Καταδίκη των διακινητών στην πολύκροτη υπόθεση θανάτου μετανάστη από πυρά στη Σύμη

Με την υπ’ αρίθμ. 443/11.3.2020 από­φα­ση του Ζ’ Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρεί­ου Πάγου αναι­ρέ­θη­κε η υπ’ αρίθμ. 106/2018 από­φα­ση του Πε­ντα­με­λούς Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου με κα­τη­γο­ρού­με­νους για με­τα­φο­ρά με­τα­να­στών εκ κερ­δο­σκο­πί­ας από κοι­νού, επι­κίν­δυ­νη σω­μα­τι­κή βλάβη από κοι­νού και κατά συρ­ροή, πα­ρά­νο­μη οπλο­φο­ρία και οπλο­χρη­σία και πα­ρά­νο­μη εί­σο­δο στη χώρα, τους Τούρ­κους δια­κι­νη­τές S. I. του S. 37 ετών και G. A. του J. 40 ετών.

Οι δύο κα­τη­γο­ρού­με­νοι, είχαν κα­τα­δι­κα­στεί από το Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου σε ποινή κά­θειρ­ξης 202 ετών και 18 μηνών (εκτι­τέα τα 25) και χρη­μα­τι­κή ποινή 2.040.700 ευρώ.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο τούς είχε κρί­νει αθώ­ους πρό­κλη­σης ναυα­γί­ου, από­πει­ρας αν­θρω­πο­κτο­νί­ας και από­πει­ρας εκρή­ξε­ως.

Χθες η δίκη επα­να­λή­φθη­κε στο Πε­ντα­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, που συ­νε­δρί­α­σε με άλλη σύν­θε­ση και οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι κα­τα­δι­κά­στη­καν ο μεν πρώ­τος σε ποινή κά­θειρ­ξης 202 ετών και 6 μηνών και ο δεύ­τε­ρος σε ποινή κά­θειρ­ξης 203 ετών και 6 μηνών (εκτι­τέα τα 20).

Οι δύο δια­κι­νη­τές ενε­πλά­κη­σαν σε επει­σό­διο ανταλ­λα­γής πυ­ρο­βο­λι­σμών στη Σύμη, με θύμα έναν 17χρονο με­τα­νά­στη.

Μετά από συ­ντο­νι­σμέ­νη επι­χεί­ρη­ση με σκά­φος λε­το­νι­κής ακτο­φυ­λα­κής, που εκτε­λού­σε προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη πε­ρι­πο­λία και στο οποίο επέ­βαι­νε ένας κε­λευ­στής από το Λι­με­ναρ­χείο Σύμης ως σύν­δε­σμος, την 29η Αυ­γού­στου 2015 και περί ώραν 13:00 εντο­πί­στη­κε μη­χα­νο­κί­νη­το σκά­φος, με ση­μαία Τουρ­κί­ας, να κι­νεί­ται με κα­τεύ­θυν­ση προς τις ακτές της Σύμης.

Το σκά­φος της λε­το­νι­κής ακτο­φυ­λα­κής πλη­σί­α­σε την θα­λα­μη­γό για να διε­νερ­γή­σει νο­μό­τυ­πο έλεγ­χο. Οι δια­κι­νη­τές φέ­ρο­νται να ανέ­πτυ­ξαν τα­χύ­τη­τα και να πραγ­μα­το­ποί­η­σαν επι­κίν­δυ­νους ελιγ­μούς με σκοπό να εμ­βο­λί­σουν το σκά­φος της λε­το­νι­κής ακτο­φυ­λα­κής. Ο κε­λευ­στής και μέλος του πλη­ρώ­μα­τος της λε­το­νι­κής ακτο­φυ­λα­κής κα­τά­φε­ραν και επι­βι­βά­στη­καν στην θα­λα­μη­γό για να την ακι­νη­το­ποι­ή­σουν. Δια­πί­στω­σαν ότι 93 πα­ρά­τυ­ποι με­τα­νά­στες ήταν κλει­σμέ­νοι εντός του χώρου εν­διαι­τή­σε­ων και οι χει­ρι­σμοί του σκά­φους γί­νο­νταν από το εσω­τε­ρι­κό της γέ­φυ­ρας.

Στο διά­στη­μα αυτό ο κυ­βερ­νή­της του σκά­φους της λε­το­νι­κής ακτο­φυ­λα­κής ενη­μέ­ρω­σε τη­λε­φω­νι­κά τον προϊ­στά­με­νο της λι­με­νι­κής αρχής και ζή­τη­σε συν­δρο­μή. Στο ση­μείο έσπευ­σε ιδιω­τι­κό σκά­φος με 4 λι­με­νι­κούς για συν­δρο­μή. Ο κε­λευ­στής προ­σπα­θού­σε να ανοί­ξει την πόρτα της γέ­φυ­ρας του σκά­φους χωρίς να τα κα­τα­φέ­ρει και στην πο­ρεία φέ­ρε­ται να έριξε προει­δο­ποι­η­τι­κή βολή σε ασφα­λή ση­μεία για εκ­φο­βι­σμό, ενώ το ίδιο έπρα­ξε και ο προϊ­στά­με­νος της λι­με­νι­κής αρχής Σύμης.

