Γ. Παπαδομαρκάκης: «Το κλειδί της επιτυχίας για έναν υποψήφιο είναι, να έχει στόχους»

Ο προϊ­στά­με­νος της Διεύ­θυν­σης Δευ­τε­ρο­βάθ­μιας Εκ­παί­δευ­σης Δω­δε­κα­νή­σου, κ. Γιάν­νης Πα­πα­δο­μαρ­κά­κης σε συ­νέ­ντευ­ξή του στη «δ» μιλά για τις πα­νελ­λή­νιες εξε­τά­σεις και δη­λώ­νει ότι το κλει­δί της επι­τυ­χί­ας για έναν υπο­ψή­φιο είναι να θέτει στό­χους και να δου­λεύ­ει πάνω σε αυ­τούς με την κα­θο­δή­γη­ση των κα­θη­γη­τών του στο σχο­λείο.

Δη­λώ­νει ότι τόσο η πο­λι­τι­κή ηγε­σία όσο και οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες θα πρέ­πει να στη­ρί­ξουν την εκ­παί­δευ­ση και τους εκ­παι­δευ­τι­κούς και ιδιαί­τε­ρα σε μία νη­σιω­τι­κή πε­ριο­χή, όπως τα Δω­δε­κά­νη­σα. Όπως επι­ση­μαί­νει, πρέ­πει να δο­θούν κί­νη­τρα ώστε οι εκ­παι­δευ­τι­κοί να πα­ρα­μέ­νουν στα σχο­λεία που διο­ρί­ζο­νται και να μην επι­διώ­κουν να με­τα­τί­θε­νται στον τόπο κα­τα­γω­γής τους.

Ακο­λου­θεί ανα­λυ­τι­κά η συ­νέ­νε­τυ­ξη του κ. Πα­πα­δο­μαρ­κά­κη:

• Κύριε Πα­πα­δο­μαρ­κά­κη, οι μα­θη­τές της Δω­δε­κα­νή­σου ση­μειώ­νουν δια­χρο­νι­κά ση­μα­ντι­κές επι­τυ­χί­ες στις πα­νελ­λή­νιες εξε­τά­σεις. Πού κατά τη γνώμη σας οφεί­λο­νται αυτές οι πρω­τιές;

Ο κάθε μα­θη­τής κάνει τη δική του προ­σπά­θεια. Ίσως στη Ρόδο και στα Δω­δε­κά­νη­σα να υπάρ­χουν πε­ρισ­σό­τε­ρες πρω­τιές σε ανα­λο­γία υπο­ψη­φί­ων και αυτό πι­θα­νό­τα­τα να οφεί­λε­ται στο γε­γο­νός ότι οι μα­θη­τές γνω­ρί­ζουν τι θέ­λουν και δου­λεύ­ουν για να πε­τύ­χουν το στόχο τους.

Απα­ραί­τη­τη προ­ϋ­πό­θε­ση για να φτά­σει κα­νείς στην επι­τυ­χία, είναι να θέτει στό­χους και έπει­τα η προ­σπά­θεια, η υπο­δο­μή, η κα­θο­δή­γη­ση από τους εκ­παι­δευ­τι­κούς. Δεν αρ­κούν μόνο το μυαλό και η εξυ­πνά­δα αλλά και η βο­ή­θεια από το σχο­λείο.

• Απο­τε­λούν μέρος της επι­τυ­χί­ας των μα­θη­τών και οι εκ­παι­δευ­τι­κοί που υπη­ρε­τούν στα σχο­λεία μας;

Οι εκ­παι­δευ­τι­κοί κά­νουν πολύ καλά τη δου­λειά τους, πλην κά­ποιων εξαι­ρέ­σε­ων που προ­σπα­θού­με να εξα­λεί­ψου­με. Πα­ντού υπάρ­χουν εξαι­ρέ­σεις… Στην πλειο­ψη­φία τους όμως οι εκ­παι­δευ­τι­κοί οι οποί­οι στε­λε­χώ­νουν τα σχο­λεία μας είναι άρι­στα εκ­παι­δευ­μέ­νοι και άψο­γοι στη δου­λειά τους.

