Άνθιμος για τον τριπλό βιασμό 7χρονου: Συμβαίνουν αυτά, υπερβολική η δημοσιότητα που δόθηκε

Να δια­σκε­δά­σει τις εντυ­πώ­σεις ανα­φο­ρι­κά με τη συ­γκά­λυ­ψη της υπό­θε­σης βια­σμού ανη­λί­κου από ανή­λι­κο στο Πα­πά­φειο ίδρυ­μα, του οποί­ου προ­ΐ­στα­ται, επι­χει­ρεί ο μη­τρο­πο­λί­της Θεσ­σα­λο­νί­κης Άν­θι­μος.

Σε ανα­κοί­νω­σή του για το πε­ρι­στα­τι­κό, που είδε πρό­σφα­τα το φως της δη­μο­σιό­τη­τας, ο Άν­θι­μος ανα­φέ­ρει πως το Πα­πά­φειο φι­λο­ξε­νεί παι­διά που τε­λούν «υπό δυ­σχε­ρείς κα­τα­στά­σεις στο οι­κο­γε­νεια­κό και ευρύ­τερο πε­ρι­βάλ­λον τους.

»Τα πρό­σω­πα αυτά δεν εγκλι­μα­τί­ζο­νται πά­ντο­τε στο πε­ρι­βάλ­λον του Ιδρύ­μα­τος και η τριβή τους με τους λοι­πούς τρο­φί­μους δη­μιουρ­γεί δυ­σα­νε­ξί­ες και προ­βλή­μα­τα», ενώ «κα­τα­βάλ­λε­ται κάθε προ­σπά­θεια απο­τρο­πής πα­ρα­βα­τι­κών συ­μπε­ρι­φο­ρών, η οποία, όπως και κάθε αν­θρώ­πι­νη προ­σπά­θεια, δεν επι­τυγ­χά­νει πά­ντο­τε πλή­ρως ικα­νο­ποι­η­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα».

Όσον αφορά τη στάση της διοί­κη­σης του Ιδρύ­μα­τος ανα­φέ­ρει πως «διέ­τα­ξε δια των αρ­μο­δί­ων ορ­γά­νων του έρευ­να, προ­κει­μέ­νου να δια­κρι­βω­θούν οι ακρι­βείς συν­θή­κες υπό τις οποί­ες έλαβε χώρα το πε­ρι­στα­τι­κό, το οποίο πα­ραλ­λή­λως απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο ερεύ­νης και της δι­καιο­σύ­νης και βε­βαιώ­νει την κοινή γνώ­μη πως εάν δια­πι­στω­θεί ότι μέλη του προ­σω­πι­κού ή της διοι­κή­σε­ως πα­ρέ­λει­ψαν εσκεμ­μέ­νως να ενερ­γή­σουν όπως τα κα­θή­κο­ντά τους επι­βάλ­λουν, θα επι­βλη­θούν οι δέ­ου­σες κυ­ρώ­σεις».

Υπο­στη­ρί­ζει δε ότι το πε­ρι­στα­τι­κό «δεν δι­καιο­λο­γεί εκτε­τα­μέ­νη δη­μο­σιό­τη­τα σχε­τι­κά με αυτό».

Ανα­λυ­τι­κά η ανα­κοί­νω­ση του μη­τρο­πο­λί­τη Άν­θι­μου:

«Το Πα­πά­φειο τυγ­χά­νει ανα­γνω­ρι­σμέ­νο κοι­νω­φε­λές ίδρυ­μα με μακρά προ­σφο­ρά στον τόπο και ταυ­το­χρό­νως ΝΠΔΔ. Το διοι­κη­τι­κό του συμ­βού­λιο και το προ­σω­πι­κό του υπό αντί­ξο­ες συν­θή­κες και παρά την έλ­λει­ψη επαρ­κών πόρων, ανα­λώ­νε­ται στην πε­ρί­θαλ­ψη και συ­ντή­ρη­ση των τρο­φί­μων του, αρ­ρέ­νων ορ­φανών παι­διών, πα­ρέ­χο­ντας σ’ αυτά κάθε μέσο ανα­γκαίο για την δια­βί­ω­ση, ε­πι­μόρ­φω­ση, καλ­λιέρ­γεια, εκ­παί­δευ­ση, προ­α­γω­γή και ανά­πτυ­ξη των προ­σω­πι­κο­τή­των τους.

