Κεντροαριστερά: Φαβορί και αουτσάιντερ στην κούρσα των 10

Κατά τη χθεσινή, τελευ­ταία μέρα κατά­θε­σης των υπο­ψη­φιο­τή­των εκ μέρους των ενδια­φε­ρο­μέ­νων, στην ανα­με­νό­μενη αίτηση του ευρω­βου­λευτή Νίκου Ανδρου­λάκη ήρθαν αιφ­νι­δια­στικά να προ­στε­θούν τρεις ακόμα, του προ­έ­δρου της ΕΔΕΜ Από­στο­λου Πόντα, του καθη­γητή και πρώην πρύτανη του Οικο­νο­μι­κού Πανε­πι­στη­μίου Κων­στα­ντί­νου Γάτσιου και του επι­κοι­νω­νιο­λό­γου Δημήτρη Τζιώτη.

Είχαν προη­γη­θεί οι υπο­ψη­φιό­τη­τες της Φώφης Γεν­νη­ματά, του Σταύρου Θεο­δω­ράκη, του Γιάννη Ραγκούση, του Γιώργου Καμίνη, του Οδυσσέα Κων­στα­ντι­νό­που­λου και του Γιάννη Μανιάτη.

Άγνωστο είναι αν όλοι τους θα κατα­φέ­ρουν να φτάσουν μέχρι το τέλος, δεδο­μέ­νου ότι, μεταξύ άλλων, απαι­τού­νται του­λά­χι­στον 1.000 υπο­γρα­φές μονα­δι­κής υπο­στή­ρι­ξης από του­λά­χι­στον 7 από τις 13 αυτο­διοι­κη­τι­κές περι­φέ­ρειες, με ελά­χι­στο αριθμό 50 υπο­γρα­φών ανά περι­φέ­ρεια.

Οι «κακές γλώσσες» λένε ότι κάποιοι εκ των δέκα μπορεί να υπέ­βα­λαν την σχετική αίτηση είτε για να τους αφιε­ρώ­σουν τα ΜΜΕ λίγα λεπτά δημο­σιό­τη­τας είτε -κυρίως αυτό- για να δια­πραγ­μα­τευ­τούν, ενόψει της επό­με­νης μέρας, ανάμεσα στις δύο Κυρια­κές της ψηφο­φο­ρίας, 5 και 12 Νοεμ­βρίου, με τους δύο πρώτους που θα έχουν προ­κρι­θεί στον δεύτερο γύρο.

Αναμ­φί­βολα η κούρσα ξεκινά με συγκε­κρι­μένα φαβορί, αλλά και αου­τσάι­ντερ, ωστόσο πολλές φορές η ιστορία έχει δείξει πως η εξέλιξη των μαχών αυτών είναι απρό­βλε­πτη. Ιδίως από τη στιγμή που το εκλο­γικό σώμα είναι άγνωστο, τόσο σε αριθμό όσο και ανα­φο­ρικά με την πηγή προ­έ­λευ­σης, ενώ τη δική της σημασία έχει και η μακρά προ­ε­κλο­γική περί­ο­δος μέχρι τις κάλπες.

«Είναι αγώνας αντοχής και οι πιθα­νό­τη­τες αυξά­νο­νται για όποιους έχουν την καλύ­τερη στρα­τη­γική», έλεγε χθες έμπειρο κοι­νο­βου­λευ­τικό στέ­λε­χος του χώρου, το οποίο χαρα­κτη­ρί­ζει καθο­ρι­στικό στοι­χείο τους μηχα­νι­σμούς που δια­θέ­τει ο κάθε υπο­ψή­φιος, όχι μόνο στην Αθήνα αλλά σε όλη την Ελλάδα.

Σε αυτήν την κατη­γο­ρία προη­γεί­ται εμφανώς η Φώφη Γεν­νη­ματά, ως επι­κε­φα­λής του ΠΑΣΟΚ και της ΔΗΣΥ, ενώ αξιο­ση­μεί­ωτο οργα­νω­μένο μηχα­νι­σμό δια­θέ­τει και ο Νίκος Ανδρου­λά­κης, πρώην γραμ­μα­τέας του ΠΑΣΟΚ, που στις ευρω­ε­κλο­γές είχε λάβει 108.597 σταυ­ρούς, ενώ είχε εκλεγεί πρώτος στην Κεντρική Πολι­τική Επι­τροπή του κόμ­μα­τος. Η κόντρα του διδύμου Γεν­νη­ματά – Ανδρου­λάκη, μετά και τα γεγο­νότα στην πρό­σφατη Κεντρική Πολι­τική Επι­τροπή που οδή­γη­σαν στην καρα­τό­μηση του Γραμ­μα­τέα Στέ­φα­νου Ξεκα­λάκη, θεω­ρεί­ται βέβαιο ότι θα ανα­βιώ­σει, την ώρα δε που στο παρα­σκή­νιο τα «όργανα» έχουν ήδη ξεκι­νή­σει.

