Σοβαρό πρόβλημα έλλειψης ευγένειας διαπιστώνεται στην τουριστική αγορά

•  Γ. Κα­τσι­μπρά­κης: «Πο­νά­με που βλέ­που­με όλη αυτή την κα­τρα­κύ­λα»
   
• Είναι και­ρός να ξε­κι­νή­σουν ξανά μα­θή­μα­τα σω­στής συ­μπε­ρι­φο­ράς

Πολύ αγα­να­κτι­σμέ­νοι είναι οι πα­λαιό­τε­ροι επι­χει­ρη­μα­τί­ες της Ρόδου, εκεί­νοι που έζη­σαν το νησί στις με­γά­λες του δόξες και που τώρα το βλέ­πουν να κα­τρα­κυ­λά­ει σιγά – σιγά και να υπο­βαθ­μί­ζε­ται ως του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός. Η ποιό­τη­τα, που άλ­λο­τε χα­ρα­κτή­ρι­ζε τις υπο­δο­μές και τις συ­μπε­ρι­φο­ρές σε ολό­κλη­ρο το νησί, τώρα έχει αντι­κα­τα­στα­θεί από τη μα­ζι­κο­ποί­η­ση και τη ζωώδη χυ­δαιό­τη­τα. Η κα­τά­στα­ση αυτή έχει ήδη αντί­κτυ­πο στο το­πι­κό του­ρι­στι­κό προ­ϊ­όν, που θά­βε­ται κάτω από την πλάκα των μι­κρο­συμ­φε­ρό­ντων λίγων επι­χει­ρη­μα­τιών, που οι το­πι­κές αρχές αδυ­να­τούν να συ­νε­τί­σουν.

Δυ­στυ­χώς για τη Ρόδο, η έλ­λει­ψη υπο­δο­μών είναι πρό­βλη­μα, όμως δεν είναι πια το με­γα­λύ­τε­ρο πρό­βλη­μα. Δη­λα­δή, το κυ­κλο­φο­ρια­κό κομ­φού­ζιο και η αναρ­χία στις θέ­σεις στάθ­μευ­σης είναι ένα πρό­βλη­μα, ωστό­σο είναι πολύ με­γα­λύ­τε­ρο το πρό­βλη­μα της συ­μπε­ρι­φο­ράς των υπο­λοί­πων οδη­γών ένα­ντι των του­ρι­στών, που οδη­γούν τα οχή­μα­τά τους αργά, μη γνω­ρί­ζο­ντας τους δρό­μους και τις πε­ριο­χές. Η ακρι­βο­πλη­ρω­μέ­νη μπύρα και τα ανα­ψυ­κτι­κά είναι ένα πρό­βλη­μα, αλλά δεν θα ήταν αι­σθη­τό το πρό­βλη­μα αυτό αν η συ­μπε­ρι­φο­ρά των σερ­βι­τό­ρων και των κρα­χτών ήταν η πρέ­που­σα.

Ναι, ακόμα και οι κρά­χτες (που ως πρό­βλη­μα δεν φαί­νε­ται να αντι­με­τω­πί­ζε­ται), θα μπο­ρού­σαν να συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται ευ­γε­νι­κά και όχι να χο­ρο­πη­δούν σαν μαϊ­μού­δες και να ρυθ­μί­ζουν την κί­νη­ση των του­ρι­στών σαν τρο­χο­νό­μοι σε διά­βα­ση.

Ναι, υπάρ­χουν στη Ρόδο του σή­με­ρα σερ­βι­τό­ροι που συ­μπε­ρι­φέ­ρο­νται ένα­ντι των πε­λα­τών σαν αφέ­ντες ένα­ντι υπο­τε­λών. Είναι χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές οι ει­κό­νες νε­α­ρής κο­πέ­λας, σε καφέ της Ρόδου που με την πα­λά­μη της χτυ­πού­σε με μανία τον πάγκο, που βρι­σκό­ταν δίπλα στην τα­μεια­κή μη­χα­νή, θέ­λο­ντας με τον τρόπο αυτό να κα­λέ­σει τον γερ­μα­νό του­ρί­στα να πάει προς το μέρος της και να πλη­ρώ­σει την μπύρα που ο ίδιος πήρε από το ψυ­γείο.

