A. Δημητριάδης: «Η υποστελέχωση των Δικαστηρίων αποτελεί ανασταλτικό παράγοντα για την γρήγορη απονομή δικαιοσύνης»

Για όλους και για όλα, χωρίς περι­στρο­φές μιλάει σήμερα σε συνέ­ντευξή του στην «δ» ο δικη­γό­ρος κ. Άκης Δημη­τριά­δης. Ξεκι­νώ­ντας από τις αλλαγές στον νέο Ποινικό Κώδικα. για το βαρύ κλίμα που επι­κρα­τεί στην Δικαιο­σύνη στα τελευ­ταία χρόνια λόγω των πληγ­μά­των της αξιο­πι­στίας της, για την απονομή και την καθυ­στέ­ρηση απο­νο­μής της Δικαιο­σύ­νης στην περιοχή μας καθώς και για την εγκλη­μα­τι­κό­τητα που έχει αλλάξει πολύ τα τελευ­ταία χρόνια, με σημείο αιχμής την υπόθεση Τοπα­λούδη.

Επι­πλέον, μιλάει για την εκλογή του κ. Καμπου­ράκη στην δημαρ­χία, εκτι­μώ­ντας πως «θα είναι μια θετική εξέλιξη για την Ρόδο αφού θέλει να ανε­βά­σει τον πήχη, να φτάσει την Ρόδο ψηλά».

Η συνέ­ντευξη ανα­λυ­τικά:

• Κύριε Δημη­τριάδη, να ξεκι­νή­σουμε από τις αλλαγές στον νέο Ποινικό Κώδικα. Σας βρί­σκουν σύμφωνο;

Οι αλλαγές έχουν ‘διορθώσει’ σε ορι­σμένα σημεία κάποια πράγ­ματα. Βέβαια, δημιουρ­γή­θηκε ένα θέμα στον Κώδικα Ποι­νι­κής Δικο­νο­μίας και θα υπάρ­ξουν προ­βλή­ματα –αν δεν αλλάξει- ως προς τις ασκή­σεις διώξεως, την παρά­σταση των εισαγ­γε­λέων και των δικα­στών στα δικα­στή­ρια και φυσικά με την έλλειψη ανθρώ­πι­νου δυνα­μι­κού που υπάρχει, αυτή η διάταξη θα είναι ανε­φάρ­μο­στη. Το ίδιο συμ­βαί­νει και για κάποιες δια­τά­ξεις που θεω­ρή­θη­καν ιδιαί­τερα ευνοϊ­κές και φωτο­γρα­φι­κές για ορι­σμέ­νες κατη­γο­ρίες κατη­γο­ρου­μέ­νων.

• Πάντως, η αλήθεια είναι πως η Δικαιο­σύνη έχει υποστεί στα τελευ­ταία χρόνια αρκετά πλήγ­ματα. Έχει βρεθεί πολλές φορές στο επί­κε­ντρο των συζη­τή­σεων, χει­ρι­ζό­μενη βαριές υπο­θέ­σεις όπως π.χ. η Novartis ή με ζητή­ματα που προ­έ­κυ­ψαν όπως η περί­πτωση της κας Θάνου. Είναι βαρύ το κλίμα. Εκτι­μάτε ότι θα αλλάξει κάτι;

Είμαστε υπο­χρε­ω­μέ­νοι και να το πιστεύ­ουμε και να δώσουμε την ευκαι­ρία να γίνουν αλλαγές. Πράγ­ματι η Δικαιο­σύνη έχει τρωθεί στα τελευ­ταία χρόνια καθώς δεν πρέπει οι κυβερ­νή­σεις να βγάζουν φωτο­γρα­φι­κές δια­τά­ξεις ή ‘αλά κάρτ’ σύμφωνα με τα ζητού­μενα από κάποιες κατη­γο­ρίες, νόμους και νομο­θε­τικά δια­τάγ­ματα δημιουρ­γώ­ντας προ­βλή­ματα.

