Όμιλος Αντισφαίρισης Καλύμνου: «Τένις – η μετατροπή του αθλητισμού σε τέχνη»

Ένα πολύ εν­δια­φέ­ρον άρθρο, με τίτλο «τένις- η με­τα­τρο­πή του αθλη­τι­σμού σε τέχνη», ανήρ­τη­σε στο προ­φίλ που δια­τη­ρεί σε ιστο­σε­λί­δα κοι­νω­νι­κής δι­κτύ­ω­σης ο Όμι­λος Αντι­σφαί­ρι­σης Κα­λύ­μνου, ο πρό­ε­δρος του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου Πα­να­γιώ­της Ρά­γκος.

Ανα­λυ­τι­κά το άρθρο:

«Τένις – η με­τα­τρο­πή του αθλη­τι­σμού σε τέχνη!

Πάντα ήθελα να με­τα­φέ­ρω σκέ­ψεις και συ­ναι­σθή­μα­τα για αυτό το υπέ­ρο­χο άθλη­μα που παίζω και δι­δά­σκω. Αφορ­μή να γράψω αυτό το άρθρο στά­θη­κε όμως η κοινή στάση πολ­λών παι­κτών, παι­κτριών, νέων και πα­λιών, που αντί να με­του­σιώ­σουν αυτή την ομορ­φιά σε μια συ­ναρ­πα­στι­κή παι­κτι­κή εμπει­ρία που γε­μί­ζει δη­μιουρ­γι­κά τον ελεύ­θε­ρο χρόνο τους, προ­τι­μούν να την με­τα­τρέ­πουν σε ψυ­χο­φθό­ρα και αγ­χώ­δη δια­δι­κα­σία με πρό­κρι­ση συν­δρό­μων όπως νευ­ρι­κό­τη­τα, φόβος, ανη­συ­χία και έντα­ση.

Εκεί που βλέ­πεις η προ­πό­νη­ση ενός παί­κτη να με­τα­τρέ­πε­ται σε τε­χνι­κή πα­ρά­στα­ση, στο παι­χνί­δι αυτός ο ίδιος παί­κτης με­τα­μορ­φώ­νε­ται σε εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό άτομο που όχι μόνο δεν απο­λαμ­βά­νει το παι­χνί­δι αλλά να βα­σα­νί­ζε­ται από αυτό!

Όμως το τένις είναι όμορ­φο και ποτέ βα­σα­νι­στι­κό. Είναι ένα μο­να­δι­κό παι­χνί­δι και εδώ θα πρέ­πει να μεί­νου­με.

Τι κάνει όμως αυτή την αφη­ρη­μέ­νη έν­νοια να είναι τόσο όμορ­φη και συ­ναρ­πα­στι­κή;

Για τους λά­τρεις του αθλη­τι­σμού, το τένις έχει ένα ιδιαί­τε­ρο πλε­ο­νέ­κτη­μα. Η πο­λυ­πλο­κό­τη­τα των δε­ξιο­τή­των και των χα­ρα­κτη­ρι­στι­κών που απαι­τού­νται για την από­δο­ση, είτε σε μέ­τριο, είτε σε υψηλό, είτε σε κο­ρυ­φαίο επί­πε­δο, επι­τρέ­πει σε παί­κτες πολ­λών σχη­μά­των, μυο­σκε­λε­τι­κών κα­τα­σκευών και στυλ να ανα­πτυ­χθούν.

Αυτό ση­μαί­νει ότι, για τους θαυ­μα­στές του, υπάρ­χει κάτι για όλους. Συν­δυά­ζο­ντας πολ­λές τε­χνι­κές λε­πτο­μέ­ρειες και στυλ σε ένα μο­να­δι­κό και πε­ρί­πλο­κο παι­χνί­δι μυα­λού και εναλ­λα­γής συ­ναι­σθη­μά­των από δευ­τε­ρό­λε­πτο σε δευ­τε­ρό­λε­πτο, με πρω­τα­γω­νι­στές τους δύο μας εαυ­τούς, αυτόν που δίνει εντο­λές και κρί­νει απέ­να­ντι σε αυτόν που τις εκτε­λεί και δέ­χε­ται την κρι­τι­κή!

