«Και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί ακολούθησαν την ίδια εξωτερική πολιτική επί των ημερών τους. Άρα, δεν κατανοώ την κριτική για μία εξωτερική πολιτική η οποία μάλιστα σήμερα έχει και αποτελέσματα». Έτσι σχολιάζει την κριτική των Κώστα Καραμανλή και Αντώνη Σαμαρά η Ντόρα Μπακογιάννη σε συνέντευξή της στη «Βραδυνή της Κυριακής».
Όσο για τα εν αναμονή νέα κόμματα δεν πιστεύει πως «θα δημιουργήσουν πρόβλημα στη Ν.Δ.» και εκτιμά πως «άλλα κόμματα θα πρέπει να ανησυχήσουν».
Αναφορικά με τις εξελίξεις στο ουκρανικό ζήτημα σημειώνει: «Έχει ξημερώσει μία διαφορετική ημέρα. Οι αλλαγές είναι τεράστιες για την Ευρώπη».
Αναλυτικά η συνέντευξη της Ντόρας Μπακογιάννη στη «ΒτΚ»:
Δεν μπορώ παρά να ξεκινήσω από τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα. Ποια μπορεί να είναι η επόμενη μέρα σε αυτή τη χώρα και πώς απαντάτε στα κόμματα της αντιπολίτευσης που επέκριναν την πρώτη τοποθέτηση του πρωθυπουργού ότι «δεν είναι η στιγμή να σχολιάσουμε τη νομιμότητα των πρόσφατων ενεργειών»;
«Είναι δύσκολο να προβλέψει κανείς την επόμενη μέρα. Ο πρόεδρος Τραμπ διαβεβαιώνει ότι η εποπτεία των ΗΠΑ στη Βενεζουέλα θα κρατήσει χρόνια.
Αυτό από πλευράς του κρίνεται απαραίτητο προκειμένου να πειστούν οι μεγάλες πετρελαϊκές να επενδύσουν στις απαρχαιωμένες εγκαταστάσεις της χώρας, η οποία παρότι έχει τα μεγαλύτερα διαπιστωμένα κοιτάσματα πετρελαίου στον κόσμο, δεν έχει την υλικοτεχνική δυνατότητα να το βγάλει.
Η ανατροπή αυτής της κατάστασης απαιτεί πολύ χρόνο και χρήμα, και μάλιστα σε μία χρονική περίοδο όπου η παγκόσμια τιμή πετρελαίου είναι σε πτώση. Στο εσωτερικό, μπορεί ο Μαδούρο να έφυγε, αλλά το καθεστώς Μαδούρο, πολιτικά και στρατιωτικά, παραμένει κυρίαρχο, και μάλιστα, έως τώρα, με την ανοχή των ΗΠΑ.
Άρα, θα πρέπει να δούμε πώς θα κυλήσει το επόμενο διάστημα σε επίπεδο κοινωνίας. Για εμάς, παραφράζοντας τη δήλωση του πρωθυπουργού Στάρμερ, θα έλεγα ότι κανείς στη Δύση “δεν θα χύσει ούτε ένα δάκρυ” για το τέλος του καθεστώτος του Μαδούρο.
Το σημαντικό για τη Δύση, και κυρίως για τους πολίτες της Βενεζουέλας, είναι μία ειρηνική και γρήγορη δημοκρατική μετάβαση, κατά την οποία θα γίνουν σεβαστά τόσο η εθνική κυριαρχία της χώρας όσο και το δικαίωμα του λαού της Βενεζουέλας να καθορίσει μόνος του το μέλλον του. Ο σεβασμός του Διεθνούς Δικαίου είναι διαχρονική και συστατική αρχή της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, την οποία προφανώς ακολουθεί πιστά και η κυβέρνηση του Κυριάκου Μητσοτάκη.
Αυτό επιβεβαίωσε και η πρόσφατη δήλωσή μας στην πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, η οποία αποτελεί την αναλυτική και επίσημη θέση της ελληνικής κυβέρνησης για τις εξελίξεις στη Βενεζουέλα. Οτιδήποτε άλλο είναι για εσωτερική κατανάλωση και μηδενικής αξίας».
