Πολιτική Δειλία ή ο Φόβος της Ενοχής;

Στο φύλλο της εφη­με­ρί­δας «η δημο­κρα­τική της Ρόδου» της 3ης Ιουνίου 2015 και με τίτλο «Σε εξέλιξη προ­κα­ταρ­κτική έρευνα για την μη υδρο­δό­τηση επεν­δύτη» υπάρχει ρεπορ­τάζ της εφη­με­ρί­δας που αφορά την επέν­δυση μας KAMINARI Eco Park. Μέσα από τα στοι­χεία του φαί­νε­ται πως «το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑ Ρόδου αρνεί­ται την κατα­σκευή δικτύου ύδρευ­σης στην περιοχή Ρόπες της Μαλώνας, επειδή κατά την άποψη του η εν λόγω περιοχή, “δεν τελεί υπό ανά­πτυξη”. Αν το μονα­δικό σημείο που η Μαλώνα εφά­πτε­ται στην εθνική οδό Ρόδου – Λίνδου είναι περιοχή ανά­πτυ­ξης ή όχι, ας τους το πουν οι τοπικές αρχές του χωριού μου. Κάποιοι, όπως εν προ­κει­μένω το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο της ΔΕΥΑΡ, είναι εκείνοι που την έχουν εγκλω­βί­σει στη μιζέρια και την υπα­νά­πτυξη όλα αυτά τα χρόνια.

Δεν θέλω να ασχο­ληθώ άλλο για να βρω απα­ντή­σεις και να κατα­νο­ήσω γιατί για πέντε ολό­κληρα χρόνια μας κρατούν σε αναμονή για την υδρο­δό­τηση. Ίσως οφεί­λουν να το εξη­γή­σουν οι δήμαρ­χοι κύριοι Παπου­ράς, Κου­σουρ­νάς και Χατζη­διά­κος. Και το οφεί­λουν, όχι μόνο στο πολίτη και την τοπική κοι­νω­νία, αλλά και σε αυτούς που θα μπο­ρού­σαν να έβρι­σκαν δουλειά και εισό­δημα μέσα από την επέν­δυση μας. Όπως επίσης θα προ­σπε­ράσω και το θράσος των διοι­κού­ντων την ΔΕΥΑΡ που απο­λο­γού­με­νοι στην Εισαγ­γε­λία ισχυ­ρί­ζο­νται πως απαι­τού­νται 47.295,21!!! ευρώ για να μας συν­δέ­σουν με το υδρα­γω­γείο που βρί­σκε­ται σε από­σταση μόλις 400 μέτρων! Λες και πρό­κει­ται να κατα­σκευά­σουν τον αγωγό South Stream για να μας υδρο­δο­τή­σουν! Προ­φα­νώς, ακόμα και σήμερα , έτσι συνε­χί­ζει να αντιδρά το σύστημα της (αυτο)διοί­κη­σης, το οποίο από ότι φαί­νε­ται εξα­κο­λου­θεί εν πολλοίς να είναι φτιαγ­μένο από τα ίδια σκάρτα συστα­τικά που δημιούρ­γη­σαν το πρό­βλημα στη χώρα. Και επι­διώ­κει να τιμωρεί με όποιο τρόπο μπορεί, αυτούς που δεν το δοξά­ζουν. Αδια­φο­ρώ­ντας αν βυθίζει την τοπική κοι­νω­νία σε ακόμα πιο βαθειά αδιέ­ξοδα.

Όμως στέλλω την επι­στολή μου αυτή γιατί θέλω να σχο­λιάσω την τελευ­ταία παρά­γραφο του δημο­σιεύ­μα­τος. Και κυρίως το σημείο που ανα­φέ­ρε­ται στη μηνυ­τή­ρια αναφορά μου προς τους Εισαγ­γε­λείς Αρείου Πάγου και Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου. Το δημο­σί­ευμα ανα­φέ­ρει ότι οι υπεύ­θυ­νοι της ΔΕΥΑΡ ζητούν από την Εισαγ­γε­λέα Ρόδου κα. Κυριακή Κλιάμπα να θέσει την αναφορά μου στο αρχείο(! ) ισχυ­ρι­ζό­με­νοι ότι: «Στην κρι­νό­μενη περί­πτωση, όπως προ­κύ­πτει από το σύνολο της δικο­γρα­φίας και των δια­βι­βα­στι­κών εγγρά­φων αυτής, ουδέ­ποτε ο μηνυτής κατέ­θεσε το σχετικό παρά­βολο υπέρ του Δημό­σιου, ποσού…. 100 ευρώ»!!!

Εκεί κατα­ντή­σαμε ή μάλλον αυτή είναι η κατά­ντια μερικών τοπικών αρχό­ντων μας, που ανα­λαμ­βά­νουν θέσεις διοι­κη­τι­κής ευθύνης. Όταν έρχεται η ώρα της κρίσης τους, να προ­σπα­θούν να ταμπου­ρω­θούν πίσω από δικο­νο­μικά τερ­τί­πια, για να απο­φύ­γουν την διε­ρεύ­νηση από την Δικαιο­σύνη του σύν­νο­μου ή μη των πράξεων τους .

