ΣΥΡΙΖΑ: Φρένο στη «σοσιαλδημοκρατική στροφή» από τους 53+

Χα­ρα­κτη­ρί­ζο­ντας, στα­θε­ρά, τις εξε­λί­ξεις του Ιου­λί­ου 2015 ως «ήττα», οι «53+» πα­ρε­νέ­βη­σαν σή­με­ρα μέσω της ομι­λί­ας της Κα­τε­ρί­νας Κνή­του στον 2ο Συ­νέ­δριο του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ.

Η ομι­λία της κ. Κνή­του θε­ω­ρεί­ται αντι­προ­σω­πευ­τι­κή της τάσης των 53+, οι οποί­οι και ανα­δει­κνύ­ουν«σο­βα­ρά προ­βλή­μα­τα που έχουν προ­κύ­ψει στις σχέ­σεις κόμ­μα­τος -κυ­βέρ­νη­σης -κοι­νω­νί­ας  με την με­τα­τό­πι­ση του κέ­ντρου πα­ρα­γω­γής πο­λι­τι­κής στην κυ­βέρ­νη­ση και την υπο­βάθ­μι­ση του ρόλου του κόμ­μα­τος» αλλά και για «κρί­σι­μες απο­φά­σεις που ελή­φθη­σαν ερή­μην των μελών και των εκλεγ­μέ­νων ορ­γά­νων του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ».

Πα­ράλ­λη­λα, απορ­ρί­πτουν τη «στρο­φή στο ρε­α­λι­σμό» που πρε­σβεύ­ουν μέλη της ηγε­τι­κής ομά­δας, ση­μειώ­νο­ντας την «ανά­γκη μιας επί­πο­νης και δύ­σκο­λης προ­σπά­θειας για την ιδε­ο­λο­γι­κή ηγε­μο­νία, στην πο­ρεία με­τα­σχη­μα­τι­σμού του κρά­τους, στην προ­ο­πτι­κή μιας ρι­ζι­κά δια­φο­ρε­τι­κής κοι­νω­νί­ας. Επα­να­λαμ­βά­νου­με, ο στρα­τη­γι­κός μας στό­χος είναι ο σο­σια­λι­σμός με ελευ­θε­ρία και δη­μο­κρα­τία».

Στο κεί­με­νο συμ­βο­λής ση­μειώ­νε­ται ότι η συμ­φω­νία που υπε­γρά­φη «απέ­χει έτη φωτός από ένα αρι­στε­ρό, κοι­νω­νι­κά και τα­ξι­κά προ­σα­να­το­λι­σμέ­νο πρό­γραμ­μα» και επι­ση­μαί­νε­ται ότι υπάρ­χουν δείγ­μα­τα ότι «η ήττα και ο συμ­βι­βα­σμός με­τε­ξε­λίσ­σο­νται σε στρα­τη­γι­κή επι­λο­γή».

Οι 53+ κά­νουν ακόμη λόγο για υστέ­ρη­ση που υπάρ­χει ως προς την υλο­ποί­η­σή του πα­ράλ­λη­λου προ­γράμ­μα­τος, στη­λι­τεύ­ουν κρα­τι­κές πρα­κτι­κές (διοί­κη­ση ΤΑΙ­ΠΕΔ, υπερ­βο­λι­κή κα­τα­στο­λή απέ­να­ντι σε  κοι­νω­νι­κές κι­νη­το­ποι­ή­σεις, αμ­φι­ση­μία σε αξια­κά για την αρι­στε­ρά ζη­τή­μα­τα, προ­νο­μια­κή συ­νά­ντη­ση με δι­κα­στι­κούς, σε πα­ράλ­λη­λους χρό­νους, ΜΑΤ σε συ­ντα­ξιού­χους και ει­ρη­νο­δι­κεία) και χα­ρα­κτη­ρί­ζουν ανα­πο­τε­λε­σμα­τι­κή την επι­κοι­νω­νια­κή στρα­τη­γι­κή.

«Να μην διο­λι­σθή­σει ο ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ σε πα­σο­κι­κές λο­γι­κές»

Ιδιαί­τε­ρα αιχ­μη­ρή ήταν η ανα­φο­ρά στην πε­ρί­φη­μη στρο­φή του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ προς τη σο­σιαλ­δη­μο­κρα­τία. Ση­μειώ­νε­ται ότι όσα ακού­γο­νται «οδη­γούν το κόμμα και τις ορ­γα­νώ­σεις του σε με­τάλ­λα­ξη:  από ένα μα­ζι­κό, δη­μο­κρα­τι­κό, πλου­ρα­λι­στι­κό και πο­λυ­τα­σι­κό κόμμα της ρι­ζο­σπα­στι­κής αρι­στε­ράς, σε άνευ­ρο πο­λι­τι­κό μόρ­φω­μα.

Στο πρό­σφα­το πα­ρελ­θόν, το κόμμα μας πλή­ρω­σε ακρι­βά προ­σχω­ρή­σεις «πα­ρα­γό­ντων» που ελά­χι­στη σχέση είχαν με την αρι­στε­ρά, έπλη­ξαν την αξια­κή μας ταυ­τό­τη­τα, πρό­σβα­λαν τον κόσμο της αρι­στε­ράς με τις θε­ω­ρί­ες για την «αρι­στε­ρά του τί­πο­τα», αγνό­η­σαν τη συλ­λο­γι­κή έκ­φρα­ση, υπο­τί­μη­σαν την ανι­διο­τε­λή προ­σφο­ρά χι­λιά­δων αρι­στε­ρών πα­τώ­ντας πάνω τους και πα­ρι­στά­νο­ντας τους ηγέ­τες, που τους χρω­στά­με κιό­λας…. Συ­νε­πώς, του­λά­χι­στον σε ότι μας αφορά: Εί­μα­στε ανοι­χτοί, ορ­θά­νοι­χτοι στον απλό κόσμο, που έρ­χε­ται ανι­διο­τε­λώς να προ­σφέ­ρει στην κοινή προ­σπά­θεια. Εί­μα­στε ανοι­χτοί στον κόσμο των κοι­νω­νι­κών κι­νη­μά­των.

Δεν θα δε­χτού­με ποτέ το κόμμα μας, το κοινό μας σπίτι, να διο­λι­σθή­σει σε πα­σο­κι­κές λο­γι­κές. Η αρι­στε­ρά είναι εδώ και είναι απο­φα­σι­σμέ­νη να νι­κή­σει με το δικό της τρόπο, με τον τρόπο που φέ­ρα­με τον ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ στην πρώτη θέση, στη κυ­βέρ­νη­ση της αρι­στε­ράς», ση­μειώ­νε­ται.

Κα­θη­με­ρι­νή