Γονείς στο εδώλιο για σεξουαλική κακοποίηση των τριών παιδιών τους στη Λέρο!

Στο εδώ­λιο του Μι­κτού Ορ­κω­τού Εφε­τεί­ου Δω­ε­δε­κα­νή­σου θα ανα­βιώ­σει την 1η Νο­εμ­βρί­ου 2021 υπό­θε­ση με κα­τη­γο­ρού­με­νους δύο γο­νείς από τη Λέρο, ηλι­κί­ας 52 και 47 ετών, που φέ­ρο­νται να κα­κο­ποιού­σαν σε­ξουα­λι­κώς τα παι­διά τους!

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι, έχουν κρι­θεί συ­γκε­κρι­μέ­να ένο­χοι για απο­πλά­νη­ση παι­διού που δεν συ­μπλή­ρω­σε τα δώ­δε­κα και δε­κα­τέσ­σε­ρα έτη, τε­τε­λε­σμέ­νη και σε από­πει­ρα, κατά μόνας και κατά συ­ναυ­τουρ­γία, κατά συρ­ροή, άπαξ και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, για κα­τά­χρη­ση σε ασέλ­γεια κατά μόνας και κατά συ­ναυ­τουρ­γία, κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, για ασέλ­γεια με­τα­ξύ συγ­γε­νών κατά μόνας και κατά συ­ναυ­τουρ­γία, κατά συρ­ροή και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, για απλή συ­νέρ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση σε απο­πλά­νη­ση παι­διών που δεν συ­μπλή­ρω­σαν τα δώ­δε­κα και δε­κα­τέσ­σε­ρα έτη, κατά μόνας κατά συρ­ροή και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση, για απλή συ­νέρ­γεια σε κα­τά­χρη­ση σε ασέλ­γεια κατά μόνας και κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση κατά συρ­ροή και για απλή συ­νέρ­γεια κατ’ εξα­κο­λού­θη­ση σε ασέλ­γεια με­τα­ξύ συγ­γε­νών κατά μόνας, κατά συρ­ροή.

Το πρω­τό­δι­κο δι­κα­στή­ριο ανα­γνώ­ρι­σε το ελα­φρυ­ντι­κό του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου στην μη­τέ­ρα και απέρ­ρι­ψε το αί­τη­μα για ανα­γνώ­ρι­ση ελα­φρυ­ντι­κών πε­ρι­στά­σε­ων στον πα­τέ­ρα.

Εχει επι­βλη­θεί στον 52χρονο ποινή κά­θειρ­ξης 24 ετών (εκτι­τέα τα 20) και στην 47χρονη ποινή κά­θειρ­ξης 13 ετών (εκτι­τέα τα 8).

Το ιστο­ρι­κό της υπό­θε­σης φέ­ρε­ται να έχει ως εξής:

Οι κα­τη­γο­ρού­με­νοι είναι σύ­ζυ­γοι και κα­τοι­κούν στην πε­ριο­χή Πλάκα Λέρου, μαζί με τα δύο ανή­λι­κα τέκνα τους, (γεν. στις 17.10.2004) και (γεν. στις 24.12.2008), καθώς και τον ενή­λι­κο υιό, ο οποί­ος πά­σχει από ψυ­χω­σι­κή συν­δρο­μή και ήπια προς μέ­τρια νοη­τι­κή υστέ­ρη­ση.

Σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθεί­σες ημε­ρο­μη­νί­ες, κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 1.1.2015 έως τις 26.5.2018, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος ενήρ­γη­σε επα­νει­λημ­μέ­να σε βάρος της ανή­λι­κης κόρης του (γεν. στις 17.10.2004) ασελ­γείς πρά­ξεις πε­ρισ­σό­τε­ρες της μιας φορές και συ­γκε­κρι­μέ­να είτε της αφαι­ρού­σε τα ρούχα και εσώ­ρου­χα είτε την εύ­ρι­σκε γυμνή στο υπνο­δω­μά­τιο και στο μπά­νιο και εν συ­νε­χεία την θώ­πευε στο στή­θος και στα γεν­νη­τι­κά της όρ­γα­να.

Σε άλλη δε πε­ρί­πτω­ση, σε μη εξα­κρι­βω­θεί­σα ημε­ρο­μη­νία, αλλά του­λά­χι­στον μέχρι το Μάιο του έτους 2017, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος επι­χεί­ρη­σε να έλθει σε παρά φύσιν συ­νου­σία με την ανή­λι­κη μετά από μπά­νιο, χωρίς να επι­τύ­χει τον σκοπό του λόγω της αντί­δρα­σής της, που αρ­νή­θη­κε να υπο­στεί την ολο­κλή­ρω­ση της ασελ­γούς πρά­ξης από μέ­ρους του και απο­χώ­ρη­σε.

Άλ­λω­στε, όπως προ­έ­κυ­ψε, σε μη προσ­διο­ρι­σθεί­σα ημε­ρο­μη­νία, αλλά εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από 1.1.2018 έως τις 26.5.2018, στις ασελ­γείς πρά­ξεις εις βαρος της ανή­λι­κης συμ­με­τεί­χε και η μη­τέ­ρα της.

Με εντο­λή, προ­τρο­πή και κα­θο­δή­γη­ση του πρώ­του κα­τη­γο­ρού­με­νου, η ανή­λι­κη κόρη τους, αφαί­ρε­σε τα ρούχα της και η μη­τέ­ρα της, δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρού­με­νη, την θώ­πευ­σε στο στή­θος και στα γεν­νη­τι­κά της όρ­γα­να προς ικα­νο­ποί­η­ση της γε­νε­τή­σιάς τους επι­θυ­μί­ας.

