Υψηλή ζήτηση για τα μικρά, boutique ξενοδοχεία σε ολόκληρο το νησί

• Μ. Με­λέ­νος: «Πρέ­πει να επεν­δύ­σου­με συ­νο­λι­κά στην ποιό­τη­τα»
•  Κι όμως η Ελ­λά­δα τα κα­τα­τάσ­σει στην κα­τη­γο­ρία των 3 αστέ­ρων

Σε πρώτη γραμ­μή ζή­τη­σης βρί­σκο­νται τα το­πι­κά, μικρά, πο­λυ­τε­λή ξε­νο­δο­χεία (boutique hotels) οι ιδιο­κτή­τες των οποί­ων απο­λαμ­βά­νουν την ανα­γνώ­ρι­ση των πε­λα­τών τους, αλλά και καλές οι­κο­νο­μι­κές απο­δό­σεις από τις επι­χει­ρή­σεις τους. Ωστό­σο, οι ίδιοι πρέ­πει να δου­λέ­ψουν διπλά προ­κει­μέ­νου να δια­τη­ρή­σουν το υψηλό επί­πε­δο στις υπη­ρε­σί­ες που πα­ρέ­χουν, καθώς επί­σης και να πεί­σουν την ελ­λη­νι­κή πο­λι­τεία ώστε να τους ανα­γνω­ρί­σει ως ξε­χω­ρι­στές επι­χει­ρη­μα­τι­κές οντό­τη­τες, με δικό τους αυ­τό­νο­μο σύ­στη­μα ποιο­τι­κής κα­τά­τα­ξης.

Οι τιμές δια­νυ­κτέ­ρευ­σης στα μικρά, πο­λυ­τε­λή ξε­νο­δο­χεία της Ρόδου ξε­κι­νούν από 120 ευρώ και φτά­νουν μέχρι και τα 450 ευρώ, ανά­λο­γα με τη μο­νά­δα, την πε­ριο­χή στην οποία βρί­σκο­νται, το είδος των υπη­ρε­σιών που προ­σφέ­ρουν και ασφα­λώς την πε­ρί­ο­δο κατά την οποία αφο­ρούν οι κρα­τή­σεις. Οι πε­λά­τες που επι­λέ­γουν τις μο­νά­δες αυτής της κα­τη­γο­ρί­ας προ­έρ­χο­νται κυ­ρί­ως από τις Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες, τον Κα­να­δά, το Βέλ­γιο, την Ολ­λαν­δία και το Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο.

«Μετά από εντα­τι­κή δου­λειά και προ­σή­λω­ση έχου­με κα­τα­φέ­ρει να δη­μιουρ­γή­σου­με μι­κρές γω­νιές που ικα­νο­ποιούν πλή­ρως τις υψη­λές απαι­τή­σεις των πε­λα­τών μας, οι οποί­οι μά­λι­στα μας έρ­χο­νται ξανά και ξανά» δή­λω­σε προς τη “δη­μο­κρα­τι­κή” ο κ. Μι­χά­λης Με­λέ­νος, ιδρυ­τής του πρώ­του, μι­κρού πο­λυ­τε­λούς ξε­νο­δο­χεί­ου στη Ρόδο. Με τη μο­νά­δα του να βρί­σκε­ται στη σκιά του κά­στρου της Λίν­δου, ο κ. Με­λέ­νος υπο­στή­ρι­ξε ότι «εμείς από την πλευ­ρά μας κά­νου­με το κα­λύ­τε­ρο δυ­να­τό για τους πε­λά­τες μας, όμως είναι ση­μα­ντι­κό τη φι­λο­σο­φία αυτή να την ακο­λου­θούν όλοι οι επι­χει­ρη­μα­τί­ες και οι έμπο­ροι. Πρέ­πει δη­λα­δή η πο­λυ­τέ­λεια να μη στα­μα­τά­ει στο κα­τώ­φλι του ξε­νο­δο­χεί­ου, αλλά και όλη η πε­ριο­χή να ανα­βαθ­μι­στεί. Να ανα­βαθ­μι­στούν οι υπο­δο­μές, όπως και οι επι­χει­ρή­σεις».

Η ζή­τη­ση πο­λυ­τε­λών δω­μα­τί­ων είναι με­γά­λη. Εάν μά­λι­στα μια μο­νά­δα αφή­σει καλές εντυ­πώ­σεις στους φι­λο­ξε­νού­με­νούς της, τότε αμέ­σως αυτές θα απο­τε­λέ­σουν το κί­νη­τρο για ακόμα πε­ρισ­σό­τε­ρες αι­τή­σεις κρα­τή­σε­ων στην επό­με­νη χρο­νιά. «Μα­κά­ρι η Λίν­δος, η Ρόδος ολό­κλη­ρη να ήταν γε­μά­τη από τέ­τοιες μι­κρές, πο­λυ­τε­λείς μο­νά­δες».

Στη Ρόδο του Σή­με­ρα δεν υπάρ­χουν πε­ρισ­σό­τε­ρα από 40 μικρά ξε­νο­δο­χεία πο­λυ­τε­λεί­ας. Δεν υπάρ­χουν αρ­κε­τά, διότι πρό­κει­ται για εξαι­ρε­τι­κά απαι­τη­τι­κές μο­νά­δες. Η προ­σω­πι­κή ερ­γα­σία των ιδιο­κτη­τών θα πρέ­πει να είναι διαρ­κής, όπως και διαρ­κής θα πρέ­πει να είναι η εγρή­γορ­ση στην οποία πρέ­πει να βρί­σκε­ται όλο το προ­σω­πι­κό για να ικα­νο­ποιεί τις ανά­γκες των πε­λα­τών.

