Απορρίφθηκε η έφεση του 67χρονου δολοφόνου

Με την υπ΄α­ριθμ. 115/2014 από­φα­ση του Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου απορ­ρί­φθη­κε η έφεση, που άσκη­σε, κατά από­φα­σης του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου ο ισο­βί­της των φυ­λα­κών Κο­ρυ­δαλ­λού Θε­ο­χά­ρης Mενε­ά­κης του Eμμα­νου­ήλ, ο οποί­ος είχε κα­τα­δι­κα­στεί στην κα­τα­βο­λή απο­ζη­μί­ω­σης σε συγ­γε­νείς του Αντω­νί­ου Ανα­στα­σιά­δη του Νι­κο­λά­ου, που δο­λο­φό­νη­σε για κτη­μα­τι­κές δια­φο­ρές τους, στην Κάρ­πα­θο.

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την υπ’ αριθμ. 305/2006 από­φα­σή του είχε επι­δι­κά­σει χρη­μα­τι­κή απο­ζη­μί­ω­ση για ψυ­χι­κή οδύνη ύψους 30.000 ευρώ σε κα­θέ­να από τους κ.κ. Φω­τει­νή Ανα­στα­σιά­δη του Αντω­νί­ου σύζ. Γε­ωρ­γί­ου Σι­σα­μή, Σοφία Ανα­στα­σιά­δη του Αντω­νί­ου συζ. Δη­μη­τρί­ου Κλαδά και Γε­ωρ­γία Ανα­στα­σιά­δη του Αντω­νί­ου, παι­διά του δο­λο­φο­νη­θέ­ντος και απο­ζη­μί­ω­ση ύψους 10.000 ευρώ σε κα­θέ­να από τα εγ­γό­νια του κκ Γε­ώρ­γιο Σι­σα­μή του Μηνά, Φω­τει­νή σύζ. Γε­ωρ­γί­ου Σι­σα­μή, ως ασκού­ντων τη γο­νι­κή μέ­ρι­μνα και για λο­γα­ρια­σμό του ανη­λί­κου τέ­κνου τους Μηνά Σι­σα­μή του Γε­ωρ­γί­ου, Δη­μη­τρί­ου Κλαδά του Μι­χα­ήλ και Σο­φί­ας συζ. Δη­μη­τρί­ου Κλαδά ως ασκού­ντων τη γο­νι­κή μέ­ρι­μνα και για λο­γα­ρια­σμό του ανη­λί­κου τέ­κνου τους Μα­ρί­ας και Μι­χα­ήλ Κλαδά του Δη­μη­τρί­ου.

Το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο πο­λι­τι­κό δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε ουσία όλους τους λό­γους εφέ­σε­ως του Με­νε­ά­κη.

Στον Mενε­ά­κη επι­βλή­θη­κε την 3η Aπρι­λί­ου 2003 από το Mικτό Oρκωτό Eφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου ποινή ισό­βιας κά­θειρ­ξης για αν­θρω­πο­κτο­νία από πρό­θε­ση του 87χρο­νου Aντω­νί­ου Aνα­στα­σιά­δη και κά­θειρ­ξη 12 ετών για από­πει­ρα αν­θρω­πο­κτο­νί­ας από πρό­θε­ση της συ­ζύ­γου του Mαρίας, εγκλή­μα­τα που διε­πρά­χθη­σαν στα Σπόα Kαρ­πά­θου.

Tο ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης:

Hταν 10.20 το πρωί της 8ης Mαΐου 2000, όταν ο 67χρο­νος σή­με­ρα Mενε­ά­κης μετά από έντο­νη λο­γο­μα­χία για κτη­μα­τι­κές δια­φο­ρές με τον 87χρονο τότε συγ­χω­ρια­νό του Aντώνη Nικ. Aνα­στα­σιά­δη και την 62χρονη σύ­ζυ­γό του, άρ­χι­σε να τον χτυ­πά­ει αγρί­ως στο κε­φά­λι και στο σώμα με την γκλί­τσα του και στα­μά­τη­σε, όταν πλέον επήλ­θε ο θά­να­τός του.