• Είναι δύ­σκο­λος ο συ­ντο­νι­σμός όλων των εξε­τα­στι­κών κέ­ντρων;

Όπως κάθε χρόνο, έτσι και φέτος όλα είναι ορ­γα­νω­μέ­να μέχρι και την πα­ρα­μι­κρή λε­πτο­μέ­ρεια πριν την έναρ­ξη της εξε­τα­στι­κής πε­ριό­δου. Μία νη­σιω­τι­κή πε­ριο­χή σαν τη δική μας, έχει δυ­σκο­λί­ες που δεν υπάρ­χουν σε άλλα μέρη… Κα­ταρ­χάς όλα τα σχο­λεία λει­τουρ­γούν ως εξε­τα­στι­κά κέ­ντρα πλην του Αγα­θο­νη­σί­ου όπου ο υπο­ψή­φιος με­τα­κι­νή­θη­κε στη Λέρο. Οι υπο­ψή­φιοι των ΓΕΛ ανέρ­χο­νται στους 1348 συ­νο­λι­κά από τους οποί­ους οι 923 στο Νότιο συ­γκρό­τη­μα ενώ οι υπο­ψή­φιοι των ΕΠΑΛ ανέρ­χο­νται στους 269 (οι 109 στη Ρόδο και οι 160 στο Βό­ρειο συ­γκρό­τη­μα).

Σε όλα τα εξε­τα­στι­κά κέ­ντρα πρέ­πει τα θέ­μα­τα να φτά­σουν ταυ­τό­χρο­να, πράγ­μα που ση­μαί­νει ότι πρέ­πει να εί­μα­στε συ­νε­χώς πάνω από το σύ­στη­μα με­τά­δο­σης των δε­δο­μέ­νων που χρη­σι­μο­ποιεί το υπουρ­γείο. Η ταυ­τό­χρο­νη απο­κω­δι­κο­ποί­η­ση του σή­μα­τος σε όλα μας τα εξε­τα­στι­κά κέ­ντρα, είναι μια πρό­κλη­ση κάθε φορά.

Θέλω να ευ­χη­θώ καλή επι­τυ­χία στους μα­θη­τές και στις οι­κο­γέ­νειές τους. Τους συ­νι­στώ να προ­έρ­χο­νται στα εξε­τα­στι­κά κέ­ντρα ψύ­χραι­μοι και να δί­νουν τον κα­λύ­τε­ρό τους εαυτό. Δεν χρειά­ζε­ται άγχος. Ακόμη και στην πε­ρί­πτω­ση που τα πράγ­μα­τα δεν πάνε όσο καλά θα πε­ρί­με­ναν και θα προσ­δο­κού­σαν τα παι­διά, δεν πρέ­πει να απο­γοη­τεύ­ο­νται. Θα έχουν και άλλες πολ­λές ευ­και­ρί­ες να κυ­νη­γή­σουν τα όνει­ρά τους.

• Ένα από τα χρο­νί­ζο­ντα προ­βλή­μα­τα είναι η έλ­λει­ψη εκ­παι­δευ­τι­κών και τα με­γά­λα ορ­γα­νι­κά κενά. Πόσο επη­ρε­ά­ζει η κα­τά­στα­ση αυτή το πα­ρε­χό­με­νο εκ­παι­δευ­τι­κό έργο;

