«Μαχαίρι» και στα επιδόματα ατόμων με σοβαρή αναπηρία!

«Θαύ­μα­τα» κάνει η επι­τρο­πή του Κέ­ντρου Πι­στο­ποί­η­σης Ανα­πη­ρί­ας (ΚΕΠΑ) του ΙΚΑ ΕΤΑΜ και στη Ρόδο, αφού κα­τόρ­θω­σε σε μια πε­ρί­στα­ση να «για­τρέ­ψει» γυ­ναί­κα με βαριά τε­τρα­πλη­γία και σκλή­ρυν­ση κατά πλά­κας, που βε­βαιω­νό­ταν στα τε­λευ­ταία 13 έτη με 89% ανα­πη­ρία και σε μια δεύ­τε­ρη, γυ­ναί­κα με ανί­α­τη ασθέ­νεια (μια από της 26 σ’ όλη τη χώρα), που βε­βαιω­νό­ταν με ανα­πη­ρία 67%!

Eπι­δό­μα­τα, συ­ντά­ξεις και πα­ρο­χές κό­βο­νται, όπως φαί­νε­ται, «μα­χαί­ρι» από τις επι­τρο­πές, που υπερ­βάλ­λουν εαυ­τόν, ορι­σμέ­νες φορές γε­λοιο­ποιώ­ντας την ίδια την ια­τρι­κή επι­στή­μη, προ­κει­μέ­νου να πιά­σουν τον στόχο του ΟΟΣΑ, που προ­βλέ­πει ότι οι ανα­πη­ρι­κές συ­ντά­ξεις πρέ­πει να πέ­σουν στο 5% των συ­νο­λι­κών συ­ντά­ξε­ων και ταυ­τό­χρο­να για να μειώ­σουν τα κόστη του ΙΚΑ στην εποχή του μνη­μο­νί­ου!

Πίσω από τους στό­χους και τις κα­τευ­θύν­σεις της κυ­βέρ­νη­σης, του ΟΟΣΑ, της ΕΕ για τα άτομα με ανα­πη­ρία, για τα επι­δό­μα­τα και τις συ­ντά­ξεις ανα­πη­ρί­ας, κρύ­βο­νται με­γά­λες αν­θρώ­πι­νες τρα­γω­δί­ες.

Η κα­τά­στα­ση στη Ρόδο δεν απέ­χει από αυτό, που βιώ­νουν άτομα με ανα­πη­ρία στην υπό­λοι­πη Ελ­λά­δα.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές είναι οι δύο πε­ρι­πτώ­σεις που ανα­φέ­ρα­με.

Στην πρώτη, γυ­ναί­κα από χωριό της δυ­τι­κής πλευ­ράς του νη­σιού, μη­τέ­ρα ενός παι­διού, βρί­σκε­ται σε αδυ­να­μία να συ­ντη­ρή­σει τον εαυτό της, την τε­λευ­ταία 15ετία. Τα τε­λευ­ταία 13 έτη έχει δια­γνω­στεί με σκλή­ρυν­ση κατά πλά­κας και πά­σχει από βαριά τε­τρα­πλη­γία.

Από την τε­λευ­ταία όμως εξέ­τα­σή της, ενώ­πιον της επι­τρο­πής του ΚΕΠΑ η γυ­ναί­κα, πα­ρό­τι η κα­τά­στα­σή της δεν δεί­χνει ση­μά­δια βελ­τί­ω­σης, δια­πί­στω­σε ότι η ανα­πη­ρία της μειώ­θη­κε σε 67%.

Τι ση­μαί­νει όμως αυτό πρα­κτι­κά: Ότι δεν θα λαμ­βά­νει το επί­δο­μα των 400 ευρώ το δί­μη­νο, που συ­ντη­ρού­σε ορι­σμέ­νες ανά­γκες της, ότι χάνει φο­ρο­λο­γι­κές απαλ­λα­γές των ΑΜΕΑ και ταυ­τό­χρο­να πα­ρο­χές σε εκ­πτώ­σεις σε τη­λέ­φω­να κλπ.

Η δεύ­τε­ρη πε­ρί­πτω­ση που πε­ρι­ήλ­θε σε γνώση της «δη­μο­κρα­τι­κής», είναι εξί­σου εξω­φρε­νι­κή.

Μη­τέ­ρα δύο παι­διών, που τα τε­λευ­ταία 20 έτη πε­ρί­που πά­σχει από ανί­α­τη ασθέ­νεια, και που μπο­ρεί με ένα απλό κρυο­λό­γη­μα να την οδη­γή­σει στο θά­να­το, δια­πί­στω­σε ότι το πο­σο­στό ανα­πη­ρί­ας της από 67% που ήταν και της δι­καιο­λο­γού­σε τη χο­ρή­γη­ση ει­δι­κού φαρ­μά­κου αξίας από το δη­μό­σιο, μειώ­θη­κε στο 50%.

Η επι­τρο­πή του ΚΕΠΑ μπό­ρε­σε και «γιά­τρε­ψε» και τη συ­γκε­κρι­μέ­νη ασθε­νή!

