“Ποιος Αλήθεια Φοβάται την Συνεπιμέλεια ;”

Τα τελευ­ταία χρόνια, αλλά και  ιδιαί­τερα τους τελευ­ταί­ους μήνες, όλο και έρχεται  στα αυτιά μας μία νέα λέξη- έννοια  που μάλλον δεν υπήρχε καν στα Ελλη­νικά Λεξικά ( γιατί Κύριε Μπα­μπι­νιώτη;) και ανα­φέ­ρε­ται στην κοινή ανα­τροφή, κοινή φρο­ντίδα και κοινή επι­μέ­λεια των τέκνων δια­ζευγ­μέ­νων γονέων.

Η έννοια αυτή όλο και πιο πολύ στις μέρες μας λαμ­βά­νει ρόλο ενεργό,  ανα­γκαίο, και θετι­κό­τατο στην Ψυχική υγεία των παιδιών.  Τα παιδιά σήμερα χαμένα μέσα στα ηλε­κτρο­νικά παι­χνί­δια και την εικο­νική πραγ­μα­τι­κό­τητα των social networks, έχουν όλο και περισ­σό­τερο ανάγκη την γονική στοργή, τη συμ­βουλή και τη στήριξη.

Πηγαί­νο­ντας αρκετά χρόνια πίσω  στο μακρινό 1982-83 όταν οι τότε νομο­θέ­τες καλού­νταν να ανα­μορ­φώ­σουν το τότε επίσης παρω­χη­μένο οικο­γε­νειακό Δίκαιο, δεν έκαναν απλώς ένα μεγάλο βήμα, αλλά έθεσαν τα θεμέλια μια πλήρους ισό­τη­τας και ισο­νο­μίας. Ένας βασικός ανα­χρο­νι­στι­κός θεσμός  που καταρ­γή­θηκε, πέραν των εννοιών της Πατριαρ­χι­κής οικο­γέ­νειας,  της υπο­χρε­ω­τι­κής αλλαγής του επω­νύ­μου της συζύγου και άλλων σπου­δαίων ρυθ­μί­σεων (που κάποιες βρί­σκο­νταν πολύ μπροστά από την εποχή τους), ήταν  βέβαια και  ο  αστείος σήμερα θεσμός της  προίκας.   Γελάμε σήμερα με τις ταινίες της εποχής που η προίκα της κόρης ή της αδελφής, ήταν το  βασικό μέλημα της οικο­γέ­νειας. Αρρα­βώ­νες χαλού­σαν, αδέλφια περί­με­ναν να  παντρευ­τούν,  οι ανύ­παν­δρες αδελφές και τα προι­κο­σύμ­φωνα , (Σκαρ­τσο­φόλι στην αγα­πη­μένη μου Ζάκυνθο)  έδιναν και έπαιρ­ναν.

Χωρίς προίκα δε παντρευό­σουν  !!  Ήταν δε τόσο  βαθιά χαραγ­μένο στη κοι­νω­νία αυτό, που αν ήσουν Αξιω­μα­τι­κός του Στρατού, δε μπο­ρού­σες να παντρευ­τείς αν η μέλ­λουσα σύζυγος δεν είχε το τρόπο της !!!  Χρεια­ζό­ταν πριν πλήρη κατα­γραφή της περιου­σια­κής εικόνας της μέλ­λου­σας Συζύγου.  Σας Φαί­νε­ται ανα­χρο­νι­στικό ;  Κι όμως κάποτε ήταν Φυσιο­λο­γικό !

Σήμερα το ίδιο ανα­χρο­νι­στικό φαντά­ζει αυτό που άκουσα από μία γηραιά κυρία, ότι  το παιδί  όταν οι γονείς χωρί­ζουν «πηγαί­νει  απο­κλει­στικά με τη Μαμά, γιατί έτσι γίνεται»  !!       Είναι το ίδιο ακριβώς που συνέ­βαινε τη δεκα­ε­τία του 80 και ίσως και του 90, κυρίως στην επαρχία όπου η έννοια της προίκας συνε­χι­ζό­ταν άτυπα !!

Σήμερα πια,  αν ζητή­σεις προίκα μάλλον θα πάρεις την εξώ­πορτα ή έστω ένα ραντε­βού σε Ψυχί­α­τρο !

Σήμερα όμως ταυ­τό­χρονα,  υπάρχει  κάτι που επίσης είναι ακραία ανα­χρο­νι­στικό, όσο και στη πράξη του ανα­τρι­χια­στικό !!

