Οι πόλεμοι για το νερό είναι πιο κοντά από ποτέ

Σε πολλά μέρη του κό­σμου, το γλυκό νερό είναι ήδη ένας σπά­νιος πόρος. Απο­τε­λεί μόνο το 2,5% του συ­νο­λι­κού δια­θέ­σι­μου νερού στον πλα­νή­τη. Και μόνο το 0,4% από αυτό είναι εύ­κο­λα προ­σβά­σι­μο για κα­τα­νά­λω­ση από τον άν­θρω­πο. Από αυτό το μικρό ποσό, ένα μειού­με­νο πο­σο­στό είναι πό­σι­μο, εξαι­τί­ας της ρύ­παν­σης και της γε­ωρ­γι­κής και βιο­μη­χα­νι­κής χρή­σης νερού.

Όλα αυτά θα ήταν αρ­κε­τά άσχη­μα, αλλά το ότι πολ­λοί φο­ρείς γλυ­κού νερού (πο­τά­μια και λί­μνες) μοι­ρά­ζο­νται από δύο ή πε­ρισ­σό­τε­ρα πα­ρό­χθια κράτη, πε­ρι­πλέ­κει τη δια­χεί­ρι­σή τους.

Δια­φω­νί­ες

Το Γρα­φείο του Διευ­θυ­ντή Εθνι­κών Πλη­ρο­φο­ριών των ΗΠΑ πριν λίγα χρό­νια δη­μο­σί­ευ­σε μια έκ­θε­ση, την «Πα­γκό­σμια Ασφά­λεια Νερού» (Global Water Security), αξιο­λο­γώ­ντας την πο­λι­τι­κή υδά­των σε όλο τον κόσμο. Στην έκ­θε­ση αυτή, οι συγ­γρα­φείς της δεί­χνουν ότι οι διε­θνείς δια­φω­νί­ες για το νερό θα επη­ρε­ά­σουν όχι μόνο τα συμ­φέ­ρο­ντα ασφα­λεί­ας των πα­ρό­χθιων κρα­τών, αλλά και εκεί­να των Ηνω­μέ­νων Πο­λι­τειών.

Φυ­σι­κά, η κοι­νό­τη­τα των πο­λι­τι­κών έχει προ­φη­τέ­ψει από καιρό τους επι­κεί­με­νους «πο­λέ­μους του νερού». Στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα, ο μόνος επί­ση­μος πό­λε­μος για το νερό έλαβε χώρα πε­ρί­που 4.500 χρό­νια πριν. Ήταν μια σύ­γκρου­ση με­τα­ξύ των πό­λε­ων-κρα­τών Λά­γκας (Lagash) και Ούμα (Umma) στο σύγ­χρο­νο Ιράκ για τον πο­τα­μό Τίγρη. Ωστό­σο, οι εντά­σεις για τη χρήση του νερού μπο­ρούν να επι­δει­νώ­σουν άλλες υφι­στά­με­νες πε­ρι­φε­ρεια­κές συ­γκρού­σεις. Η κλι­μα­τι­κή αλ­λα­γή ανα­μέ­νε­ται να εντεί­νει τις ξη­ρα­σί­ες, τις πλημ­μύ­ρες και άλλα ακραία και­ρι­κά φαι­νό­με­να που θέ­τουν σε κίν­δυ­νο την πο­σό­τη­τα και την ποιό­τη­τα του γλυ­κού νερού και ως εκ τού­του ενερ­γεί ως πολ­λα­πλα­σια­στι­κή απει­λή, κά­νο­ντας τις επι­σφα­λείς πε­ριο­χές επι­σφα­λέ­στε­ρες.

Οι επι­κίν­δυ­νες κοί­τες

Οπότε, ποιες κοί­τες πο­τα­μών απο­τε­λούν τους με­γα­λύ­τε­ρους κιν­δύ­νους σή­με­ρα; Σύμ­φω­να με έρευ­να, 24 από τις 276 διε­θνείς κοί­τες πο­τα­μών στον κόσμο αντι­με­τω­πί­ζουν ήδη αυ­ξη­μέ­νη με­τα­βλη­τό­τη­τα. στην πο­σό­τη­τα νερού. Αυτές οι 24 κοί­τες, οι οποί­ες εξυ­πη­ρε­τούν συ­νο­λι­κά πε­ρί­που 332 εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους, βρί­σκο­νται σε υψηλό κίν­δυ­νο για πο­λι­τι­κές εντά­σεις που σχε­τί­ζο­νται με το νερό. Η πλειο­ψη­φία των πο­τα­μών αυτών βρί­σκο­νται στην βό­ρεια και την υπο­σα­χά­ρια Αφρι­κή. Με­ρι­κά άλλα πο­τά­μια βρί­σκο­νται στη Μέση Ανα­το­λή, τη νότια-κε­ντρι­κή Ασία και τη Νότια Αμε­ρι­κή. Πε­ρι­λαμ­βά­νουν τον Ταφνά (Αλ­γε­ρία και το Μα­ρό­κο), τον Νταστ (Ιράν και Πα­κι­στάν), τον πο­τα­μό Κον­γκό (Κε­ντρι­κή Αφρι­κή), τη λίμνη Τσαντ (Κε­ντρι­κή Αφρι­κή), τον Νί­γη­ρα (Δυ­τι­κή Αφρι­κή), τον Νείλο (Βο­ρειο­α­να­το­λι­κή Αφρι­κή), και τον Τσίρα (Εκουα­δόρ και Περού).

Μέχρι το 2050, επι­πλέ­ον 37 κοί­τες πο­τα­μών, που εξυ­πη­ρε­τούν 83 εκα­τομ­μύ­ρια αν­θρώ­πους, θα είναι σε υψηλό κίν­δυ­νο να τρο­φο­δο­τή­σουν πο­λι­τι­κές εντά­σεις. Όπως είναι η κα­τά­στα­ση επί του πα­ρό­ντος, ένα με­γά­λο μέρος από αυτά τα πο­τά­μια βρί­σκο­νται στην Αφρι­κή. Αλλά, σε αντί­θε­ση με το σή­με­ρα, οι κοί­τες των πο­τα­μών στην Κε­ντρι­κή Ασία, την Ανα­το­λι­κή Ευ­ρώ­πη, την Κε­ντρι­κή Ευ­ρώ­πη και την Κε­ντρι­κή Αμε­ρι­κή θα είναι επί­σης σε υψηλό κίν­δυ­νο μέσα σε 40 χρό­νια. Ορι­σμέ­νες από αυτές τις πε­ριο­χές πε­ρι­λαμ­βά­νουν τον πο­τα­μό Κουρά-Αράκς (Ιράν, Τουρ­κία και Καύ­κα­σος), τον Νεμάν (Ανα­το­λι­κή Ευ­ρώ­πη), τον Ασή-Ορο­ντές (Λί­βα­νος, Συρία, Τουρ­κία) καθώς και τις λε­κά­νες Κα­τα­τού­μπο (Κο­λομ­βία και Βε­νε­ζου­έ­λα).

ΠΗΓΗ: http://premium.paratiritis.gr