• Ένα μεγάλο ζήτημα που μας απα­σχο­λεί εδώ και πολλά χρόνια, είναι η απονομή της Δικαιο­σύ­νης αλλά και οι καθυ­στε­ρή­σεις που σημειώ­νο­νται. Τι πρέπει να γίνει κατά την άποψή σας;

Κατ’ αρχήν έχουμε ένα βασικό παρά­γο­ντα που είναι αφενός η ‘δικομανία’ των Ελλήνων για πράγ­ματα που δεν θα έπρεπε και αφε­τέ­ρου, το κόστος. Σε σχέση με άλλες χώρες, το κόστος για να προ­σφύ­γει κάποιος στο δικα­στή­ριο είναι πάρα πολύ υψηλό ενώ στην Ελλάδα είναι σχετικά χαμηλό. Επο­μέ­νως δεν απο­τρέ­πει τον καθένα να προ­σφύ­γει στη Δικαιο­σύνη ακόμη και για ασή­μα­ντες αιτίες. Αυτό έχει σαν απο­τέ­λε­σμα να υπάρχει σωρεία δια­τά­ξεων της εισαγ­γε­λι­κής αρχής που τελικά θέτει πολλές υπο­θέ­σεις στο αρχείο. Αντι­λαμ­βά­νε­στε πως όταν γίνει αυτό, σημαί­νει ότι δεν υπήρχαν βάσιμοι λόγοι. Όταν όμως το κόστος και οι αμοιβές των δικη­γό­ρων βρί­σκο­νται στο κατώ­τατο σημείο στην Ευρώπη είναι λογικό ότι ο καθένας είναι εύκολο να προ­σφύ­γει. Ένα ακόμη βασικό πρό­βλημα απο­τε­λεί η υπο­στε­λέ­χωση. Δεν υπάρχει η ανα­γκαία υποδομή, δεν υπάρχει ο απαι­τού­με­νος αριθμός γραμ­μα­τέων για να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τον όγκο των υπο­θέ­σεων ώστε να προ­χω­ρή­σουν οι δια­δι­κα­σίες. Και τέλος, η έλλειψη εισαγ­γε­λέων και δικα­στών: π.χ. στην Ρόδο δεν είναι αρκετοί για τον όγκο δου­λειάς που χει­ρί­ζο­νται αφού εδώ έχουμε ένα από τα μεγα­λύ­τερα Πρω­το­δι­κεία και Εφετεία. Όταν θέλεις να κάνεις και αλλαγές θα πρέπει να έχεις και την αντί­στοιχη υποδομή. Δεν μπορεί ο κάθε δικα­στής να χρε­ώ­νε­ται 400-500 δικο­γρα­φίες αφού δεν μπορεί να αντε­πε­ξέλ­θει μέσα σε έναν χρόνο από την στιγμή που το πρωί θα πρέπει να βρί­σκε­ται στην υπη­ρε­σία του. Επι­πλέον θα πρέπει να γίνει επι­τέ­λους ο δια­χω­ρι­σμός ποι­νι­κών και πολι­τι­κών δικα­στη­ρίων. Τέλος μην ξεχνάτε πως στα δικα­στή­ρια εκδι­κά­ζο­νται στη συντρι­πτική πλειο­ψη­φία τους οι φορο­λο­γι­κές ή οικο­νο­μι­κές υπο­θέ­σεις, που επι­βα­ρύ­νουν πολύ την δια­δι­κα­σία. Πώς να μιλή­σουμε λοιπόν για ταχύ­τητα απο­νο­μής Δικαιο­σύ­νης; Η Ρόδος αυτή την στιγμή έχει αδυ­να­μία να εξυ­πη­ρε­τή­σει και τα Εφετεία ενώ υπάρ­χουν πολλοί προ­σω­ρινά κρα­τού­με­νοι.

