ΣΕΤΕ: Στη σωστή κατεύθυνση το σχέδιο νόμου για τον αιγιαλό

Υπέρ της ποιο­τι­κής του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης με παράλ­ληλο σεβασμό στο περι­βάλ­λον, τάσ­σε­ται ο Σύν­δε­σμος Ελλη­νι­κών Του­ρι­στι­κών Επι­χει­ρή­σεων (ΣΕΤΕ) στο πλαίσιο της δια­βού­λευ­σης για το Σχέδιο Νόμου του υπουρ­γείου Οικο­νο­μι­κών «Οριο­θέ­τηση, δια­χεί­ριση και προ­στα­σία αιγια­λού και παρα­λίας του αιγια­λού».

«Το πλαίσιο του σχεδίου νόμου κινεί­ται στη σωστή κατεύ­θυνση», σημειώ­νει ο Σύν­δε­σμος, σε ό,τι αφορά την ανα­γκαιό­τητα της οριο­θέ­τη­σης του αιγια­λού, τη μείωση της γρα­φειο­κρα­τίας, τη διευ­κό­λυνση των δια­δι­κα­σιών έκδοσης αδειών παρα­χώ­ρη­σης χρήσης των παρα­λιών και την υλο­ποί­ηση έργων που θα μπο­ρού­σαν να γίνουν σε παρα­λίες από ξενο­δο­χεια­κές μονάδες.

Παράλ­ληλα υπο­γραμ­μί­ζει ότι είναι επι­τα­κτική η ανάγκη ο νομο­θέ­της να απα­ντή­σει σε όλες τις ερω­τή­σεις και ανη­συ­χίες που έχουν προ­κύ­ψει, ώστε να υπάρ­ξουν οι νομο­θε­τι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την επι­θυ­μητή ποιο­τική του­ρι­στική ανά­πτυξη, με παράλ­ληλο σεβασμό στο περι­βάλ­λον, τον κοι­νό­χρη­στο χαρα­κτήρα των ακτών και την ίση και ελεύ­θερη πρό­σβαση και χρήση σε όλους τους πολίτες.

Η χώρα χρειά­ζε­ται νέες του­ρι­στι­κές επεν­δύ­σεις 150.000 κλινών στις κατη­γο­ρίες των 4 & 5 αστέρων την επόμενη δεκα­ε­τία, με παράλ­ληλη ανα­βάθ­μιση και επα­να­λει­τουρ­γία 100.000 υφι­στά­με­νων, υπο­στη­ρί­ζει ο ΣΕΤΕ, επι­κα­λού­με­νος τη μελέτη του «Οδικός Χάρτης 2021». Μεγάλο μέρος από τις επεν­δύ­σεις αυτές είναι ανα­γκαίο να πραγ­μα­το­ποι­η­θούν στο θαλάσ­σιο μέτωπο που δια­θέ­τει η Ελλάδα, ώστε να αντε­πε­ξέλ­θουν στον μεσο­γειακό και διεθνή αντα­γω­νι­σμό.

«Οι ακτές της χώρας μας εκτεί­νο­νται σε μήκος περίπου 16.000 χλμ. και απο­τε­λούν, σε συν­δυα­σμό με το πολυά­ριθμο νησιω­τικό σύμπλεγμα, ένα από τα πλέον ισχυρά φυσικά συγκρι­τικά πλε­ο­νε­κτή­ματα της χώρας μας. Απο­τε­λούν δε, ένα πολύ­τιμο φυσικό πόρο ζωτικής σημα­σίας για όλους τους Ελληνες και ταυ­τό­χρονα για την του­ρι­στική ανά­πτυξη», τονί­ζε­ται στην ανα­κοί­νωση του Συν­δέ­σμου.

«Κάνο­ντας την υπόθεση πως οι νέες αυτές κλίνες θα δημιουρ­γη­θούν, στη πλειο­ψη­φία τους, σε παρα­λια­κούς, του­ρι­στικά ανε­πτυγ­μέ­νους, προ­ο­ρι­σμούς και συνυ­πο­λο­γί­ζο­ντας ότι, σύμφωνα με τις παγκό­σμιες πρα­κτι­κές, σε κάθε κλίνη ανα­λο­γεί λιγό­τερο από 1 μ. μήκους ακτο­γραμ­μής, οι 250.000 κλίνες δεν θα απαι­τούν περισ­σό­τερα από 200 χλμ. χρήσης ακτο­γραμ­μής. Αν αυτή η χρήση συνε­πά­γε­ται 300.000 νέες θέσεις εργα­σίας και εξα­σφά­λιση άμεσα και έμμεσα του 20% του ΑΕΠ της χώρας τα επόμενα 8 – 10 χρόνια, τότε πρέπει όλοι να συμ­φω­νή­σουμε ότι ποιο­τική του­ρι­στική ανά­πτυξη, λογική και εμπε­ρι­στα­τω­μένη δια­χεί­ριση και αξιο­ποί­ηση των ακτών, απο­τε­λούν απόλυτα συμ­βα­τές έννοιες».

Στην ίδια κατεύ­θυνση, απόλυτα ανα­γκαία θεω­ρού­νται έργα όπως μαρίνες, προ­βλή­τες, εξέδρες προ­σέγ­γι­σης υδρο­πλά­νων και πλωτών μέσων στις μεγάλες του­ρι­στι­κές στρα­τη­γι­κές επεν­δύ­σεις, για ανά­πτυξη του­ρι­σμού υψηλών απαι­τή­σεων. Οπως επίσης υπο­δο­μές για χώρους υγιει­νής, απο­δυ­τή­ρια, ράμπες για άτομα με ειδικές ανάγκες, ανα­ψυ­κτή­ρια, κάδοι ανα­κύ­κλω­σης, κλπ.

Με δεδο­μένο ότι το σημε­ρινό νομικό πλαίσιο «έχει σημα­ντι­κές αδυ­να­μίες, ενι­σχύ­ο­ντας την ανομία, την αυθαι­ρε­σία και την κατα­πά­τηση, τόσο από επι­χει­ρή­σεις, όσο και από πολίτες, είναι επι­τα­κτική η ανάγκη να κατα­γρα­φούν αυστη­ρές τεχνι­κές, ποιο­τι­κές και περι­βαλ­λο­ντι­κές προ­δια­γρα­φές, ώστε να δια­σφα­λι­σθεί η ορθή και νόμιμη κατα­νομή χρήσης και πρό­σβα­σης στον αιγιαλό, τόσο των επι­χει­ρή­σεων, όσο και των πολιτών», υπο­στη­ρί­ζει ο Σύν­δε­σμος.

Προ­σθέ­τει επίσης ότι θα πρέπει να ορι­στούν ξεκά­θαρα οι ευθύνες και οι υπο­χρε­ώ­σεις που θα έχει ο δια­χει­ρι­στής της επι­χεί­ρη­σης, για το κομμάτι της παρα­λίας που θα χρη­σι­μο­ποιεί. Επίσης θα πρέπει να συμ­φω­νη­θούν και να κατα­γρα­φούν συγκε­κρι­μέ­νες υπο­χρε­ώ­σεις και κίνητρα καθα­ρι­σμού, προ­στα­σίας, δια­φύ­λα­ξης της βιο­ποι­κι­λό­τη­τας, αλλά και να καθο­ρι­στούν ξεκά­θαρα τα όρια και οι προ­ϋ­πο­θέ­σεις για την παράλ­ληλη χρήση των συγκε­κρι­μέ­νων παρα­λιών από τους επι­χει­ρη­μα­τίες και την ελεύ­θερη πρό­σβαση και χρήση των πολιτών.