Είναι ευ­ρύ­τε­ρα γνω­στό ότι, το Πα­πά­φειο, όπως και άλλοι οργα­νω­μέ­νοι χώροι δια­βί­ω­σης ανη­λί­κων, που πλη­ρούν τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις ασφα­λούς πα­ρα­μο­νής τους υπό άρι­στες συν­θή­κες δια­βί­ω­σης, επι­λέ­γο­νται από αρ­μό­διες κρα­τι­κές και ει­σαγ­γε­λι­κές αρχές προ­κει­μέ­νου να απαι­τη­θεί φι­λο­ξε­νία προ­σώ­πων, τε­λού­ντων υπό δυ­σχε­ρείς κα­τα­στά­σεις στο οι­κο­γε­νεια­κό και ευρύ­τερο πε­ρι­βάλ­λον τους. Τα πρό­σω­πα αυτά δεν εγκλι­μα­τί­ζο­νται πά­ντο­τε στο πε­ρι­βάλ­λον του Ιδρύ­μα­τος και η τριβή τους με τους λοι­πούς τρο­φί­μους δη­μιουρ­γεί δυ­σα­νε­ξί­ες και προ­βλή­μα­τα.

Το Πα­πά­φειο, παρά τις ελ­λεί­ψεις του σε εξει­δι­κευ­μέ­νο επι­στη­μο­νι­κό προ­σω­πι­κό, δεν έχει το δι­καί­ω­μα να απο­κλεί­σει την φι­λο­ξε­νία προ­σώ­πων, τα οποία οι αρ­μό­διοι Ει­σαγ­γε­λείς μάς κα­λούν να πε­ρι­θάλ­ψω­με. Από εκεί και πέρα, στο μέτρο του αν­θρω­πί­νως δυ­να­τού, κα­τα­βάλ­λε­ται κάθε προ­σπά­θεια απο­τρο­πής πα­ρα­βα­τι­κών συ­μπε­ρι­φο­ρών, η οποία, όπως και κάθε αν­θρώ­πι­νη προ­σπά­θεια, δεν επι­τυγ­χά­νει πά­ντο­τε πλή­ρως ικα­νο­ποιη­τικά απο­τε­λέ­σμα­τα.

Στην πε­ρί­πτω­ση κα­κο­ποι­ή­σε­ως επτά­χρο­νου τρο­φί­μου μας, που απα­σχό­λη­σε όλως προ­σφά­τως τα ΜΜΕ, το Ίδρυ­μά μας διέ­τα­ξε δια των αρ­μο­δί­ων ορ­γά­νων του έρευ­να, προ­κει­μέ­νου να δια­κρι­βω­θούν οι ακρι­βείς συν­θή­κες υπό τις οποί­ες έλαβε χώρα το πε­ρι­στα­τι­κό, το οποίο πα­ραλ­λή­λως απο­τε­λεί αντι­κεί­με­νο ερεύ­νης και της δι­καιο­σύ­νης και βε­βαιώ­νει την κοινή γνώ­μη πως εάν δια­πι­στω­θεί ότι μέλη του προ­σω­πι­κού ή της διοι­κή­σε­ως πα­ρέ­λει­ψαν εσκεμ­μέ­νως να ενερ­γή­σουν όπως τα κα­θή­κο­ντά τους επι­βάλ­λουν, θα επι­βλη­θούν οι δέ­ου­σες κυ­ρώ­σεις. Η αυ­το­νό­η­τη δε ευαι­σθη­σία του θέ­μα­τος, φρο­νούμε ότι δεν δι­καιο­λο­γεί εκτε­τα­μέ­νη δη­μο­σιό­τη­τα σχε­τι­κά με αυτό.

Επι­ση­μαί­νο­με ωστό­σο ότι, το πε­ρι­στα­τι­κό αυτό είναι μο­να­δι­κό στην υπε­ρε­κα­το­ντα­ε­τή ιστο­ρία του Ιδρύ­μα­τος μας, και δεν πρέ­πει να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί ως αφορ­μή για την δυ­σφή­μι­ση του έργου μας.

Τέλος, αξιο­λο­γώ­ντας την όλη υπό­θε­ση νο­μί­ζο­με ότι πρέ­πει να αφή­σω­με την Δι­καιο­σύ­νη ανε­πη­ρέ­α­στη και να προ­στα­τέ­ψω­με

Ο Πρό­ε­δρος του Δ.Σ. του Ιδρύ­μα­τος

Ο Μη­τρο­πο­λί­της

+ Ο Θεσ­σα­λο­νί­κης Άν­θι­μος».