Ας μη γυρί­σουμε όμως ακόμα στο 2020 και  ας μεί­νουμε στο 1983.  Χάος στη Βουλή, αντι­πα­ρα­θέ­σεις, παρεμ­βά­σεις της Εκκλη­σίας για τη Μοιχεία και ψήφιση εκείνον τον ωραίο Φεβρουά­ριο του 83 ενός νέου και πρω­το­πο­ρια­κού Οικο­γε­νεια­κού  δικαίου !!  Η  Ελλάδα κατήρ­γησε τη προίκα, το μονο­το­νικό, τη Μπλε ποδιά, τη Μοιχεία με τα σεντό­νια, και  είχε πια ΕΣΥ, ψήφο στα 18, δια­τή­ρηση του Επω­νύ­μου των Γυναι­κών και άλλα πολλά εκσυγ­χρο­νι­στικά που ανα­μόρ­φω­σαν την Ελλη­νική κοι­νω­νία !

Το ίδιο καλο­καίρι, ωσάν να γιόρ­τα­ζαν για αυτό,  50.000 άνθρω­ποι θα συμ­με­τεί­χαν στο πάρτι του Λου­κια­νού στη Βου­λιαγ­μένη  ……

Στον 1329/83 λοιπόν, μέσα σε χιλιά­δες άρθρα ανα­μόρ­φω­σης, δεν  υπήρχε πια πουθενά η λέξη Πατέρας ή μητέρα, Άνδρας ή Γυναίκα.  Υπήρχαν οι λέξεις Γονέας και παιδί.

Τα Δια­ζύ­για της εποχής εκείνης ήταν ελά­χι­στα και  ο κόσμος χρη­σι­μο­ποιούσε περι­φρο­νη­τικά και πονηρά ( σήμερα θα λέγαμε σεξι­στικά ) την λέξη Ζωντο­χήρα !!

Οι Ταυ­τό­τη­τες στις περισ­σό­τε­ρες γυναί­κες της εποχής έγραφαν ακόμα στο Επάγ­γελμα Οικιακά.  Και ως εκ τούτου στα ελά­χι­στα Δια­ζύ­για που εκδί­δο­νταν,  η επι­μέ­λεια των τέκνων δίνο­νταν συνεχώς στη Μητέρα.  Άλλες εποχές, άλλα ήθη, άλλος τρόπος ζωής.  Η επι­κοι­νω­νία των τέκνων με το Μπαμπά ήταν εύκολη τότε.  Ποια Γυναίκα τολ­μούσε να κρύψει  τα παιδιά από το Πάτερ φαμίλια ;  Αλλά και  να τολ­μούσε ο κοι­νω­νι­κός περί­γυ­ρος την απο­μό­νωνε και ακόμα και αυτή η οικο­γέ­νεια της,  ( κυρίως ο Πατέρας – Παππούς ) και τα αδέλφια παρέμ­βαι­ναν υπέρ της τακτι­κής και απρό­σκο­πτης επι­κοι­νω­νίας Πατέρα-τέκνου.

Άλλωστε οι αξίες ήταν δια­φο­ρε­τι­κές και όπως είπαμε τα δια­ζύ­για ελά­χι­στα και κατα­κρι­τέα στο μεγα­λύ­τερο κομμάτι της κοι­νω­νίας …..

Τα χρόνια πέρασαν και οι λίγες δικα­στι­κές απο­φά­σεις της εποχής με σκε­πτικό Νομο­λο­γίας και όχι  νόμου κύλισαν η  μία πάνω στην  άλλη μέσα σε αυτά τα 37 χρόνια,  και έγιναν Χιο­νο­στι­βάδα απο­φά­σεων copy paste μέχρι και τις μέρες μας.  Αυτό που αντι­λή­φθηκε  ορθά ο Νομο­θέ­της  το 1983, τότε, αλλά  ακόμα και σήμερα, χάριν σε μία αυθαί­ρετη ερμη­νεία Νομο­λο­γίας, ταλα­νί­ζει χιλιά­δες παιδιά στην Ελλάδα των 200 χρόνων από την Ελλη­νική Επα­νά­σταση !!

Ακόμα και το Σύνταγμα της Τροι­ζή­νας του 1822 μιλούσε για ισότητα όλων των Ελλήνων, τι έγινε ενδιά­μεσα ;  !!

Κατά μία αυθαί­ρετη ερμη­νεία του Νόμου λοιπόν όταν ένα ζευγάρι χωρίζει, το τέκνο αυτό­ματα χωρίζει και από τον ένα του γονέα !!!!

Σήμερα η Επι­μέ­λεια κατά παρά­δοση ( όπως και η προίκα  ήταν κατά παρά­δοση κάποτε, αλλά αυτή ήταν  και νομο­θε­τη­μένη) δίνεται κατά 98% στις Μητέρες ( Αυτό δεν είναι  νομο­θε­τη­μένο, αν και έχω ακούσει από χείλη Νομικού να μου λέει «μα αφού έτσι λέει ο Νόμος»).  Και αυτό γίνεται  κατά παρά­βαση κάθε έννοιας ισό­τη­τας, ισο­νο­μίας και δικαίου.

