Κ. Σφυρίου: «Είναι αναγκαία η συγκρότηση ισχυρού πολιτικού φορέα του μεταρρυθμιστικού – προοδευτικού χώρου»

Κύριε Σφυρίου, θέλω να ξεκι­νή­σουμε από ένα θέμα, που ενδια­φέ­ρει πολύ όλη την ελλη­νική κοι­νω­νία, αλλά και ειδικά τους κατοί­κους το νομού μας. Τα Δωδε­κά­νησα, στα τελευ­ταία χρόνια, πλήτ­το­νται από την πολι­τική της βαριάς φορο­λο­γίας, της κατάρ­γη­σης του μειω­μέ­νου ΦΠΑ και άλλων μέτρων. Τι έχετε να πείτε στους Δωδε­κα­νή­σιους, που παρα­δο­σιακά προ­έρ­χο­νταν από τον χώρο του ΠΑ.ΣΟ.Κ;

Η κυβέρ­νηση του ΠΑ.ΣΟ.Κ, το 1986 νομο­θέ­τησε τους μειω­μέ­νους – κατά 30% – συντε­λε­στές ΦΠΑ στα Δωδε­κά­νησα, που εφαρ­μό­στη­καν από την 1η Ιανουα­ρίου 1987 και επί τριάντα χρόνια. Και εγώ τότε, ως πρώτος υπουρ­γός Αιγαίου, είχα καθο­ρι­στική συμβολή σ’ εκείνη τη νομο­θέ­τηση.

Ο κ. Τσίπρας, τον Ιανουά­ριο 2015, μιλώ­ντας στο Ροδίνι, κάλεσε τους Δωδε­κα­νή­σιους να τον ψηφί­σουν, ώστε – όπως είπε : «από τις 26 Ιανουα­ρίου, να μην γίνεται ούτε καν συζή­τηση (!), για την κατάρ­γηση του μειω­μέ­νου ΦΠΑ».

Και λίγο αργό­τερα, ως πρω­θυ­πουρ­γός, πρό­τεινε στους δανει­στές και νομο­θέ­τησε την κατάρ­γηση των μειω­μέ­νων συντε­λε­στών «για λόγους ισο­τι­μίας…».

Εμείς στους Δωδε­κα­νή­σιους έχουμε να πούμε, ότι επι­βάλ­λε­ται να επα­νέλ­θει η μείωση του ΦΠΑ, ώστε να αντι­σταθ­μί­ζε­ται – εν μέρει – το αυξη­μένο, προς και από τα νησιά μας, κόστος των μετα­φο­ρών πρώτων υλών, προ­ϊ­ό­ντων, προ­σώ­πων, που φυσικά εξα­κο­λου­θεί να υπάρχει. Εξ άλλου, με αυτή την αιτιο­λο­γία το Συμ­βού­λιο Υπουρ­γών Οικο­νο­μίας της Ε.Ε είχε εγκρί­νει τον μειω­μένο ΦΠΑ.

Τώρα, σχετικά με την φορο­λο­γία εν γένει, υπεν­θυ­μίζω, τι έγραφε – επί λέξει – το «πρό­γραμμα του ΣΥ.ΡΙΖ.Α» :

• Ο δεύ­τε­ρος πυλώνας περι­λαμ­βά­νει τα παρα­κάτω σημεία:

• Άμεσα μέτρα, για την άρση της κατα­στο­λής στην πραγ­μα­τική οικο­νο­μία». Κριτική: Άμεσα μέτρα δεν εφαρ­μό­στη­καν, αντί­θετα η κατα­στολή της πραγ­μα­τι­κής οικο­νο­μίας «βυθί­στηκε», με την επιβολή των capital contols!

• “Άμεση κατάρ­γηση του ΕΝΦΙΑ και επιβολή Φόρου ΜΕΓΑΛΗΣ Ακί­νη­της Περιου­σίας (ΦΜΑΠ)». Kριτική : Τρίτος χρόνος με κυβέρ­νηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α, οι πολίτες πλη­ρώ­νουν ακόμη ΕΝΦΙΑ και όχι ΦΜΑΠ.

• «Επα­να­φορά του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου στις 12.000 ευρώ». Κριτική : η κυβέρ­νηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α, νομο­θέ­τησε αφο­ρο­λό­γητο όριο 5.600 ευρώ (!), αντί των 12.000.

