Η ΔΕΥΑΡ παραιτήθηκε από τη ρύθμιση χρέους που επικαλέστηκε για να εξασφαλίσει δικαστική προστασία!

• Η απά­ντηση της Φορο­λο­γι­κής Αρχής στο εξώδικο της Περι­φέ­ρειας απο­κα­λύ­πτει ότι η επι­χεί­ρηση ύδρευ­σης ζήτησε η ίδια την κατά­σχεση αφού παραι­τή­θηκε εγγρά­φως από το πρό­γραμμα απο­πλη­ρω­μής, το οποίο επι­κα­λέ­στηκε ενώπιον των δικα­στη­ρίων ως από­δειξη της συνέ­πειάς της

Υπάρ­χουν απο­κα­λύ­ψεις που αλλά­ζουν τελείως το σκηνικό μιας δια­μά­χης. Αυτή που ήρθε στο φως μέσα από την απά­ντηση της Ανε­ξάρ­τη­της Αρχής Δημο­σίων Εσόδων στο εξώδικο της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου είναι ακριβώς τέτοιου βελη­νε­κούς.

Διότι αυτό που απο­κα­λύ­πτει το επίσημο έγγραφο της ΑΑΔΕ δεν είναι απλώς μια νέα πλη­ρο­φο­ρία που προ­στί­θε­ται στη γνωστή αντι­πα­ρά­θεση μεταξύ της Δημο­τι­κής Επι­χεί­ρη­σης Ύδρευ­σης και Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου και της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου. Είναι ένα στοι­χείο που αναιρεί τον κεντρικό ισχυ­ρι­σμό με τον οποίο η ΔΕΥΑΡ εξα­σφά­λισε δικα­στική προ­στα­σία: ότι δηλαδή πλη­ρώ­νει κανο­νικά τις δόσεις της και τηρεί τη ρύθμιση απο­πλη­ρω­μής της οφειλής της.

Η ΑΑΔΕ απο­κα­λύ­πτει ότι η ΔΕΥΑΡ είχε ήδη παραι­τη­θεί από αυτή τη ρύθμιση και μάλιστα είχε ζητήσει η ίδια να γίνει η κατά­σχεση σε βάρος της Περι­φέ­ρειας.

Το φόντο της σύγκρου­σης

Για να γίνει κατα­νοητή η σημασία αυτής της απο­κά­λυ­ψης, χρειά­ζε­ται να ανα­τρέ­ξει κανείς στην ιστορία της δια­μά­χης. Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου και η ΔΕΥΑΡ βρί­σκο­νται εδώ και καιρό σε ένταση που έχει εξε­λι­χθεί σε ανοιχτή θεσμική σύγκρουση. Στο επί­κε­ντρό της βρί­σκε­ται το φράγμα Γαδουρά και η υδρο­δό­τηση της Ρόδου, η χρη­μα­το­δό­τηση του έργου, οι υπο­χρε­ώ­σεις που απορ­ρέ­ουν από αυτό και το ποιος χρωστά τελικά σε ποιον και πόσα.

Η Περι­φέ­ρεια ισχυ­ρί­ζε­ται ότι η ΔΕΥΑΡ της οφείλει σημα­ντικά ποσά που αφορούν στην παροχή νερού από το φράγμα Γαδουρά, ποσά τα οποία έχουν βεβαιω­θεί επίσημα και έχουν παρα­δο­θεί στην ΑΑΔΕ προς είσπραξη. Η ΔΕΥΑΡ αμφι­σβη­τεί την υπο­χρέ­ωσή της, φέρνει αντί­θετα ποσά που λέει ότι της οφείλει η Περι­φέ­ρεια και έχει προ­σφύ­γει στα δικα­στή­ρια ζητώ­ντας να στα­μα­τή­σει κάθε δια­δι­κα­σία εις βάρος της. Στο πλαίσιο αυτής της αντι­πα­ρά­θε­σης, η ΔΕΥΑΡ είχε πετύχει μια σημα­ντική δικα­στική νίκη: το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά είχε εκδώσει απόφαση που ανέ­στειλε την εκτέ­λεση των μέτρων σε βάρος της, ανε­στάλη δε τόσο η εκτέ­λεση του προ­στί­μου ύψους 6,3 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ που είχε επι­βά­λει η ΔΟΥ Ρόδου, όσο και ο χρη­μα­τι­κός κατά­λο­γος της Περι­φέ­ρειας ύψους 6.383.019,10 ευρώ. Η απόφαση αυτή της έδινε ανάσα και η επι­χεί­ρηση την παρου­σί­ασε δημο­σίως ως δικαί­ωση.

