Επιβολή προστίμου 294.000€ για έκδοση εικονικών τιμολογίων

Με την υπ’ αρίθμ. 914/2016 απόφαση του Διοι­κη­τι­κού Εφε­τείου Πει­ραιώς (τμήμα Η’ Τρι­με­λές – Μετα­βα­τική Εδρα Ρόδου) απορ­ρί­φθηκε η προ­σφυγή ομόρ­ρυθ­μης εται­ρείας του νησιού κατά του Ελλη­νι­κού Δημο­σίου, για την ακύρωση της από 24.2.2009 από­φα­σης του προϊ­στα­μέ­νου της Δ.Ο.Υ. Ρόδου με την οποία επι­βλή­θηκε εις βάρος της συνο­λικό πρό­στιμο 293.999,96 ευρώ για παρα­βά­σεις του Κώδικα Βιβλίων και στοι­χείων (Κ.Β.Σ.).

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι στην περί­πτωση έκδοσης εικο­νι­κού στοι­χείου, το οποίο φέρεται ότι εκδό­θηκε από οποιασ­δή­ποτε μορφής επι­χεί­ρηση, για την οποία απο­δει­κνύ­ε­ται ότι είναι παντε­λώς αμέτοχη στη συγκε­κρι­μένη συναλ­λαγή, η σχετική διοι­κη­τική κύρωση του προ­στί­μου επι­βάλ­λε­ται κατά του πραγ­μα­τι­κού υπευ­θύ­νου που υπο­κρύ­πτε­ται, ανε­ξάρ­τητα από το εάν αυτός έχει ή όχι την ιδιό­τητα του επι­τη­δευ­μα­τία.

Στην συγκε­κρι­μένη υπόθεση κρίθηκε συγκε­κρι­μένα ότι η ροδί­τικη εται­ρεία προέβη στην έκδοση τιμο­λο­γίων πώλησης για ανύ­παρ­κτες συναλ­λα­γές (εικο­νι­κές) και η λει­τουρ­γία της είχε ως προς τις συγκε­κρι­μέ­νες συναλ­λα­γές προ­σχη­μα­τικό χαρα­κτήρα, εφόσον από τις περιο­δι­κές δηλώ­σεις φπα αυτής όσο και από τον όγκο και το αντι­κεί­μενό τους, δεν δικαιο­λο­γού­νταν οι επί­δι­κες συναλ­λα­γές (πωλή­σεις πλα­κι­δίων ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης ποσό­τη­τας και αξίας).

Πιο συγκε­κρι­μένα η προ­σφεύ­γουσα επι­χεί­ρηση συστή­θηκε με ιδιω­τικό συμ­φω­νη­τικό την 14 Ιουλίου 2005 στη Ρόδο και αντι­κεί­μενο εργα­σιών την εμπορία επίπλων και εξο­πλι­σμού, ως υπο­μι­σθώ­τρια υπεκ­μι­σθώ­τριας εται­ρίας βάσει του από 1η Αυγού­στου 2005 ιδιω­τι­κού συμ­φω­νη­τι­κού υπο­μί­σθω­σης. Δια­χει­ρι­στές της εται­ρίας ορί­σθη­καν δύο εταίροι και για τις εργα­σίες της τηρού­νταν βιβλία και στοι­χεία Γ΄ Κατη­γο­ρίας.

Από τον έλεγχο, που διε­νήρ­γη­σαν όργανα της Υπη­ρε­σίας Ειδικών Ελέγχων (ΥΠ.Ε.Ε.) της Περι­φε­ρεια­κής Διεύ­θυν­σης Νοτίου Αιγαίου στην ατομική επι­χεί­ρηση του ενός στην πόλη της Ρόδου με αντι­κεί­μενο εργα­σιών κατα­σκευα­στι­κές εργα­σίες, βρέ­θη­καν και παρα­λή­φθη­καν με την 01/5-3-2008 από­δειξη παρα­λα­βής και δέσμευ­σης μεταξύ των άλλων ένα τιμο­λό­γιο πώλησης καθαρής αξίας 134.999,99 ευρώ και ένα τιμο­λό­γιο πώλησης εκδό­σεως της ίδιας ως άνω εται­ρίας καθαρής αξίας 11.999,99 ευρώ.

Τα τιμο­λό­για αυτά ήταν αθε­ώ­ρητα, και έφεραν σφρα­γίδα της εται­ρίας εκ των οποίων το πρώτο ήταν υπο­γε­γραμ­μένο, και αφο­ρού­σαν πλα­κά­κια και κόλλες πλα­κι­δίων.

Επειδή δεν προ­έ­κυψε κανένα δελτίο απο­στο­λής και προ­κει­μέ­νου να δια­πι­στω­θεί η έκδοση των ως άνω στοι­χείων κατόπιν της από 12-03-2008 εντολής ελέγχου όργανα της ίδιας ΥΠ.Ε.Ε. μετέ­βη­σαν στην έδρα της προ­σφεύ­γου­σας, όπου δια­πι­στώ­θηκε ότι δεν λει­τουρ­γούσε η εταιρία και για το λόγο αυτό επι­δό­θηκε πρό­σκληση για προ­σκό­μιση των βιβλίων και στοι­χείων στην οικία των μελών της προ­σφεύ­γου­σας, χωρίς όμως, αυτά να προ­σκο­μι­σθούν.

