Πανελλαδικές 2022: Ο τρόπος εξέτασης των μαθημάτων

Δη­μο­σιεύ­τη­κε το ΦΕΚ, στο οποίο πε­ρι­γρά­φε­ται ανα­λυ­τι­κά ο τρό­πος εξέ­τα­σης των μα­θη­μά­των για τους υπο­ψή­φιους μα­θη­τές του Γε­νι­κού Λυ­κεί­ου στις πα­νελ­λα­δι­κές εξε­τά­σεις του 2022.

Συ­γκε­κρι­μέ­να:

Τα θέ­μα­τα των πα­νελ­λα­δι­κά εξε­τα­ζό­με­νων μα­θη­μά­των λαμ­βά­νο­νται από την ύλη που ορί­ζε­ται ως εξε­τα­στέα για κάθε μά­θη­μα κατά το έτος που γί­νο­νται οι εξε­τά­σεις και πε­ρι­λαμ­βά­νουν ποι­κι­λία ερω­τή­σε­ων (π.χ. σύ­ντο­μης απά­ντη­σης, ελεύ­θε­ρης ανά­πτυ­ξης). Οι ερω­τή­σεις είναι ανά­λο­γες με εκεί­νες που υπάρ­χουν στα σχο­λι­κά εγ­χει­ρί­δια και στις οδη­γί­ες του Ιν­στι­τού­του Εκ­παι­δευ­τι­κής Πο­λι­τι­κής (Ι.Ε.Π.), δια­τρέ­χουν όσο το δυ­να­τόν με­γα­λύ­τε­ρη έκτα­ση της εξε­τα­στέ­ας ύλης, ελέγ­χουν ευρύ φάσμα δι­δα­κτι­κών στό­χων και είναι κλι­μα­κού­με­νου βαθ­μού δυ­σκο­λί­ας. Οι υπο­ψή­φιοι απα­ντούν υπο­χρε­ω­τι­κά σε όλα τα θέ­μα­τα.

Ο τρό­πος εξέ­τα­σης των πα­ρα­κά­τω μα­θη­μά­των εφαρ­μό­ζε­ται για τους/τις υπο­ψη­φί­ους/ες πα­νελ­λα­δι­κών εξε­τά­σε­ων ημε­ρή­σιων και εσπε­ρι­νών Γε­νι­κών Λυ­κεί­ων.

Σε πε­ρί­πτω­ση κατά την οποία ένα θέμα ανα­λύ­ε­ται σε υπο­ε­ρω­τή­μα­τα, η βαθ­μο­λο­γία που προ­βλέ­πε­ται για αυτό κα­τα­νέ­με­ται ισό­τι­μα στα επι­μέ­ρους ερω­τή­μα­τα, εκτός αν κατά την ανα­κοί­νω­ση των θε­μά­των κα­θο­ρί­ζε­ται δια­φο­ρε­τι­κός βαθ­μός για κάθε ένα από αυτά.

Η διάρ­κεια της γρα­πτής εξέ­τα­σης των πα­νελ­λα­δι­κά εξε­τα­ζο­μέ­νων μα­θη­μά­των είναι τρί­ω­ρη (3), εκτός αν, σε ει­δι­κές πε­ρι­πτώ­σεις, ορί­ζε­ται δια­φο­ρε­τι­κά από την Κε­ντρι­κή Επι­τρο­πή Εξε­τά­σε­ων.

A. Αρ­χαία Ελ­λη­νι­κά

Για την εξέ­τα­ση του μα­θή­μα­τος «Αρ­χαία Ελ­λη­νι­κά» της Ομά­δας Προ­σα­να­το­λι­σμού Αν­θρω­πι­στι­κών Σπου­δών, ισχύ­ουν τα εξής:

1. Δί­νο­νται στους υπο­ψη­φί­ους/ες απο­σπά­σμα­τα δι­δαγ­μέ­νου κει­μέ­νου 12 – 20 στί­χων με νοη­μα­τι­κή συ­νο­χή και τους ζη­τεί­ται να απα­ντή­σουν σε:

i) Μία (1) ερώ­τη­ση κα­τα­νό­η­σης με την οποία ζη­τεί­ται να απο­κω­δι­κο­ποι­ή­σουν ση­μεία του κει­μέ­νου και να αντλή­σουν βα­σι­κές πλη­ρο­φο­ρί­ες που εντο­πί­ζο­νται στο κεί­με­νο. Η ερώ­τη­ση μπο­ρεί να διαι­ρεί­ται σε δύο υπο­ε­ρω­τή­μα­τα με τη μορφή ερω­τή­σε­ων κλει­στού τύπου (σω­στού ή λά­θους, πολ­λα­πλών επι­λο­γών, αντι­στοί­χι­σης, συ­μπλή­ρω­σης κενών κ.λπ.) ή ανοι­κτού τύπου.

ii) Δύο (2) ερω­τή­σεις ερ­μη­νευ­τι­κές, που μπο­ρεί να ανα­φέ­ρο­νται σε ιδέες/αξίες/προ­βλή­μα­τα, σε στά­σεις/ήθος/ χα­ρα­κτή­ρα των προ­σώ­πων, στο ιστο­ρι­κό/κοι­νω­νι­κό/ πο­λι­τι­στι­κό πλαί­σιο της επο­χής του έργου, στη δομή/ σύν­θε­ση του κει­μέ­νου, σε υφο­λο­γι­κά/αι­σθη­τι­κά θέ­μα­τα, με βάση το από­σπα­σμα.