• Μιας και μιλάμε για την Ρόδο παρα­μέ­νει το ζήτημα του δικα­στι­κού μεγάρου.

Το πρό­βλημα δεν είναι τόσο το λει­τουρ­γικό μέρος όσο το ότι είναι εξευ­τε­λι­στική η κατά­σταση. Αυτά τα ακρο­α­τή­ρια δεν μπορούν να εξυ­πη­ρε­τή­σουν τις ανάγκες. Το ακρο­α­τή­ριο 2 π.χ. δεν πιστεύω ότι υπάρχει ούτε στην…. Ζιμπά­μπουε! Το ίδιο και το ακρο­α­τή­ριο 3. Πρέπει να υπάρξει πρό­βλεψη από την Πολι­τεία για κατα­σκευή νέου κτηρίου. Δεν μπορεί να έχουν άλλες ελλη­νι­κές πόλεις και­νούρ­για δικα­στικά μέγαρα και η Ρόδος να έχει αυτά τα παλαιά κτήρια. Η Ρόδος θέλει νέο δικα­στή­ριο με υποδομή από το 2020 κι έπειτα. Όχι πρό­χει­ρες λύσεις. Τα δικα­στή­ρια απαι­τούν ακρο­α­τή­ρια, χώρους για τους δικη­γό­ρους, για τους δικα­στές, για τους κρα­τού­με­νους, με υποδομή ηλε­κτρο­νική κ.λπ.

• Με αφορμή αυτό το θέμα θα ήθελα να σας ζητήσω κι ένα σχόλιο για τα κρα­τη­τή­ρια.

Τα κρα­τη­τή­ρια είναι μια άλλη υπόθεση. Πριν μερικά χρόνια ήταν χει­ρό­τερα από…. αφρι­κα­νικά. Έγιναν κάποιες παρεμ­βά­σεις ενώ και η Ένωση Αστυ­νο­μι­κών Υπαλ­λή­λων βοήθησε πολύ στην επέ­κτασή τους, πλην όμως αυτά δεν αρκούν. Στα κρα­τη­τή­ρια δεν επαρκεί ο χώρος. Έχει γίνει μια μεγάλη πρόοδος αλλά όμως δεν υπάρχει χώρος για να μιλήσει ο δικη­γό­ρος με τον πελάτη του! Δεν νοείται δικη­γό­ρος να μιλάει πίσω από σίδερα χωρίς να βλέπει τον πελάτη του. Κι επι­τέ­λους, κάποτε να ιδρυθεί Δικα­στική Αστυ­νο­μία, η οποία θα εδρεύει στα δικα­στή­ρια και θα χει­ρί­ζε­ται τους κατη­γο­ρού­με­νους και τους κρα­τού­με­νους στα δικα­στή­ρια. Αυτό δεν είναι δουλειά της αστυ­νο­μίας.

• Ν’ αλλά­ξουμε θέμα. Κύριε Δημη­τριάδη, χει­ρι­στή­κατε υπο­θέ­σεις όπως αυτή της Ελ. Τοπα­λούδη. Δεν θα ήθελα να μιλή­σουμε γι αυτήν συγκε­κρι­μένα, αλλά για την νέα μορφή εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας που σοκάρει την Ρόδο και μάλιστα σε νεαρά άτομα.

