Καταδίκες-μήνυμα σε διακινητές: 120 και 47 χρόνια κάθειρξη για μεταφορά μεταναστών στα Δωδεκάνησα

• Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου κα­τα­δί­κα­σε δύο Τούρ­κους υπη­κό­ους για επι­κίν­δυ­νη δια­κί­νη­ση με­τα­να­στών, εντά­ξεις σε εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση και σειρά κα­κουρ­γη­μά­των, σε Ρόδο και Κω

Δύο απο­φά­σεις που απο­τυ­πώ­νουν την αυ­στη­ρή στάση της ελ­λη­νι­κής Δι­καιο­σύ­νης απέ­να­ντι στη δια­κί­νη­ση αν­θρώ­πων εκ­δό­θη­καν από το Τρι­με­λές Εφε­τείο Κα­κουρ­γη­μά­των Δω­δε­κα­νή­σου. Οι δύο υπο­θέ­σεις αφο­ρούν στην πα­ρά­νο­μη με­τα­φο­ρά δε­κά­δων με­τα­να­στών μέσω θα­λάσ­σης από τα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια προς τις νή­σους Ρόδο και Κω, με σο­βα­ρές κα­τη­γο­ρί­ες και επι­βα­ρυ­ντι­κές συν­θή­κες.

Πρώτη κα­τα­δί­κη: Κά­θειρ­ξη 120 ετών για επι­κίν­δυ­νη δια­κί­νη­ση 57 με­τα­να­στών  στη Ρόδο

Ο πρώ­τος κα­τη­γο­ρού­με­νος, υπή­κο­ος Τουρ­κί­ας, ηλι­κί­ας πε­ρί­που 30 ετών, κρί­θη­κε ένο­χος για μία σειρά πρά­ξε­ων που σχε­τί­ζο­νται με την ορ­γα­νω­μέ­νη δια­κί­νη­ση αν­θρώ­πων, την πα­ρα­βί­α­ση της ασφά­λειας ναυ­σι­πλο­ΐ­ας, τη βία κατά υπαλ­λή­λων, την απεί­θεια και την πα­ρά­νο­μη οπλο­φο­ρία.

Το δι­κα­στή­ριο του επέ­βα­λε ποινή κά­θειρ­ξης 120 ετών, εκτι­τέα τα 25, καθώς και χρη­μα­τι­κή ποινή ύψους 590.800 ευρώ.

Η υπό­θε­ση αφορά στη με­τα­φο­ρά συ­νο­λι­κά 57 Σύρων υπη­κό­ων, ανά­με­σά τους 26 ανή­λι­κοι, με ιστιο­φό­ρο σκά­φος από την πε­ριο­χή της Φε­τι­γιέ (Τουρ­κία) προς τη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή Λα­δι­κού στη Ρόδο, τις πρώ­τες πρω­ι­νές ώρες της 30ής Σε­πτεμ­βρί­ου 2024. Το σκά­φος, μή­κους σχε­δόν 18 μέ­τρων, ήταν υπερ­φορ­τω­μέ­νο, στε­ρού­νταν σω­στι­κών μέσων και ναυ­τι­λια­κού εξο­πλι­σμού, ενώ ο κα­τη­γο­ρού­με­νος δεν διέ­θε­τε άδεια πλο­ή­γη­σης και βρι­σκό­ταν υπό την επή­ρεια αλ­κο­όλ.

Παρά τις εντο­λές του πλη­ρώ­μα­τος του ΠΑΣ 610 του Λι­με­νι­κού Σώ­μα­τος να ακι­νη­το­ποι­ή­σει το σκά­φος, ο δια­κι­νη­τής ανέ­πτυ­ξε τα­χύ­τη­τα, εκτέ­λε­σε επι­κίν­δυ­νους ελιγ­μούς και προ­σπά­θη­σε να εμ­βο­λί­σει το πε­ρι­πο­λι­κό.

Όταν τε­λι­κά οι λι­με­νι­κοί κα­τά­φε­ραν να ανέ­βουν στο σκά­φος, ο κα­τη­γο­ρού­με­νος προ­έ­βα­λε αντί­στα­ση, χει­ρο­δί­κη­σε ενα­ντί­ον τους και απεί­λη­σε ότι θα πέσει στη θά­λασ­σα.