Σήμερα λοιπόν, το 2020 αν χωρί­σεις και είσαι Μπαμπάς που αγαπάς το παιδί σου και κάνεις τα πάντα για να το βλέπεις όσο περισ­σό­τερο μπορείς μετά από ένα δια­ζύ­γιο. … στη καλύ­τερη περί­πτωση έχεις επι­κοι­νω­νία μαζί  του, ένα τρίωρο από­γευμα την εβδο­μάδα και δύο Σαβ­βα­το­κύ­ριακα το μήνα. Όλα με δυσκο­λίες, άγχος, υπομονή, αλλά όμως με πολύ αγάπη.  Μέχρι πρό­σφατα δε,  εκδιω­κό­σουν από το Σχολείο του παιδιού σου, το Νηπια­γω­γείο , το παιδικό  σταθμό, σα παρεί­σα­κτος και κακο­ποιός !!!  Μόλις φέτος έπαψε αυτό !!  Αν έπαψε…..

Και τα παιδιά ;   Ποιος αλήθεια και με  ποια  επι­χει­ρή­ματα μπορεί να εξη­γή­σει σε ένα 4χρονο, 6χρονο , 8χρονο 10χρονο, 12χρονο , 14χρονο ,16χρονο παιδί γιατί ξαφνικά δε θα μπορεί να δει το Μπαμπά του όποτε θέλει …  Γιατί  ξαφνικά θα πρέπει για να  μιλάει στο Μπαμπά του στο τηλέ­φωνο εκείνος να πρέπει  να πλη­ρώ­σει  2-3000 ευρώ σε δικα­στικά έξοδα,  για να έχουν τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία;

Ποιος επίσης μπορεί να κατα­λά­βει, την μηνών, την  δίχρονη, την τρί­χρονη παιδική ψυχούλα που ξαφνικά έχασε την εικόνα του Μπαμπά της;  Έχασε από μπροστά της,  την αντρική φιγούρα που την ένιωθε μέρος της ψυχικής του γαλήνης και του καθη­με­ρι­νού παι­χνι­διού του ;

Γνω­ρί­ζουμε άραγε ότι πάντα  στα ορφα­νο­τρο­φεία αλλά και στα Νοσο­κο­μεία, όπου δια­μέ­νουν εγκα­τα­λε­λειμ­μένα παιδιά, ακόμη και βρέφη,  υπάρχει απα­ραί­τητα και αντρικό  προ­σω­πικό ώστε τα παιδιά αυτά να έχουν και το αντρικό  πρότυπο; Την Ανδρική φιγούρα..

Όλα αυτά είναι μέρος του τι γίνεται.  Το ποιος είναι ο Γολ­γο­θάς, η απα­ξί­ωση, η άθλια πολλές φορές ψυχική κατά­σταση, η από­γνωση, η  ανα­σφά­λεια, η απελ­πι­σία  και το στρες ενός Δια­ζευγ­μέ­νου Πατέρα

είναι  δύσκολο να καθρε­πτι­σθεί σε ένα μικρό  κείμενο. Αυτό θα γίνει σε άλλο άρθρο.

Όμως η Συνε­πι­μέ­λεια δεν αφορά μόνο τους Άνδρες.   Ένα μεγάλο κομμάτι υπέρ­μα­χων της κοινής ανα­τρο­φής, φρο­ντί­δας και επι­μέ­λειας των τέκνων είναι μια μεγάλη σιωπηρή και συντρι­πτική πλειο­ψη­φία των γυναι­κών, όπως άλλωστε δεί­χνουν και οι δημο­σκο­πή­σεις .

-Γιαγιάδες που ξαφνικά δε βλέπουν τα εγγόνια τους.  Απλά επειδή το παιδί τους χώρισε και μαζί χώρισαν και  αυτές !!!!

– Μητέρες που εγκα­τα­λεί­φθη­καν μαζί με τα παιδιά τους  από τους αδιά­φο­ρους  άντρες τους.  Άνδρες που βολεύ­τη­καν από ένα Δια­ζύ­γιο, «φόρ­τω­σαν» τα παιδιά στην μητέρα και  δεν ενδια­φέρ­θη­καν καν να κάνουν αγωγή επι­κοι­νω­νίας.

-Μητέρες που έχασαν Βιο­λο­γικά τους Άνδρες τους.  Ο θάνατος σημά­δεψε αυτές και τα παιδιά τους.  Αυτές οι μητέρες επειδή το Πατρικό πρότυπο έλειψε εντελώς μέσα από το μεγά­λωμα των παιδιών  τους , μπορούν πιο πολύ από όλους μας να μας εξη­γή­σουν την ανάγκη του παιδιού να έχει και  τους δύο γονείς του.

