Δεκτές οι ανακοπές για τις απαλλοτριώσεις στο «Grand Hotel»

Με την υπ΄α­ριθμ. 28/2014 απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου ακυ­ρώ­θηκε η υπ΄α­ριθμ. 312/2012 διαταγή πλη­ρω­μής που εξέδωσε ο Δήμος Ρόδου σε βάρος της «Grand Hotel Summer Palace Α.Ε.» και της «Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος Α.Ε.» για την κατα­βολή απο­ζη­μί­ω­σης ύψους 3.071.394,02 ευρώ, που αφορά την αξία απαλ­λο­τριω­θεί­σας δημό­σιας και κοι­νό­χρη­στης έκτασης στο ξενο­δο­χείο «Grand Hotel».

Η διαταγή πλη­ρω­μής εκδό­θηκε με βάση την υπ’ αριθμ. 1/2012 απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου με την οποία καθο­ρί­στηκε ορι­στική τιμή μονάδος για το έδαφος και τα κτί­σματα ιδιο­κτη­σίας του Δήμου Ρόδου, που απαλ­λο­τριώ­θη­καν υπέρ των εται­ρειών «Grand Hotel Summer Palace Α.Ε.» και «Εθνικής Τρά­πε­ζας της Ελλάδος Α.Ε.» με την υπ’ αριθμ. 30/1998 πράξη προ­σκύ­ρω­σης και ανα­λο­γι­σμού της Διεύ­θυν­σης Πολε­ο­δο­μίας και Περι­βάλ­λο­ντος της Νομαρ­χίας Δωδε­κα­νή­σου.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου έκρινε μεταξύ άλλων ότι από την εκτί­μηση των δια­τά­ξεων της τελε­σί­δι­κης από­φα­σης του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου προ­κύ­πτει ότι κύριος του ακι­νή­του στο οποίο προ­σκυ­ρώ­θη­καν τα απαλ­λο­τριω­θέ­ντα εδαφικά τμήματα του Δήμου είναι μόνο η πρώτη εται­ρεία και όχι η Εθνική Τράπεζα, ανε­ξαρ­τή­τως αν αυτή είναι κύρια μέτοχός της και διο­ρί­ζει τα μέλη του διοι­κη­τι­κού της συμ­βου­λίου, αφού παρα­μέ­νει αυτο­τε­λές νομικό πρόσωπο.

H ένδικη διαφορά είχε ξεκι­νή­σει το Νοέμ­βριο του 2003 και έφτασε το έτος 2010 και ενώπιον του Αρείου Πάγου, που αναί­ρεσε μερικώς την απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου, που δικαί­ωσε μερικώς τον πρώην Δήμο Ροδίων.

Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου και με νέα απόφασή του δικαί­ωσε τον πρώην Δήμο Ροδίων, που ενε­πλάκη σε έναν πολυετή δικα­στικό αγώνα για να οριστεί τιμή απο­ζη­μί­ω­σης για δεκάδες τετρα­γω­νικά μέτρα γης που ενσω­μα­τώ­θη­καν στην ιδιο­κτη­σία του ομώ­νυ­μου ξενο­δο­χεια­κού συγκρο­τή­μα­τος της Ρόδου, προτού αυτό περιέλ­θει στην ιδιο­κτη­σία του Ομίλου Μήτση.

Με τις υπ’ αριθμ. A 13241/3601/24-5-1961 (ΦEK Δ/59) και A 21767/20-8-1962 ΦEK Δ/110 απο­φά­σεις των υπουρ­γών Προ­ε­δρίας της Kυβέρνησης και Οικο­νο­μι­κών απαλ­λο­τριώ­θη­καν ανα­γκα­στικά, υπέρ και δαπά­ναις της εται­ρείας με την επω­νυ­μία “Grand Hotel Summer Palace AE” διάφορα ακίνητα που απο­τε­λού­σαν τμήματα των κτη­μα­το­λο­γι­κών μερίδων υπ’ αριθμ. ΙΙ-153 και ΙΙ-558 προς ανέ­γερση ξενο­δο­χεια­κής μονάδας.

Μεταξύ των απαλ­λο­τριω­θει­σών αυτών εκτά­σεων υπήρχε ανώνυμη δημο­τική οδός μήκους 170 μ. και πλάτους 8 μ. περίπου, επί της οποίας είχαν πρόσωπο οι πιο πάνω εκτά­σεις.

Η καταρ­γη­θείσα δημο­τική οδός απο­τε­λούσε προ­έ­κταση της οδού Γ. Λέοντος, ειδικώς μεταξύ των σημε­ρι­νών οδών Mανδηλαρά και Γ. Παπα­νι­κο­λάου, στο οικο­δο­μικό τετρά­γωνο 12 της πόλεως Pόδου. Aνήκε στον Δήμο Pοδίων τόσο λόγω της ιδιό­τη­τάς της αυτής, του καταρ­γη­μέ­νου από το Σχέδιο Πόλεως κοι­νό­χρη­στου χώρου, όσο και γιατί προτού κατα­στεί δημο­τική οδός απο­τε­λούσε ιδιω­τική περιου­σία του Δήμου Pοδίων.