«Πο­νά­με με αυτά που βλέ­που­με. Πραγ­μα­τι­κά, σαν Ρο­δί­τες πο­νά­με που βλέ­που­με τον τόπο μας, τον κα­λύ­τε­ρο προ­ο­ρι­σμό του κό­σμου, να φτά­νει σε επί­πε­δα κα­τά­ντιας από τη συ­μπε­ρι­φο­ρά του κό­σμου»  δή­λω­σε προς  τη “δη­μο­κρα­τι­κή” ο γνω­στός εστιά­το­ρας Γιάν­νης Κα­τσι­μπρά­κης, ιδιο­κτή­της του εστια­το­ρί­ου «Αλέ­ξης» στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη. Ο κ. Κα­τσι­μπρά­κης τό­νι­σε ότι «όταν η Ρόδος στις δε­κα­ε­τί­ες του ’50, του ’60 και του ’70 με­σου­ρα­νού­σε ως του­ρι­στι­κό θέ­ρε­τρο, οι άλλες πε­ριο­χές του κό­σμου ήταν απλώς ψα­ρο­χώ­ρια και κα­τσι­κο­χώ­ρια. Βα­σι­λιά­δες και σε­ΐ­χη­δες ερ­χό­ντου­σαν διαρ­κώς εδώ για να κά­νουν τις δια­κο­πές τους και εμείς τους προ­σφέ­ρα­με την πε­ρι­ποί­η­ση που τους άξιζε. Ανα­ρω­τιέ­μαι, τι είναι εκεί­νο που σή­με­ρα θα κάνει έναν βα­σι­λιά να έρθει στη Ρόδο;».

Το πρό­βλη­μα της συ­μπε­ρι­φο­ράς δεν βρί­σκε­ται μόνο στα καφέ και στον τρόπο εξυ­πη­ρέ­τη­σης των πε­λα­τών στα εστια­τό­ρια. Βρί­σκε­ται και στα εμπο­ρι­κά κα­τα­στή­μα­τα. Η ασφυ­κτι­κή πίεση ορι­σμέ­νων πω­λη­τών για να προ­σφέ­ρουν την πρα­μά­τεια τους, η αγέ­νεια εκεί­νων που τε­λι­κώς δεν πεί­θουν τους του­ρί­στες να αγο­ρά­σουν και ως εκ­δί­κη­ση (ναι ως εκ­δί­κη­ση) τους μι­λούν με χυ­δαιό­τη­τα. Η αι­σχρό­τη­τα με την οποία ορι­σμέ­νοι απευ­θύ­νο­νται προς εκεί­νους που ζουν έχο­ντας μια κά­ποια δια­φο­ρε­τι­κό­τη­τα και πε­ρι­δια­βαί­νουν στους δρό­μους αμέ­ρι­μνοι.

Η ευ­θεία προ­σβο­λή της αξιο­πρέ­πειας των του­ρι­στών από το προ­σω­πι­κό αρ­κε­τών επι­χει­ρή­σε­ων, επι­φέ­ρει χει­ρό­τε­ρα απο­τε­λέ­σμα­τα από εκεί­να τα αρ­νη­τι­κά απο­τε­λέ­σμα­τα που προ­κα­λούν οι ελ­λι­πείς θέ­σεις στάθ­μευ­σης, τα χι­λιά­δες αυ­το­κί­νη­τα στους δρό­μους και οι κα­τα­λή­ψεις κοι­νο­χρή­στων χώρων.

Μέσα στο όλο αυτό τοπίο, υπάρ­χουν λίγοι, σο­βα­ροί, σω­στοί επαγ­γελ­μα­τί­ες που όμως χά­νο­νται, όπως τα λου­λού­δια σ’ ένα κήπο γε­μά­το ζι­ζά­νια. Πνί­γο­νται από εκεί­νους που είναι «πιο μά­γκες», «πιο φω­να­κλά­δες», «πιο ξε­πε­ταγ­μέ­νοι».

«Φο­βά­μαι, ότι με όλα αυτά που συμ­βαί­νουν, οι επι­σκέ­πτες μας γί­νο­νται κακοί πρε­σβευ­τές του τόπου μας» τό­νι­σε προς τη ”δη­μο­κρα­τι­κή”, με εμ­φα­νή την πι­κρία, ο κ. Γιάν­νης Κα­τσι­μπρά­κης. «Η ευ­γέ­νεια δεν κο­στί­ζει τί­πο­τα. Η καλή συ­μπε­ρι­φο­ρά είναι απα­ραί­τη­τη. Νο­μί­ζε­τε ότι οι του­ρί­στες έρ­χο­νται στη Ρόδο για τον ήλιο ή τη θά­λασ­σα; Κά­νε­τε λάθος. Τώρα πια ήλιο και θά­λασ­σα μπο­ρούν να βρουν σε όλο τον κόσμο και μά­λι­στα πιο φθηνά. Ερ­χο­νται γιατί νιώ­θουν ασφά­λεια, έρ­χο­νται γιατί τους αρέ­σει η ευ­γέ­νειά μας, που κι αυτή τη βλέ­που­με να χά­νε­ται. Θέλει προ­σο­χή, γιατί αν δεν αλ­λά­ξου­με όλοι και άμεσα, αν δεν πα­ρα­δειγ­μα­τι­στού­με από τη Ρόδο, όπως ήταν κά­πο­τε, τότε πολύ φο­βά­μαι ότι θα δούμε ακόμα χει­ρό­τε­ρες κα­τα­στά­σεις».