iii) Μία (1) ερώ­τη­ση κλει­στού τύπου που ανα­φέ­ρε­ται στο γραμ­μα­τεια­κό είδος στο οποίο ανή­κει το κεί­με­νο, στον συγ­γρα­φέα ή στο έργο του. iv) Μία (1) ερώ­τη­ση λε­ξι­λο­γι­κή-ση­μα­σιο­λο­γι­κή (σύν­δε­ση λέ­ξε­ων αρ­χαί­ας και νέας, δια­τή­ρη­ση ή αλ­λα­γή της ση­μα­σί­ας τους, οι­κο­γέ­νειες ομόρ­ρι­ζων λέ­ξε­ων, απλών ή σύν­θε­των, συ­νώ­νυ­μα, αντώ­νυ­μα).

Δί­νε­ται αδί­δα­κτο πα­ράλ­λη­λο κεί­με­νο στη νέα ελ­λη­νι­κή από την αρ­χαία ή νε­ό­τε­ρη γραμ­μα­τεία, ελ­λη­νι­κή και πα­γκό­σμια, και κα­λού­νται να απα­ντή­σουν σε μία (1) ερώ­τη­ση ερ­μη­νευ­τι­κή, με την οποία ζη­τεί­ται να συ­γκρί­νουν το πα­ράλ­λη­λο κεί­με­νο με το κεί­με­νο ανα­φο­ράς.

Δί­νε­ται, επί­σης, αδί­δα­κτο πεζό κεί­με­νο ατ­τι­κής δια­λέ­κτου 12 – 20 στί­χων στε­ρε­ό­τυ­πης έκ­δο­σης με νοη­μα­τι­κή συ­νο­χή. Στο αδί­δα­κτο κεί­με­νο προ­τάσ­σε­ται σύ­ντο­μο σχε­τι­κό ει­σα­γω­γι­κό ση­μεί­ω­μα, μέσω του οποί­ου δί­νο­νται εξω­κει­με­νι­κές πλη­ρο­φο­ρί­ες απα­ραί­τη­τες για την κα­τα­νό­η­ση του κει­μέ­νου.

Οι υπο­ψή­φιοι/ες κα­λού­νται:

i) Να με­τα­φρά­σουν στα νέα ελ­λη­νι­κά μέρος του κει­μέ­νου από τέσ­σε­ρις έως έξι στί­χους.

ii) Να απα­ντή­σουν σε μια (1) ερώ­τη­ση κα­τα­νό­η­σης που ανα­φέ­ρε­ται στον νοη­μα­τι­κό άξονα του κει­μέ­νου.

iii) Να απα­ντή­σουν σε μια (1) ερώ­τη­ση γραμ­μα­τι­κής, η οποία μπο­ρεί να ανα­λύ­ε­ται σε δύο υπο­ε­ρω­τή­μα­τα. iv) Να απα­ντή­σουν σε μια (1) ερώ­τη­ση συ­ντα­κτι­κού (π.χ. ανα­γνώ­ρι­ση λέ­ξε­ων/φρά­σε­ων/προ­τά­σε­ων/άλλων δο­μι­κών στοι­χεί­ων του κει­μέ­νου, με­τα­σχη­μα­τι­σμός μέ­ρους του κει­μέ­νου ως προς τη δο­μο­λει­τουρ­γι­κή του διά­στα­ση), η οποία μπο­ρεί να επι­με­ρί­ζε­ται σε δύο υπο­ε­ρω­τή­μα­τα.

3. Κάθε ζη­τού­με­νη ερώ­τη­ση-δρα­στη­ριό­τη­τα που τί­θε­ται για το δι­δαγ­μέ­νο ή το πα­ράλ­λη­λο ή το αδί­δα­κτο κεί­με­νο βαθ­μο­λο­γεί­ται με δέκα (10) μο­νά­δες της εκα­το­ντά­βαθ­μης κλί­μα­κας.

Για την εξέ­τα­ση των πα­ρα­πά­νω θε­μά­των, τόσο στο δι­δαγ­μέ­νο όσο και στο αδί­δα­κτο κεί­με­νο, κρί­νε­ται σκό­πι­μο να αξιο­ποιεί­ται ποι­κι­λία τύπων ασκή­σε­ων/ερω­τή­σε­ων.