Την ίδια στιγμή, οι διαβουλεύσεις για μία ειρηνική λύση στον πόλεμο στην Ουκρανία συνεχίζονται, στη Μέση Ανατολή η κατάσταση παραμένει ρευστή παρά την εκεχειρία, και η Ελλάδα καλείται σε αυτό το πολύ σημαντικό σημείο στο χάρτη να παίξει σταθεροποιητικό ρόλο. Είναι σαν να κάνουμε ισορροπία σε τεντωμένο σχοινί;
«Απολύτως. Όχι μόνο εμείς, ολόκληρη η Ευρώπη και όλοι όσοι επί πάρα πολλά χρόνια υπερασπιστήκαμε τις πάγιες αρχές του Διεθνούς Δικαίου, του σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, την υπεράσπιση δηλαδή των φιλελεύθερων αρχών και αξιών. Είναι βέβαιο ότι έχει ξημερώσει μία διαφορετική μέρα.
Οι αλλαγές είναι τεράστιες για την Ευρώπη, το ΝΑΤΟ, τη Δύση. Το μήνυμα που εκπέμπεται είναι ότι θα υπερισχύει το δίκαιο του ισχυρού, και ότι σε οποιαδήποτε περίπτωση κρίσης οφείλεις να βασιστείς στις δικές σου δυνάμεις.
Γι’ αυτό και είναι πολύ σημαντικές οι έγκαιρες αποφάσεις της κυβέρνησης για τους εξοπλισμούς, που σήμερα συμπληρώνονται και με τις αλλαγές για τα στελέχη των Ενόπλων Δυνάμεων.
Το εθνικό συμφέρον απαιτεί η Ελλάδα να είναι έτοιμη για οποιοδήποτε ενδεχόμενο και παράλληλα να συνεχίσει να ενισχύει τις συμμαχίες της, οι οποίες βασίζονται στο κοινό συμφέρον».
Στο εσωτερικό τοπίο η κυβέρνηση δείχνει να έχει πιεστεί αρκετά από την υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ, και μετά με τις κινητοποιήσεις των συνδικαλιστών αγροτών. Μήπως αυτό το μέτωπο τελικά αποδειχθεί ότι έχει και το μεγαλύτερο πολιτικό κόστος για τη Ν.Δ.;
«Είναι βέβαιο ότι η κυβέρνηση είναι πιεσμένη από το αγροτικό μέτωπο, διότι οι κινητοποιήσεις ξεκίνησαν έχοντας και δίκαια αιτήματα.
Οι καθυστερήσεις στις πληρωμές των αγροτών δημιούργησαν μεγάλη ανασφάλεια και έντονη δυσαρέσκεια. Κακά τα ψέματα, τα πράγματα δεν πήγαν καλά στον ΟΠΕΚΕΠΕ, και σήμερα πληρώνουμε το τίμημα.
Όμως, η κυβέρνηση ανέλαβε την ευθύνη και με τη μεταφορά του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ δημιουργεί ένα σύστημα αδιάβλητων επιδοτήσεων, ώστε να παίρνουν τις επιδοτήσεις αυτοί που πραγματικά τις δικαιούνται. Επίσης, κάλεσε επανειλημμένως τους αγρότες σε διάλογο και έκανε δεκτά πολλά από τα αιτήματά τους για τη μείωση του κόστους παραγωγής.
Για παράδειγμα, είναι σωστή η απόφαση για πλήρη αποζημίωση από τον ΕΛΓΑ. Είναι σωστή η απόφαση να υπάρξει χρηματοδότηση για νέο ζωικό κεφάλαιο εκεί που έχουν χαθεί ζώα από την ευλογιά. Έχουν καταβληθεί περίπου 3,8 δισ. μέσα στο 2025, το μεγαλύτερο ποσό των τελευταίων ετών, φτάνοντας στα όρια των δημοσιονομικών δυνατοτήτων μας.
