τί­ας τόσο σε δι­πλω­μα­τι­κό επί­πε­δο όσο και σε δι­κα­στι­κό, αν απαι­τη­θεί, είναι ως προς τις κρα­τι­κές/δη­μό­σιες αξιώ­σεις, ήτοι τις πο­λε­μι­κές επα­νορ­θώ­σεις και το κα­το­χι­κό δά­νειο, το Διαι­τη­τι­κό Δι­κα­στή­ριο, άρθρο 28 της Συμ­φω­νί­ας του Λον­δί­νου της 27-2-1953, «περί εξω­τε­ρι­κών γερ­μα­νι­κών χρεών», το Διε­θνές Δι­κα­στή­ριο της Χάγης και τα εθνι­κά δι­κα­στή­ρια.

Ως προς δε τις ιδιω­τι­κές αξιώ­σεις, το Διαι­τη­τι­κό Δι­κα­στή­ριο, άρθρο 28 της Συμ­φω­νί­ας του Λον­δί­νου της 27-2-1953, «περί εξω­τε­ρι­κών γερ­μα­νι­κών χρεών» (κυ­ρώ­θη­κε από την Ελ­λά­δα με το Ν. 3480/1955 (ΦΕΚ Α΄ 6/1956) και το Διε­θνές Δι­κα­στή­ριο της Χάγης, και τα εθνι­κά δι­κα­στή­ρια, στα οποία η προ­σφυ­γή κατά του γερ­μα­νι­κού Δη­μο­σί­ου με αντι­κεί­με­νο τις ιδιω­τι­κές αξιώ­σεις έχει να αντι­με­τω­πί­σει, στο παρόν στά­διο εξέ­λι­ξης του διε­θνούς εθι­μι­κού δι­καί­ου, το ζή­τη­μα της ετε­ρο­δι­κί­ας (rule of state immunity), κατά την οποία τα ξένα κράτη δεν υπά­γο­νται στη δι­καιο­δο­σία των εγ­χω­ρί­ων, των εθνι­κών, δη­λα­δή, δι­κα­στη­ρί­ων άλλων κρα­τών.

Επί­σης προ­τεί­νε­ται:

– Σύ­στα­ση Επι­τρο­πής Προ­ώ­θη­σης της Διεκ­δί­κη­σης, απο­τε­λού­με­νη από βου­λευ­τές, δι­κα­στι­κούς λει­τουρ­γούς, διε­θνο­λό­γους, ιστο­ρι­κούς και νο­μι­κούς επι­στή­μο­νες, εκ­προ­σώ­πους αντι­στα­σια­κών ορ­γα­νώ­σε­ων, μέλη των Ενώ­σε­ων Θυ­μά­των και του Δι­κτύ­ου Μαρ­τυ­ρι­κών Πό­λε­ων και Χω­ριών.

– Κα­τάρ­γη­ση του τέ­λους δι­κα­στι­κού εν­σή­μου επί των ανα­γνω­ρι­στι­κών αγω­γών που αφο­ρούν αξιώ­σεις λόγω διε­θνών αδι­κο­πρα­ξιών, κατά τη διάρ­κεια της τρι­πλής κα­το­χής (1941-1945), εφό­σον ασκού­νται από θύ­μα­τα, ενώ­σεις θυ­μά­των ή συγ­γε­νών- κα­θο­λι­κών δια­δό­χων των θυ­μά­των.

– Ενί­σχυ­ση της δι­κτύ­ω­σης- συ­ντο­νι­σμού των Ενώ­σε­ων Θυ­μά­των με το Δί­κτυο Μαρ­τυ­ρι­κών Πό­λε­ων και Χω­ριών, στον αγώνα της διεκ­δί­κη­σης. Υπο­στή­ρι­ξη με όλα τα νό­μι­μα μέσα των Ενώ­σε­ων Θυ­μά­των, με έμ­φα­ση στην ανα­γκαιό­τη­τα δη­μιουρ­γί­ας και νέων ενώ­σε­ων και συ­γκρό­τη­σής τους σε ομο­σπον­δία.

– Προ­ώ­θη­ση συ­νερ­γειών με τις ομά­δες Γερ­μα­νών νο­μι­κών, ιστο­ρι­κών, συ­νταγ­μα­το­λό­γων και γερ­μα­νι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων, ευαί­σθη­των στα θέ­μα­τα από­δο­σης δι­καιο­σύ­νης, κλπ, που πραγ­μα­το­ποιούν ένα πο­λυ­μέ­τω­πο και πο­λύ­χρο­νο αγώνα για τη διεκ­δί­κη­ση των οφει­λών.