B. Νε­ο­ελ­λη­νι­κή Γλώσ­σα και Λο­γο­τε­χνία

Για την εξέ­τα­ση του μα­θή­μα­τος «Νε­ο­ελ­λη­νι­κή Γλώσ­σα και Λο­γο­τε­χνία» Γε­νι­κής Παι­δεί­ας, οι υπο­ψή­φιοι/ες αξιο­λο­γού­νται σε ενιαία τρί­ω­ρη εξέ­τα­ση στην κα­τα­νό­η­ση και πα­ρα­γω­γή λόγου. Δί­νο­νται στους/στις υπο­ψη­φί­ους/ες δύο ή τρία μη δι­δαγ­μέ­να κεί­με­να, συ­νο­λι­κής έκτα­σης έως τρεις σε­λί­δες, ένα εκ των οποί­ων είναι λο­γο­τε­χνι­κό, σε ολο­κλη­ρω­μέ­νη ή απο­σπα­σμα­τι­κή μορφή, (ποί­η­μα, δι­ή­γη­μα, μυ­θι­στό­ρη­μα ή θε­α­τρι­κό έργο)• τα υπό­λοι­πα κεί­με­να μπο­ρεί να είναι σε ολο­κλη­ρω­μέ­νη, ελα­φρώς δια­σκευα­σμέ­νη ή απο­σπα­σμα­τι­κή μορφή: δη­μο­σιο­γρα­φι­κά άρθρα, συ­νε­ντεύ­ξεις, κρι­τι­κές, δο­κί­μια, επι­στη­μο­νι­κά κεί­με­να, αφί­σες με λε­ζά­ντα, πλη­ρο­φο­ρια­κά κεί­με­να με ει­κό­νες, σκί­τσα, πί­να­κες ή δια­γράμ­μα­τα κ.ά.), δια­φο­ρε­τι­κά με­τα­ξύ τους ως προς το κει­με­νι­κό είδος, ώστε να απο­τι­μά­ται η ανα­γνω­στι­κή ικα­νό­τη­τα των υπο­ψη­φί­ων σε ποι­κι­λία κει­με­νι­κών ειδών.

Τα κεί­με­να μπο­ρούν να συ­νο­δεύ­ο­νται από σύ­ντο­μο ει­σα­γω­γι­κό ση­μεί­ω­μα χωρίς ερ­μη­νευ­τι­κά σχό­λια. Για τα κεί­με­να αυτά τί­θε­νται τέσ­σε­ρα συ­νο­λι­κά θέ­μα­τα μέσω των οποί­ων απο­τι­μά­ται η ικα­νό­τη­τα των υπο­ψη­φί­ων να κα­τα­νο­ούν το πε­ριε­χό­με­νο των κει­μέ­νων, να ερ­μη­νεύ­ουν και να αξιο­λο­γούν στά­σεις, αξίες, ιδέες κ.ά. βα­σι­ζό­με­νοι/ ες σε στοι­χεία των κει­μέ­νων, καθώς επί­σης να πα­ρά­γουν ερ­μη­νευ­τι­κό και κρι­τι­κό λόγο.

Τα θέ­μα­τα προ­τεί­νε­ται να είναι δια­βαθ­μι­σμέ­νης δυ­σκο­λί­ας και να τί­θε­νται πε­ριο­ρι­σμοί στην έκτα­ση των απα­ντή­σε­ων (όπου χρειά­ζε­ται). Το νοη­μα­τι­κό πε­ριε­χό­με­νο των μη λο­γο­τε­χνι­κών κει­μέ­νων πρέ­πει να είναι συ­να­φές με κά­ποιον ή κά­ποιους από τους θε­μα­τι­κούς άξο­νες που προσ­διο­ρί­ζο­νται στο Πρό­γραμ­μα Σπου­δών για το μά­θη­μα της Νε­ο­ελ­λη­νι­κής Γλώσ­σας.

Τα κεί­με­να συ­νο­δεύ­ο­νται από τα εξής θέ­μα­τα:

Το πρώτο θέμα σχε­τί­ζε­ται με τα μη λο­γο­τε­χνι­κά κεί­με­να και αφορά στη συ­νο­πτι­κή νοη­μα­τι­κή από­δο­ση από τους/τις υπο­ψη­φί­ους/ες μέ­ρους ενός κει­μέ­νου ή τη συ­νο­πτι­κή από­δο­ση των από­ψε­ων που δια­τυ­πώ­νο­νται σε ένα κεί­με­νο για κά­ποιο ζή­τη­μα. Το πρώτο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με δε­κα­πέ­ντε (15) μο­νά­δες.

Το δεύ­τε­ρο θέμα σχε­τί­ζε­ται με τα μη λο­γο­τε­χνι­κά κεί­με­να και ανα­λύ­ε­ται σε τρία ερω­τή­μα­τα, δια­φο­ρε­τι­κά με­τα­ξύ τους, με δυ­να­τό­τη­τα κά­ποιο/κά­ποια από αυτά να είναι κλει­στού τύπου και με εν­δε­χό­με­νη αι­τιο­λό­γη­ση της απά­ντη­σης. Ένα από αυτά μπο­ρεί να διαι­ρεί­ται σε δύο υπο­ε­ρω­τή­μα­τα.