Πολι­τική ΔΕΙΛΙΑ ή ΦΟΒΟΣ, γιατί έχουν βρεγ­μένη τη φωλιά τους; Όμως όποιο από τα δυο και αν δεχθεί κανείς, αυτό που απο­δει­κνύ­ε­ται είναι πως μεταξύ αυτών που τοπικά μας κυβερ­νούν, είναι και κάποιοι που είναι πολύ κατώ­τε­ροι των περι­στά­σεων. Εμφανής η έλλειψη θάρρους να μπουν οι ενέρ­γειες τους στην κρίση της δικαιο­σύ­νης και να αντι­με­τω­πί­σουν την ετυ­μη­γο­ρία της, πλη­ρώ­νο­ντας το τίμημα των πράξεων τους, αν απο­δει­χτεί ότι ευθύ­νο­νται για παρα­λή­ψεις. Δημο­κρα­τι­κοί θεσμοί, όπως αυτός της τοπικής αυτο­διοί­κη­σης θα πρέπει πλέον να υπη­ρε­τού­νται από πολίτες που τους σέβο­νται και δεν τους ευτε­λί­ζουν ανα­ζη­τώ­ντας τρόπους για να κρυ­φτούν από τις ευθύνες τους ή κάνο­ντας την ανομία πολι­τικό ιδε­ο­λό­γημα. Ενάντια σε κάθε έννοια δικαίου μιας ευνο­μού­με­νης κοι­νω­νίας.

Αλίμονο. Αυτή την Ελλάδα, των δειλών και της ανομίας είναι που θέλουμε να σώσουμε φίλοι μου βου­λευ­τές του ΣΥΡΙΖΑ, Δημήτρη Γάκη, Νεκτά­ριε Σαντο­ρι­νιέ και Ηλία Καμα­τερέ; Αυτή είναι η Ελλάδα της ελπίδας, της προ­κο­πής, της προ­ο­πτι­κής και της βιώ­σι­μης οικο­νο­μίας στην οποία ανα­φέ­ρε­στε; Για αυτό το τόπο και τη χώρα είναι που εμείς κάνουμε τόσες θυσίες, ανα­λαμ­βά­νουμε ρίσκα κι ανα­ζη­τούμε λύσεις και ισορ­ρο­πίες για την επι­βί­ωση της;

Και για εσάς στην ΔΕΥΑΡ, έχω να σας πω το παρα­κάτω. Χαρα­κτή­ρισα ως “πολι­τική δειλία” και “ένδειξη φόβου” την προ­σπά­θεια σας να απο­φύ­γετε την κρίση της Δικαιο­σύ­νης ανα­ζη­τώ­ντας άλλοθι. Όμως επειδή ζητή­σατε από την κοι­νω­νία να σας εμπι­στευ­θεί και να σας εκλέξει ως μέλη της παρού­σας Δημο­τι­κής Αρχής προ­κει­μέ­νου να την υπη­ρε­τή­σετε, οφεί­λετε και να απο­δεί­ξετε πως οι ενέρ­γειες σας διέ­πο­νται από κανόνες ηθικής και νομι­μό­τη­τας. Δείτε λοιπόν κατά­ματα τις πραγ­μα­τι­κές σας ευθύνες και ζητή­σετε εσείς οι ίδιοι να εκδι­κα­στεί από την Δικαιο­σύνη αυτή η υπόθεση. Και να απο­δεί­ξετε αφενός πως οι ενέρ­γειες σας δεν χαρα­κτη­ρί­ζο­νται από εμπά­θεια και αφε­τέ­ρου ότι εμείς οι πολίτες δεν εμπι­στευ­τή­καμε τις τύχες του νησιού μας σε άτομα κατώ­τερα των περι­στά­σεων με ανα­σφα­λείς και εγω­κε­ντρι­κές συμπε­ρι­φο­ρές , που μόλις δουν τα δύσκολα κρύ­βο­νται πίσω από πολι­τι­κές πλάτες και παρα­θυ­ρά­κια των νόμων. Στην Ελλάδα του αύριο, δεν μπορεί να έχουν πλέον θέση πρα­κτι­κές που ενσαρ­κώ­νουν τις φοβίες και τις ψυχώ­σεις που διαχέει το καθε­στώς ανομίας.

Έτσι δεν μας είπατε πως πρέπει να αντιδρά ο κάθε συνει­δη­το­ποι­η­μέ­νος πολίτης σε μια οργα­νω­μένη κοι­νω­νία πολιτών που αναζητά διε­ξό­δους στα αδιέ­ξοδα της, κύριοι Βου­λευ­τές ή μήπως κάνω λάθος;

Δημή­τρης Κού­κου­λας

Για λογα­ρια­σμό της επέν­δυ­σης KAMINARI Eco Park.