DW: EE- Τουρκία: τα λεφτά δεν λύνουν το πρόβλημα

Τη συνά­ντηση του Τούρκου προ­έ­δρου Ταγίπ Ερντο­γάν με τους κορυ­φαί­ους αξιω­μα­τού­χους της ΕΕ στις Βρυ­ξέλ­λες σχο­λιά­ζει η οικο­νο­μική εφη­με­ρίδα Handelsblatt: «Ο κίν­δυ­νος μιας νέας κρίσης δεν έχει τελειώ­σει. Η σχέση Βρυξελλών-Άγκυρας μπορεί να συνο­ψι­σθεί ως εξής: Η ΕΕ αισθά­νε­ται ότι εκβιά­ζε­ται από τον Ερντο­γάν. Ο Ερντο­γάν νιώθει ότι η ΕΕ τον έχει αφήσει στο έλεος του θεού. (…) Οι πολι­τι­κοί στόχοι του Ερντο­γάν φαί­νε­ται να έχουν αλλάξει. Και η ΕΕ πρέπει να απο­φα­σί­σει πώς θα συμπε­ρι­φερ­θεί σε έναν γείτονα, που δεν ενδια­φέ­ρε­ται πια για τις σχέσεις με τις Βρυ­ξέλ­λες. Είναι εύκολο να προ­βλέ­ψει κανείς τη συνέ­χεια, αν γνω­ρί­ζει τον Ερντο­γάν».

Η Handelsblatt παρα­τη­ρεί ότι «ο Ερντο­γάν δεν είναι κατά βάθος ιδε­ο­λό­γος, αλλά πραγ­μα­τι­στής. Για μεγάλο χρονικό διά­στημα έλεγε ότι 4 εκατομ. πρό­σφυ­γες και μετα­νά­στες πρέπει να τύχουν περί­θαλ­ψης. Γι αυτό υπήρχαν χρήματα από την Ευρώπη και νεαρό εργα­τικό δυνα­μικό, σε μια εποχή που η οικο­νο­μία της χώρας λει­τουρ­γούσε ακόμη καλά. Αλλά τώρα που και η οικο­νο­μία παρα­παίει και ο φθόνος εντός της κοι­νω­νίας αυξά­νε­ται, το κλίμα έχει αλλάξει. Επο­μέ­νως ο Ερντο­γάν θα συνε­χί­σει να προ­σπα­θεί να απαλ­λα­γεί από τους πρό­σφυ­γες. Η τελευ­ταία κρίση απο­τε­λεί μόνο μια εστία κρίσης στις σχέσεις ΕΕ-Τουρκίας. Άλλα θέματα είναι η διακοπή των εντα­ξια­κών δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, οι γεω­τρή­σεις για το φυσικό αέριο στα ανοικτά της Κύπρου ή οι επι­θέ­σεις ενα­ντίον μου­σουλ­μά­νων, πχ στο Χάναου. Ο Ερντoγάν, ο οποίος δια­θέ­τει ένα ισχυρό αισθη­τή­ριο για τις δια­θέ­σεις του λαού, αισθά­νε­ται ότι οι ψηφο­φό­ροι του είναι ιδιαι­τέ­ρως ανα­στα­τω­μέ­νοι: στους κόλπους των εθνι­κι­στών και των θρη­κευό­με­νων Τούρκων αυξά­νε­ται η δυσα­ρέ­σκεια έναντι της ΕΕ. Η πολι­τική του Ερντο­γάν αντι­κα­το­πτρί­ζει ακριβώς αυτό. Η ΕΕ στε­ρεί­ται στρα­τη­γι­κής έναντι της Τουρ­κίας εδώ και χρόνια και πρέπει να προ­ε­τοι­μα­στεί για περαι­τέρω προ­βλή­ματα με την Άγκυρα. Τα χρήματα από μόνα τους δεν αρκούν για να δώσουν λύσεις».

«Κανείς πια δεν θέλει ανοιχτά τα σύνορα»

Σύνορα Ελλάδας – Βόρειας Μακε­δο­νίας, 2016

Με αφορμή την επί­σκεψη του Κυριά­κου Μητσο­τάκη στη Βιέννη η αυστριακή εφη­με­ρίδα Der Standard σχο­λιά­ζει: «Η κατά­σταση στη νοτιο­α­να­το­λική Ευρώπη είναι θεμε­λιω­δώς δια­φο­ρε­τική από το 2015 και το 2016. Στα πολλά σύνορα που μεσο­λα­βούν μέχρι την Κεντρική Ευρώπη κανείς δεν θα περνά κανείς. Το αντί­θετο: υπάρ­χουν συνεχώς περι­πο­λίες και έλεγχοι. Υπάρ­χουν επίσης πολλοί φράχτες. Κανείς δεν θέλει άλλο πια να ανοίξει τα σύνορα» σημειώ­νει το σχόλιο, το οποίο στη συνέ­χεια επι­ση­μαί­νει ανα­φο­ρικά με την Ελλάδα: «Οι Έλληνες δεν είναι οι πρώτοι που απο­δει­κνύ­ουν ότι τα σύνορα πρέπει να προ­στα­τεύ­ο­νται. Το είχε δείξει και η Βόρεια Μακε­δο­νία το 2016. Τώρα όμως θα ήταν καιρός για μια εντελώς δια­φο­ρε­τική στάση των Ευρω­παίων. Οι τελευ­ταίες εξε­λί­ξεις έστρε­ψαν επι­τέ­λους περισ­σό­τερο την προσοχή στη δυστυ­χία των προ­σφύ­γων στα ελλη­νικά νησιά. Χρειά­ζο­νται κατα­λύ­ματα, εγκα­τα­στά­σεις υγιει­νής, γιατροί, σχολεία, νηπια­γω­γεία και δάσκα­λοι. Η Αυστρία μέχρι στιγμής έχει προ­σφέ­ρει ένα μικρό μερίδιο, αλλά αυτό θα γινόταν και χωρίς τόσο φόβο».