– Απο­στο­λή κλι­μα­κί­ου της Βου­λής για την ενη­μέ­ρω­ση του γερ­μα­νι­κού και άλλων κοι­νο­βου­λί­ων. Έγερ­ση του ζη­τή­μα­τος στο Συμ­βού­λιο της Ευ­ρώ­πης, τον ΟΗΕ και σε άλλα διε­θνή fora.

– Ανα­σύ­στα­ση του Ελ­λη­νι­κού Γρα­φεί­ου Εγκλη­μα­τιών Πο­λέ­μου, το οποίο δη­μιουρ­γή­θη­κε με τον ΑΝ 384/1945 (ΦΕΚ Α΄ 145/8-6-1945) και κα­ταρ­γή­θη­κε με το ΝΔ 4016/1959 (ΦΕΚ Α237/3-11-1959). Η ανα­βί­ω­ση του Γρα­φεί­ου κρί­νε­ται ανα­γκαία, καθώς αυτό θα μπο­ρού­σε να δια­δρα­μα­τί­σει κομ­βι­κό ρόλο τόσο στη νο­μι­κή έρευ­να για τα διε­θνή ποι­νι­κά αδι­κή­μα­τα που έλα­βαν χώρα στην Ελ­λά­δα κατά τον Β΄ ΠΠ (ανα­κά­λυ­ψη και προ­σα­γω­γή σε δίκη τυχόν επι­ζώ­ντων εγκλη­μα­τιών πο­λέ­μου) όσο και στις αστι­κές υπο­θέ­σεις που αφο­ρούν τα εν λόγω γε­γο­νό­τα.

– Υπο­βο­λή πρό­τα­σης προς την Ελ­λη­νι­κή Κυ­βέρ­νη­ση με σκοπό την επι­κύ­ρω­ση της Σύμ­βα­σης των Ηνω­μέ­νων Εθνών για τη Μη Εφαρ­μο­γή του Θε­σμού της Πα­ρα­γρα­φής επί Εγκλη­μά­των Πο­λέ­μου και Εγκλη­μά­των κατά της Αν­θρω­πό­τη­τας της 26ης Νο­εμ­βρί­ου 1968 [Ψή­φι­σμα Γε­νι­κής Συ­νέ­λευ­σης των Ηνω­μέ­νων Εθνών S/RES/2391(XXIII)] που έχει τεθεί σε ισχύ την 11η Νο­εμ­βρί­ου 1970.

– Προ­τεί­νε­ται, επί­σης, εναλ­λα­κτι­κά, αντί της κύ­ρω­σης ορι­σμέ­νης διε­θνούς σύμ­βα­σης, η θέ­σπι­ση κα­νό­να εσω­τε­ρι­κού δι­καί­ου σχε­τι­κά με το απα­ρά­γρα­πτο, όπως αυτό κα­το­χυ­ρώ­νε­ται στο Εθι­μι­κό Διε­θνές Δί­καιο.

– Κα­τά­θε­ση υπο­μνή­μα­τος- απά­ντη­σης της ελ­λη­νι­κής κυ­βέρ­νη­σης κατά τη συ­ζή­τη­ση του ζη­τή­μα­τος των γερ­μα­νι­κών οφει­λών στην Επι­τρο­πή Ανα­φο­ρών του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου στις 8 Σε­πτεμ­βρί­ου 2016, μετά την ανα­φο­ρά που κα­τέ­θε­σε η αντι­στα­σια­κή ορ­γά­νω­ση ΠΕΑΕΑ- ΔΣΕ στις 15-10-2014.

– Εντα­τι­κή κα­μπά­νια ενη­μέ­ρω­σης κι ευαι­σθη­το­ποί­η­σης της διε­θνούς αλλά και της ελ­λη­νι­κής κοι­νής γνώ­μης με διορ­γά­νω­ση εκ­δη­λώ­σε­ων, ημε­ρί­δων, συ­νε­δρί­ων, πα­ρα­γω­γή ντο­κι­μα­ντέρ, ται­νιών, θε­α­τρι­κών πα­ρα­στά­σε­ων και λοι­πών δρά­σε­ων πο­λι­τι­σμού- πο­λι­τι­στι­κής δι­πλω­μα­τί­ας.

