Μια πρόχειρη δημοσκόπηση

Πα­ρα­κο­λου­θώ­ντας τις αντι­δρά­σεις και τα σχό­λια στο facebook στο ρε­πορ­τάζ της κυ­ρια­κά­τι­κης «δ». σχε­τι­κά με την υπο­ψη­φιό­τη­τα του κ. Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη για την δη­μαρ­χεία της Ρόδου, έχει εν­δια­φέ­ρον το πο­σο­στό θε­τι­κής αντα­πό­κρι­σης από τους Ρο­δί­τες, το οποίο είναι υψη­λό­τα­το. Πολλά τα «μα­κά­ρι». Λο­γι­κό. Κου­ρά­στη­κε ο κό­σμος πια να βλέ­πει αυ­το­διοι­κη­τι­κούς να χρη­σι­μο­ποιούν τους θώ­κους τους ως εφαλ­τή­ριο για να «πε­τα­χτούν» μέχρι τα βου­λευ­τι­κά ή υπουρ­γι­κά έδρα­να, και από εκεί στην αυ­το­διοί­κη­ση (οι πε­ρισ­σό­τε­ροι απο­τυγ­χά­νο­ντας να επα­νε­κλε­γούν σε εθνι­κές εκλο­γές…) Η αυ­το­διοί­κη­ση χρειά­ζε­ται πρό­σω­πα δια­φο­ρε­τι­κής κοπής, τα οποία δεν θα έχουν εμπλα­κεί με αμοι­βό­με­νη δια­χεί­ρι­ση από κρα­τι­κό  κομ­μα­τι­κό τα­μείο και δεν είχαν συμ­με­το­χή σε συν-απο­φά­σεις της προη­γού­με­νης πε­ριό­δου. Άν­θρω­ποι σο­βα­ροί και ικα­νοί με όραμα και σχέ­διο, για να προ­ω­θή­σουν συ­γκε­κρι­μέ­νο εγ­χεί­ρη­μα, χωρίς πολλά λόγια και φαν­φά­ρες επι­κοι­νω­νια­κές. Θέ­λουν αν­θρώ­πους  με άλλη σκέψη στις δη­μο­τι­κές εκλο­γές, για να μπο­ρέ­σουν κά­πο­τε οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες να πά­ψουν να είναι πα­γι­δευ­μέ­νες  στις πα­λαιο­κομ­μα­τι­κές υπο­δεί­ξεις. Μήπως και ξε­φύ­γου­με  από το κομ­μα­τι­κό κε­φα­λο­κλεί­δω­μα χρό­νων και να λει­τουρ­γή­σου­με χωρίς «άνω­θεν εντο­λές». Αν­θρώ­πους με ήπιο, σο­βα­ρό λόγο, άλλου ύφους και ήθους και με την αύρα, το status που πρέ­πει να απο­πνέ­ει ένας άρ­χο­ντας του τόπου. Μα θα πει κά­ποιος, και τον κ. Κα­μπου­ρά­κη τον εί­δα­με να συ­νο­μι­λεί με το κόμμα της Νέας Δη­μο­κρα­τί­ας, η οποία προ­τί­θε­ται να τον υπο­στη­ρί­ξει. Ναι, αλλά άλλο ανήκω σε κά­ποιο κόμμα κι άλλο με­ταλ­λάσ­σο­μαι σε κα­θε­στω­τι­κό του φε­ρέ­φω­νο. Του­λά­χι­στον μέχρι αυτή την στιγ­μή τί­πο­τε τέ­τοιο δεν έχει δια­φα­νεί στον κ. Κα­μπου­ρά­κη ο οποί­ος ποτέ δεν δί­στα­σε να γίνει αιχ­μη­ρός όποτε χρειά­στη­κε, άσχε­τα ποιο κόμμα κυ­βερ­νού­σε.

Υ.Γ. Είθε κά­πο­τε να μη χρειά­ζε­ται κα­νείς την “ευ­λο­γία” κα­νε­νός κόμ­μα­τος για να ασχο­λη­θεί με τον τόπο του και να προ­σφέ­ρει σ’ αυτόν μέσα από την αυ­το­διοί­κη­ση. Να αρκεί η απο­δο­χή των συ­μπο­λι­τών του, κα­θα­ρή ξά­στε­ρη και χωρίς κομ­μα­τι­κούς -εκλο­γι­κούς μη­χα­νι­σμούς… Ο κάθε υπο­ψή­φιος να ψη­φί­ζε­ται ή όχι από το σύ­νο­λο των συ­μπο­λι­τών του για το πρό­γραμ­μά του, την προ­σω­πι­κό­τη­τά του, τις ικα­νό­τη­τες του ακόμη και την επι­λο­γή των συ­νερ­γα­τών του και όχι ανα­λό­γως σε ποιο “χρώμα” ανή­κει.