Θέλω να πιστεύω ότι οι αγρότες θα αντιληφθούν ότι η περαιτέρω κλιμάκωση των κινητοποιήσεων, θα τους φέρει αντιμέτωπους με την κοινωνία, η οποία έχει ήδη υποστεί τεράστια ζημιά».
Στις δημοσκοπήσεις έχετε μεν το προβάδισμα, αλλά μακριά από ποσοστά αυτοδυναμίας. Ακόμα και αν οι εκλογές διεξαχθούν την άνοιξη του 2027, μήπως, πια, είναι δύσκολο να καλυφθεί αυτή η απόσταση;
«Όπως σωστά έχει πει ο ΜακΜίλαν, στην πολιτική τα γεγονότα καθορίζουν, τελικώς, την πορεία. Η κυβέρνηση της Ν.Δ. θα κριθεί από το αποτέλεσμα, από τον εάν υλοποίησε όσα υποσχέθηκε στον ελληνικό λαό.
Προσωπικά έχω τη βεβαιότητα ότι οι Έλληνες πολίτες όταν θα πάνε στην κάλπη θα αποφασίσουν και με βάση τη μεγάλη εικόνα, συνυπολογίζοντας δηλαδή και τη διεθνή συγκυρία.
Έχω πει πολλές φορές ότι οι εκλογές είναι πάντα κρίσιμες. Ίσως οι εκλογές του ’27 να είναι οι πιο κρίσιμες από άλλες, και αυτό διότι η διεθνής συγκυρία είναι πολύ δύσκολη, πολύ ασταθής. Σήμερα βρισκόμαστε στη φάση της μεγαλύτερης αστάθειας που έχει δει ο πλανήτης από την εποχή του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου.
Αυτό οι Έλληνες θα σκεφτούν, θα το μετρήσουν. Και θα επιλέξουν εάν το τιμόνι της Ελλάδας, σε αυτή την τρικυμία, θα το κρατάει ένας έμπειρος καπετάνιος ή θα το αφήσουν σε κάποιους που θα το πηγαίνουν χωρίς πυξίδα και στόχο».
Η κριτική που ασκούν στην κυβέρνηση –σε διαφορετικό τόνο και ύφος βέβαια– οι πρώην πρωθυπουργοί Κώστας Καραμανλής και Αντώνης Σαμαράς θεωρείται ότι είναι αβάσιμη; Αφήνουν αιχμές τόσο για την εξωτερική πολιτική όσο και για την ιδεολογική ταυτότητα της Ν.Δ…
«Η ιδεολογική ταυτότητα της Νέας Δημοκρατίας δεν έχει αλλάξει από την εποχή του Κωνσταντίνου Καραμαλή. Δεν χρειάζεται να θυμίσω ότι ο Κωνσταντίνος Καραμαλής έχει πει ότι η Ν.Δ. εκτείνεται από τις παρυφές ακροδεξιάς μέχρι την Αριστερά. Αυτός είναι ο ιδεολογικός μας χώρος και αυτός είναι και ο κυρίαρχος χώρος στην Ευρώπη.
Βεβαίως, σήμερα αυτός ο χώρος βάλλεται και από τα αριστερά, λιγότερο βέβαια, διότι έχει καταρρεύσει η Αριστερά, αλλά και από την Άκρα Δεξιά. Η Άκρα Δεξιά, η λαϊκίστικη Δεξιά, η Δεξιά που εμφανίζεται να έχει απλές απαντήσεις σε σύνθετα προβλήματα, καθίσταται, πλέον, πανευρωπαϊκά, εξαιρετικά επικίνδυνη και ανησυχητική.
Για τα θέματα εξωτερικής πολιτικής, όπου γίνεται η κριτική, θέλω να θυμίσω ότι η Ελλάδα ακολουθεί την ίδια εξωτερική πολιτική, άλλοτε με περισσότερες επιτυχίες και άλλοτε με λιγότερες, πάλι από την εποχή του Κωνσταντίνου Καραμαλή.
