• Η απάντηση της Φορολογικής Αρχής στο εξώδικο της Περιφέρειας αποκαλύπτει ότι η επιχείρηση ύδρευσης ζήτησε η ίδια την κατάσχεση αφού παραιτήθηκε εγγράφως από το πρόγραμμα αποπληρωμής, το οποίο επικαλέστηκε ενώπιον των δικαστηρίων ως απόδειξη της συνέπειάς της
Υπάρχουν αποκαλύψεις που αλλάζουν τελείως το σκηνικό μιας διαμάχης. Αυτή που ήρθε στο φως μέσα από την απάντηση της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων στο εξώδικο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου είναι ακριβώς τέτοιου βεληνεκούς.
Διότι αυτό που αποκαλύπτει το επίσημο έγγραφο της ΑΑΔΕ δεν είναι απλώς μια νέα πληροφορία που προστίθεται στη γνωστή αντιπαράθεση μεταξύ της Δημοτικής Επιχείρησης Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ρόδου και της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου. Είναι ένα στοιχείο που αναιρεί τον κεντρικό ισχυρισμό με τον οποίο η ΔΕΥΑΡ εξασφάλισε δικαστική προστασία: ότι δηλαδή πληρώνει κανονικά τις δόσεις της και τηρεί τη ρύθμιση αποπληρωμής της οφειλής της.
Η ΑΑΔΕ αποκαλύπτει ότι η ΔΕΥΑΡ είχε ήδη παραιτηθεί από αυτή τη ρύθμιση και μάλιστα είχε ζητήσει η ίδια να γίνει η κατάσχεση σε βάρος της Περιφέρειας.
Το φόντο της σύγκρουσης
Για να γίνει κατανοητή η σημασία αυτής της αποκάλυψης, χρειάζεται να ανατρέξει κανείς στην ιστορία της διαμάχης. Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και η ΔΕΥΑΡ βρίσκονται εδώ και καιρό σε ένταση που έχει εξελιχθεί σε ανοιχτή θεσμική σύγκρουση. Στο επίκεντρό της βρίσκεται το φράγμα Γαδουρά και η υδροδότηση της Ρόδου, η χρηματοδότηση του έργου, οι υποχρεώσεις που απορρέουν από αυτό και το ποιος χρωστά τελικά σε ποιον και πόσα.
Η Περιφέρεια ισχυρίζεται ότι η ΔΕΥΑΡ της οφείλει σημαντικά ποσά που αφορούν στην παροχή νερού από το φράγμα Γαδουρά, ποσά τα οποία έχουν βεβαιωθεί επίσημα και έχουν παραδοθεί στην ΑΑΔΕ προς είσπραξη. Η ΔΕΥΑΡ αμφισβητεί την υποχρέωσή της, φέρνει αντίθετα ποσά που λέει ότι της οφείλει η Περιφέρεια και έχει προσφύγει στα δικαστήρια ζητώντας να σταματήσει κάθε διαδικασία εις βάρος της. Στο πλαίσιο αυτής της αντιπαράθεσης, η ΔΕΥΑΡ είχε πετύχει μια σημαντική δικαστική νίκη: το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά είχε εκδώσει απόφαση που ανέστειλε την εκτέλεση των μέτρων σε βάρος της, ανεστάλη δε τόσο η εκτέλεση του προστίμου ύψους 6,3 εκατομμυρίων ευρώ που είχε επιβάλει η ΔΟΥ Ρόδου, όσο και ο χρηματικός κατάλογος της Περιφέρειας ύψους 6.383.019,10 ευρώ. Η απόφαση αυτή της έδινε ανάσα και η επιχείρηση την παρουσίασε δημοσίως ως δικαίωση.
Το κατασχετήριο και το εξώδικο της Περιφέρειας
Στις 26 Μαρτίου 2026, η ΔΟΥ Ρόδου επέδωσε στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου κατασχετήριο έγγραφο, με το οποίο δέσμευε ποσό ύψους 7.020.284,91 ευρώ. Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η ΔΟΥ ζητούσε από την Περιφέρεια να παρακρατήσει και να αποδώσει τα χρήματα αυτά υπέρ της ΔΕΥΑΡ, επικαλούμενη ότι η ΔΕΥΑΡ έχει απαιτήσεις κατά της Περιφέρειας. Το κατασχετήριο συνοδευόταν από 4 τιμολόγια συνολικού ύψους 9.468.838,05 ευρώ και από λογαριασμούς κατανάλωσης νερού.
Η Περιφέρεια αντέδρασε άμεσα. Στις 2 Απριλίου 2026 απέστειλε εξώδικη δήλωση στη ΔΟΥ Ρόδου, κοινοποιώντας την παράλληλα στην Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου και στον Διοικητή της ΑΑΔΕ. Στο εξώδικο αυτό, η Περιφέρεια ζητούσε την ανάκληση του κατασχετηρίου εντός 3 ημερών και ανέπτυσσε τους λόγους για τους οποίους το θεωρούσε παράνομο και αβάσιμο.