Ήδη το­πο­θε­τή­θη­καν στα Δω­δε­κά­νη­σα 134 από τους διο­ρι­σθέ­ντες του 2008 που δι­καιώ­θη­καν με δι­κα­στι­κή από­φα­ση. Με αυ­τούς, δεν θα έχου­με πρό­βλη­μα σε φι­λο­λό­γους, σε μα­θη­μα­τι­κούς και φυ­σι­κούς, ει­δι­κό­τη­τες που βρί­σκο­νται σε με­γά­λη έλ­λει­ψη και που οι θέ­σεις κα­λύ­πτο­νταν ανα­γκα­στι­κά από ανα­πλη­ρω­τές έως τώρα. Εάν όμως η πο­λι­τεία έρθει στη συ­νέ­χεια και εγκρί­νει απο­σπά­σεις και φύ­γουν οι εκ­παι­δευ­τι­κοί, δεν θα έχου­με λύσει κα­νέ­να πρό­βλη­μα. Θα έπρε­πε συ­νε­πώς η εκά­στο­τε ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου Παι­δεί­ας να δώσει βα­ρύ­νου­σα ση­μα­σία στο εκ­παι­δευ­τι­κό προ­σω­πι­κό που υπάρ­χει σε κάθε σχο­λείο. Μόνο για έκτα­κτους και σο­βα­ρούς λό­γους θα έπρε­πε να απο­σπού­νται οι μό­νι­μοι εκ­παι­δευ­τι­κοί και να αντι­κα­θί­στα­νται άμεσα, έτσι ώστε να υπάρ­χει συ­νέ­χεια στο εκ­παι­δευ­τι­κό έργο.

Θα έπρε­πε για μία τριε­τία του­λά­χι­στον οι εκ­παι­δευ­τι­κοί να υπη­ρε­τούν τη θέση στο σχο­λείο που διο­ρί­ζο­νται και όχι να έρ­χο­νται το Νο­έμ­βριο και να κά­νουν αί­τη­ση για με­τά­θε­ση. Οι πε­ρισ­σό­τε­ροι είναι από άλλα μέρη και επι­διώ­κουν να υπη­ρε­τούν στον τόπο τους ώστε να είναι κοντά στις οι­κο­γέ­νειές τους, πράγ­μα θε­μι­τό. Θα έπρε­πε όμως η πο­λι­τεία, η εκά­στο­τε ηγε­σία… να δώσει κί­νη­τρα ώστε να πα­ρα­μέ­νουν για μία τριε­τία του­λά­χι­στον στα σχο­λεία που διο­ρί­ζο­νται.

Χρειά­ζε­ται υπο­στή­ρι­ξη και από την το­πι­κή κοι­νω­νία βέ­βαια! Μπο­ρεί να φω­νά­ζου­με ότι θέ­λου­με εκ­παι­δευ­τι­κούς, κά­νου­με όμως κάτι ως κοι­νω­νία για να τους στη­ρί­ξου­με; Συ­νή­θως, όχι… Υπάρ­χουν νησιά που βγά­ζουν από τα σπί­τια τους στις 30 Μαΐου για να τα νοι­κιά­σουν σε του­ρί­στες ενώ τα ενοί­κια για μία γκαρ­σο­νιέ­ρα κυ­μαί­νο­νται με­τα­ξύ 300 και 350 ευρώ! Βγάλ­τε τα συ­μπε­ρά­σμα­τά σας…

Στην πε­ρί­πτω­ση των στρα­τιω­τι­κών π.χ., με­ρι­μνά το κρά­τος με τις στρα­τιω­τι­κές κα­τοι­κί­ες. Έχου­με κι εμείς ανά­γκες στή­ρι­ξης από την πο­λι­τεία. Αυτό είναι ένα θέμα που θα πρέ­πει να το εξε­τά­σει η ηγε­σία του Υπουρ­γεί­ου που είναι όπως άλ­λω­στε οφεί­λει, κοντά στους εκ­παι­δευ­τι­κούς.

Δεν πρέ­πει να ανα­θε­μα­τί­ζου­με τους εκ­παι­δευ­τι­κούς. Πρέ­πει και η το­πι­κή κοι­νω­νία να στα­θεί πλάι τους. Αυτό θα το λέω πάντα. Όπως μας ζη­τούν οι συ­μπο­λί­τες μας να έχου­με εκ­παι­δευ­τι­κούς πα­ντού, θα πρέ­πει όλοι να βοη­θούν, ώστε να μπο­ρούν οι πα­ρα­μεί­νουν στα σχο­λεία μας.