«Για την αντι­υ­φε­σιακή πολι­τική σχε­διά­σαμε :

• Δημο­κρα­τική μεταρ­ρύθ­μιση του φορο­λο­γι­κού συστή­μα­τος, με τρόπο κοι­νω­νικά δίκαιο… και μετα­τό­πιση του φορο­λο­γι­κού βάρους, από χαμηλά και μεσαία εισο­δή­ματα, προς τα ΠΟΛΥ ΥΨΗΛΑ». Κριτική ερώτηση : είδαν οι μικροί και μεσαίοι την «μετα­τό­πιση του φορο­λο­γι­κού βάρους» ;

«Μείωση των εμμέσων φόρων, χάριν των αμέσων» Κριτική : τρίτος χρόνος με κυβέρ­νηση ΣΥ.ΡΙΖ.Α και ο ΦΠΑ έχει, προ πολλού, αυξηθεί στο 24 % !

Ως ένα ιστο­ρικό στέ­λε­χος του ΠΑ.ΣΟ.Κ, θέλω ένα σχόλιό σας, για τις εξε­λί­ξεις στον χώρο σας. Τι περι­μέ­νετε από την εκλογή αρχηγού για το νέο πολι­τικό φορέα;

Διαβάζω κρι­τι­κές και παρα­τη­ρή­σεις: «γιατί να μην προη­γη­θεί το ιδρυ­τικό συνέ­δριο και μετά η εκλογή αρχηγού» – όπως τον λέτε.

Μα, για να συνέλ­θει ιδρυ­τικό συνέ­δριο, ποιοί θα εκλέ­ξουν τους συνέ­δρους; Αφού δεν υπάρ­χουν μητρώα μελών του νέου φορέα.

Άρα, ο «αρχηγός» εκλέ­γε­ται απευ­θείας από τους πολίτες (με κάλπες και ηλε­κτρο­νικά), οι οποίοι ψηφί­ζο­ντας, συγκρο­τούν – από μηδε­νική βάση – τα μητρώα των μελών σε όλη την Ελλάδα, που θα εκλέ­ξουν τους συνέ­δρους, για το ιδρυ­τικό.

Δηλαδή, αυτο­διορ­γα­νώ­νο­νται οι πολίτες και όλα τα υπό­λοιπα (αρχηγός, συνέ­δριο κλ.π.) ξεκι­νούν από αυτούς, από την κοι­νω­νική βάση.

Να μιλή­σουμε όμως για το νέο πολι­τικό φορέα. Είναι πολλά τα ερω­τη­μα­τικά που τίθε­νται, για το τι θα προ­κύ­ψει, πώς θα γίνει η ενο­ποί­ηση των κομ­μά­των κ.λπ. Εκτι­μάτε, ότι αυτό είναι ενθαρ­ρυ­ντικό, σε μια εποχή τόσο κρίσιμη, για την πολι­τική της χώρας;

Από όλες τις έρευνες της ελλη­νι­κής κοινής γνώμης, που έχουν δημο­σιευ­θεί, προ­κύ­πτει μεγάλο ποσοστό πολιτών, που θεωρούν απόλυτα ανα­γκαία την συγκρό­τηση ισχυρού πολι­τι­κού φορέα του μεταρ­ρυθ­μι­στι­κού – προ­ο­δευ­τι­κού κέντρου και της σοσιαλ­δη­μο­κρα­τίας. Ενός πολι­τι­κού φορέα, που για τα μεγάλα κοι­νω­νικά, οικο­νο­μικά, ανα­πτυ­ξιακά και θεσμικά προ­βλή­ματα της χώρας, να δια­θέ­τει επε­ξερ­γα­σμέ­νες πολι­τι­κές, που να μην ταυ­τί­ζο­νται, ούτε με αυτές της «θεο­ποί­η­σης των κανόνων της αγοράς» της δεξιάς Ν.Δ, ούτε με τις ψευ­δε­πί­γρα­φες και υπο­κρι­τι­κές δια­κη­ρύ­ξεις του δήθεν αρι­στε­ρού ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Αυτό ακριβώς επι­διώ­κουν τα πολι­τικά κόμματα και κινή­σεις του χώρου που προ­α­νέ­φερα. Με το ΠΑ.ΣΟ.Κ (με την πλειο­ψη­φία των συλ­λο­γι­κών οργάνων του και την πρόεδρο του κα Φ. Γεν­νη­ματά), να έχουν πάρει πολλές ενω­τι­κές πρω­το­βου­λίες.

Έτσι, η κοινή πορεία, που επέ­λε­ξαν, όχι μόνο είναι ενθαρ­ρυ­ντική, αλλά μπορεί να γίνει και κατα­λυ­τική, για τα πολι­τικά «δρώμενα» της Ελλάδας, αυτή την κρίσιμη περίοδο.

Κατά την άποψή σας, ο νέος φορέας, με τον οποίο ο πολι­τι­κός σας χώρος θα πρέπει να πορευ­θεί στην κάλπη, θα έχει περισ­σό­τε­ρες ελπίδες, να αυξήσει τα ποσοστά του;

Στον βαθμό που οι πολι­τι­κές του θέσεις δίνουν πει­στι­κές απα­ντή­σεις στα μεγάλα προ­βλή­ματα της χώρας μας και στον συνε­χι­ζό­μενο «γολγοθά» των Ελλήνων πολιτών, ο νέος πολι­τι­κός φορέας θα απο­κτή­σει κοι­νω­νική δυνα­μική.