Οι εποχές αλλά­ζουν. Οι γενιές είναι δια­φο­ρε­τι­κές, οι νοο­τρο­πίες και οι τάσεις των νέων αλλά­ζουν. Η σημε­ρινή νεολαία δεν είναι η ίδια μ’ εκείνη του 1970, του 1980, π.χ. Αλλά­ζουν τα ενδια­φέ­ρο­ντά τους, ασχο­λού­νται πάρα πολλές ώρες με τους υπο­λο­γι­στές, απο­μο­νώ­νο­νται ή κατα­φεύ­γουν σε άλλες δρα­στη­ριό­τη­τες. Είναι και θέμα κοι­νω­νικό. Οι τάσεις, οι νοο­τρο­πίες αλλά­ζουν ενώ οι ανα­στο­λές του παρελ­θό­ντος, κάμ­πτο­νται συνεχώς. Είτε στο σεξουα­λικό επίπεδο, είτε σε έκνομες δρα­στη­ριό­τη­τες βλέ­πουμε ότι υπάρχει μια άλλη τάση. Κάποτε, η Ρόδος είχε ταλαι­πω­ρη­θεί από άλλου είδους παρα­βα­τι­κό­τη­τες όπως οι συμπε­ρι­φο­ρές των του­ρι­στών στο Φαλη­ράκι. Βιασμοί, επι­θέ­σεις, ξυλο­δαρ­μοί, κλοπές, προ­σβολή δημο­σίας αιδούς… Τότε υπήρχε αυτή η τάση. Τώρα έρχο­νται κάποιες άλλες τάσεις. Η Ρόδος είναι ένα πολύ-κοσμικό νησί που φιλο­ξε­νεί δια­φό­ρων ειδών πολίτες. Επι­πλέον, δεν υπάρχει η πρέ­πουσα αστυ­νό­μευση, ξεπερ­νώ­νται οι παλαιές αξίες και έχουν αλλάξει οι συμπε­ρι­φο­ρές. Όλα αυτά δημιουρ­γούν ένα κράμα από συνα­να­στρο­φές που οδηγούν σε νέα είδη εγκλη­μα­τι­κό­τη­τας. Επίσης, κατα­γρά­φε­ται έξαρση στα ναρ­κω­τικά και μάλιστα στα νέου είδους ναρ­κω­τικά. Στο παρελ­θόν υπήρχε η ακα­τέρ­γα­στη κάνναβη, σήμερα είναι σε έξαρση η κοκαΐνη, η ηρωΐνη και τα χημικά φάρμακα. Όλα αυτά επη­ρε­ά­ζουν τους νέους οι οποίοι ακο­λου­θούν τις τάσεις.

•Για να κλεί­σουμε, θα ήθελα το σχόλιό σας για τον νέο δήμαρχο. Είναι γνωστή η σχέση σας με τον κ. Αντώνη Καμπου­ράκη.

Ο κ. Καμπου­ρά­κης (δεδο­μέ­νου ότι τυγ­χά­νει κου­μπά­ρος μου και φίλος) έχει μια άλλη άποψη αντι­με­τώ­πι­σης των ζητη­μά­των του νησιού. Είναι ένας επι­τυ­χη­μέ­νος επι­χει­ρη­μα­τίας, ξενο­δό­χος, είχε πάντοτε όραμα για την Ρόδο που θα πρέπει να έχει, αφενός την πρέ­πουσα προβολή ως του­ρι­στι­κός προ­ο­ρι­σμός και αφε­τέ­ρου, να γίνουν οι υπο­δο­μές προ­κει­μέ­νου να ανα­βαθ­μι­στεί η αξία της. Βλέ­πουμε και ζούμε την κρίση στην αγορά που στε­νά­ζει. Η εκλογή του κ. Καμπου­ράκη στην δημαρ­χία, πιστεύω ότι θα είναι μια θετική εξέλιξη για την Ρόδο και ήδη έχει ξεκι­νή­σει με εντελώς δια­φο­ρε­τικό σκε­πτικό. Θέλει να ανε­βά­σει τον πήχη, να φτάσει την Ρόδο ψηλά. Και οι Ροδίτες γι αυτό τον ψήφισαν. Θέλουν να αλλάξει όψη η Ρόδος. Βλέ­πουμε ότι η καθη­με­ρι­νό­τητα έχει φτάσει στο απρο­χώ­ρητο, υπάρχει αναρχία, αύξηση τρο­χαίων και έλλειψη παι­δείας. Είναι καιρός να αλλά­ξουν όλα. Και είμαι σίγου­ρος πως θα τα κατα­φέ­ρει.