Τα ερω­τή­μα­τα σχε­τί­ζο­νται με:

α) Την αξιο­ποί­η­ση του πλαι­σί­ου των κει­μέ­νων (κοι­νω­νι­κού, ιστο­ρι­κού, πο­λι­τι­στι­κού, του χώρου και του χρό­νου) με σκοπό την κα­τα­νό­η­ση των λόγων και των ενερ­γειών των υπο­κει­μέ­νων (ατο­μι­κών και συλ­λο­γι­κών) που ανα­φέ­ρο­νται στα κεί­με­να, και των σχέ­σε­ων με­τα­ξύ τους,

β) τον εντο­πι­σμό και την ερ­μη­νευ­τι­κή προ­σέγ­γι­ση σκο­πών, στά­σε­ων, βα­σι­κών θέ­σε­ων και προ­θέ­σε­ων του συ­ντά­κτη/συ­ντα­κτών των κει­μέ­νων, καθώς και την τεκ­μη­ρί­ω­ση της βα­σι­κής ιδέας του κει­μέ­νου,

γ) την αξιο­λό­γη­ση της συ­νά­φειας ιδεών, επι­χει­ρη­μά­των, τί­τλων, υπό­τι­τλων, ει­κό­νων κ.ά. με μια θέση, άποψη ή ζή­τη­μα που θέτει το κεί­με­νο και της απο­δει­κτι­κής τους αξίας,

δ) τον εντο­πι­σμό και τη συ­σχέ­τι­ση συ­γκε­κρι­μέ­νων κει­με­νι­κών δει­κτών που ορ­γα­νώ­νουν το κεί­με­νο ως ση­μα­σιο­δο­τη­μέ­νη κα­τα­σκευή – δη­λα­δή, οι υπο­ψή­φιοι/ες να εντο­πί­ζουν μέσα στο κεί­με­νο δεί­κτες (π.χ. λε­ξι­λό­γιο, ρη­μα­τι­κά πρό­σω­πα, στίξη, εκ­φρα­στι­κά μέσα, τρό­πους σύ­ντα­ξης, κ.ά.) και να ανα­γνω­ρί­ζουν τη λει­τουρ­γία τους στο κεί­με­νο,

ε) την ανα­γνώ­ρι­ση και την ερ­μη­νευ­τι­κή προ­σέγ­γι­ση του τρό­που σύν­δε­σης και ορ­γά­νω­σης ιδεών, προ­τά­σε­ων, πα­ρα­γρά­φων ή δια­φό­ρων ση­μειω­τι­κών τρό­πων σε ένα κεί­με­νο, αφού λά­βουν οι υπο­ψή­φιοι/ες υπόψη το επι­κοι­νω­νια­κό πλαί­σιο και τα κοι­νω­νι­κά συμ­φρα­ζό­με­να,

στ) τη σύ­γκρι­ση των μη λο­γο­τε­χνι­κών κει­μέ­νων ως προς τις θέ­σεις, τον τρόπο πραγ­μά­τευ­σης του θέ­μα­τος, την πει­στι­κό­τη­τα, την απο­τε­λε­σμα­τι­κή με­τά­δο­ση του νο­ή­μα­τος κ.α. Το δεύ­τε­ρο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 40 μο­νά­δες, που επι­με­ρί­ζο­νται σε κάθε ερώ­τη­μα ανά­λο­γα με τη βα­ρύ­τη­τά τους (15+15+10).

Τα υπο­ε­ρω­τή­μα­τα, επί­σης, βαθ­μο­λο­γού­νται ανά­λο­γα με τη βα­ρύ­τη­τά τους.

Το τρίτο θέμα σχε­τί­ζε­ται με το λο­γο­τε­χνι­κό κεί­με­νο και αφορά στην πα­ρα­γω­γή ερ­μη­νευ­τι­κού σχο­λί­ου, με το οποίο επι­διώ­κε­ται οι υπο­ψή­φιοι/ες, αφε­νός να ανα­πτύσ­σουν κρί­σι­μα θέ­μα­τα/ερω­τή­μα­τα που πραγ­μα­τεύ­ε­ται το λο­γο­τε­χνι­κό κεί­με­νο, αξιο­ποιώ­ντας συν­δυα­στι­κά κει­με­νι­κούς δεί­κτες ή και στοι­χεία συ­γκει­μέ­νου, αφε­τέ­ρου να το­πο­θε­τού­νται/αντα­πο­κρί­νο­νται στα θέ­μα­τα/ ερω­τή­μα­τα αυτά, τεκ­μη­ριώ­νο­ντας τις προ­σω­πι­κές τους θέ­σεις. Η προ­βλε­πό­με­νη έκτα­ση της απά­ντη­σης μπο­ρεί να κυ­μαί­νε­ται από 100 έως 200 λέ­ξεις. Το τρίτο θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 15 μο­νά­δες. Στα πα­ρα­πά­νω θέ­μα­τα χρειά­ζε­ται να είναι σαφής και προ­σε­κτι­κή η δια­τύ­πω­ση των ερω­τη­μά­των, ώστε να απο­φεύ­γο­νται επι­κα­λύ­ψεις στις απα­ντή­σεις των υπο­ψη­φί­ων.