Το κύριο επιχείρημα της Περιφέρειας ήταν απλό και συγκεκριμένο: από το σύνολο της οφειλής που αναφερόταν στο κατασχετήριο, το 92,80% δεν αποτελούσε χρέος της ΔΕΥΑΡ προς το Δημόσιο, αλλά χρέος της ΔΕΥΑΡ προς την ίδια την Περιφέρεια. Χρήματα, δηλαδή, που η ΑΑΔΕ εισέπραττε για λογαριασμό της Περιφέρειας και της τα απέδιδε. Η Περιφέρεια επεσήμαινε επίσης ότι το χρέος αυτό ήταν ρυθμισμένο σε 48 δόσεις και ότι η ΔΕΥΑΡ το τηρούσε, οπότε δεν επιτρεπόταν νομικά η λήψη αναγκαστικών μέτρων.
Ως προς τα τιμολόγια που συνόδευαν το κατασχετήριο, η Περιφέρεια τα αμφισβήτησε πλήρως, ισχυριζόμενη ότι δεν τα έχει αποδεχτεί και ότι έχει καταθέσει ποινική έγκληση για κακουργηματική απάτη, πλαστογραφία και έκδοση ψευδούς βεβαίωσης κατά νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου.
Η απάντηση της ΑΑΔΕ και το στοιχείο που τα αλλάζει όλα
Η ΔΟΥ Ρόδου απάντησε στο εξώδικο της Περιφέρειας με επίσημο έγγραφο, στο οποίο εξηγούσε τη νομική βάση των ενεργειών της και αρνιόταν να ανακαλέσει το κατασχετήριο. Στο πλαίσιο αυτό, όμως, παρέθεσε ένα στοιχείο που αναμενόταν ίσως να περάσει απαρατήρητο μέσα στο τεχνικό κείμενο, αλλά στην πράξη αποτελεί την πιο βαρυσήμαντη πληροφορία ολόκληρης της υπόθεσης.
Η ΑΑΔΕ αναφέρει ρητά ότι η κατάσχεση εις χείρας της Περιφέρειας δεν έγινε με δική της πρωτοβουλία ή καθ’ υπόδειξη της ΔΕΥΑΡ, αλλά μετά από επίσημο αίτημα της ΔΕΥΑΡ. Και ότι για να γίνει αυτό το αίτημα αποδεκτό, η ΔΕΥΑΡ είχε παραιτηθεί εγγράφως από τα ευεργετήματα της ρύθμισης τμηματικής καταβολής της οφειλής της. Ως αιτιολογία για την παραίτηση αυτή, η ΔΕΥΑΡ επικαλέστηκε προβλήματα ρευστότητας. Η ΑΑΔΕ, αξιολογώντας το αίτημα, προχώρησε στην κατάσχεση με βάση τα τιμολόγια που η ΔΕΥΑΡ της προσκόμισε αναρτημένα στο σύστημα My Data.
Με απλά λόγια: η ΔΕΥΑΡ είπε στην ΑΑΔΕ ότι δεν μπορεί να πληρώνει τις δόσεις της, παραιτήθηκε από τη ρύθμιση που την προστάτευε και ζήτησε να γίνει κατάσχεση σε βάρος της Περιφέρειας ως αντιστάθμισμα. Η ΑΑΔΕ το έκανε.
Ο κόμπος στο χτένι
Εδώ έγκειται η σφοδρή αντίφαση που φέρνει τα πράγματα σε πολύ δύσκολη θέση για τη ΔΕΥΑΡ. Το Διοικητικό Εφετείο Πειραιά εξέδωσε απόφαση αναστολής που έδινε ανάσα στην επιχείρηση. Το αιτιολογικό της αναστολής αυτής στηρίχθηκε, μεταξύ άλλων, στο επιχείρημα που προέβαλε η ίδια η ΔΕΥΑΡ: ότι η οφειλή της είναι ρυθμισμένη, ότι τηρεί κανονικά τις δόσεις και ότι η επιβολή μέτρων εις βάρος της είναι άδικη και αδικαιολόγητη. Με βάση αυτό το σκεπτικό, το Εφετείο ανέστειλε κάθε μέτρο εκτέλεσης και διασφάλισε μάλιστα τη χορήγηση φορολογικής ενημερότητας στην επιχείρηση μέχρι την έκδοση οριστικής απόφασης.
Αυτό που αποκαλύπτει τώρα η ΑΑΔΕ είναι ότι η ΔΕΥΑΡ παραιτήθηκε από τη ρύθμιση.. Και μάλιστα η ίδια, με δική της βούληση και γραπτή δήλωση, είχε ζητήσει από την ΑΑΔΕ να διακόψει τη ρύθμιση και να λάβει αναγκαστικά μέτρα. Ενώ δηλαδή μπροστά στο δικαστήριο παρουσιαζόταν ως επιχείρηση που εκπληρώνει τις υποχρεώσεις της και αδικείται, μπροστά στην ΑΑΔΕ είχε δηλώσει ότι αδυνατεί να εκπληρώσει αυτές τις υποχρεώσεις και παραιτείται από κάθε σχετικό ευεργέτημα.
