ΣΕΓΑΣ: Η Σπανουδάκη «κοιτάζει» το Παρίσι αφού πρώτα είδε την ανθρωπιά να κυριαρχεί στη Ρόδο

Ο αθλη­τι­σμός δεν έχει μόνο στιγ­μές χαράς και ευ­τυ­χί­ας. Έχει και τις δύ­σκο­λες στιγ­μές του. Ως μια τέ­τοια θα θυ­μά­ται την αγω­νι­στι­κή χρο­νιά που πέ­ρα­σε η Ρο­δί­τισ­σα Ρα­φα­έ­λα Σπα­νου­δά­κη. Η 29χρονη σπρί­ντερ τα­λαι­πω­ρή­θη­κε από τραυ­μα­τι­σμούς που δεν της επέ­τρε­ψαν να υλο­ποι­ή­σει τα πλάνα που είχε κάνει.

«Ήταν η πιο δύ­σκο­λη χρο­νιά. Ο ένας τραυ­μα­τι­σμός έφερε τον άλλον. Έτσι δεν μπο­ρείς να βγά­λεις σωστή προ­ε­τοι­μα­σία και ου­σια­στι­κά έγι­ναν μισές δου­λειές. Τη φε­τι­νή χρο­νιά θα τη δω σαν ένα διά­λειμ­μα γιατί όλες οι προη­γού­με­νες σεζόν ήταν έντο­νες με πολ­λούς αγώ­νες», είπε αρ­χι­κά η Σπα­νου­δά­κη που μαζί με τον προ­πο­νη­τή της Κώστα Βο­για­τζά­κη ετοι­μά­ζουν ήδη τα πλάνα για την επό­με­νη χρο­νιά:

«Έχου­με συ­ζη­τή­σει με τον προ­πο­νη­τή μου για την επό­με­νη χρο­νιά. Ο με­γά­λος στό­χος είναι οι Ολυ­μπια­κοί Αγώ­νες στο Πα­ρί­σι. Σκε­φτό­μα­στε να κά­νου­με ένα πέ­ρα­σμα στον κλει­στό στίβο χωρίς να είναι απα­ραί­τη­το ότι θα πάω στο Πα­γκό­σμιο Πρω­τά­θλη­μα του κλει­στού στί­βου».

Η Σπα­νου­δά­κη το επό­με­νο κα­λο­καί­ρι θα κυ­νη­γή­σει να πε­τύ­χει αυτό που είχε κάνει και στους Ολυ­μπια­κούς Αγώ­νες του Τόκιο το 2021.

«Στό­χος είναι να κυ­νη­γή­σω την συμ­με­το­χή μου στους Ολυ­μπια­κούς Αγώ­νες σε 100μ. και 200 μέτρα. Και στο Τόκιο είχα αγω­νι­στεί και στα δύο και θέλω να κρα­τή­σω την… πα­ρά­δο­ση», συ­νέ­χι­σε.

Μπο­ρεί φέτος η χρο­νιά να μην κύ­λη­σε όπως θα ήθελε όμως πα­ρα­κο­λού­θη­σε τις προ­σπά­θειες των Ελ­λή­νων αθλη­τών και αθλη­τριών στο Πα­γκό­σμιο Πρω­τά­θλη­μα της Βου­δα­πέ­στης.

«Είδα το Πα­γκό­σμιο Πρω­τά­θλη­μα και ήταν ίσως από τα κα­λύ­τε­ρα των τε­λευ­ταί­ων χρό­νων. Μπρά­βο σε όλα τα παι­διά της Εθνι­κής που κα­τά­φε­ραν και έφτα­σαν σε μια τόσο με­γά­λη διορ­γά­νω­ση όπως είναι το Πα­γκό­σμιο Πρω­τά­θλη­μα», τό­νι­σε η Σπα­νου­δά­κη.

Για την ελ­λη­νί­δα σπρί­ντερ το φε­τι­νό κα­λο­καί­ρι ήταν ιδιαί­τε­ρο και για έναν ακόμη λόγο. Είδε τον τόπο όπου γεν­νή­θη­κε και με­γά­λω­σε, τη Ρόδο, να δο­κι­μά­ζε­ται από τις πυρ­κα­γιές.

«Έζησα από κοντά τις φω­τιές στη Ρόδο. Να πω την αλή­θεια από τη μια νιώθω με­γά­λη στε­να­χώ­ρια για όλο αυτό που έγινε στο νησί, από την άλλη όμως είμαι ευ­τυ­χι­σμέ­νη για αυτό που συ­νέ­βη μετά. Είδα αν­θρώ­πους να δί­νουν μάχες για να βοη­θή­σουν τους συ­ναν­θρώ­πους τους. Είδα παι­διά που ενώ δού­λευαν το 8ωρο τους μετά βοη­θού­σαν τον κόσμο που είχε ανά­γκη», είπε η Σπα­νου­δά­κη και συ­νέ­χι­σε: «Ήταν πραγ­μα­τι­κά συ­γκι­νη­τι­κό όλο αυτό που εί­δα­με να συμ­βαί­νει στη Ρόδο. Και γε­νι­κά σε όλα αυτά που συμ­βαί­νουν αυτό που έχει ση­μα­σία είναι στο τέλος της ημέ­ρας να πα­ρα­μέ­νεις άν­θρω­πος. Όλη αυτή η εμπει­ρία που έζησα στη Ρόδο μου έδωσε κί­νη­τρο και μα­θή­μα­τα γε­νι­κώς για τη ζωή. Για να πάμε μπρο­στά πρέ­πει να έχου­με ο ένας τον άλλον».