– Να δοθεί βάρος στη με­λέ­τη της Κα­το­χής, της Αντί­στα­σης και του ζη­τή­μα­τος των γερ­μα­νι­κών οφει­λών σε όλες τις βαθ­μί­δες του εκ­παι­δευ­τι­κού συ­στή­μα­τος. Βελ­τί­ω­ση των σχο­λι­κών συγ­γραμ­μά­των Ιστο­ρί­ας, εκ­πό­νη­ση ερ­γα­σιών για το ζή­τη­μα, υπο­τρο­φί­ες για έρευ­να σε με­τα­πτυ­χια­κό και δι­δα­κτο­ρι­κό επί­πε­δο, ορ­γά­νω­ση σε­μι­να­ρί­ων και συ­νε­δρί­ων.

– Κα­θιέ­ρω­ση ημέ­ρας μνή­μης του Ελ­λη­νι­κού Ολο­καυ­τώ­μα­τος.

– Ενί­σχυ­ση της λει­τουρ­γί­ας των Μου­σεί­ων Εθνι­κής Αντί­στα­σης και Ελ­λη­νι­κών Ολο­καυ­τω­μά­των και ίδρυ­ση εντός των Μου­σεί­ων Κέ­ντρων Ερευ­νών.

– Στο πλαί­σιο της νέας αρ­χι­τε­κτο­νι­κής της το­πι­κής αυ­το­διοί­κη­σης πρέ­πει κάθε μαρ­τυ­ρι­κός δήμος να φέρει το όνομα των μαρ­τυ­ρι­κών τόπων (ή έστω του με­γα­λύ­τε­ρου μαρ­τυ­ρι­κού τόπου).

– Τέλος, πρέ­πει εν ευ­θέ­τω χρόνω να ορι­στι­κο­ποι­η­θεί ένα συ­νο­λι­κό πλάνο δια­χεί­ρι­σης των κον­δυ­λί­ων που αντι­στοι­χούν στις γερ­μα­νι­κές οφει­λές, με σκοπό τη συλ­λο­γι­κή απο­κα­τά­στα­ση των κοι­νω­νιών που υπέ­στη­σαν τη να­ζι­στι­κή θη­ριω­δία, βα­σι­σμέ­νο στις βέλ­τι­στες πρα­κτι­κές και τα πο­ρί­σμα­τα της επι­στή­μης και πρά­ξης του δι­καί­ου των επα­νορ­θώ­σε­ων.

– Στο πεδίο των επα­νορ­θώ­σε­ων, προ­τεί­νε­ται η ανά­δει­ξη του χρέ­ους γερ­μα­νι­κών επι­χει­ρή­σε­ων που επω­φε­λή­θη­καν τα μέ­γι­στα κατά τη χι­τλε­ρι­κή πε­ρί­ο­δο.

Σε πο­λι­τι­κό και δι­πλω­μα­τι­κό επί­πε­δο:

Απαι­τεί­ται σχέ­διο Εθνι­κής Στρα­τη­γι­κής στο θέμα των γερ­μα­νι­κών οφει­λών. Με πρω­το­βου­λία και συ­ντο­νι­σμό της προ­σπά­θειας από το Ελ­λη­νι­κό Κοι­νο­βού­λιο απαι­τεί­ται η εκ­πό­νη­ση και υλο­ποί­η­ση σχε­δί­ου εθνι­κής στρα­τη­γι­κής στα θέ­μα­τα των γερ­μα­νι­κών οφει­λών. Το Κοι­νο­βού­λιο, αφού οριο­θε­τή­σει και χα­ρά­ξει τις γε­νι­κές και επί μέ­ρους κα­τευ­θύν­σεις, τις επί μέ­ρους τα­κτι­κές και τους επί μέ­ρους και συ­νο­λι­κούς στό­χους, πρέ­πει να ανοί­ξει εθνι­κό διά­λο­γο, με συ­γκε­κρι­μέ­νη συ­νο­λι­κή και επί μέ­ρους θε­μα­το­λο­γία. Αυτό μπο­ρεί να επι­τευ­χθεί και με τη συ­γκρό­τη­ση-λει­τουρ­γία μό­νι­μης Δια­κομ­μα­τι­κής Επι­τρο­πής.