Οι τρεις πρώην πρό­ε­δροι

Βασικό κομμάτι του παζλ της εκλο­γι­κής δια­δι­κα­σίας επέχει και η στάση που θα κρα­τή­σουν οι τρεις πρώην πρό­ε­δροι του ΠΑΣΟΚ, του μεγα­λύ­τε­ρου από τους φορείς που απαρ­τί­ζουν το νέο φορέα. Ο Κώστας Σημίτης φέρεται να στη­ρί­ζει σιωπηρά τον Δήμαρχο Αθη­ναίων Γιώργο Καμίνη (όπως και ο πρό­ε­δρος της ΔΗΜΑΡ Θανάσης Θεο­χα­ρό­που­λος), δια­τη­ρεί εξαι­ρε­τι­κές σχέσεις με τον Σταύρο Θεο­δω­ράκη και τάσ­σε­ται υπέρ του νέου κόμ­μα­τος «από νέα πρόσωπα εδώ και τώρα».

Ο Ευάγ­γε­λος Βενι­ζέ­λος κρατά απο­στά­σεις από την προ­σπά­θεια «οργα­νω­τι­κής ενο­ποί­η­σης του προ­ο­δευ­τι­κού δημο­κρα­τι­κού χώρου» και επα­να­λαμ­βά­νει σε κάθε ευκαι­ρία ότι «ο κομ­μα­τι­κός πατριω­τι­σμός είτε συμπί­πτει με τον εθνικό πατριω­τι­σμό είτε καθί­στα­ται κυνικός και επι­κίν­δυ­νος είτε απλώς μίζερος και μικρο­πρε­πής».

Από την πλευρά του, ο Γιώργος Παπαν­δρέου επέλεξε τελικά να μην είναι υπο­ψή­φιος αρχηγός του νέου εγχει­ρή­μα­τος, ωστόσο με την ολο­κλή­ρωση της διορίας για την κατά­θεση των υπο­ψη­φιο­τή­των, δια του ΚΙΔΗΣΟ, έθεσε οκτώ θέσεις αρχής για την εκλογή της νέας ηγεσίας, δια­μη­νύ­ο­ντας ότι παρα­κο­λου­θεί στενά τη δια­δι­κα­σία και δηλώ­νο­ντας ουσια­στικά παρών στις εξε­λί­ξεις.

Σε κάθε προ­ε­κλο­γικό αγώνα, εξάλλου, σύμφωνα με πολι­τι­κούς ανα­λυ­τές, μεγάλη σημασία έχουν πιθανά λάθη αλλά και έξυπνες κινή­σεις μεταξύ των υπο­ψη­φίων, ενώ ενδια­φέ­ρον θα έχουν πιθανά debates από τα οποία ίσως να γείρει η πλά­στιγγα υπέρ κάποιου. Τον δικό της ρόλο θα παίξει και η δέσμευση των δυνάμει προ­έ­δρων του νέου φορέα για την στάση τους την επόμενη μέρα, εφόσον εκλε­γούν και συγκε­κρι­μένα προς τα πού «θα κλεί­σουν το μάτι» όσον αφορά τις μετε­κλο­γι­κές συνερ­γα­σίες, τη ΝΔ ή τον ΣΥΡΙΖΑ. Είναι κάτι που ενδια­φέ­ρει τους ψηφο­φό­ρους και που μπορεί να ανα­τρέ­ψει τα δεδο­μένα.

Όσον αφορά τους υπο­ψη­φί­ους, ο Σταύρος Θεο­δω­ρά­κης προσ­δοκά μεγάλη συμ­με­τοχή τις εκλογές, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι θα πρέπει να δημιουρ­γη­θεί ένα εντελώς νέο κόμμα. «Δεν θα είναι ΔΗΣΥ, δεν θα είναι Ποτάμι, δεν θα είναι νέο ΠΑΣΟΚ. Είναι μια και­νούρ­για προ­σπά­θεια, το νέο προ­ο­δευ­τικό Κίνημα», σημειώ­νει.

Ο Οδυσ­σέας Κων­στα­ντι­νό­που­λος ξεκινά με παρα­κα­τα­θήκη το 23% που έλαβε πριν από δύο χρόνια στην εκλο­γική δια­δι­κα­σία για την προ­ε­δρία του ΠΑΣΟΚ, ενώ ο Γιάννης Ραγκού­σης, προ­ερ­χό­με­νος από το «βαθύ ΠΑΣΟΚ», ρίχνει το βάρος του στο νεανικό κοινό και τα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης με τα οποία θα το προ­σεγ­γί­σει.

Ο Γιάννης Μανιά­της επεν­δύει στους χαμη­λούς τόνους και την υπουρ­γική θητεία του όσον αφορά τα ενερ­γειακά και ο Απ. Πόντας στις 7.615 ψήφους της ΕΔΕΜ το 2015. Ο Κων­στα­ντί­νος Γάτσιος το 2015 δεν τα βρήκε την τελευ­ταία στιγμή με τον Αλέκο Παπα­δό­πουλο και το «Δημο­κρα­τικό Κόμμα» δια­λύ­θηκε πριν καν λει­τουρ­γή­σει. Τέλος, ο Δημή­τρης Τζιώτης το 2007 λίγο έλλειψε να διεκ­δι­κή­σει την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, ενώ το 2015 διε­τέ­λεσε στέ­λε­χος της προ­ε­κλο­γι­κής εκστρα­τείας του ΣΥΡΙΖΑ.