Το κατα­σχε­τή­ριο και το εξώδικο της Περι­φέ­ρειας

Στις 26 Μαρτίου 2026, η ΔΟΥ Ρόδου επέδωσε στην Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου κατα­σχε­τή­ριο έγγραφο, με το οποίο δέσμευε ποσό ύψους 7.020.284,91 ευρώ. Στην πράξη αυτό σημαί­νει ότι η ΔΟΥ ζητούσε από την Περι­φέ­ρεια να παρα­κρα­τή­σει και να απο­δώ­σει τα χρήματα αυτά υπέρ της ΔΕΥΑΡ, επι­κα­λού­μενη ότι η ΔΕΥΑΡ έχει απαι­τή­σεις κατά της Περι­φέ­ρειας. Το κατα­σχε­τή­ριο συνο­δευό­ταν από 4 τιμο­λό­για συνο­λι­κού ύψους 9.468.838,05 ευρώ και από λογα­ρια­σμούς κατα­νά­λω­σης νερού.

Η Περι­φέ­ρεια αντέ­δρασε άμεσα. Στις 2 Απρι­λίου 2026 απέ­στειλε εξώδικη δήλωση στη ΔΟΥ Ρόδου, κοι­νο­ποιώ­ντας την παράλ­ληλα στην Εισαγ­γε­λία Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου και στον Διοι­κητή της ΑΑΔΕ. Στο εξώδικο αυτό, η Περι­φέ­ρεια ζητούσε την ανά­κληση του κατα­σχε­τη­ρίου εντός 3 ημερών και ανέ­πτυσσε τους λόγους για τους οποίους το θεω­ρούσε παρά­νομο και αβάσιμο.

Το κύριο επι­χεί­ρημα της Περι­φέ­ρειας ήταν απλό και συγκε­κρι­μένο: από το σύνολο της οφειλής που ανα­φε­ρό­ταν στο κατα­σχε­τή­ριο, το 92,80% δεν απο­τε­λούσε χρέος της ΔΕΥΑΡ προς το Δημόσιο, αλλά χρέος της ΔΕΥΑΡ προς την ίδια την Περι­φέ­ρεια. Χρήματα, δηλαδή, που η ΑΑΔΕ εισέ­πραττε για λογα­ρια­σμό της Περι­φέ­ρειας και της τα απέδιδε. Η Περι­φέ­ρεια επε­σή­μαινε επίσης ότι το χρέος αυτό ήταν ρυθ­μι­σμένο σε 48 δόσεις και ότι η ΔΕΥΑΡ το τηρούσε, οπότε δεν επι­τρε­πό­ταν νομικά η λήψη ανα­γκα­στι­κών μέτρων.

Ως προς τα τιμο­λό­για που συνό­δευαν το κατα­σχε­τή­ριο, η Περι­φέ­ρεια τα αμφι­σβή­τησε πλήρως, ισχυ­ρι­ζό­μενη ότι δεν τα έχει απο­δε­χτεί και ότι έχει κατα­θέ­σει ποινική έγκληση για κακουρ­γη­μα­τική απάτη, πλα­στο­γρα­φία και έκδοση ψευδούς βεβαί­ω­σης κατά νομικού προ­σώ­που δημο­σίου δικαίου.

Η απά­ντηση της ΑΑΔΕ και το στοι­χείο που τα αλλάζει όλα

Η ΔΟΥ Ρόδου απά­ντησε στο εξώδικο της Περι­φέ­ρειας με επίσημο έγγραφο, στο οποίο εξη­γούσε τη νομική βάση των ενερ­γειών της και αρνιό­ταν να ανα­κα­λέ­σει το κατα­σχε­τή­ριο. Στο πλαίσιο αυτό, όμως, παρέ­θεσε ένα στοι­χείο που ανα­με­νό­ταν ίσως να περάσει απα­ρα­τή­ρητο μέσα στο τεχνικό κείμενο, αλλά στην πράξη απο­τε­λεί την πιο βαρυ­σή­μα­ντη πλη­ρο­φο­ρία ολό­κλη­ρης της υπό­θε­σης.

Η ΑΑΔΕ ανα­φέ­ρει ρητά ότι η κατά­σχεση εις χείρας της Περι­φέ­ρειας δεν έγινε με δική της πρω­το­βου­λία ή καθ’ υπό­δειξη της ΔΕΥΑΡ, αλλά μετά από επίσημο αίτημα της ΔΕΥΑΡ. Και ότι για να γίνει αυτό το αίτημα απο­δε­κτό, η ΔΕΥΑΡ είχε παραι­τη­θεί εγγρά­φως από τα ευερ­γε­τή­ματα της ρύθ­μι­σης τμη­μα­τι­κής κατα­βο­λής της οφειλής της. Ως αιτιο­λο­γία για την παραί­τηση αυτή, η ΔΕΥΑΡ επι­κα­λέ­στηκε προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας. Η ΑΑΔΕ, αξιο­λο­γώ­ντας το αίτημα, προ­χώ­ρησε στην κατά­σχεση με βάση τα τιμο­λό­για που η ΔΕΥΑΡ της προ­σκό­μισε αναρ­τη­μένα στο σύστημα My Data.