Ποια παιδιά τελικά θα πάνε στη Γερ­μα­νία;

Παιδιά στο προ­σφυ­γικό κέντρο της Μόριας στη Λέσβο

Στην πρό­θε­σης της γερ­μα­νι­κής κυβέρ­νη­σης να προ­σφέ­ρει βοήθεια σε προ­σφυ­γό­πουλα από τα προ­σφυ­γικά κέντρα των νησιών εστιά­ζει ρεπορ­τάζ της Frankfurter Allgemeine Zeitung. Σύμφωνα με την κυβέρ­νηση οι χώρες της ΕΕ που έχουν εκδη­λώ­σει την πρόθεση να δεχθούν προ­σφυ­γό­πουλα στο πλαίσιο μιας ευρω­παϊ­κής «Συμ­μα­χίας Προ­θύ­μων», θα πρέπει να βοη­θή­σουν 1000 με 1500 παιδιά. Τα παιδιά αυτά θα πρέπει είτε «να χρήζουν άμεσης περί­θαλ­ψης» είτε να είναι «ασυ­νό­δευτα και κάτω των 14 ετών» και κυρίως «κορί­τσια». Ωστόσο το ρεπορ­τάζ παρα­τη­ρεί ότι «πόσα ακριβώς παιδιά θα έρθουν στη Γερ­μα­νία δεν προσ­διο­ρί­ζε­ται στην απόφαση. Θα πρέπει οπωσ­δή­ποτε να μην είναι κάτω από 400, λένε στο Βερο­λίνο». Το ρεπορ­τάζ εστιά­ζει επίσης στη διά­σταση μεταξύ των υπο­λο­γι­σμών της γερ­μα­νι­κής και της ελλη­νι­κής πλευράς ως προς τους πραγ­μα­τι­κούς αριθ­μούς των παιδιών αυτών. Για την ώρα, όπως προ­κύ­πτει από το ρεπορ­τάζ, υπάρχει ασάφεια και οι υπο­λο­γι­σμοί εθνικών και διεθνών φορέων δεν συμπί­πτουν.

Επίσης υπάρ­χουν ακόμη πολλά ερω­τή­ματα που παρα­μέ­νουν ανοιχτά: «Ποιος θα επι­λέ­ξει τα παιδιά; Ποια χώρα θα πάρει ποια παιδιά; Mπορούν να ακο­λου­θή­σουν οι οικο­γέ­νειες;». Σύμφωνα με το ρεπορ­τάζ «στη Γερ­μα­νία «τα παιδιά θα δια­μοι­ρά­ζο­νται από την Υπη­ρε­σία Μετα­νά­στευ­σης και Προ­σφύ­γων σε δήμους, που έχουν ήδη εκδη­λώ­σει τέτοια πρόθεση, όπως το Βερο­λίνο, το Πότσ­νταμ, η Κολωνία και το Φράι­μπουργκ. Όσο παιδιά γίνουν δεκτά θα απο­κτούν αμέσως καθε­στώς παρα­μο­νής και δεν θα ξεκινά αμέσως δια­δι­κα­σία παροχής ασύλου». Σύμφωνα με το ρεπορ­τάζ «εκτι­μά­ται ότι μόνο το 20% των προ­σφύ­γων στα προ­σφυ­γικά κέντρα είναι από τη Συρία και περίπου οι μισοί από το Αφγα­νι­στάν, το ποσοστό ανα­γνώ­ρι­σης ως προ­σφύ­γων είναι χαμη­λό­τερο. Ωστόσο θα ήταν παρά­λογο, πρώτα να έρθουν τα παιδιά στη Γερ­μα­νία κι έπειτα να απε­λα­θούν. Δεν υπάρχει αμφι­βο­λία επίσης ότι θα άρρωστα παιδιά θα συνο­δεύ­ο­νται από τους γονείς τους. Ωστόσο οι ενή­λι­κες θα πρέπει πρώτα να ελεγ­χθούν από τις γερ­μα­νι­κές αρχές ασφα­λείας. Για τους ανή­λι­κους επίσης υπάρχει η δυνα­τό­τητα να φέρουν έπειτα και την οικο­γέ­νειά τους. Κάθε περί­πτωση είναι ξεχω­ρι­στή, λένε, αλλά σε πολλές περι­πτώ­σεις μάλλον αυτό θα συμβεί».

ΠΗΓΗ www.dw.com