Η πράξη του κρί­θη­κε επι­κίν­δυ­νη όχι μόνο λόγω της πα­ρα­βί­α­σης των συ­νό­ρων, αλλά και εξαι­τί­ας των σο­βα­ρών κιν­δύ­νων που διέ­τρε­χαν οι επι­βαί­νο­ντες, κυ­ρί­ως οι ανή­λι­κοι, καθώς και το προ­σω­πι­κό του Λι­με­νι­κού.

Δεύ­τε­ρη κα­τα­δί­κη: 47 χρό­νια για έντα­ξη σε εγκλη­μα­τι­κή ορ­γά­νω­ση και με­τα­φο­ρά στη νήσο Κω

Η δεύ­τε­ρη υπό­θε­ση εκτυ­λί­χθη­κε στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή της Κω και αφορά επί­σης υπή­κοο Τουρ­κί­ας, ηλι­κί­ας πε­ρί­που 25 ετών, ο οποί­ος κα­τα­δι­κά­στη­κε σε κά­θειρ­ξη 47 ετών και 4 μηνών, εκτι­τέα επί­σης τα 25, καθώς και σε χρη­μα­τι­κή ποινή 47.000 ευρώ.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος φέ­ρε­ται να ήταν ενερ­γό μέλος εγκλη­μα­τι­κής ορ­γά­νω­σης, η οποία λει­τουρ­γού­σε με έδρα την Τουρ­κία και δο­μη­μέ­νη ιε­ραρ­χία. Σύμ­φω­να με το κα­τη­γο­ρη­τή­ριο, η ορ­γά­νω­ση είχε σκοπό τη συ­στη­μα­τι­κή με­τα­φο­ρά με­τα­να­στών προς την Ελ­λά­δα, με τε­λι­κό στόχο την προ­ώ­θη­σή τους είτε εντός της χώρας είτε σε άλλα κράτη-μέλη της Ευ­ρω­παϊ­κής Ένω­σης. Ο ίδιος είχε ανα­λά­βει τον ρόλο του κυ­βερ­νή­τη σκα­φών, ενερ­γώ­ντας ένα­ντι χρη­μα­τι­κής αμοι­βής.

Η δράση του εντάσ­σε­ται σε επι­χεί­ρη­ση που έλαβε χώρα στις 11 Σε­πτεμ­βρί­ου 2024, στην πε­ριο­χή «Προ­φή­της Ζα­χα­ρί­ας» της Κω. Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, παρά τις εντο­λές του Λι­με­νι­κού να στα­μα­τή­σει για έλεγ­χο, ανέ­πτυ­ξε τα­χύ­τη­τα με σκοπό τη δια­φυ­γή, κάτι που προ­κά­λε­σε την κα­τα­δί­ω­ξή του και τε­λι­κά την ακι­νη­το­ποί­η­ση του σκά­φους.

Η υπό­θε­ση αυτή απο­κά­λυ­ψε ευ­ρύ­τε­ρο κύ­κλω­μα δια­κί­νη­σης με άγνω­στα προς το παρόν μέλη, τα οποία λει­τουρ­γού­σαν υπό ψευ­δώ­νυ­μα στην Τουρ­κία και είχαν ανα­λά­βει κα­θή­κο­ντα ορ­γά­νω­σης, με­τα­φο­ράς και εί­σπρα­ξης χρη­μά­των.

Προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος 31χρο­νος Ρώσος δια­κι­νη­τής με­τα­να­στών

Προ­σω­ρι­νά κρα­τού­με­νος κρί­θη­κε 31χρο­νος Ρώσος υπή­κο­ος μετά την απο­λο­γία του ενώ­πιον του Ανα­κρι­τή, κα­τη­γο­ρού­με­νος για δια­κί­νη­ση πα­ρά­τυ­πων με­τα­να­στών, πα­ρά­νο­μη εί­σο­δο στη χώρα και έκ­θε­ση σε κίν­δυ­νο αν­θρώ­πι­νων ζωών.