Με την πράξη προ­σκυ­ρώ­σεως και ανα­λο­γι­σμού απο­ζη­μιώ­σεως απαλ­λο­τριώ­σεως, λόγω ρυμο­το­μίας, προ­βλέ­πε­ται ότι το έδαφος αυτό, συνο­λι­κής εκτά­σεως 1257 τ.μ., προ­σκυ­ρώ­νε­ται σε όμορες κτη­μα­το­λο­γι­κές μερίδες που ανήκουν κατά κυριό­τητα στην «Grand Hotel Summer Palace AE».

Προ­βλέ­πε­ται επίσης ότι η «Grand Hotel Summer Palace AE» και η Εθνική Τράπεζα είναι υπό­χρεες να απο­ζη­μιώ­σουν τον Δήμο για το έδαφος αυτό.

Ο Δήμος Pοδίων διεκ­δί­κησε να προσ­διο­ρι­σθεί δικα­στι­κώς η ορι­στική τιμή μονάδος απο­ζη­μιώ­σεως τόσο για το έδαφος του ακι­νή­του που προ­σκυ­ρώ­νε­ται στην ιδιο­κτη­σία της «Grand Hotel Summer Palace AE» όσο και για τα κτί­σματα που υπάρ­χουν επάνω από αυτό, έτσι ώστε η απο­ζη­μί­ωσή του να είναι πλήρης, αφού η κυριό­τητά του εκτός από το έδαφος περι­λαμ­βά­νει και τα κτί­σματα τα οποία έχουν οικο­δο­μη­θεί επάνω στο έδαφος αυτό.

Tα κτί­σματα αυτά απο­τε­λούν τμήματα του ξενο­δο­χείου, «Grand Hotel». Ολα τα κτί­σματα είναι ιδιαι­τέ­ρως πολυ­τε­λούς κατα­σκευής και απο­τε­λούν τμήματα του ομω­νύ­μου ξενο­δο­χείου «Grand Hotel» που είναι από τα καλύ­τερα της πόλεως.

Κατα­σκευά­σθη­καν, όπως έγινε δεκτό από την απόφαση με αριθμό 138/1981 του Eφετείου Δωδε­κα­νή­σου (με την οποία έγινε δεκτή διεκ­δι­κη­τική αγωγή του Δήμου Pοδίων για την κυριό­τητα του καταρ­γη­μέ­νου δημο­τι­κού δρόμου), τμη­μα­τι­κώς από το έτος 1966 και έπειτα, για δε την κατα­σκευή τους εκδό­θη­καν δύο νομι­μο­φα­νείς άδειες οικο­δο­μής οι με αριθ­μούς 106/9.2.1966 και 500/22.12.1967 της Πολε­ο­δο­μίας της Nομαρχίας Δωδε­κα­νή­σου τις οποίες είχε λάβει η «Grand Hotel Summer Palace AE», αφού τα εμφά­νισε παρα­πει­στι­κώς προς την Διοί­κηση (Πολε­ο­δο­μία) ως τμήματα του παρα­κει­μέ­νου εδάφους του οποίου είχε απο­κτή­σει την κυριό­τητα γιατί είχε απαλ­λο­τριω­θεί ανα­γκα­στι­κώς υπέρ αυτής.

Το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου με την απόφασή του καθό­ρισε την ορι­στική τιμή απο­ζη­μί­ω­σης για τα προ­σκυ­ρού­μενα εδαφικά τμήματα των κτη­μα­το­λο­γι­κών μερίδων ΙΙ-153 και ΙΙ-558 οικο­δο­μών Ρόδου στο ΟΤ 12 του εγκε­κρι­μέ­νου σχεδίου της πόλης της Ρόδου στο ποσό των 1400 ευρώ ανά τ.μ. και για τα κτί­σματα που υπάρ­χουν στην ανωτέρω προ­σκυ­ρού­μενη έκταση στο ποσό των 800 ευρώ ανά τ.μ.

Στο μεταξύ ο Άρειος Πάγος με την υπ’ αριθμ. 1851/2013 νεότερη απόφασή του αναί­ρεσε και την τελευ­ταία απόφαση του Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου (1/2012).

Το δικα­στή­ριο έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι η άσκηση του δικαιώ­μα­τος του δήμου για καθο­ρι­σμό ξεχω­ρι­στής απο­ζη­μί­ω­σης για τα κτί­σματα που ανέ­γει­ραν η δικαιο­πά­ρο­χος της εται­ρείας αλλά και η ίδια στις προ­σκυ­ρού­με­νες στην ιδιο­κτη­σία τους εδα­φι­κές εκτά­σεις αυτού απα­γο­ρεύ­ε­ται, καθόσον, υπερ­βαί­νει προ­φα­νώς τα όρια που επι­βάλ­λουν η καλή πίστη, τα χρηστά ήθη και ο οικο­νο­μι­κός σκοπός του δικαιώ­μα­τος της κυριό­τη­τας επί του ακι­νή­του.