– Κόρες !   Κορί­τσια που μεγά­λω­σαν στε­ρού­με­νες τον πρώτο  τους έρωτα ! τον Πατρικό. Η Αγάπη Μπαμπά κόρης, τρα­γου­δη­μένη ήδη από τον  Αισχύλο στα Ορέ­στεια, φθάνει ως τις μέρες μας ως ένα Αίσθημα αγνό που κανείς δε μπορεί  να  το στα­μα­τή­σει !    Κορί­τσια που ζώντας σε ένα 2^ο underground σα φάρσα του Κου­στου­ρί­τσα, μεγά­λω­σαν με την ιδέα  πως ο Μπαμπάς  ήταν κακός, και  ενη­λι­κιώ­θη­καν ανα­κα­λύ­πτο­ντας ότι ο  Μπαμπάς ήταν ένας αδι­κη­μέ­νος Άγγελος.

– Χιλιά­δες φίλες και συγ­γε­νείς Ανδρών που έχουν απο­ξε­νω­θεί από τα παιδιά τους. Συμπά­σχουν  μαζί  τους,  και υπο­στη­ρί­ζουν το αυτο­νό­ητο.

– Απλές  καθη­με­ρι­νές Κυρίες που αντι­λαμ­βά­νο­νται την απλού­στατη ανάγκη του παιδιού, να έχει στη ζωή του, στη καθη­με­ρινή του ζωή, και τους δύο γονείς !!

– Και θα προ­σθέσω και μια ακόμη.  Ίσως ατομική , ίσως μονα­δική.  Απλά για να προ­στε­θεί μια γνώμη ακόμα!  Συζη­τώ­ντας σε ένα κοινό περι­βάλ­λον με φίλους για την Συνε­πι­μέ­λεια , μία  κυρία με πλη­σί­ασε και με κοι­τούσε περί­εργα απο­σβο­λω­μένη και  με έκδηλο ενδια­φέ­ρον.  Ξαφνικά άρχισε να με ρωτάει πράγ­ματα… και ο γρίφος ελύθει ….

«Σοκα­ρί­στηκα όταν άκουσα όλα αυτά που λέγατε.   Ξέρετε … εγώ δεν είδα καθόλου το Μπαμπά μου από τα 7 μου ως τα 21 μου.    Δεν έχω καμία φωτο­γρα­φία μαζί του …  και .. ξέρετε, είχα και  μια αδελφή που την  γνώρισα … όταν έγινα 21 ετών !!   Τώρα συνει­δη­το­ποιώ την διά­σταση του πράγ­μα­τος και τι  συνέβη στη ζωή μου , χωρίς τη θέληση  μου ….»

Τη Συνε­πι­μέ­λεια λοιπόν δεν την φοβάται κανείς ! Η Συνε­πι­μέ­λεια δεν είναι Φόβητρο !  Είναι Αγάπη , είναι  ενδια­φέ­ρον, είναι αρωγή για να έρθει ευδο­κί­μηση κατά την τότε έκθεση ιδεών.  (Συμπω­μα­τικά, πάλι στη δεκα­ε­τία του 80).

Είναι δια­τή­ρηση δεσμών με τις ρίζες του. Συγ­γε­νείς , ξαδέλ­φια, θείους, φιλικό και επαγ­γελ­μα­τικό περι­βάλ­λον και των δυο γονέων.  Απα­ραί­τητο  εφόδιο Ζωής !!   Είναι αδια­νό­ητο ένα παιδί να απο­κό­πτε­ται από τις μισές ευκαι­ρίες της ζωής του.  Από τους μισούς Ανθρώ­πους που αργό­τερα ενήλικο θα απευ­θυν­θεί για βοήθεια, για εύρεση εργα­σίας, για παρέα, για φιλία, για αγάπη.  Για το απλό  αίσθημα ότι ανήκουν κάπου.

Είναι σίγουρο πως αν ο  Σολο­μώ­ντας ζούσε σήμερα, θα επι­θυ­μούσε η ιστορία του να ξανα­γρα­φτεί όχι με δυο Μανάδες που διεκ­δι­κούν το ίδιο παιδί, αλλά με ένα Μπαμπά και μια  Μαμά. Και να είσαστε σίγου­ροι ότι  η Σοφία που του χάρισε  σε ένα ενύπνιο ο Γιαχβέ κατά την Σοφό­τερη Αγία Γραφή, θα έδινε το παιδί και στους δύο Γονείς !!!

Γιατί το παιδί θέλει και έχει ανάγκη και τους δύο γονείς του !!!!

Αν θέλετε .. ρωτήστε το !!

 

ΔΙΟΝΥΣΗΣ

10/11/2020

Ένας Μπαμπάς, μίας Ανα­στα­σίας !