Οι λι­με­νι­κοί κα­τόρ­θω­σαν να ανοί­ξουν την πόρτα και στο ση­μείο εκεί­νο ο κε­λευ­στής δέ­χτη­κε επί­θε­ση από τους δύο Τούρ­κους δια­κι­νη­τές, οι οποί­οι κα­τά­φε­ραν να του απο­σπά­σουν την αστυ­νο­μι­κή ράβδο που κρα­τού­σε.

Ο κε­λευ­στής υπέ­στη σο­βα­ρά τραύ­μα­τα στο κε­φά­λι, ενώ ένας εκ των δια­κι­νη­τών κα­ταγ­γέλ­θη­κε ότι τον πε­ριέ­λου­σε με βεν­ζί­νη, προ­σπα­θώ­ντας να τον πυρ­πο­λή­σει. Επι­πλέ­ον κατά τη συ­μπλο­κή ο κυ­βερ­νή­της δια­κι­νη­τής φέ­ρε­ται να αφαί­ρε­σε προ­σω­ρι­νά το υπη­ρε­σια­κό όπλο του και να πυ­ρο­βό­λη­σε.

Ο λι­με­νάρ­χης αντα­πέ­δω­σε τα πυρά στο­χεύ­ο­ντας τα πόδια του κυ­βερ­νή­τη προ­κει­μέ­νου να τον ακι­νη­το­ποι­ή­σει.

Απο­τέ­λε­σμα της ανταλ­λα­γής πυρών ήταν ο τραυ­μα­τι­σμός του πρώ­του δια­κι­νη­τή και ο θα­νά­σι­μος τραυ­μα­τι­σμός 17χρο­νου Ιρα­κι­νού με­τα­νά­στη.
Το τραύ­μα από σφαί­ρα, που φέ­ρε­ται να έχει πλή­ξει το παιδί στα πλευ­ρά, ήταν «τυφλό», αφού δεν προ­κά­λε­σε αι­μορ­ρα­γία, ενώ σύμ­φω­να με πι­στο­ποι­η­τι­κό ια­τρού της Σύμης, έχασε τη ζωή του συ­νε­πεία καρ­δια­κής ανα­κο­πής.

Οι ίδιοι οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι αρ­νή­θη­καν τα όσα τους απο­δί­δο­νται. Ο πρώ­τος υπο­στή­ρι­ξε ότι δέ­χτη­κε απει­λές κατά μελών της οι­κο­γέ­νειάς του από κύ­κλω­μα δια­κι­νη­τών και ανέ­λα­βε την με­τα­φο­ρά των με­τα­να­στών, ενώ αρ­νή­θη­κε κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κά ότι είπε τα όσα εγρά­φη­σαν στην κα­τά­θε­σή του από τους λι­με­νι­κούς. Υπο­στή­ρι­ξε ότι ο δεύ­τε­ρος κα­τη­γο­ρού­με­νος ήταν ο κα­πε­τά­νιος του σκά­φους και όχι ο ίδιος, και ότι ο κε­λευ­στής τον χτύ­πη­σε στο μάτι και στο πόδι με το πι­στό­λι.

Ο δεύ­τε­ρος κα­τη­γο­ρού­με­νος από την άλλη υπο­στή­ρι­ξε ότι οι λι­με­νι­κοί έρι­ξαν 7-8 βολές με τα πι­στό­λια τους προς την κα­τεύ­θυν­σή τους, αρ­νού­με­νος ότι του έγι­ναν σή­μα­τα για να στα­μα­τή­σει το σκά­φος και ότι έκανε ελιγ­μούς για να βυ­θί­σει το σκά­φος του Λι­με­νι­κού. Υπο­στή­ρι­ξε ότι οι λι­με­νι­κοί μπή­καν στο σκά­φος και αμέ­σως τρά­βη­ξαν όπλα και άρ­χι­σαν να πυ­ρο­βο­λούν. Ισχυ­ρί­στη­κε μά­λι­στα ότι ο ίδιος έμει­νε σκυμ­μέ­νος χωρίς να αντι­δρά.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σής τους πα­ρέ­στη­σαν οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Ει­ρή­νη Φι­λίπ­που και Μα­ριέτ­τα Ξε­νά­κη.