Η ΔΙΚΑΣΤΙΚΗ ΔΑΠΑΝΗ

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την υπ’ αριθμ. 845/2012 απόφασή του είχε ανα­στεί­λει την εκτέ­λεση και δεύ­τε­ρης δια­τα­γής πλη­ρω­μής και συγκε­κρι­μένα της υπ΄α­ριθμ. 336/2012 που αφο­ρούσε το ύψος της δικα­στι­κής δαπάνης που διέταξε το Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου υπέρ του Δήμου Ρόδου.

Η δικα­στική δαπάνη στις απαλ­λο­τριώ­σεις κατα­βάλ­λε­ται στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδο, ο οποίος, αφού παρα­κρα­τή­σει το ποσοστό του υπέρ του δια­νε­μη­τι­κού των δικη­γό­ρων λογα­ρια­σμού, δίνει το 60% περίπου στον δικαιούχο.

Ο δικη­γό­ρος με πάγια αντι­μι­σθία του Δήμου Ρόδου κ. Θ. Φρα­ρά­κης, ενερ­γώ­ντας πλα­για­στι­κώς, εξέδωσε διαταγή πλη­ρω­μής με την οποία υπο­χρε­ώ­θη­καν η εται­ρεία και η τράπεζα να κατα­βά­λουν εις ολό­κληρο στον Δικη­γο­ρικό Σύλλογο Ρόδου το ποσό των 112.663 ευρώ, πλέον τόκων και εξόδων.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με την υπ΄α­ριθμ. 29/2014 απόφασή του ακύρωσε και την ως άνω διαταγή πλη­ρω­μής του Δήμου Ρόδου.

Το δικα­στή­ριο έκρινε συγκε­κρι­μένα ότι η έκδοση της επί­δι­κης δια­τα­γής πλη­ρω­μής για δικα­στική δαπάνη μετά την έκδοση τελε­σί­δι­κης από­φα­σης δεν είναι δυνατή, ελλεί­ψει έννομου συμ­φέ­ρο­ντος του κ. Φραράκη, ενώ προσέτι στην συγκε­κρι­μένη περί­πτωση μνεία δεν γίνεται ως προς την ύπαρξη απαι­τή­σεως του πλα­για­στι­κώς αιτού­ντως κατά του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, ούτε προ­έ­κυψε η προ­σκό­μιση εγγρά­φων από τα οποία μια τέτοια απαί­τηση απο­δει­κνύ­ε­ται.

Κρίθηκε έτσι ότι η ανα­κο­πτό­μενη διαταγή εκδό­θηκε κατά παρά­βαση των γενικών δαδι­κα­στι­κών προ­ϋ­πο­θέ­σεων που ρυθ­μί­ζουν την παροχή έννομης προ­στα­σίας.

Νομικοί κύκλοι εκφρά­ζουν μάλιστα την άποψη ότι ο κ. Φρα­ρά­κης δεν είναι καν δικαιού­χος της συγκε­κρι­μέ­νης δικα­στι­κής δαπάνης αφού είναι σε σχέση πάγιας αντι­μι­σθίας με το Δήμο Ρόδου. Δικαιού­χος της δικα­στι­κής δαπάνης, όπως δια­τεί­νο­νται οι ίδιοι, είναι ο Δήμος Ρόδου.

ΣΤΟΝ ΜΗΤΣΗ

ΤΟ ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΟ

Θυμί­ζουμε στο μεταξύ ότι με τίμημα πέριξ των 38 εκατ. ευρώ το ξενο­δο­χείο «Grand Hotel» στη Ρόδο, ιδιο­κτη­σίας της Εθνικής Τρά­πε­ζας, περι­ήλθε στον Ομιλο Μήτση, μισθωτή μέχρι πρό­τι­νος της εν λόγω ξενο­δο­χεια­κής μονάδας.

Η ιδιο­κτή­τρια Εθνική Τράπεζα ανα­ζούσε εδώ και καιρό αγο­ρα­στή για το «Grand Hotel», το οποίο μισθώ­νει ο γνωστός ξενο­δο­χεια­κός όμιλος ήδη από το 1989. Ο όμιλος της Εθνικής είχε γνω­στο­ποι­ή­σει εδώ και καιρό την πρόθεσή του να προ­χω­ρή­σει στην πώληση του ξενο­δο­χείου της στη Ρόδο, στο πλαίσιο της πολι­τι­κής του για ρευ­στο­ποι­ή­σεις συμ­με­το­χών που είναι άσχετες με τις βασικές του δρα­στη­ριό­τη­τες. Στο πλαίσιο αυτό έκλεισε και η συμ­φω­νία με τον Ομιλο Μήτση, ο οποίος συμπλη­ρώ­νει αισίως μία 25ετία στο τιμόνι του ξενο­δο­χείου και βγαίνει από μία χρονιά – το 2013 – η οποία ήταν ιδιαί­τερα επι­τυ­χη­μένη για τον όμιλο, δεδο­μέ­νης της πλη­ρό­τη­τας του δικτύου των 20 μονάδων που δια­θέ­τει ανά την Ελλάδα και της αύξησης σε επίπεδο τζίρου σε ποσοστό που ξεπέ­ρασε το 10%.