Η παι­δεία δεν πρέ­πει να κομ­μα­τι­κο­ποιεί­ται! Πρέ­πει να είναι υπε­ρά­νω κομ­μά­των. Ναι, στα σχο­λεία υπάρ­χουν κενά και πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλη­μα. Και δεν μι­λά­με για ένα και δύο σχο­λεία σε όλο το νομό. Και βε­βαί­ως σε κα­θέ­να από αυτά, ακόμη και στα μι­κρό­τε­ρα νησιά πρέ­πει να υπάρ­χουν οι εκ­παι­δευ­τι­κοί όλων των ει­δι­κο­τή­των, πράγ­μα δύ­σκο­λο!

Φα­ντα­στεί­τε ότι υπάρ­χουν σχο­λεία με 5-6 μα­θη­τές και 15-16 εκ­παι­δευ­τι­κούς! Έχετε συ­να­ντή­σει κάτι αντί­στοι­χο σε όλο τον κόσμο; Αυτοί οι εκ­παι­δευ­τι­κοί δί­νουν την ψυχή τους, βοη­θούν τα παι­διά όσο μπο­ρούν για να κα­λύ­ψουν τα όποια κενά μπο­ρεί να έχουν σε σύ­γκρι­ση με τους μα­θη­τές στα με­γα­λύ­τε­ρα αστι­κά κέ­ντρα.

• Να κλεί­σου­με με ένα σχό­λιο για το νέο λύ­κειο και την ει­σα­γω­γή στην τρι­το­βάθ­μια εκ­παί­δευ­ση…;

Θα το δούμε από το Σε­πτέμ­βριο, έχο­ντας λάβει τότε τη σχε­τι­κή υπουρ­γι­κή από­φα­ση. Τότε θα ξέ­ρου­με τι θα ισχύ­σει. Τα μόνα μέτρα που μπο­ρού­με μέχρι στιγ­μής να πούμε ότι κι­νού­νται προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση, είναι αυτά που αφο­ρούν στα ΕΠΑΛ. Σε όλα τα ανε­πτυγ­μέ­να κράτη το 70% των μα­θη­τών απορ­ρο­φά η τε­χνο­λο­γι­κή εκ­παί­δευ­ση και το 30% η γε­νι­κή εκ­παί­δευ­ση. Μόνο στην Ελ­λά­δα γί­νε­ται το αντί­στρο­φο. Δεν μπο­ρού­με να γί­νου­με όλοι για­τροί, δι­κη­γό­ροι και μη­χα­νι­κοί…

Ο θε­σμός της μα­θη­τεί­ας, η ει­σα­γω­γή των απο­φοί­των στα διετή προ­γράμ­μα­τα σπου­δών των πα­νε­πι­στη­μί­ων, η πρό­σλη­ψη από επι­χει­ρή­σεις του ιδιω­τι­κού και δη­μο­σί­ου τομέα… είναι οπωσ­δή­πο­τε θε­τι­κά μέτρα. Μόνο που δεν έχουν δια­φη­μι­στεί πολύ και ο κό­σμος δεν γνω­ρί­ζει για τις αλ­λα­γές και τις με­ταρ­ρυθ­μί­σεις αυτές.

Λέω πάντα, ότι όλοι οι πο­λι­τι­κοί που ασχο­λού­νται με την παι­δεία, θα πρέ­πει να δί­νουν λύ­σεις. Να ακούν όμως τη βάση, τους εκ­παι­δευ­τι­κούς και αυτοί ας κρί­νουν στη συ­νέ­χεια. Κάθε φορά οι όποιες αλ­λα­γές και με­ταρ­ρυθ­μί­σεις αφο­ρούν στο λύ­κειο, πράγ­μα λάθος κατά την τα­πει­νή μου άποψη. Από το νη­πια­γω­γείο πρέ­πει να ξε­κι­νά κα­νείς. Πα­ρό­λα αυτά, μπο­ρού­με να πούμε ότι κι­νού­μα­στε τώρα προς τη σωστή κα­τεύ­θυν­ση. Όλοι έχουν βάλει ένα λι­θα­ρά­κι και προ­σπα­θούν για το κα­λύ­τε­ρο. Το βα­σι­κό είναι να ασχο­λού­νται και όσο ασχο­λεί­ται κα­νείς, μπο­ρεί να κάνει και λάθη, αρκεί να φρο­ντί­ζει να διορ­θω­θούν.