Η Κοινή Ποι­κί­λη Ανο­σο­α­νε­πάρ­κεια (ΚΠΑΑ-CVID) είναι μια δια­τα­ρα­χή που χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από χα­μη­λά επί­πε­δα ανο­σο­σφαι­ρι­νών (αντι­σω­μά­των) στον ορό του αί­μα­τος και αυ­ξη­μέ­νη ευαι­σθη­σία σε λοι­μώ­ξεις.

Τα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά, που πα­ρου­σιά­ζουν οι πε­ρισ­σό­τε­ροι ασθε­νείς με CVID, είναι επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες ωτί­τι­δες και πα­ραρ­ρι­νο­κολ­πί­τι­δες, λοι­μώ­ξεις των βρόγ­χων και των πνευ­μό­νων. Όταν οι λοι­μώ­ξεις των πνευ­μό­νων γί­νο­νται σο­βα­ρές και επα­να­λαμ­βα­νό­με­νες, μπο­ρεί να προ­κλη­θεί μό­νι­μη βλάβη στο βρογ­χι­κό δέν­δρο και να ανα­πτυ­χθεί μια χρό­νια βλάβη των βρόγ­χων (ανα­πνευ­στι­κών οδών) που οδη­γεί στη διά­τα­ση και φλεγ­μο­νή τους.

Οι μι­κρο­ορ­γα­νι­σμοί, που κατά κα­νό­να εντο­πί­ζο­νται στις λοι­μώ­ξεις αυτές, είναι βα­κτή­ρια ευ­ρέ­ως δια­δε­δο­μέ­να στον πλη­θυ­σμό, τα οποία συχνά προ­κα­λούν πνευ­μο­νία.

Ασθε­νείς μπο­ρεί επί­σης να εμ­φα­νί­ζουν διο­γκω­μέ­νους λεμ­φα­δέ­νες στο λαιμό, στον θώ­ρα­κα ή στην κοι­λια­κή χώρα.

Αν και οι πά­σχο­ντες έχουν μειω­μέ­νες αντι­σω­μα­τι­κές απα­ντή­σεις και χα­μη­λές τιμές ανο­σο­σφαι­ρί­νων στο αίμα τους, με­ρι­κά από τα αντι­σώ­μα­τα που πα­ρά­γει ο ορ­γα­νι­σμός τους συχνά επι­τί­θε­νται στους ίδιους τους ιστούς (αυ­το­α­ντι­σώ­μα­τα). Αυτά τα αυ­το­α­ντι­σώ­μα­τα μπο­ρεί να επι­τε­θούν και να κα­τα­στρέ­ψουν κύτ­τα­ρα του αί­μα­τος.

Οι ασθε­νείς αυτοί, 26 σ’ όλη τη χώρα, λαμ­βά­νουν κάθε μήνα ανο­σο­σφαι­ρί­νη. Οι ανο­σο­σφαι­ρί­νες ή αντι­σώ­μα­τα είναι γλυ­κο­πρω­τε­ΐ­νες που εμ­φα­νί­ζουν εξει­δί­κευ­ση στη σύν­δε­ση με συ­γκε­κρι­μέ­να αντι­γό­να ή το­ξί­νες ει­σβο­λέ­ων. Με τη σύν­δε­ση αυτή το ανο­σο­ποι­η­τι­κό σύ­στη­μα επι­διώ­κει την εξου­δε­τέ­ρω­ση της δρά­σης των ανε­πι­θύ­μη­των το­ξι­νών.

Ση­μειώ­νε­ται ότι στην πρώτη πε­ρί­πτω­ση ο σύ­ζυ­γος της ασθε­νούς προ­σέ­φυ­γε ενώ­πιον της δευ­τε­ρο­βάθ­μιας επι­τρο­πής, που απέρ­ρι­ψε όμως την προ­σφυ­γή του, ενώ για τη δεύ­τε­ρη ακόμη δεν έχει υπο­βλη­θεί προ­σφυ­γή.

Οπως έχει κα­ταγ­γεί­λει επα­νει­λημ­μέ­να η Συ­ντο­νι­στι­κή Επι­τρο­πή Αγώνα Ανα­πή­ρων (ΣΕΑΑΝ), από το 14%, που ήταν οι ανα­πη­ρι­κές συ­ντά­ξεις επί του συ­νό­λου των συ­ντά­ξε­ων πριν με­ρι­κά χρό­νια, σή­με­ρα μειώ­θη­καν πε­ρί­που στο 8% και, με βάση τις κα­τευ­θύν­σεις της έκ­θε­σης του ΟΟΣΑ, το πο­σο­στό αυτό θα πρέ­πει να φτά­σει το 5%.

Ανά­λο­γο είναι το «σφα­γείο» και στα επι­δό­μα­τα ανα­πη­ρί­ας, όπου η κα­τεύ­θυν­ση είναι οι πε­ρί­που 160.000 ση­με­ρι­νοί δι­καιού­χοι, να γί­νουν 100.000.