Τα πιο ση­μα­ντι­κά προ­βλή­μα­τα που αφο­ρούν στη λει­τουρ­γία αυτών των μο­νά­δων είναι δύο:

Το πρώτο αφορά στις υπο­δο­μές που υπάρ­χουν έξω από το ξε­νο­δο­χείο. Στη Με­σαιω­νι­κή Πόλη το απο­χε­τευ­τι­κό, στο Νιο­χώ­ρι και στη Λίνδο το κυ­κλο­φο­ρια­κό και η ηχο­ρύ­παν­ση. Αυτά είναι προ­βλή­μα­τα που θα πρέ­πει η δη­μο­τι­κή αρχή να αρ­χί­σει να επι­λύ­ει, προ­κει­μέ­νου το πε­ρι­βάλ­λον του νη­σιού να γίνει ο «πα­ρά­δει­σος με τα μικρά boutique ξε­νο­δο­χεία».

Δεύ­τε­ρο και εξί­σου ση­μα­ντι­κό πρό­βλη­μα για τα ξε­νο­δο­χεία αυτής της κα­τη­γο­ρί­ας είναι το σύ­στη­μα κα­τη­γο­ριο­ποί­η­σης. Τα small luxury hotels δεν είναι κα­τα­λύ­μα­τα, θε­ω­ρού­νται ξε­νο­δο­χεία, όμως η μικρή τους έκτα­ση τους απο­στε­ρεί από σειρά υπο­δο­μών που είναι κρί­σι­μες για την κα­τη­γο­ριο­ποί­η­ση. Για πα­ρά­δειγ­μα, τα small luxury hotels συ­νή­θως δεν έχουν πι­σί­νες, δεν έχουν με­γά­λο χώρο υπο­δο­χής, δεν έχουν αί­θου­σες εκ­δη­λώ­σε­ων ή παι­δι­κές χαρές. Οι ελ­λεί­ψεις αυτές κα­τα­τάσ­σουν τις μο­νά­δες στην κα­τη­γο­ρία των τριών αστέ­ρων. Ο πα­ρα­λο­γι­σμός ένα πο­λυ­τε­λές κα­τά­λυ­μα να κα­τα­τάσ­σε­ται στην κα­τη­γο­ρία των τριών αστέ­ρων ισχύ­ει μόνο στην Ελ­λά­δα και πραγ­μα­τι­κά οι ιδιο­κτή­τες τους έρ­χο­νται σε εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη θέση όταν πρό­κει­ται να εξη­γή­σουν για ποιο λόγο η μο­νά­δα τους έχει τρία αστέ­ρια, ενώ κα­νο­νι­κά θα έπρε­πε να έχει πέντε.

Η μο­να­δι­κό­τη­τα των νη­σιών μας προ­σφέ­ρε­ται ιδα­νι­κά για την ανά­πτυ­ξη των μο­νά­δων boutique. Αυτό έχει επι­ση­μαν­θεί σε όλες τις ηγε­σί­ες που πέ­ρα­σαν από το Υπουρ­γείο Του­ρι­σμού, όμως μέχρι σή­με­ρα δεν έχει λη­φθεί κά­ποια ορι­στι­κή από­φα­ση, που να τα ανα­γνω­ρί­ζει ως ιδιαί­τε­ρες του­ρι­στι­κές οντό­τη­τες. Μά­λι­στα από το έτος 2007 βρί­σκε­ται στα συρ­τά­ρια τού τότε υπουρ­γεί­ου Του­ρι­στι­κής Ανά­πτυ­ξης η με­λέ­τη που κα­τέ­θε­σε η Πα­νελ­λή­νια Ομο­σπον­δία Ξε­νο­δό­χων (ΠΟΞ) στον τότε αρ­μό­διο υπουρ­γό κ. Α. Σπη­λιω­τό­που­λο, για τη δη­μιουρ­γία ξε­νο­δο­χεί­ων τύπου boutique στη χώρα. Η με­λέ­τη αφο­ρού­σε μο­νά­δες μέχρι 50 δω­μα­τί­ων και πε­ριε­λάμ­βα­νε τις προ­δια­γρα­φές και υπη­ρε­σί­ες που χα­ρα­κτη­ρί­ζουν διε­θνώς τα συ­γκε­κρι­μέ­να ξε­νο­δο­χεία, προ­σαρ­μο­σμέ­νες στις ελ­λη­νι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες. Στό­χος της ήταν η βελ­τί­ω­ση της ποιό­τη­τας και η ανά­πτυ­ξη της μι­κρο­με­σαί­ας ξε­νο­δο­χεια­κής επι­χεί­ρη­σης που απο­τε­λεί τη συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα του ελ­λη­νι­κού δυ­να­μι­κού, καθώς το 2011 ο μέσος όρος στα ελ­λη­νι­κά ξε­νο­δο­χεία ήταν τα 41 δω­μά­τια.

Αν και ει­πώ­θη­κε ότι φέτος αυτή η με­λέ­τη θα απο­τε­λού­σε τη βάση για την εκ­κί­νη­ση και τη ψή­φι­ση ενός σχε­τι­κού Νόμου, εν τού­τοις μέχρι σή­με­ρα κάτι τέ­τοιο δεν έχει γίνει πραγ­μα­τι­κό­τη­τα.