Ελλιπές, ασαφές και επιχειρησιακά δύσχρηστο χαρακτηρίζεται από την αγορά το πλαίσιο εφαρμογής του κλιματικού νόμου στα ξενοδοχεία, την ώρα που οι υποχρεώσεις για τις τουριστικές επιχειρήσεις διευρύνονται και αυστηροποιούνται, χωρίς να συνοδεύονται από επαρκή χρηματοδοτικά εργαλεία και λειτουργικές λύσεις.
Μιλώντας στο ΤΝ, ο Αλέξανδρος Αγγελόπουλος, διευθύνων σύμβουλος της Aldemar, σντιπρόεδρος του HAPCO, αντιπρόεδρος της ΕΕΝΕ και μέλος ΔΣ του Ελληνοαμερικανικού Επιμελητηρίου εμφανίστηκε ιδιαίτερα αιχμηρός ως προς τον τρόπο με τον οποίο μεταφράζεται στην πράξη ο κλιματικός νόμος για τον ξενοδοχειακό κλάδο, επισημαίνοντας ότι παρουσιάζει σημαντικό βαθμό ασάφειας ως προς τις πραγματικές υποχρεώσεις των επιχειρήσεων.
Όπως ανέφερε, δεν υφίσταται ουσιαστική δυνατότητα net metering για τις ξενοδοχειακές μονάδες, ούτε επαρκή χρηματοδοτικά εργαλεία για την εγκατάσταση φωτοβολταϊκών και λοιπών ενεργειακών υποδομών. Στην πράξη, όπως σημείωσε, ο επιχειρηματίας αφήνεται μόνος του να διαχειριστεί τόσο το κόστος όσο και την πολυπλοκότητα των απαιτήσεων συμμόρφωσης.
Παράλληλα, τόνισε ότι η κλιματική συμπεριφορά των επιχειρήσεων δεν μπορεί να περιορίζεται αποκλειστικά στη μέτρηση και μείωση του ανθρακικού αποτυπώματος, καθώς πρόκειται για μία πολύ πιο σύνθετη διαδικασία, που συνδέεται με τις υποδομές, τη φέρουσα ικανότητα και τη συνολική περιβαλλοντική λειτουργία κάθε προορισμού.
Αξίζει να σημειωθεί ότι αναφέρθηκε με ιδιαίτερη έμφαση στη διαχρονική αδυναμία χωρικού και περιβαλλοντικού σχεδιασμού στη χώρα, επισημαίνοντας ότι σε ένα περιβάλλον όπου, επί δεκαετίες, επιτράπηκε να οικοδομηθούν ρέματα και δεν υπήρξε ουσιαστική αποκατάσταση της φύσης, δεν μπορεί σήμερα να μετακυλίεται μονομερώς το βάρος των υποχρεώσεων στις επιχειρήσεις.
Μεταξύ άλλων, υπογράμμισε την ανάγκη για τουλάχιστον 30% περισσότερη δενδροφύτευση, για συστηματική συλλογή υδάτων, καθώς και για άμεση υλοποίηση έργων διαχείρισης υδατικών πόρων, όπως αφαλατώσεις και υποδομές συλλογής βρόχινου νερού. Όπως επεσήμανε, το ζήτημα της διαχείρισης των υδάτων πρέπει να αντιμετωπιστεί άμεσα, καθώς αποτελεί πλέον κρίσιμο παράγοντα ανθεκτικότητας για τον ελληνικό τουρισμό.
Την ίδια στιγμή, ο κλιματικός νόμος και το αναθεωρημένο Εθνικό Σχέδιο για την Ενέργεια και το Κλίμα θέτουν συγκεκριμένες και δεσμευτικές υποχρεώσεις για τον ξενοδοχειακό κλάδο, ιδίως για τις μεγάλες και ενεργοβόρες μονάδες.
Ειδικότερα, τα ξενοδοχεία που κατατάσσονται σε περιβαλλοντική κατηγορία Α και διαθέτουν δυναμικότητα άνω των 100 κλινών υποχρεούνται να υποβάλλουν ετήσιο ισολογισμό εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου, επαληθευμένο από ανεξάρτητο φορέα, καθώς και σχέδιο μείωσης εκπομπών με ορίζοντα το 2030.
Ο στόχος που τίθεται είναι μείωση εκπομπών κατά 30% σε σχέση με το έτος βάσης, το οποίο, κατά κανόνα, έχει οριστεί το 2019.
Παράλληλα, τα ξενοδοχεία καλούνται να καταχωρούν αναλυτικά στοιχεία ενεργειακής κατανάλωσης, τεχνικό προφίλ κτιρίων και εγκαταστάσεων, δεδομένα για τα συστήματα θέρμανσης και ψύξης, τη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας, καθώς και δείκτες ενεργειακής αποδοτικότητας.
Οι υποχρεώσεις αυτές συνδέονται άμεσα με ευρύτερες ρυθμίσεις του κλιματικού νόμου, όπως η απαγόρευση εγκατάστασης νέων καυστήρων πετρελαίου από το 2025 και η σταδιακή απανθρακοποίηση του κτιριακού αποθέματος.
Το πλαίσιο συνοδεύεται και από σαφείς κυρώσεις. Για καθυστέρηση ή παράλειψη υποβολής στοιχείων προβλέπονται διοικητικά πρόστιμα, τα οποία υπολογίζονται ανά ημέρα καθυστέρησης και μπορούν να φθάσουν σε ποσοστό επί του ετήσιου κύκλου εργασιών της επιχείρησης.
Σε δεύτερο επίπεδο, η μη επίτευξη των στόχων μείωσης εκπομπών έως το 2030 επισύρει πρόσθετες οικονομικές κυρώσεις, ιδίως για τις μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες.
Για τις μικρότερες επιχειρήσεις φιλοξενίας προβλέπεται πιο ήπια προσέγγιση, με έμφαση σε κίνητρα και προγράμματα στήριξης, χωρίς, ωστόσο, να αίρονται οι βασικές απαγορεύσεις και ρυθμίσεις του θεσμικού πλαισίου.
Η πράσινη μετάβαση του τουρισμού είναι αναγκαία και στρατηγικά κρίσιμη για τη βιωσιμότητα του ελληνικού τουριστικού προϊόντος. Παράλληλα, όμως, για να μην εξελιχθεί σε πηγή διοικητικής φθοράς και θεσμικής δυσπιστίας, απαιτείται σοβαρός επανασχεδιασμός των διαδικασιών, αξιόπιστες ψηφιακές υποδομές και ρεαλιστικά χρονοδιαγράμματα.
Διαφορετικά, το πραγματικό διακύβευμα δεν θα είναι αν τα ξενοδοχεία μπορούν να μειώσουν τις εκπομπές τους, αλλά αν το κράτος μπορεί να μετρήσει, να ελέγξει και να διαχειριστεί αποτελεσματικά αυτή τη μετάβαση.
Πηγή: tornosnews.gr