Η από­φα­ση ελή­φθη λίγες ώρες μετά την ολο­κλή­ρω­ση της απο­λο­γί­ας του, πα­ρου­σία της συ­νη­γό­ρου του, κ. Πόπης Οι­κο­νό­μου. Η ίδια υπο­στή­ρι­ξε πως ο εντο­λέ­ας της δεν είχε πρό­θε­ση να δια­πρά­ξει κα­νέ­να αδί­κη­μα, αλλά ανα­γκά­στη­κε να ανα­λά­βει τον χει­ρι­σμό του τα­χύ­πλο­ου σκά­φους έπει­τα από απει­λές που δέ­χτη­κε από το κύ­κλω­μα δια­κι­νη­τών.

Τα ξη­με­ρώ­μα­τα της 8ης Ιου­λί­ου, το Λι­με­νι­κό Σώμα εντό­πι­σε ύπο­πτο τα­χύ­πλοο να κι­νεί­ται στα ελ­λη­νι­κά χω­ρι­κά ύδατα στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή βο­ρεί­ως της Σύμης. Το σκά­φος, σύμ­φω­να με την επί­ση­μη ανα­φο­ρά, απο­βί­βα­σε πα­ρά­τυ­πους με­τα­νά­στες σε απο­μα­κρυ­σμέ­νη ακτή και προ­σπά­θη­σε να δια­φύ­γει επι­στρέ­φο­ντας προς Τουρ­κία.

Ακο­λού­θη­σε κα­τα­δί­ω­ξη, κατά την οποία ο φε­ρό­με­νος χει­ρι­στής φέ­ρε­ται να πραγ­μα­το­ποί­η­σε επι­κίν­δυ­νους ελιγ­μούς, επι­χει­ρώ­ντας εμ­βο­λι­σμό του πε­ρι­πο­λι­κού σκά­φους. Τε­λι­κά το τα­χύ­πλοο ακι­νη­το­ποι­ή­θη­κε και ο κα­τη­γο­ρού­με­νος συ­νε­λή­φθη. Στην πε­ριο­χή εντο­πί­στη­καν συ­νο­λι­κά 19 αλ­λο­δα­ποί, οι οποί­οι δή­λω­σαν πως πλή­ρω­σαν έως και 3.000 δο­λά­ρια ο κα­θέ­νας για τη με­τα­φο­ρά τους στην Ελ­λά­δα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος στην απο­λο­γία του υπο­στή­ρι­ξε ότι δεν είναι δια­κι­νη­τής, αλλά ένας απλός με­τα­νά­στης που έφυγε από το Ντα­γκε­στάν λόγω πο­λέ­μου. Όπως ανέ­φε­ρε, έφτα­σε στην Τουρ­κία και κα­τέ­βα­λε το ποσό των 2.000 ευρώ για να τα­ξι­δέ­ψει στην Ελ­λά­δα. Επει­δή η αμοι­βή που πλή­ρω­σε ήταν μι­κρό­τε­ρη από το “κα­νο­νι­κό αντί­τι­μο”, του ανα­κοι­νώ­θη­κε τε­λευ­ταία στιγ­μή ότι θα έπρε­πε να οδη­γή­σει τη βάρκα.

Ισχυ­ρί­στη­κε ότι φο­βή­θη­κε για τη ζωή του, καθώς του είπαν πως αν δεν υπά­κουε, θα τον σκό­τω­ναν. Όταν έφτα­σαν στη Σύμη και εμ­φα­νί­στη­κε το ελ­λη­νι­κό λι­με­νι­κό, όπως είπε, πα­νι­κο­βλή­θη­κε και για τον λόγο αυτό πέ­τα­ξε το κι­νη­τό του στη θά­λασ­σα και επι­χεί­ρη­σε να επι­στρέ­ψει στην Τουρ­κία.

Ωστό­σο, οι μαρ­τυ­ρί­ες δύο με­τα­να­στών αλλά και του πλη­ρώ­μα­τος του λι­με­νι­κού πλοί­ου, τον ανα­γνω­ρί­ζουν ξε­κά­θα­ρα ως τον άν­θρω­πο που χει­ρι­ζό­ταν το σκά­φος καθ’ όλη τη διάρ­κεια του τα­ξι­διού.