Ο διάλογος με την Τουρκία αποτελεί βασική στρατηγική επιλογή όλων των ελληνικών κυβερνήσεων. Η προσπάθεια διατήρησης ήρεμων νερών, η προσπάθεια επίλυσης θεμάτων δια του διαλόγου αποτελεί πάγια πολιτική όλων των κυβερνήσεων. Και οι δύο πρώην πρωθυπουργοί ακολούθησαν αυτή την πολιτική επί των ημερών τους.
Άρα, δεν κατανοώ την κριτική για μία εξωτερική πολιτική η οποία μάλιστα σήμερα έχει και αποτελέσματα, όταν για πρώτη φορά υπάρχουν οριοθετημένες ζώνες στα Θαλάσσια Πάρκα, όταν για πρώτη φορά υπογράφεται με την Ιταλία επέκταση των χωρικών υδάτων και μερική συμφωνία με την Αίγυπτο, ενώ είναι σε εξαιρετικά καλό επίπεδο οι σχέσεις μας με τις ΗΠΑ και το Ισραήλ, αλλά και τη Σαουδική Αραβία».
Θα επηρεάσει τη Ν.Δ. το ενδεχόμενο δημιουργίας νέων κομμάτων όπως ακούμε ότι σκέφτονται να κάνουν οι Αλέξης Τσίπρας, Αντώνης Σαμαράς και Μαρία Καρυστιανού;
«Για την ώρα, το μόνο που βλέπω είναι προθέσεις, και άρα είναι παράδοξο να κάνουμε αναλύσεις για το πόσο θα επηρεαστεί το εκλογικό αποτέλεσμα.
Ακούμε διάφορες φήμες και διάφορες θεωρίες και ιδεολογικές προσεγγίσεις. Κάποιες από αυτές είναι αλήθεια ότι με προβληματίζουν, αλλά περιμένω να δω τα προγράμματα και θέσεις.
Πάντως, τα υποτιθέμενα κόμματα για τα οποία μιλάτε, δεν πιστεύω ότι θα δημιουργήσουν πρόβλημα στη Ν.Δ. Άλλα κόμματα θα πρέπει να ανησυχήσουν».
Και μία προσωπική ερώτηση. Τελικά, μετά από τόσες δεκαετίες στην πολιτική, τι λέτε; Αξίζει κανείς να ασχολείται με τα κοινά;
«Αυτόν τον απολογισμό κάνω τώρα που γράφω το βιβλίο μου. Η απάντηση είναι ναι, άξιζε και αξίζει. Η ενασχόληση με τα κοινά είναι υποχρέωση των πολιτών, ακόμα και με την απλή συμμετοχή τους στις εκλογές.
Διαφορετικά δεν λειτουργεί η δημοκρατία. Η δημοκρατία απαιτεί συμμετοχή, και όσοι περισσότεροι αποφασίσουν να το κάνουν επιλογή ζωής, τόσο το καλύτερο για τη δημοκρατία».
«Η Τουρκία ερμηνεύει λανθασμένα την τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ»
Στα Ελληνοτουρκικά τι μπορούμε να περιμένουμε; Είδαμε μετά από καιρό, ξανά παραβιάσεις του εναέριου χώρου μας μετά την τριμερή Ελλάδας – Κύπρου – Ισραήλ.
«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι υπάρχει ένας εκνευρισμός στην Τουρκία, ο οποίος οφείλεται ακριβώς στη συνεργασία Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ. Την ερμηνεύουν, όμως, λανθασμένα. Η συνεργασία Ελλάδος, Κύπρου, Ισραήλ δεν στρέφεται εναντίον κανενός.
Η Ελλάδα, άλλωστε, έχει βάλει στο τραπέζι των συζητήσεων και την ιδέα της πενταμερούς, μεταξύ των γειτονικών κρατών της Ανατολικής Μεσόγειου, με το σκεπτικό ότι παρά τα προβλήματα και τις εκ διαμέτρου αντίθετες θέσεις των δυνάμει συμμετεχόντων, κυρίως στο ζητήματος των θαλάσσιων ζωνών, μπορούμε να πετύχουμε συγκλίσεις προς όφελος της περιφερειακής σταθερότητας».
Πηγή: vradini.gr
