Η πρόσφατη παγκόσμια πρεμιέρα της ταινίας Ice Scater, που γυρίστηκε εξ ολοκλήρου στο Χαράκι, επανέφερε τη Ρόδο στο προσκήνιο της διεθνούς κινηματογραφικής επικαιρότητας. Ένα αρκτικό, παγωμένο σύμπαν στήθηκε δημιουργικά πάνω σε μια μεσογειακή ακτογραμμή, αποδεικνύοντας ότι το νησί διαθέτει όχι μόνο φυσική ομορφιά αλλά και την ευελιξία, την τεχνογνωσία και τις υποδομές για να υποστηρίξει απαιτητικές διεθνείς παραγωγές.
Η προβολή αυτή δεν αποτελεί ένα μεμονωμένο πολιτιστικό γεγονός. Αντίθετα, έρχεται να προστεθεί σε μια μακρά παράδοση που συνδέει τη Ρόδο με τη μεγάλη οθόνη μια σχέση που στο παρελθόν της χάρισε παγκόσμια προβολή, αλλά δεν αξιοποιήθηκε πάντα με όρους σύγχρονου τουριστικού μάρκετινγκ. Δεν είναι τυχαίο ότι σε workshop γερμανικού τουριστικού περιοδικού που πραγματοποιήθηκε στη Ρόδο, επισημάνθηκε πως η Ελλάδα έχει ταυτιστεί διεθνώς με τον «μύθο του Ζορμπά». Η αναφορά αυτή υπενθυμίζει τη δύναμη που μπορεί να ασκήσει ο κινηματογράφος στη διαμόρφωση της εικόνας ενός τόπου.
Εργαλείο συγχρόνου μάρκετινγκ
Η Ρόδος είχε το προνόμιο να δοξαστεί μέσα από τη 7η τέχνη ήδη από τη δεκαετία του ’60, ωστόσο δεν κεφαλαιοποιώντας όσο μπορούσε τη διεθνή αίγλη που απέκτησε τότε. Το μεγάλο «μπαμ» έγινε το 1960 με τα «Κανόνια του Ναβαρόνε», μία από τις δημοφιλέστερες πολεμικές περιπέτειες στην ιστορία του κινηματογράφου. Τα εξωτερικά γυρίσματα πραγματοποιήθηκαν στη Ρόδο, προσελκύοντας τα φώτα της παγκόσμιας δημοσιότητας. Οι εικόνες των ακτών και των βραχωδών τοπίων του νησιού ταξίδεψαν σε ολόκληρο τον κόσμο, χαρίζοντας στη Ρόδο μια ανεκτίμητη προβολή σε μια εποχή που η έννοια του film tourism δεν είχε ακόμη αναπτυχθεί στρατηγικά. Ακολούθησαν κι άλλες μεγάλες διεθνείς παραγωγές, όπως η «Απόδραση στην Αθήνα», με γυρίσματα στην Παλιά Πόλη και στην Καλλιθέα, που αξιοποίησαν το μεσαιωνικό σκηνικό και το ιστορικό βάθος του νησιού.
Το 2006, για τις ανάγκες διεθνούς παραγωγής με θέμα τη δημιουργία του κράτους του Ισραήλ, τα μεσαιωνικά δρομάκια της Ρόδου μεταμορφώθηκαν κινηματογραφικά σε Ιερουσαλήμ, με χιλιάδες κομπάρσους και δεκάδες σημεία γυρισμάτων σε όλο το νησί. Παράλληλα, η Ρόδος αποτέλεσε σκηνικό και για ελληνικές παραγωγές που ανέδειξαν τη φωτεινή, κοσμοπολίτικη πλευρά της, όπως το «Κορίτσια για φίλημα», «Δόλωμα» «Νύχτες στο Μιραμαρε» κλπ το οποίο θεωρείται μέχρι σήμερα μία από τις πιο εμβληματικές κινηματογραφικές «καρτ-ποστάλ» του νησιού.
Στα χρόνια που ακολούθησαν, ιστορικά δράματα, ευρωπαϊκές και ασιατικές παραγωγές (πρόσφατα και το Bollywood) αξιοποίησαν το Παλάτι του Μεγάλου Μαγίστρου ( El Creco ) την οδό των Ιπποτών και το φυσικό τοπίο της Ρόδου, επιβεβαιώνοντας ότι το νησί μπορεί να «μεταμορφώνεται» ανάλογα με τις ανάγκες κάθε σεναρίου. Διεθνή στοιχεία δείχνουν ότι οι περιοχές όπου πραγματοποιούνται κινηματογραφικά γυρίσματα γνωρίζουν αυξημένο τουριστικό ρεύμα από επισκέπτες που επιθυμούν να δουν από κοντά τις τοποθεσίες των αγαπημένων τους ταινιών. Ο κινηματογράφος λειτουργεί ως ισχυρό εργαλείο σύγχρονου μάρκετινγκ προορισμού, δημιουργώντας συναισθηματικό δεσμό με το κοινό και ενισχύοντας την τουριστική ταυτότητα ενός τόπου. Σήμερα, σε μια απαιτητική οικονομική συγκυρία και σε ένα περιβάλλον έντονου ανταγωνισμού που συχνά πιέζει τις τιμές και τα περιθώρια κέρδους, η Ρόδος καλείται να επανατοποθετηθεί δυναμικά.
Αντί να περιορίζεται σε μια πολιτιστική ανάμνηση του παρελθόντος, μπορεί να αξιοποιήσει τη «μαγιά» της ιστορίας της στον κινηματογράφο και να επενδύσει συστηματικά στον οπτικοακουστικό τομέα. Το Ice Scater του Φινλανδού σκηνοθέτη Τaavi Vartia αποδεικνύει ότι το νησί εξακολουθεί να εμπνέει δημιουργούς και να προσφέρει εικόνες με παγκόσμια απήχηση. Το ζητούμενο πλέον δεν είναι απλώς να φιλοξενεί παραγωγές, αλλά να μετατρέπει κάθε κινηματογραφική παρουσία σε στρατηγικό πλεονέκτημα. Η Ρόδος έχει το φυσικό σκηνικό, την ιστορική βαρύτητα και την εμπειρία. Εκείνο που απαιτείται είναι ένα συντονισμένο, σύγχρονο «come back» στον τομέα του film marketing, ώστε η σχέση της με τη μεγάλη οθόνη να εξελιχθεί σε μοχλό βιώσιμης ανάπτυξης για το μέλλον, καθώς είναι σημαντικά και τα έσοδα της παραγωγής που μένουν στην τοπική οικονομία.