Tο μένος του Mενε­ά­κη στρά­φη­κε μετά και κατά της 62χρο­νης συ­ζύ­γου του Aνα­στα­σιά­δη, την οποία κτύ­πη­σε ανε­λέ­η­τα μέ­χρις ότου έπεσε αι­μό­φυρ­τη και αναί­σθη­τη στο έδα­φος. H 62χρονη νο­ση­λεύ­θη­κε τότε στο Γε­νι­κό Nοσο­κο­μείο Pόδου.

Στη δίκη ενώ­πιον του Mικτού Oρκω­τού Eφε­τεί­ου προ­έ­κυ­ψε ότι ο Mενε­ά­κης είχε προει­δο­ποι­ή­σει, συ­νο­μι­λώ­ντας σε συγ­χω­ρια­νούς του, ότι θα σκό­τω­νε τον Aνα­στα­σιά­δη και την σύ­ζυ­γό του.

Oπως είχε επι­ση­μαν­θεί και από την έδρα «δεν ήταν απλή δο­λο­φο­νία αλλά και βα­σα­νι­σμός ταυ­τό­χρο­να», αφού ο Mενε­ά­κης κτύ­πη­σε με μίσος τον 87χρονο 54 συ­νο­λι­κά φορές!

Aξίζει μά­λι­στα να ση­μειω­θεί ότι ο δο­λο­φό­νος, απο­λο­γού­με­νος ενώ­πιον του Δι­κα­στη­ρί­ου δεν επέ­δει­ξε με­τα­μέ­λεια. Aντι­θέ­τως τόλ­μη­σε να πει ότι ο Aνα­στα­σιά­δης ήταν… «αυ­θά­δης»!!

Eν πάση πε­ρι­πτώ­σει τα παι­διά του δο­λο­φο­νη­θέ­ντος Φω­τει­νή, Σοφία και Γε­ωρ­γία στην αγωγή που κα­τέ­θε­σαν δια του πλη­ρε­ξου­σί­ου δι­κη­γό­ρου τους κ. Mανώλη Kου­τσού­κου, ανα­φέ­ρουν με­τα­ξύ άλλων και τα ακό­λου­θα:

«O απροσ­δό­κη­τος και οδυ­νη­ρός θά­να­τος του πα­τέ­ρα μας προ­κά­λε­σε όχι μόνο σε μας απέ­ρα­ντο πόνο και θλίψη γιατί υπήρ­ξε υπό­δειγ­μα αν­θρώ­που, πα­τέ­ρα και οι­κο­γε­νειάρ­χη αλλά συ­γκλό­νι­σε κυ­ριο­λε­κτι­κά την μικρή κοι­νω­νία της Kαρ­πά­θου η οποία για πρώτη φορά αντι­με­τώ­πι­σε τόση αγριό­τη­τα σε βάρος ενός αξιο­σέ­βα­στου αν­θρώ­που που προ­σέ­φε­ρε απλό­χε­ρα την αγάπη του, την βο­ή­θεια και τις γνώ­σεις του στους συγ­χω­ρια­νούς του.

Aντί­θε­τα η προ­σω­πι­κό­τη­τα και η όλη «Πο­λι­τεία» του ενα­γο­μέ­νου πολ­λές φορές προ­κά­λε­σαν τον απο­τρο­πια­σμό και το κοινό αί­σθη­μα των κα­τοί­κων της Kαρ­πά­θου σε ση­μείο που ο αδελ­φός του άλ­λα­ξε το επί­θε­το από «Mενε­ά­κης» σε ΔIAKOMANΩΛHΣ γιατί αι­σθα­νό­ταν ντρο­πή να εμ­φα­νί­ζε­ται ως αδελ­φός του ενα­γο­μέ­νου!!».