Ελλείψεις…

Κι ενώ η τουριστική σεζόν του 2022 στη χώρα μας βρίσκεται τώρα στο κλείσιμό της, ο κλάδος της φιλοξενίας έχει ήδη ξεκινήσει τη… μάχη της προσέλκυσης των εργαζομένων για την επόμενη θερινή σεζόν. Στην Ελλάδα, οι ελλείψεις προσωπικού φτάνουν, ούτε λίγο ούτε πολύ, το 25% επί του συνολικού αριθμού εργαζομένων ή 55.000 θέσεις εργασίας, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της ΗOTREC, του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Ξενοδοχίας, Εστίασης και Αναψυχής, Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο. Δεν είναι μόνο στα ελληνικά νησιά που δεν βρίσκουν σερβιτόρους για να βγει το «ελληνικό καλοκαίρι». Το ίδιο συμβαίνει και στην Ισπανία. Είναι εύκολο να το αποδώσει κανείς στην επιδοματική πολιτική  της τελευταίας διετίας -λόγω πανδημίας -σε όλη την Ευρώπη, και να αρχίσουμε πάλι τις δοξασίες για τους «τεμπέληδες του Νότου», αλλά όλα αυτά είναι και λίγο πονηρά. Ή εκ του πονηρού. Για να συνεχίσει το σύστημα που κράσαρε με την Covid-19 να λειτουργεί σαν να μη συνέβη τίποτα. Το «υπάρχουν δουλειές, αλλά οι νέοι δεν τις θέλουν» πάει μαζί με τα «η κρίση, κρίση αλλά γεμάτα τα καφέ, τα μπουζούκια», «όλο κρίση λένε αλλά όλοι iPhone έχουν». Συμπεράσματα καφενείου. Ένα άλλο συμπέρασμα, πιο πραγματικό, είναι πως  δεν είναι και τόσο παράλογο ότι αρνούνται πολλοί πλέον, να δουλέψουν 14ωρα στη γαλέρα των νησιών, στοιβαγμένοι σε κοντέινερ. Ή ότι λένε όχι σε κακοπληρωμένες δουλειές που δεν ανταποκρίνονται κατ’ ελάχιστο στο βιογραφικό τους. Ή δεν δέχονται να δουλεύουν για εργοδότες που καταθέτουν κανονικά τα δεδουλευμένα στους τραπεζικούς λογαριασμούς τους και μετά τους ζητούν μέρος των χρημάτων πίσω, βρίσκοντας αυτόν τον τρόπο για να …μειώνετε το μισθολογικό κόστος και να εμφανίζονται νομότυποι.