Πε­ραι­τέ­ρω, όπως προ­έ­κυ­ψε, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθεί­σα ημε­ρο­μη­νία, σε κάθε πε­ρί­πτω­ση όμως κατά το χρο­νι­κό διά­στη­μα από 1-1-2017 μέχρι 26-5-2018, επι­χεί­ρη­σε ασελ­γή πράξη και σε βάρος του ανή­λι­κου υιού του. Επι­πρό­σθε­τα, σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθεί­σες ημε­ρο­μη­νί­ες και πά­ντως εντός του χρο­νι­κού δια­στή­μα­τος από την 1.1.2015 έως την 26.5.2018, ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος ενερ­γού­σε ασελ­γείς πρά­ξεις, με άγνω­στο αριθ­μό επα­να­λή­ψε­ων, και εις βάρος του ενή­λι­κου υιού του, ο οποί­ος έπα­σχε από ψυ­χω­σι­κή συν­δρο­μή και ήπια προς μέ­τρια νοη­τι­κή υστέ­ρη­ση και ήταν για το λόγο αυτό ανί­κα­νος να αντι­στα­θεί. Κατά το ίδιο δε χρο­νι­κό διά­στη­μα, σε μη επα­κρι­βώς προσ­διο­ρι­σθεί­σα ημε­ρο­μη­νία, η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρού­με­νη επι­χεί­ρη­σε και η ίδια, από κοι­νού με τον σύ­ζυ­γό της, πρώτο κα­τη­γο­ρού­με­νο, ασελ­γείς πρά­ξεις εις βάρος του ψυ­χι­κά πά­σχο­ντος υιού της.

Ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος ομο­λό­γη­σε τις ανω­τέ­ρω πρά­ξεις στην προ­α­να­κρι­τι­κή απο­λο­γία του, ενώ με την απο­λο­γία του κατά την κύρια ανά­κρι­ση ανε­κά­λε­σε εν μέρει την προη­γού­με­νη ομο­λο­γία του ως προς ορι­σμέ­να πε­ρι­στα­τι­κά και κυ­ρί­ως ως προς τη συ­χνό­τη­τα τέ­λε­σης των ως άνω πρά­ξε­ων, ισχυ­ρι­ζό­με­νος ότι ομο­λό­γη­σε τα πα­ρα­πά­νω υπό κα­θε­στώς πί­ε­σης από τους προ­α­να­κρι­τι­κούς υπαλ­λή­λους. Όπως προ­κύ­πτει από την απλή ανά­γνω­ση της προ­α­να­κρι­τι­κής απο­λο­γί­ας του, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος ανα­φέρ­θη­κε στις εν λόγω πρά­ξεις του εξαι­ρε­τι­κά λε­πτο­με­ρώς και μά­λι­στα το­πο­θε­τώ­ντας αυτές σε δια­φο­ρε­τι­κές χρο­νι­κές πε­ριό­δους, δη­λα­δή ανέ­φε­ρε στοι­χεία που ήταν άγνω­στα στους προ­α­να­κρι­τι­κούς υπαλ­λή­λους και συ­νε­πώς τα όσα ανέ­φε­ρε δεν θα μπο­ρού­σαν να απο­τυ­πω­θούν καθ’ υπό­δει­ξη ή πίεση των τε­λευ­ταί­ων.

Αντί­θε­τα, προ­κύ­πτει ότι ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος ανέ­φε­ρε αυ­θόρ­μη­τα τα όσα πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται στην προ­α­να­κρι­τι­κή απο­λο­γία του.

Τα εν λόγω συ­μπε­ρά­σμα­τα ενι­σχύ­ο­νται και από τα όσα ανα­φέ­ρο­νται σε έκ­θε­ση πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης ψυ­χιά­τρου.

Σε ομο­λο­γία των πρά­ξε­ων που απο­δί­δο­νται στην ίδια προ­έ­βη και η δεύ­τε­ρη κα­τη­γο­ρού­με­νη στην προ­α­να­κρι­τι­κή απο­λο­γία της. Ωστό­σο, στην απο­λο­γία της κατά την κύρια ανά­κρι­ση δή­λω­σε ότι αρ­νεί­ται ορι­σμέ­νες εκ των ανω­τέ­ρω πρά­ξεις, με τρόπο όμως αό­ρι­στο. Υπέ­πε­σε δε σε αντι­φά­σεις όταν απά­ντη­σε σε ερω­τή­σεις της Ανα­κρί­τριας του Πρω­το­δι­κεί­ου Κω ως προς τα γε­γο­νό­τα που έχουν συμ­βεί.

Ενώ­πιον του πρω­τό­δι­κου δι­κα­στη­ρί­ου ο πρώ­τος ομο­λό­γη­σε αρ­χι­κώς μια πράξη ασέλ­γειας εις βάρος της κόρης του, υπο­στή­ρι­ξε ότι βοη­θού­σε το άλλο του παιδί σε μικρή ηλι­κία καθ’ υπό­δει­ξην παι­διά­τρου ανοί­γο­ντας το μόριό του για να μην υπο­βλη­θεί σε επέμ­βα­ση φί­μω­σης και αρ­νή­θη­κε τα όσα του απο­δί­δο­νται. Η μη­τέ­ρα από την άλλη, ομο­λό­γη­σε μια πράξη με θύμα την κόρη της, ενώ αρ­νή­θη­κε τις υπό­λοι­πες, το­νί­ζο­ντας ωστό­σο ότι τε­λού­σε υπό τον φόβο του συ­ζύ­γου της.

Ως συ­νή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης των κα­τη­γο­ρου­μέ­νων πα­ρί­στα­νται οι δι­κη­γό­ροι κ.κ. Μα­νώ­λης Χα­τζηά­μα­λος (Κω) και Μα­νώ­λης Aνα­στα­σά­κης (Αθη­νών).