Το τέ­ταρ­το θέμα σχε­τί­ζε­ται με τα μη λο­γο­τε­χνι­κά κεί­με­να και αφορά στη γρα­πτή πα­ρα­γω­γή κρι­τι­κού λόγου, 300 έως 400 λέ­ξεις (ανά­λο­γα με τη βα­ρύ­τη­τα του θέ­μα­τος), το οποίο αντα­πο­κρί­νε­ται σε συ­γκε­κρι­μέ­νο επι­κοι­νω­νια­κό πλαί­σιο (σκοπό, πομπό, απο­δέ­κτες, κει­με­νι­κό είδος) και ζητεί από τους/τις υπο­ψη­φί­ους/ες την ανά­πτυ­ξη τεκ­μη­ριω­μέ­νης προ­σω­πι­κής γνώ­μης, τη συμ­φω­νία ή τη δια­φω­νία τους με προ­βλή­μα­τα, θέ­σεις, στά­σεις, στε­ρε­ό­τυ­πα, προ­κα­τα­λή­ψεις κ.ά. που θέτει το κεί­με­νο/θέ­τουν τα κεί­με­να ανα­φο­ράς. Το τέ­ταρ­το θέμα βαθ­μο­λο­γεί­ται με 30 μο­νά­δες.

Γ. Ιστο­ρία

Για την εξέ­τα­ση του μα­θή­μα­τος «Ιστο­ρία» της Ομά­δας Προ­σα­να­το­λι­σμού Αν­θρω­πι­στι­κών Σπου­δών, ισχύ­ουν τα εξής:

1. Η Ιστο­ρία ως μά­θη­μα Προ­σα­να­το­λι­σμού, εξε­τά­ζε­ται με συν­δυα­σμό ερω­τή­σε­ων, οι οποί­ες τα­ξι­νο­μού­νται σε δύο ομά­δες.

α) Στην πρώτη ομάδα πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται δύο θέ­μα­τα που μπο­ρούν να ανα­λύ­ο­νται σε ερω­τή­σεις με τις οποί­ες ελέγ­χο­νται οι ιστο­ρι­κές γνώ­σεις των υπο­ψη­φί­ων (ιστο­ρι­κές έν­νοιες, ιστο­ρι­κά γε­γο­νό­τα, χρο­νο­λο­γί­ες, δράση ιστο­ρι­κών προ­σώ­πων, κοι­νω­νι­κά, οι­κο­νο­μι­κά, πο­λι­τι­κά και πο­λι­τι­στι­κά φαι­νό­με­να, κ.τλ.) και η κα­τα­νό­η­σή τους.

β) Στη δεύ­τε­ρη ομάδα πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται δύο (2) του­λά­χι­στον θέ­μα­τα που απαι­τούν σύν­θε­ση ιστο­ρι­κών γνώ­σε­ων και κρι­τι­κή ικα­νό­τη­τα (αξιο­λο­γή­σεις ιστο­ρι­κών γε­γο­νό­των ή ιστο­ρι­κών προ­σώ­πων, ανά­λυ­ση αι­τιών ή συν­θη­κών που συ­ντέ­λε­σαν στη δια­μόρ­φω­ση και εξέ­λι­ξη ση­μα­ντι­κών ιστο­ρι­κών φαι­νο­μέ­νων κ.τλ.). Στην πε­ρί­πτω­ση αυτή μπο­ρούν να χρη­σι­μο­ποιού­νται και ερω­τή­σεις επε­ξερ­γα­σί­ας ιστο­ρι­κού υλι­κού, το οποίο δί­νε­ται στους υπο­ψη­φί­ους σε φω­το­τυ­πία. Το υλικό αυτό αφορά γρα­πτές ιστο­ρι­κές πηγές, ει­κα­στι­κά έργα, χάρ­τες, δια­γράμ­μα­τα κ.τλ. που χρη­σι­μο­ποιού­νται ως απο­δει­κτι­κά στοι­χεία ή ως μέσα άντλη­σης στοι­χεί­ων για την εξα­γω­γή ιστο­ρι­κών συ­μπε­ρα­σμά­των.

2. Η βαθ­μο­λο­γία κα­τα­νέ­με­ται κατά 50% σε κα­θε­μία από τις ομά­δες αυτές. Η κα­τα­νο­μή της βαθ­μο­λο­γί­ας στις ερω­τή­σεις κάθε ομά­δας, μπο­ρεί να δια­φο­ρο­ποιεί­ται ανά­λο­γα με το βαθμό δυ­σκο­λί­ας σε κα­θε­μία από αυτές, η οποία κα­θο­ρί­ζε­ται κατά τη δια­τύ­πω­ση των θε­μά­των και ανα­κοι­νώ­νε­ται στους υπο­ψη­φί­ους γρα­πτώς.

Δ. Λα­τι­νι­κά

Για την εξέ­τα­ση στο μά­θη­μα των Λα­τι­νι­κών της Ομά­δας Προ­σα­να­το­λι­σμού Αν­θρω­πι­στι­κών Σπου­δών της Γ’ τάξης Ημε­ρη­σί­ου και Εσπε­ρι­νού Γε­νι­κού Λυ­κεί­ου δί­νε­ται στους υπο­ψη­φί­ους/ες δι­δαγ­μέ­νο κεί­με­νο 14-16 στί­χων από ένα ή πε­ρισ­σό­τε­ρα κεί­με­να και ζη­τεί­ται από αυ­τούς/ές:

α) να με­τα­φρά­σουν από αυτό στη Νέα Ελ­λη­νι­κή 10-12 στί­χους (20 μο­νά­δες)