Σε πο­λι­τι­κό επί­πε­δο προ­έ­χει το θέμα των δια­κρα­τι­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σε­ων. Απαι­τεί­ται η σύ­στα­ση Επι­στη­μο­νι­κής Επι­τρο­πής από έγκρι­τους διε­θνο­λό­γους, πα­νε­πι­στη­μια­κούς, οι­κο­νο­μο­λό­γους και νο­μι­κούς Έλ­λη­νες (όπως π.χ. η Επι­στη­μο­νι­κή Επι­τρο­πή της ΠΕΔ) και εάν απαι­τη­θεί και ξέ­νους, οι οποί­οι αφού ανα­γνώ­σουν σωστά και έγκυ­ρα την από­φα­ση της 3-12-2-12 της Χάγης και την από 22-10-2014 από­φα­ση του Συ­νταγ­μα­τι­κού Δι­κα­στη­ρί­ου της Ιτα­λί­ας, θα συ­ντά­ξουν σχε­τι­κό πό­ρι­σμα. Θα προ­χω­ρή­σουν στην ορ­γά­νω­ση Επι­στη­μο­νι­κών Συ­νε­δρί­ων, ημε­ρί­δων στην Ελ­λά­δα και το εξω­τε­ρι­κό για τα θέ­μα­τα των γερ­μα­νι­κών οφει­λών. Σε ό,τι αφορά τις απο­ζη­μιώ­σεις προς τα θύ­μα­τα και τους συγ­γε­νείς τους, οι οφει­λές και απο­ζη­μιώ­σεις από την Γερ­μα­νία προς αυ­τούς είναι ιδιω­τι­κές απαι­τή­σεις και δεν συμ­ψη­φί­ζο­νται με άλλες απαι­τή­σεις της Ελ­λά­δας κατά της Γερ­μα­νί­ας.

Η Επι­τρο­πή συ­γκρο­τή­θη­κε με την υπ αριθμ. 17712/11602, από 4 Δε­κεμ­βρί­ου 2015, από­φα­ση του Προ­έ­δρου της Βου­λής, σύμ­φω­να με τα άρθρα 44 και 45 του Κα­νο­νι­σμού της Βου­λής και με αντι­κεί­με­νο όπως αυτό προσ­διο­ρί­ζε­ται στις, από 27.2.2014 και 10.3.2015, ομό­φω­νες απο­φά­σεις της Ολο­μέ­λειας της Βου­λής.

Η Επι­τρο­πή που απαρ­τι­ζό­ταν από 21 μέλη- βου­λευ­τές πραγ­μα­το­ποί­η­σε δε­κα­τρείς (13) συ­νε­δριά­σεις, συ­νο­λι­κής διάρ­κειας, ει­κο­σι­τεσ­σά­ρων (24) ωρών, πε­ρί­που, κατά τις οποί­ες εκλή­θη­σαν σε ακρό­α­ση, προς ενη­μέ­ρω­ση των μελών της, τα μέλη της Ομά­δας Ερ­γα­σί­ας του Νο­μι­κού Συμ­βου­λί­ου του Κρά­τους, ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του Εθνι­κού Συμ­βου­λί­ου Διεκ­δί­κη­σης των οφει­λών της Γερ­μα­νί­ας προς την Ελ­λά­δα (Ε.Σ.Δ..Ο.Γ.Ε.), ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του ΔΣ του Δι­κτύ­ου Μαρ­τυ­ρι­κών Χω­ριών και Πό­λε­ων της Ελ­λά­δος, πε­ριό­δου 1940-1945 «ΕΛ­ΛΗ­ΝΙ­ΚΑ ΟΛΟ­ΚΑΥ­ΤΩ­ΜΑ­ΤΑ», ο πρό­ε­δρος και τα μέλη του ΔΣ της Πα­νελ­λή­νιας Ένω­σης Δι­κη­γό­ρων για τις Γερ­μα­νι­κές Απο­ζη­μιώ­σεις (Π.Ε.Δ.), ο σε­βα­σμιό­τα­τος μη­τρο­πο­λί­της Δρά­μας, εκ­πρό­σω­ποι Συλ­λό­γων και Ενώ­σε­ων, ευ­ρω­βου­λευ­τές, εκ­πρό­σω­ποι ΟΤΑ, ιστο­ρι­κοί, αρ­χαιο­λό­γοι κ.ά.