DW: Κανένας λόγος για πανηγυρισμούς στην Ελλάδα

Η Αθήνα λαμ­βά­νει ξανά χρη­μα­το­δό­τηση και χρόνο για μεταρ­ρυθ­μί­σεις. Είναι αμφί­βολο όμως εάν η κυβέρ­νηση Τσίπρα θα μπο­ρέ­σει να τηρήσει τους όρους της νέας συμ­φω­νίας, εκτιμά ο Μπερντ Ρίγκερτ.

Οι ειδή­σεις από την Αθήνα ότι οι δανει­στές και η ελλη­νική κυβέρ­νηση συμ­φώ­νη­σαν σε ένα τρίτο πακέτο βοή­θειας ακού­γο­νται στην αρχή πολύ θετικές. Ζητω­κραυ­γές όμως δεν χωρούν. Η νέα συμ­φω­νία με τους δανει­στές, το νέο «μνη­μό­νιο» είναι η από­δειξη της απο­τυ­χίας, μετα­δί­δει η Deutsche Welle.

Η ανάγκη για ένα τρίτο πακέτο βοή­θειας ύψους 86 δις ευρώ για τα επόμενα τρία χρόνια δείχνει ότι τα δύο πρώτα πακέτα βοή­θειας καθώς και κούρεμα του χρέους δε βοή­θη­σαν. Οι έως τώρα συντα­γές του Eurogroup και του ΔΝΤ δεν είχαν το επι­θυ­μητό απο­τέ­λε­σμα και τώρα για τρίτη φορά επι­λέ­γε­ται η ίδια συνταγή. Πώς μπορεί αυτή να λει­τουρ­γή­σει τώρα ενώ απέτυχε πριν;

Τα νέα μέτρα και οι όροι της συμ­φω­νίας επη­ρε­ά­ζουν σε βάθος το ελλη­νικό κράτος και τους Έλληνες φορο­λο­γού­με­νους. Είναι το απο­τέ­λε­σμα πολλών μεταρ­ρυθ­μί­σεων που δεν εφαρ­μό­στη­καν την τελευ­ταία πεντα­ε­τία.

Έτσι δημιουρ­γεί­ται η απορία πώς αυτό το κράτος θα μπο­ρέ­σει να βρεθεί σε καλή δημο­σιο­νο­μική θέση και να προ­ω­θή­σει ένα άλλο μοντέλο ανά­πτυ­ξης.

Ο στόχος είναι η Ελλάδα σε τρία χρόνια να μπορεί και πάλι να εξυ­πη­ρε­τή­σει από μόνη της το χρέος της και να επα­νέλ­θει στις διε­θνείς αγορές. Ο στόχος δεν πρέπει να είναι απλά μία ονο­μα­στική μείωση του χρέους αλλά η ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας, ώστε να μειωθεί το ποσοστό του χρέους επί του ΑΕΠ.

Το Eurogroup θα εξε­τά­σει τη βιω­σι­μό­τητα του ελλη­νι­κού χρέους το φθι­νό­πωρο και γι’ αυτό και το ΔΝΤ δεν έχει απο­φα­σί­σει ακόμα τη συμ­με­τοχή του στο τρίτο πακέτο. Έτσι εντεί­νο­νται οι συζη­τή­σεις για περαι­τέρω ελά­φρυνση του χρέους μέσω επι­μή­κυν­σης των δανείων στο διη­νε­κές. Το αρχικό σχέδιο, να μπορεί η χώρα να εξυ­πη­ρε­τεί το χρέος της με δικές της απο­κλει­στικά δυνά­μεις έχει έτσι κι αλλιώς απο­τύ­χει.

Ακόμα κι αν υπάρ­χουν χρήματα, ο Τσίπρας έχει απο­τύ­χει

Ο πρω­θυ­πουρ­γός Αλέξης Τσίπρας εκλέ­χθηκε έχοντας υπο­σχε­θεί ότι δε θα λάμβανε κανένα πακέτο βοή­θειας, ότι δε θα επέ­τρεπε στην τρόικα να επι­σκε­φτεί τη χώρα και ότι θα ελά­φρυνε τους πολίτες από τα μέτρα λιτό­τη­τας. Όμως, στο τέλος πρα­κτικά δέχθηκε τα πάντα για να εξα­σφα­λί­σει το ταχύ­τερο χρη­μα­το­δό­τηση. Εάν αυτή η φορά τηρήσει τις υπο­σχέ­σεις του, είναι σίγουρα αμφί­βολο.

Το φθι­νό­πωρο του 2014 όλα έδει­χναν πως τα χει­ρό­τερα είχαν απο­φευ­χθεί. Αλλά, μετά την κυβερ­νη­τική αλλαγή και τους αδια­νό­η­τους και ανεύ­θυ­νους τακτι­κι­σμούς της κυβέρ­νη­σης Τσίπρα το πρώτο εξάμηνο του 2015 η χώρα μπήκε σε ύφεση, το κράτος και οι τρά­πε­ζες είναι στα πρόθυρα πτώ­χευ­σης. Είναι ένας σίγουρα συγκλο­νι­στι­κός απο­λο­γι­σμός.

Προς το παρόν αγο­ρά­ζε­ται πολύ­τι­μος χρόνος. Πώς όμως θα χρη­σι­μο­ποι­η­θεί; Εάν απο­τύ­χει και το τρίτο πακέτο βοή­θειας, τότε ίσως η απο­χώ­ρηση της Ελλάδας από την ευρω­ζώνη δεν θα μπορεί να απο­φευ­χθεί.

Πηγή: dw.de.com