β) να απα­ντή­σουν στις εξής πα­ρα­τη­ρή­σεις (σύ­νο­λο 80 μο­νά­δες):

– μία (1) πα­ρα­τή­ρη­ση ανοι­κτού ή κλει­στού τύπου από την Ει­σα­γω­γή του σχο­λι­κού βι­βλί­ου των Μ. Πα­σχά­λη, Γ. Σαβ­βα­ντί­δη, Λα­τι­νι­κά τ. Α’ (10 μο­νά­δες)

– μία (1) πα­ρα­τή­ρη­ση ετυ­μο­λο­γι­κή: Συ­σχέ­τι­ση λέ­ξε­ων της Λα­τι­νι­κής με λέ­ξεις που χρη­σι­μο­ποιού­νται στη Νέα Ελ­λη­νι­κή (10 μο­νά­δες)

– δύο (2) πα­ρα­τη­ρή­σεις Γραμ­μα­τι­κής (30 μο­νά­δες)

– δύο (2) πα­ρα­τη­ρή­σεις Συ­ντα­κτι­κού (30 μο­νά­δες).

Κα­θε­μία από τις πα­ρα­τη­ρή­σεις Γραμ­μα­τι­κής και Συ­ντα­κτι­κού μπο­ρεί να ανα­λύ­ε­ται σε δύο (2) υπο­ε­ρω­τή­μα­τα.

Ε. Μα­θη­μα­τι­κά

Για την εξέ­τα­ση του μα­θή­μα­τος «Μα­θη­μα­τι­κά» της Ομά­δας Προ­σα­να­το­λι­σμού Θε­τι­κών Σπου­δών και Σπου­δών Υγεί­ας και της Ομά­δας Προ­σα­να­το­λι­σμού Σπου­δών Οι­κο­νο­μί­ας και Πλη­ρο­φο­ρι­κής, ισχύ­ουν τα εξής:

1. Στους/στις υπο­ψή­φιους/ες του μα­θή­μα­τος δί­νο­νται τέσ­σε­ρα (4) θέ­μα­τα από την εξε­τα­στέα ύλη, τα οποία μπο­ρούν να ανα­λύ­ο­νται σε υπο­ε­ρω­τή­μα­τα, με τα οποία ελέγ­χε­ται η δυ­να­τό­τη­τα ανα­πα­ρα­γω­γής γνω­στι­κών στοι­χεί­ων, η γνώση εν­νοιών και ορο­λο­γί­ας και η ικα­νό­τη­τα εκτέ­λε­σης γνω­στών αλ­γο­ρίθ­μων, η ικα­νό­τη­τα του/της υπο­ψή­φιου/ας να ανα­λύ­ει, να συν­θέ­τει και να επε­ξερ­γά­ζε­ται δη­μιουρ­γι­κά ένα δε­δο­μέ­νο υλικό, καθώς και η ικα­νό­τη­τα επι­λο­γής και εφαρ­μο­γής κα­τάλ­λη­λης με­θό­δου.

2. Τα τέσ­σε­ρα θέ­μα­τα που δί­νο­νται στους/στις υπο­ψη­φί­ους/ες διαρ­θρώ­νο­νται ως εξής:

α) Το πρώτο θέμα απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­μα­τα θε­ω­ρί­ας που αφο­ρούν έν­νοιες, ορι­σμούς, λήμ­μα­τα, προ­τά­σεις, θε­ω­ρή­μα­τα και πο­ρί­σμα­τα. Με το θέμα αυτό ελέγ­χε­ται η κα­τα­νό­η­ση των βα­σι­κών εν­νοιών, των σπου­δαιό­τε­ρων συ­μπε­ρα­σμά­των, καθώς και η ση­μα­σία τους στην ορ­γά­νω­ση μιας λο­γι­κής δομής.

β) Το δεύ­τε­ρο και το τρίτο θέμα απο­τε­λεί­ται το κα­θέ­να από μία άσκη­ση που απαι­τεί από τον/την υπο­ψή­φιο/α ικα­νό­τη­τα συν­δυα­σμού και σύν­θε­σης εν­νοιών απο­δει­κτι­κών ή υπο­λο­γι­στι­κών δια­δι­κα­σιών. Η κάθε άσκη­ση μπο­ρεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­μα­τα.

γ) Το τέ­ταρ­το θέμα απο­τε­λεί­ται από μία άσκη­ση ή ένα πρό­βλη­μα που η λύση του απαι­τεί από τον/την υπο­ψή­φιο/α ικα­νό­τη­τες συν­δυα­σμού και σύν­θε­σης προη­γού­με­νων γνώ­σε­ων, αλλά και την ανά­λη­ψη πρω­το­βου­λιών στη δια­δι­κα­σία επί­λυ­σής του. Το θέμα αυτό μπο­ρεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­μα­τα, τα οποία βοη­θούν τον/την υπο­ψή­φιο/α στη λύση.

3. Η βαθ­μο­λο­γία κα­τα­νέ­με­ται ανά εί­κο­σι πέντε (25) μο­νά­δες στο κα­θέ­να από τα τέσ­σε­ρα θέ­μα­τα.