Από την από 9 Σεπτεμ­βρίου 2008 ανωμοτί εξέταση ως μάρτυρα ενός εκ των ελεγ­χό­με­νων ενώπιον του αρμο­δίου υπαλ­λή­λου της ΥΠ.Ε.Ε. προ­κύ­πτει ότι ο δεν γνώριζε αν η προ­σφεύ­γουσα δια­τη­ρούσε απο­θη­κευ­τι­κούς χώρους, δεν γνώριζε για την έκδοση των επί­δι­κων τιμο­λο­γίων, εκ των οποίων ένα ήταν ανυ­πό­γραφο, ενώ δεν είχε προ­σω­πική επαφή με τον αγο­ρα­στή και δήλωσε ότι για το έτος 2006 υπεύ­θυ­νος για τη λει­τουρ­γία της επι­χεί­ρη­σης ήταν τα αδέλφια του, με τον οποίο μάλιστα παρα­δέ­χθηκε στην από 8 Σεπτεμ­βρίου 2008 ανωμοτί εξέτασή του, ότι συναλ­λά­χθηκε συγκε­κρι­μέ­νος αγο­ρα­στής και σε αποθήκη που δια­τη­ρούσε η πωλή­τρια εταιρία στην περιοχή Κοσκι­νού της Ρόδου, χωρίς να μπορεί να απο­δεί­ξει σε ποιες οικο­δο­μές τοπο­θε­τή­θη­καν τα πλα­κί­δια ενώ ισχυ­ρί­σθηκε ότι η εξό­φληση των ως άνω ποσών έγινε στα­διακά με μετρητά.

Με την από 23-9-2008 υπεύ­θυνη δήλωση του άρθρου 8 του ν. 1599/1986 η ιδιο­κτή­τρια του οική­μα­τος που φερόταν ως έδρα της εται­ρίας δήλωσε ότι είχε εισπρά­ξει από τον Απρίλιο του 2005 ενοίκια από την υπεκ­μι­σθώ­τρια εταιρία  με τελευ­ταίο μίσθωμα το Δεκέμ­βριο του 2005 ενώ δεν της έχει κατα­βλη­θεί μίσθωμα για τους μήνες Ιανουά­ριο έως Ιούνιο 2006.

Επίσης από δια­σταύ­ρωση των στοι­χείων της προ­σφεύ­γου­σας προ­έ­κυψε ότι αυτή για το έτος 2006, δεν είχε υπο­βά­λει καμία δήλωση φορο­λο­γίας εισο­δή­μα­τος ούτε εκκα­θα­ρι­στική δήλωση ΦΠΑ παρά μόνο περιο­δι­κές δηλώ­σεις ΦΠΑ, με μηδε­νική αξία πλην εκείνη του Φεβρουα­ρίου 2006 που αφο­ρούσε αγορά επίπλων και λοιπού εξο­πλι­σμού 29.579,18 ευρώ, ενώ για το έτος 2005 οι δηλώ­σεις ΦΠΑ δεν αφο­ρού­σαν την αγορά πλα­κι­δίων 5.500 τ.μ. κόλλας καθώς η εταιρία δεν πραγ­μα­το­ποί­ησε καμία αγορά άνω των 300 ευρώ.

Βάσει των ως άνω στοι­χείων ο προϊ­στά­με­νος της Δ.Ο.Υ. Ρόδου με απόφαση του επέβαλε για τις δύο παρα­βά­σεις των ως άνω εικο­νι­κών στοι­χείων πρό­στιμο ύψους 293.999,99 ευρώ.

Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι η λει­τουρ­γία της υπό κρίση εται­ρίας είχε ως προς τις συγκε­κρι­μέ­νες συναλ­λα­γές προ­σχη­μα­τικό χαρα­κτήρα διότι τόσο από τις περιο­δι­κές δηλώ­σεις φπα όσο και από τον όγκο και το αντι­κεί­μενό τους, δεν δικαιο­λο­γού­ντο οι επί­δι­κες συναλ­λα­γές (πωλή­σεις πλα­κι­δίων ιδιαι­τέ­ρως μεγάλης ποσό­τη­τας και αξίας) χωρίς μάλιστα η ίδια να δια­θέ­τει δηλω­θέ­ντες απο­θη­κευ­τι­κούς χώρους φύλαξης αυτών, αλλά φερόταν υπο­μι­σθώ­τρια προη­γού­με­νης εται­ρίας την οποία είχαν συστή­σει συγ­γε­νικά πρόσωπα των εταίρων της προ­σφεύ­γου­σας και τα οποία κατέ­βα­λαν μέχρι τέλους του 2005 τα μισθώ­ματα παρά την επελ­θούσα υπεκ­μί­σθωση εκ μέρους αυτών του ακι­νή­του που στε­γα­ζό­ταν η προ­σφεύ­γουσα.

Επι­πλέον έκρινε ότι ενώ ο εκ των εταίρων δεν γνώριζε ποιος ήταν ακριβώς ο εκπρό­σω­πος της εται­ρίας και δήλωσε ότι δεν είχε καμία ανάμιξη στις εται­ρι­κές υπο­θέ­σεις ο φερό­με­νος ως αγο­ρα­στής δήλωσε ανωμοτί ότι αγόρασε από πρόσωπο, μη φερό­μενο ως εταίρο βάσει του κατα­στα­τι­κού, χωρίς μάλιστα να απο­δει­κνύει τη διάθεση των πλα­κι­δίων εκ μέρους του σε συγκε­κρι­μένα έργα.