Β. Κορκίδης: Επώδυνη και άδικη για τους «υγιείς» επιχειρηματίες η συμφωνία

Την ανάγκη δια­μόρ­φω­σης και υλο­ποί­η­σης ενός Εθνικού Στρα­τη­γι­κού Σχεδίου Ανά­πτυ­ξης για να μη χαθεί η τελευ­ταία ευκαι­ρία για ανά­πτυξη, επι­ση­μαί­νει ο Πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού και Βιο­μη­χα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Πει­ραιώς και της Ελλη­νι­κής Συνο­μο­σπον­δίας Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, κ. Βασίλης Κορκίδη.

Σύμφωνα με την ανα­κοί­νωση του ΕΒΕΠ, με αφορμή τη δημο­σί­ευση των 35 προ­α­παι­τού­με­νων μέτρων, καθώς επίσης και την κατά­θεση στη Βουλή των 11 βασικών παρα­μέ­τρων της συμ­φω­νίας του νέου μνη­μο­νίου της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης με τους διε­θνείς πιστω­τές, ο Πρό­ε­δρος του Εμπο­ρι­κού και Βιο­μη­χα­νι­κού Επι­με­λη­τη­ρίου Πει­ραιώς και της Ελλη­νι­κής Συνο­μο­σπον­δίας Εμπο­ρίου και Επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας, κ. Βασίλης Κορ­κί­δης, προέβη στην ακό­λουθη δήλωση:

“…Η συμ­φω­νία μπορεί τελικά να επήλθε προς ανα­κού­φιση των περισ­σο­τέ­ρων μας, αλλά οι χαμη­λό­τε­ροι δημο­σιο­νο­μι­κοί στόχοι της, είναι βέβαιο ότι δεν θα κάνουν ευκο­λό­τερη τη ζωή μας, αφού το νομο­σχέ­διο του νέου μνη­μο­νίου, περι­λαμ­βά­νει ένα πολύ βαρύ πακέτο προ­α­παι­τού­με­νων μέτρων και νέων φόρων. Η νέα συμ­φω­νία είναι κατά γενική ομο­λο­γία επώδυνη για όλους, αλλά και άδικη για όσους κατά­φε­ραν να δια­τη­ρή­σουν με μεγάλο αγώνα, μια σχετική επι­χει­ρη­μα­τική κερ­δο­φο­ρία. Mικρομεσαίοι, ελεύ­θε­ροι επαγ­γελ­μα­τίες, ατο­μι­κές επι­χει­ρή­σεις, αγρότες και φυσικά πρόσωπα, απ’ ότι φαί­νε­ται, θα επω­μι­στούν το μεγα­λύ­τερο βάρος, στη συμ­φω­νία που έχει, ως στόχο, τη χορή­γηση δανείου 85 δις. Αν και απο­δε­χό­μα­στε, ότι μετά από δύο μνη­μό­νια και θυσίες έξι ετών, η νέα συμ­φω­νία έχει αυστηρά τιμω­ρη­τικό χαρα­κτήρα, δεν παύουμε να ελπί­ζουμε πως, έστω και εκεί που κατέ­ληξε η δια­πραγ­μά­τευση της ελλη­νι­κής κυβέρ­νη­σης με τους θεσμούς, μπορεί να απο­τε­λέ­σει εφαλ­τή­ριο για μία τελευ­ταία ευκαι­ρία.

Ωστόσο, δεν μπο­ρούμε να ισχυ­ρι­στούμε, ότι βλέ­πουμε σύντομα την πολυ­πό­θητη έξοδο από το μακρύ τούνελ, αφού χρειά­ζε­ται ένας σοβαρός σχε­δια­σμός για το πώς μπο­ρούμε να δια­μορ­φώ­σουμε την επόμενη ημέρα της ελλη­νι­κής αγοράς, με όρους στα­θε­ρο­ποί­η­σης και επα­νεκ­κί­νη­σης της οικο­νο­μίας. Το βέβαιο είναι, ότι η επόμενη ημέρα μετά τη συμ­φω­νία θα χαρα­κτη­ρι­στεί από τη δυνα­τό­τητα της μικρο­με­σαίας επι­χεί­ρη­σης να αντέξει στους πρό­σθε­τους φόρους και φυσικά, στην ικα­νό­τητά της να ανα­κάμ­ψει, αξιο­ποιώ­ντας τα ανα­πτυ­ξιακά μέτρα στή­ρι­ξης της επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τας.

Για εμάς, τους παρα­γω­γι­κούς φορείς του τόπου, είναι περισ­σό­τερο ανα­γκαίο από ποτέ η επόμενη ημέρα της συμ­φω­νίας να ξεκι­νή­σει με την τελική δια­μόρ­φωση και υλο­ποί­ηση ενός Εθνικού Στρα­τη­γι­κού Σχεδίου Ανά­πτυ­ξης, το οποίο θα δεσμεύει συλ­λο­γικά τις πολι­τι­κές ηγεσίες και την ελλη­νική κοι­νω­νία για τα επόμενα χρόνια. Για όλα αυτά βέβαια, υπάρ­χουν οικο­νο­με­τρικά τεκ­μη­ριω­μέ­νες προ­τά­σεις από όλους τους φορείς της αγοράς, αλλά στην παρούσα φάση η πρώτη και μονα­δική προ­τε­ραιό­τητα είναι η σωτηρία της Χώρας μας. Χωρίς, λοιπόν να έχουμε άγνοια κιν­δύ­νου, αλλά με πλήρη επί­γνωση του υπέρ­βα­ρου λογα­ρια­σμού, που μας περι­μέ­νει τα επόμενα χρόνια, δεχό­μα­στε, ίσως λόγω κόπωσης, τη σκλη­ρό­τερη μέχρι σήμερα συμ­φω­νία, με μονα­δική δικαιο­λο­γία το γεγονός ότι έστω και έτσι, κρατάμε και πάλι την τύχη μας στα χέρια μας. Η κατά­σταση είναι πλέον πολύ οριακή, τόσο στην κοι­νω­νία, όσο και την οικο­νο­μία και απαι­τεί­ται, ως δεδο­μένο, όλα τα προ­α­παι­τού­μενα μέτρα του τρίτου μνη­μο­νίου, στην πορεία να εκτι­μώ­νται προ­σε­κτικά, να ανα­θε­ω­ρού­νται στα­διακά και να διορ­θώ­νο­νται έγκαιρα. Η συμ­φω­νία μπορεί λοιπόν να “κλεί­δωσε” από μέσα, σε τεχνικό επίπεδο, αλλά ας προ­σέ­ξουν οι πολι­τι­κοί του τόπου μας, να μη χάσουν το κλειδί…”.