ΣΤ. Φυ­σι­κή, Χη­μεία

Για την εξέ­τα­ση των μα­θη­μά­των «Φυ­σι­κή» και «Χη­μεία» της Ομά­δας Προ­σα­να­το­λι­σμού Θε­τι­κών Σπου­δών και Σπου­δών Υγεί­ας, ισχύ­ουν τα εξής:

Στους/στις υπο­ψή­φιους/ες δί­νο­νται τέσ­σε­ρα (4) θέ­μα­τα που έχουν την πα­ρα­κά­τω μορφή:

α) Το πρώτο θέμα απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­σεις, με τις οποί­ες ελέγ­χε­ται η γνώση της θε­ω­ρί­ας σε όσο το δυ­να­τόν ευ­ρύ­τε­ρη έκτα­ση της εξε­τα­στέ­ας ύλης.

β) Το δεύ­τε­ρο θέμα απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­σεις, με τις οποί­ες ελέγ­χε­ται η κα­τα­νό­η­ση της θε­ω­ρί­ας και η κρι­τι­κή ικα­νό­τη­τα των υπο­ψη­φί­ων και συγ­χρό­νως οι νοη­τι­κές δε­ξιό­τη­τες που απέ­κτη­σαν κατά την εκτέ­λε­ση των ερ­γα­στη­ρια­κών ασκή­σε­ων ή άλλων δρα­στη­ριο­τή­των που έγι­ναν στο πλαί­σιο του μα­θή­μα­τος.

γ) Το τρίτο θέμα απο­τε­λεί­ται από μία άσκη­ση εφαρ­μο­γής της θε­ω­ρί­ας, η οποία απαι­τεί ικα­νό­τη­τα συν­δυα­σμού και σύν­θε­σης εν­νοιών, θε­ω­ριών, τύπων, νόμων και αρχών. Η άσκη­ση μπο­ρεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­μα­τα.

δ) Το τέ­ταρ­το θέμα απο­τε­λεί­ται από ένα πρό­βλη­μα ή μία άσκη­ση, που απαι­τούν ικα­νό­τη­τα συν­δυα­σμού και σύν­θε­σης γνώ­σε­ων, αλλά και την ανά­πτυ­ξη στρα­τη­γι­κής για τη δια­δι­κα­σία επί­λυ­σής του. Το πρό­βλη­μα αυτό ή η άσκη­ση μπο­ρεί να ανα­λύ­ο­νται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­μα­τα.

Η βαθ­μο­λο­γία κα­τα­νέ­με­ται ανά εί­κο­σι πέντε (25) μο­νά­δες στο κα­θέ­να από τα τέσ­σε­ρα θέ­μα­τα.

Ζ. Βιο­λο­γία

Για την εξέ­τα­ση του μα­θή­μα­τος «Βιο­λο­γία» της Ομά­δας Προ­σα­να­το­λι­σμού Θε­τι­κών Σπου­δών και Σπου­δών Υγεί­ας, ισχύ­ουν τα εξής:

Στους/στις υπο­ψη­φί­ους/ες δί­νο­νται τέσ­σε­ρα (4) θέ­μα­τα που έχουν ως εξής:

α) Το πρώτο και δεύ­τε­ρο θέμα απο­τε­λού­νται από ανε­ξάρ­τη­τες ερω­τή­σεις που στο­χεύ­ουν στον έλεγ­χο της από­κτη­σης γνώ­σε­ων και της δυ­να­τό­τη­τας πα­ρου­σί­α­σης και τεκ­μη­ρί­ω­σης θε­μά­των σχε­τι­κών με την εξε­τα­στέα ύλη και της κα­τα­νό­η­σης από τον/την υπο­ψή­φιο/α βιο­λο­γι­κών εν­νοιών, δια­δι­κα­σιών ή φαι­νο­μέ­νων.

β) Το τρίτο θέμα απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­σεις που στο­χεύ­ουν στον έλεγ­χο της ικα­νό­τη­τας του/της υπο­ψη­φί­ου/ ας να αξιο­ποιεί θε­ω­ρη­τι­κές γνώ­σεις και δε­ξιό­τη­τες (ανά­λυ­ση, σύν­θε­ση κ.λπ.) για την αξιο­λό­γη­ση δε­δο­μέ­νων και την εξα­γω­γή συ­μπε­ρα­σμά­των.

γ) Το τέ­ταρ­το θέμα απο­τε­λεί­ται από μία άσκη­ση ή ένα πρό­βλη­μα και στο­χεύ­ει στον έλεγ­χο της ικα­νό­τη­τας του/ της υπο­ψη­φί­ου/ας να χρη­σι­μο­ποιεί, σε συν­δυα­σμό, γνώ­σεις ή δε­ξιό­τη­τες που απέ­κτη­σε για την επί­λυ­σή τους. Η βαθ­μο­λο­γία κα­τα­νέ­με­ται κατά 25 μο­νά­δες στο κα­θέ­να από τα τέσ­σε­ρα θέ­μα­τα.