Στην καρ­διά της με­γά­λης σκη­νής βρί­σκε­ται η ατο­μι­κή σύ­γκρου­ση ή η ανα­ζή­τη­ση, και το πιο συ­ναρ­πα­στι­κό δρώ­με­νο η χρη­σι­μο­ποί­η­ση τε­χνι­κής πλο­κής και χα­ρα­κτή­ρα για να προ­ω­θη­θεί ένα συ­ναι­σθη­μα­τι­κό ή φυ­σι­κό δη­μιουρ­γι­κό τα­ξί­δι.

Φα­ντα­στεί­τε λοι­πόν το γή­πε­δο τένις ως σκη­νι­κό για ένα παι­χνί­δι ή μια ται­νία, και πα­ρα­κο­λου­θή­στε τους παί­κτες να ανε­βαί­νουν στη σκηνή τους για μια εναρ­κτή­ρια πα­ρά­στα­ση.

Είναι αυτοί που πρέ­πει να δια­τη­ρή­σουν τη συ­γκέ­ντρω­ση, την εστί­α­ση, την ενέρ­γεια και την τα­κτι­κή ενό­ψει μιας συ­νε­χούς πρό­κλη­σης. Πρέ­πει να κερ­δί­σουν τον τε­λευ­ταίο πόντο, ανε­ξάρ­τη­τα από τον αριθ­μό των game, των σετ ή των ωρών που θα έχουν πε­ρά­σει. Πρέ­πει να επα­να­λά­βουν την προ­σπά­θειά τους σε κάθε αγώνα, σε κάθε τουρ­νουά.

Πρό­κει­ται για έναν μο­να­δι­κά μο­νο­μά­χο δια­γω­νι­σμό, ο ένας ενα­ντί­ον του άλλου, ο κα­θέ­νας εξαρ­τά­ται εξ ολο­κλή­ρου από τις δικές του δυ­νά­μεις, δεν υπάρ­χει χρο­νι­κό όριο, ούτε ισο­πα­λία, ούτε ‘’ση­μείο χωρίς επι­στρο­φή’’.

Αλλά από το δρώ­με­νο πάμε σε μια άλλη πα­ρά­στα­ση. Χορός!

Πόσα αθλή­μα­τα απαι­τούν την συ­νε­χή κί­νη­ση στα πόδια και την ισορ­ρο­πία του μπα­λέ­του; Πόσα από αυτά απαι­τούν ηρε­μία την μια στιγ­μή, εκρη­κτι­κή αντί­δρα­ση μια άλλη και ακρι­βή στάση την επό­με­νη;

Η γε­ω­με­τρία πε­ρι­γρά­φει ένα εντε­λώς δια­φο­ρε­τι­κό είδος ομορ­φιάς που εκτεί­νε­ται πέρα από τα όρια των ίδιων των παι­κτών. Θα έλεγα ότι στο τένις έχου­με μια οπτι­κο­ποί­η­ση κά­ποιων φυ­σι­κών νόμων!

Το τένις απαι­τεί μια αξιο­ση­μεί­ω­τη ερ­μη­νεία γω­νιών, τα­χύ­τη­τας και πε­ρι­στρο­φής, που επι­τυγ­χά­νε­ται με εξαι­ρε­τι­κό έλεγ­χο της κε­φα­λής της ρα­κέ­τας. Έτσι, ο εγκέ­φα­λος πρέ­πει να ανα­λύ­σει την τρο­χιά μιας μπά­λας, να τι­θα­σεύ­σει την τα­χύ­τη­τά της και να αντι­δρά­σει στέλ­νο­ντάς την ξανά απέ­να­ντι με τα δικά του ‘’δώρα’’! Και όλα αυτά σε κλά­σμα­τα δευ­τε­ρο­λέ­πτων!

Όλοι αυτοί οι υπο­λο­γι­σμοί απαι­τούν ηρε­μία, συ­νέ­πεια, πει­θαρ­χία και ακρί­βεια. Θέ­λουν το μυαλό μας αστρα­φτε­ρό και ευ­φυ­ές, θέ­λουν το σώμα μας με πολύ αντο­χή και το πνεύ­μα μας με πολύ αυ­το­πε­ποί­θη­ση.

Χα­ρεί­τε λοι­πόν αυτή την μο­να­δι­κή πα­ρά­στα­ση που είστε εσείς πρω­τα­γω­νι­στές, χωρίς φόβο και άγχος, απο­λαύ­στε ένα υπέ­ρο­χο drive, ένα όμορ­φο σερ­βίς, ένα υπέ­ρο­χο slice!

Στο τέλος, ό,τι και αν γίνει, θα είστε εσείς οι κερ­δι­σμέ­νοι!».