Τι σημαίνει στην πράξη η παραίτηση από τη ρύθμιση
Η ρύθμιση τμηματικής καταβολής δεν είναι μια απλή συμφωνία πληρωμής. Όταν ένας οφειλέτης εντάσσεται σε τέτοιο πρόγραμμα, αποκτά αυτόματα μια σειρά από προστασίες. Δεν μπορεί να του επιβληθούν νέα αναγκαστικά μέτρα, μπορεί να λαμβάνει φορολογική ενημερότητα και το σύνολο της οφειλής δεν είναι άμεσα απαιτητό. Η ρύθμιση λειτουργεί, δηλαδή, ως ασπίδα που ισορροπεί τις σχέσεις ανάμεσα στον οφειλέτη και τον πιστωτή.
Όταν ο οφειλέτης παραιτείται από τη ρύθμιση, η ασπίδα αυτή πέφτει. Το σύνολο της οφειλής γίνεται άμεσα απαιτητό και ο πιστωτής αποκτά πλήρες δικαίωμα να λάβει κάθε πρόσφορο μέτρο εις βάρος του. Η ΔΕΥΑΡ επέλεξε να παραιτηθεί από αυτή την προστασία. Και το έκανε, σύμφωνα με την ΑΑΔΕ, επικαλούμενη προβλήματα ρευστότητας, δηλαδή αδυναμία να πληρώσει τις δόσεις. Ταυτόχρονα, όμως, ισχυριζόταν στα δικαστήρια ότι τα πληρώνει κανονικά.
Παράλληλα με το κρίσιμο αυτό στοιχείο, η ΑΑΔΕ αποσαφηνίζει και ένα δεύτερο σημαντικό σημείο που αφορά στα τιμολόγια. Η κατάσχεση εις χείρας της Περιφέρειας βασίστηκε σε 4 τιμολόγια που η ΔΕΥΑΡ είχε αναρτήσει στο σύστημα My Data και τα οποία εμφάνιζαν απαιτήσεις της κατά της Περιφέρειας συνολικού ύψους 9.468.838,05 ευρώ. Η ΑΑΔΕ δηλώνει ανοιχτά ότι η ίδια δεν γνωρίζει εάν αυτά τα τιμολόγια αντικατοπτρίζουν πραγματικές συναλλαγές, καθώς είχε στη διάθεσή της μόνο ό,τι της παρέδωσε η ΔΕΥΑΡ.
Η Περιφέρεια από την πλευρά της υποστηρίζει ότι τα τιμολόγια αυτά είναι πλαστά ή αναληθή, ότι δεν τα έχει αποδεχτεί μέσω του συστήματος My Data και ότι έχει ήδη υποβάλει ποινική έγκληση για την υπόθεση αυτή. Επισημαίνει επίσης ότι οι λογαριασμοί κατανάλωσης νερού που συνόδευαν το κατασχετήριο είτε έχουν ήδη εξοφληθεί, είτε εμπεριέχουν χρεώσεις που δεν έχουν νόμιμη βάση. Η ΑΑΔΕ δηλώνει ότι τους ισχυρισμούς αυτούς θα τους αξιολογήσει, ενώ σημειώνει ότι ζητήματα όπως η ύπαρξη ή μη ύπαρξη απαιτήσεων κρίνονται τελικά από τα δικαστήρια.
Η εικόνα που διαμορφώνεται
Συνθέτοντας τα δεδομένα που προκύπτουν από τα επίσημα έγγραφα, η εικόνα που διαμορφώνεται είναι η εξής. Η ΔΕΥΑΡ είχε ρύθμιση για την αποπληρωμή της οφειλής της προς την Περιφέρεια. Η ρύθμιση αυτή της παρείχε προστασία από αναγκαστικά μέτρα. Ταυτόχρονα, επικαλούμενη την ίδια αυτή ρύθμιση, εξασφάλισε δικαστική αναστολή στο Εφετείο Πειραιά, η οποία της παρείχε επιπλέον προστασία από οποιοδήποτε μέτρο εκτέλεσης εις βάρος της.
Εν τω μεταξύ, όμως, η ΔΕΥΑΡ δεν αρκέστηκε σε αμυντικές κινήσεις. Πήγε στην ΑΑΔΕ, δήλωσε ότι έχει προβλήματα ρευστότητας και δεν μπορεί να πληρώσει τις δόσεις, παραιτήθηκε εγγράφως από τα ευεργετήματα της ρύθμισης και ζήτησε να γίνει κατάσχεση στα χέρια της Περιφέρειας, προσκομίζοντας τιμολόγια που εμφάνιζαν απαιτήσεις κατά αυτής. Η ΑΑΔΕ έκανε δεκτό το αίτημα και η κατάσχεση επιβλήθηκε.
Το αποτέλεσμα αυτής της διπλής κίνησης είναι εκπληκτικό σε τόλμη: η ΔΕΥΑΡ έλαβε δικαστική προστασία επικαλούμενη μια ρύθμιση από την οποία στην πορεία παραιτήθηκε. Και ενώ απολάμβανε την προστασία αυτή, χρησιμοποιούσε την ίδια ακριβώς κατάσταση για να κινήσει αναγκαστικά μέτρα σε βάρος της Περιφέρειας.