Η. Οι­κο­νο­μία

Η εξέ­τα­ση του μα­θή­μα­τος «Οι­κο­νο­μία» της Ομά­δας Προ­σα­να­το­λι­σμού Σπου­δών Οι­κο­νο­μί­ας και Πλη­ρο­φο­ρι­κής, πε­ρι­λαμ­βά­νει τέσ­σε­ρις (4) ομά­δες ερω­τή­σε­ων:

α) Η πρώτη απο­τε­λεί­ται από ερω­τή­σεις με τις οποί­ες ελέγ­χε­ται τόσο η κα­το­χή των ανα­γκαί­ων γνω­στι­κών στοι­χεί­ων όσο και η κα­τα­νό­η­σή τους.

β) Η δεύ­τε­ρη απο­τε­λεί­ται από μία ερώ­τη­ση με την οποία ελέγ­χε­ται η ικα­νό­τη­τα σύν­θε­σης και κρι­τι­κής ανά­λυ­σης και εφαρ­μο­γής στην κα­θη­με­ρι­νή πράξη των γνώ­σε­ων που απέ­κτη­σαν οι υπο­ψή­φιοι/ες.

γ) Η τρίτη απο­τε­λεί­ται από μία άσκη­ση, η οποία απαι­τεί την εφαρ­μο­γή τύπων, νόμων ή αρχών για την εξα­γω­γή απο­τε­λε­σμά­των και συ­μπε­ρα­σμά­των. Η άσκη­ση μπο­ρεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­μα­τα.

δ) Η τέ­ταρ­τη απο­τε­λεί­ται από ένα πρό­βλη­μα, το οποίο απαι­τεί την ικα­νό­τη­τα συν­δυα­σμού γνώ­σε­ων για τον υπο­λο­γι­σμό, τη συ­σχέ­τι­ση και αξιο­λό­γη­ση οι­κο­νο­μι­κών με­γε­θών. Το πρό­βλη­μα αυτό μπο­ρεί να ανα­λύ­ε­ται σε επι­μέ­ρους ερω­τή­μα­τα.

Η βαθ­μο­λο­γία κα­τα­νέ­με­ται κατά 25% σε κα­θε­μία από τις ομά­δες αυτές. Η κα­τα­νο­μή της βαθ­μο­λο­γί­ας στις ερω­τή­σεις κάθε ομά­δας, μπο­ρεί να δια­φο­ρο­ποιεί­ται ανά­λο­γα με το βαθμό δυ­σκο­λί­ας σε κα­θε­μία από αυτές, η οποία κα­θο­ρί­ζε­ται κατά τη δια­τύ­πω­ση των θε­μά­των και ανα­κοι­νώ­νε­ται στους/στις υπο­ψη­φί­ους/ες γρα­πτώς.

Θ. Πλη­ρο­φο­ρι­κή

Για την εξέ­τα­ση του μα­θή­μα­τος «Πλη­ρο­φο­ρι­κή» της Ομά­δας Προ­σα­να­το­λι­σμού Σπου­δών Οι­κο­νο­μί­ας και Πλη­ρο­φο­ρι­κής, ισχύ­ουν τα εξής:

Η εξέ­τα­ση στο μά­θη­μα Πλη­ρο­φο­ρι­κή, πε­ρι­λαμ­βά­νει θέ­μα­τα θε­ω­ρί­ας και ασκή­σε­ων ή προ­βλη­μά­των και είναι κλι­μα­κού­με­νης δυ­σκο­λί­ας.

α) Τα θέ­μα­τα θε­ω­ρί­ας απο­τε­λού­νται από ερω­τή­σεις δια­φό­ρων τύπων με τις οποί­ες ελέγ­χο­νται η γνώση και η κα­τα­νό­η­ση της θε­ω­ρί­ας, η κρι­τι­κή ικα­νό­τη­τα των υπο­ψη­φί­ων, η ικα­νό­τη­τα αξιο­ποί­η­σης θε­ω­ρη­τι­κών γνώ­σε­ων για την αξιο­λό­γη­ση δε­δο­μέ­νων και την εξα­γω­γή συ­μπε­ρα­σμά­των και η δυ­να­τό­τη­τα πα­ρου­σί­α­σής τους με σω­στούς επι­στη­μο­νι­κούς όρους και σωστό γρα­πτό λόγο.

β) Τα θέ­μα­τα ασκή­σε­ων ή προ­βλη­μά­των στο­χεύ­ουν στον έλεγ­χο της ικα­νό­τη­τας του/της υπο­ψη­φί­ου/ας να χρη­σι­μο­ποιεί, σε συν­δυα­σμό, γνώ­σεις ή δε­ξιό­τη­τες που απέ­κτη­σε για την επί­λυ­σή τους. Η εξέ­τα­ση στο ανω­τέ­ρω μά­θη­μα πε­ρι­λαμ­βά­νει ένα (1) θέμα θε­ω­ρί­ας και τρεις (3) ασκή­σεις ή προ­βλή­μα­τα, σχε­τι­κά με το πε­ριε­χό­με­νο του μα­θή­μα­τος και τις εφαρ­μο­γές του.

Η βαθ­μο­λο­γία προ­κύ­πτει κατά 40% από το θέμα της θε­ω­ρί­ας και κατά 60% (3×20%) από τις ασκή­σεις ή τα προ­βλή­μα­τα.

Πηγή kathimerini.gr