Δεν θα αθρίσει απλώς τα ποσοστά που πήραν στις εκλογές του Σεπτεμ­βρίου 2015

το ΠΑ.ΣΟ.Κ με την ΔΗΜ.ΑΡ (6,3%) και το Ποτάμι (4,1%) = 10,4 %.

Εκτιμώ, ότι ενω­μέ­νος ο πολι­τι­κός χώρος του μεταρ­ρυθ­μι­στι­κού – προ­ο­δευ­τι­κού κέντρου και της σοσιλ­δη­μο­κρα­τίας μπορεί ν’ απο­σπά­σει την εμπι­στο­σύνη σαφώς μεγα­λύ­τε­ρου τμή­μα­τος της ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας και να παίξει πρω­τα­γω­νι­στικό ρόλο, μετά τις επό­με­νες εκλογές.

Το ΠΑ.ΣΟ.Κ είναι ένα ιστο­ρικό κόμμα, που έφερε αλλαγές και μεταρ­ρυθ­μί­σεις στην Ελλάδα. Ωστόσο, κατη­γο­ρή­θηκε και πολύ. Επι­βάλ­λε­ται η προ­σπά­θεια για ενό­τη­τητα, αυτές τις κρί­σι­μες στιγμές ;

Ο ελλη­νι­κός λαός για να εκφρά­σει την εμπι­στο­σύνη του, όχι ευκαι­ριακά μιά – δυό φορές, αλλά για να ανα­θέ­σει στο ΠΑ.ΣΟ.Κ τις κυβερ­νη­τι­κές ευθύνες έξι φορές, σημαί­νει ότι είδε έργο χει­ρο­πια­στό: -με μεταρ­ρυθ­μί­σεις, -με δικαιό­τερη δια­μόρ­φωση εισο­δη­μά­των, – με ανά­πτυξη, – με θεμε­λί­ωση κοι­νω­νι­κού κράτους, -με ανα­βάθ­μιση των δημο­κρα­τι­κών θεσμών και με τόσα άλλα πολλά, που δύσκολα απαρ­ριθ­μώ­νται σε μιά συνέ­ντευξη.

Βρέθηκε όμως στην κυβέρ­νηση – με τις εκλογές Οκτω­βρίου 2009, ένα χρόνο μετά την διεθνή οικο­νο­μική κρίση του 2008, με τα δημόσια οικο­νο­μικά της χώρας μας «εκτρο­χια­σμένα» και «εγκα­τε­στη­μένη» την ύφεση, μετά το 2007, από την κυβέρ­νηση Ν.Δ.

Με λάθος επι­λο­γές των χωρών της ευρω­ζώ­νης, όπως τις ομο­λο­γούν τώρα – ακόμη και χθες ο πρό­ε­δρος της Γαλλίας Μακρόν – πολλοί Ευρω­παίοι πολι­τι­κοί ηγέτες και οικο­νο­μι­κοί παρά­γο­ντες και με αίσθημα ευθύνης, για να απο­τρα­πεί η «δρο­μο­λο­γη­μένη» από την κυβέρ­νηση Καρα­μανλή ανε­ξέ­λεγ­κτη χρε­ο­κο­πία, ανέλαβε ΜΟΝΟ ΤΟΥ ΤΟ ΠΑ.ΣΟ.Κ (όλα τα άλλα κόμματα, με πρώτους τη Ν.Δ και τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α, δημα­γω­γού­σαν) να κάνει – και έκανε – μεταρ­ρυθ­μί­σεις, αλλά και να επι­βά­λει δυσά­ρε­στα – για τους Ελληνες και τις Ελλη­νί­δες – οικο­νο­μικά μέτρα.

Και βέβαια, όχι μόνο κατη­γο­ρή­θηκε, αλλά «πήρε στις πλάτες του» όλο το «ανάθεμα» των Ελλήνων πολιτών. Που το τιμώ­ρη­σαν αυστηρά στις εκλογές και για όσα έφταιξε και για αυτά που έφται­ξαν άλλοι.

Με δεδο­μένη την συνέ­χιση της κρι­σι­μό­τη­τας που, δυστυ­χώς, συνε­χί­ζε­ται στην χώρα μας, επι­βάλ­λε­ται η προ­σπά­θεια, για:

• ενότητα, ανα­νέ­ωση, διεύ­ρυνση, στην ελλη­νική κοι­νω­νία, του νέου φορέα και

• εθνική συνεν­νό­ηση, μεταξύ των πολι­τι­κών ηγεσιών.