Με απλά λόγια: η ΔΕΥΑΡ είπε στην ΑΑΔΕ ότι δεν μπορεί να πλη­ρώ­νει τις δόσεις της, παραι­τή­θηκε από τη ρύθμιση που την προ­στά­τευε και ζήτησε να γίνει κατά­σχεση σε βάρος της Περι­φέ­ρειας ως αντι­στάθ­μι­σμα. Η ΑΑΔΕ το έκανε.

Ο κόμπος στο χτένι

Εδώ έγκει­ται η σφοδρή αντί­φαση που φέρνει τα πράγ­ματα σε πολύ δύσκολη θέση για τη ΔΕΥΑΡ. Το Διοι­κη­τικό Εφετείο Πειραιά εξέδωσε απόφαση ανα­στο­λής που έδινε ανάσα στην επι­χεί­ρηση. Το αιτιο­λο­γικό της ανα­στο­λής αυτής στη­ρί­χθηκε, μεταξύ άλλων, στο επι­χεί­ρημα που προ­έ­βαλε η ίδια η ΔΕΥΑΡ: ότι η οφειλή της είναι ρυθ­μι­σμένη, ότι τηρεί κανο­νικά τις δόσεις και ότι η επιβολή μέτρων εις βάρος της είναι άδικη και αδι­καιο­λό­γητη. Με βάση αυτό το σκε­πτικό, το Εφετείο ανέ­στειλε κάθε μέτρο εκτέ­λε­σης και δια­σφά­λισε μάλιστα τη χορή­γηση φορο­λο­γι­κής ενη­με­ρό­τη­τας στην επι­χεί­ρηση μέχρι την έκδοση ορι­στι­κής από­φα­σης.

Αυτό που απο­κα­λύ­πτει τώρα η ΑΑΔΕ είναι ότι η ΔΕΥΑΡ παραι­τή­θηκε από τη ρύθμιση.. Και μάλιστα η ίδια, με δική της βούληση και γραπτή δήλωση, είχε ζητήσει από την ΑΑΔΕ να δια­κό­ψει τη ρύθμιση και να λάβει ανα­γκα­στικά μέτρα. Ενώ δηλαδή μπροστά στο δικα­στή­ριο παρου­σια­ζό­ταν ως επι­χεί­ρηση που εκπλη­ρώ­νει τις υπο­χρε­ώ­σεις της και αδι­κεί­ται, μπροστά στην ΑΑΔΕ είχε δηλώσει ότι αδυ­να­τεί να εκπλη­ρώ­σει αυτές τις υπο­χρε­ώ­σεις και παραι­τεί­ται από κάθε σχετικό ευερ­γέ­τημα.

Τι σημαί­νει στην πράξη η παραί­τηση από τη ρύθμιση

Η ρύθμιση τμη­μα­τι­κής κατα­βο­λής δεν είναι μια απλή συμ­φω­νία πλη­ρω­μής. Όταν ένας οφει­λέ­της εντάσ­σε­ται σε τέτοιο πρό­γραμμα, αποκτά αυτό­ματα μια σειρά από προ­στα­σίες. Δεν μπορεί να του επι­βλη­θούν νέα ανα­γκα­στικά μέτρα, μπορεί να λαμ­βά­νει φορο­λο­γική ενη­με­ρό­τητα και το σύνολο της οφειλής δεν είναι άμεσα απαι­τητό. Η ρύθμιση λει­τουρ­γεί, δηλαδή, ως ασπίδα που ισορ­ρο­πεί τις σχέσεις ανάμεσα στον οφει­λέτη και τον πιστωτή.

Όταν ο οφει­λέ­της παραι­τεί­ται από τη ρύθμιση, η ασπίδα αυτή πέφτει. Το σύνολο της οφειλής γίνεται άμεσα απαι­τητό και ο πιστω­τής αποκτά πλήρες δικαί­ωμα να λάβει κάθε πρό­σφορο μέτρο εις βάρος του. Η ΔΕΥΑΡ επέλεξε να παραι­τη­θεί από αυτή την προ­στα­σία. Και το έκανε, σύμφωνα με την ΑΑΔΕ, επι­κα­λού­μενη προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας, δηλαδή αδυ­να­μία να πλη­ρώ­σει τις δόσεις. Ταυ­τό­χρονα, όμως, ισχυ­ρι­ζό­ταν στα δικα­στή­ρια ότι τα πλη­ρώ­νει κανο­νικά.