Το «μα­χαί­ρι» θα πέσει αλύ­πη­τα και στο ύψος των επι­δο­μά­των, προει­δο­ποιεί η ΣΕΑΑΝ, αφού αυτά θα ανέρ­χο­νται σε ποσά που δε θα ξε­περ­νούν τα 150 – 200 ευρώ το μήνα -με ελά­χι­στες εξαι­ρέ­σεις-, κα­τα­δι­κά­ζο­ντας τους ανα­πή­ρους και τις οι­κο­γέ­νειές τους στην από­λυ­τη εξα­θλί­ω­ση.

Σύμ­φω­να με την απο­γρα­φή των δι­καιού­χων ανα­πη­ρι­κών επι­δο­μά­των -που υπο­τί­θε­ται ότι ως στόχο είχε, να απο­δώ­σει δι­καιο­σύ­νη στους …πραγ­μα­τι­κά ανά­πη­ρους- το 2012, οι δι­καιού­χοι ανέρ­χο­νταν σε 210.000. Το 2013 ανα­κοί­νω­σαν 181.000 δι­καιού­χους. Σύμ­φω­να με τα τε­λευ­ταία στοι­χεία του υπουρ­γεί­ου Ερ­γα­σί­ας (πλη­ρο­φο­ρια­κό σύ­στη­μα «ΗΛΙΟΣ»), αυτοί που λαμ­βά­νουν κά­ποιο προ­νοια­κό επί­δο­μα είναι 160.000.

Την ίδια στιγ­μή, με βάση τα στοι­χεία των επι­στη­μο­νι­κών εται­ρειών στη χώρα, οι βαριά ανά­πη­ροι ανέρ­χο­νται σε 500.000 και το 10% του πλη­θυ­σμού έχει κά­ποια ανα­πη­ρία ή χρό­νια πά­θη­ση. Δη­λα­δή, ούτε 2 στους 5 βαριά ανά­πη­ρους και χρό­νια πά­σχο­ντες δεν παίρ­νουν προ­νοια­κό επί­δο­μα.

Επο­μέ­νως, οι πε­ρι­κο­πές είναι προ­α­πο­φα­σι­σμέ­νες. Τα Κέ­ντρα Πι­στο­ποί­η­σης Ανα­πη­ρί­ας (ΚΕΠΑ) είναι ακρι­βώς αυτά τα σύγ­χρο­να «σφα­γεία» των ανα­πη­ρι­κών συ­ντά­ξε­ων, επι­δο­μά­των, φαρ­μά­κων και θε­ρα­πειών, μέσω της δυ­σμε­νούς αλ­λα­γής και εκτί­μη­σης του βαθ­μού ανα­πη­ρί­ας, που ση­μαί­νει «Καιά­δα» για τους ανα­πή­ρους.

Ανά­λο­γα με το πο­σο­στό -με κα­τώ­τα­το όριο το 67%- δι­καιού­νται ια­τρο­φαρ­μα­κευ­τι­κή κά­λυ­ψη, επί­δο­μα, ανα­πη­ρι­κή σύ­ντα­ξη, άλλες πα­ρο­χές, όπως φο­ρο­α­παλ­λα­γές, ελα­φρύν­σεις για την κα­τοι­κία τους, για αυ­το­κί­νη­το κλπ.

Στό­χος αυτής της «σφα­γής» δεν είναι άλλος από τη μεί­ω­ση του «κό­στους» για υγεία, πε­ρί­θαλ­ψη, πρό­νοια. Το κρά­τος απαλ­λάσ­σε­ται όλο και πε­ρισ­σό­τε­ρο από την ευ­θύ­νη και τη χρη­μα­το­δό­τη­ση των υπη­ρε­σιών Υγεί­ας – Πρό­νοιας, των κοι­νω­νι­κών πα­ρο­χών και φυ­σι­κά η επί­θε­ση στα άτομα με ανα­πη­ρία εντάσ­σε­ται και στη συ­νο­λι­κή επί­θε­ση κατά της Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης.

Οπως έχει επι­ση­μά­νει και ο Συ­νή­γο­ρος του Πο­λί­τη, οι γνω­μα­τεύ­σεις ανα­πη­ρί­ας και οι απο­φά­σεις των Υγειο­νο­μι­κών Επι­τρο­πών δεν είναι επαρ­κώς αι­τιο­λο­γη­μέ­νες βάσει ια­τρι­κών στοι­χεί­ων, με εκα­το­ντά­δες κα­ταγ­γε­λί­ες εξε­τα­ζό­με­νων. Ακόμη, πως υπάρ­χουν τρα­γι­κές απο­κλί­σεις των πο­σο­στών ανα­πη­ρί­ας ανά­με­σα στις γνω­μα­τεύ­σεις των προη­γού­με­νων Υγειο­νο­μι­κών Επι­τρο­πών Νο­μαρ­χιών, Ασφα­λι­στι­κών Τα­μεί­ων κλπ. στις γνω­μα­τεύ­σε­ων Ανα­πη­ρί­ας των ΚΕΠΑ.