Παράλ­ληλα με το κρίσιμο αυτό στοι­χείο, η ΑΑΔΕ απο­σα­φη­νί­ζει και ένα δεύτερο σημα­ντικό σημείο που αφορά στα τιμο­λό­για. Η κατά­σχεση εις χείρας της Περι­φέ­ρειας βασί­στηκε σε 4 τιμο­λό­για που η ΔΕΥΑΡ είχε αναρ­τή­σει στο σύστημα My Data και τα οποία εμφά­νι­ζαν απαι­τή­σεις της κατά της Περι­φέ­ρειας συνο­λι­κού ύψους 9.468.838,05 ευρώ. Η ΑΑΔΕ δηλώνει ανοιχτά ότι η ίδια δεν γνω­ρί­ζει εάν αυτά τα τιμο­λό­για αντι­κα­το­πτρί­ζουν πραγ­μα­τι­κές συναλ­λα­γές, καθώς είχε στη διάθεσή της μόνο ό,τι της παρέ­δωσε η ΔΕΥΑΡ.

Η Περι­φέ­ρεια από την πλευρά της υπο­στη­ρί­ζει ότι τα τιμο­λό­για αυτά είναι πλαστά ή αναληθή, ότι δεν τα έχει απο­δε­χτεί μέσω του συστή­μα­τος My Data και ότι έχει ήδη υπο­βά­λει ποινική έγκληση για την υπόθεση αυτή. Επι­ση­μαί­νει επίσης ότι οι λογα­ρια­σμοί κατα­νά­λω­σης νερού που συνό­δευαν το κατα­σχε­τή­ριο είτε έχουν ήδη εξο­φλη­θεί, είτε εμπε­ριέ­χουν χρε­ώ­σεις που δεν έχουν νόμιμη βάση. Η ΑΑΔΕ δηλώνει ότι τους ισχυ­ρι­σμούς αυτούς θα τους αξιο­λο­γή­σει, ενώ σημειώ­νει ότι ζητή­ματα όπως η ύπαρξη ή μη ύπαρξη απαι­τή­σεων κρί­νο­νται τελικά από τα δικα­στή­ρια.

Η εικόνα που δια­μορ­φώ­νε­ται

Συν­θέ­το­ντας τα δεδο­μένα που προ­κύ­πτουν από τα επίσημα έγγραφα, η εικόνα που δια­μορ­φώ­νε­ται είναι η εξής. Η ΔΕΥΑΡ είχε ρύθμιση για την απο­πλη­ρωμή της οφειλής της προς την Περι­φέ­ρεια. Η ρύθμιση αυτή της παρείχε προ­στα­σία από ανα­γκα­στικά μέτρα. Ταυ­τό­χρονα, επι­κα­λού­μενη την ίδια αυτή ρύθμιση, εξα­σφά­λισε δικα­στική ανα­στολή στο Εφετείο Πειραιά, η οποία της παρείχε επι­πλέον προ­στα­σία από οποιο­δή­ποτε μέτρο εκτέ­λε­σης εις βάρος της.

Εν τω μεταξύ, όμως, η ΔΕΥΑΡ δεν αρκέ­στηκε σε αμυ­ντι­κές κινή­σεις. Πήγε στην ΑΑΔΕ, δήλωσε ότι έχει προ­βλή­ματα ρευ­στό­τη­τας και δεν μπορεί να πλη­ρώ­σει τις δόσεις, παραι­τή­θηκε εγγρά­φως από τα ευερ­γε­τή­ματα της ρύθ­μι­σης και ζήτησε να γίνει κατά­σχεση στα χέρια της Περι­φέ­ρειας, προ­σκο­μί­ζο­ντας τιμο­λό­για που εμφά­νι­ζαν απαι­τή­σεις κατά αυτής. Η ΑΑΔΕ έκανε δεκτό το αίτημα και η κατά­σχεση επι­βλή­θηκε.

Το απο­τέ­λε­σμα αυτής της διπλής κίνησης είναι εκπλη­κτικό σε τόλμη: η ΔΕΥΑΡ έλαβε δικα­στική προ­στα­σία επι­κα­λού­μενη μια ρύθμιση από την οποία στην πορεία παραι­τή­θηκε. Και ενώ απο­λάμ­βανε την προ­στα­σία αυτή, χρη­σι­μο­ποιούσε την ίδια ακριβώς κατά­σταση για να κινήσει ανα­γκα­στικά μέτρα σε βάρος της Περι­φέ­ρειας.