Parole, parole, parole

Με­γά­λο… δρόμο, καθώς φαί­νε­ται, θα δια­βούν οι βου­λευ­τές της επαρ­χί­ας και μά­λι­στα χωρίς να βά­λουν το χέρι στην τσέπη, δε­δο­μέ­νου ότι εκτός από δω­ρε­άν αυ­το­κί­νη­τα, απο­λαμ­βά­νουν ένα ακόμη προ­νό­μιο, αυτό των πλη­ρω­μέ­νων διο­δί­ων. «Πού να ψά­χνεις τώρα για ψιλά», φαί­νε­ται πως σκέ­φτη­κε, όποιος το σκέ­φτη­κε και με μία από­φα­ση – πρό­κλη­ση, η Βουλή ενέ­κρι­νε την εκτα­μί­ευ­ση του ποσού των 36.000 ευρώ για την πλη­ρω­μή διο­δί­ων. Την ίδια στιγ­μή, άνερ­γοι και άπο­ροι οφεί­λουν να κα­τα­βάλ­λουν κα­νο­νι­κά το αντί­τι­μο των διο­δί­ων αν και… ελά­χι­στοι εξ αυτών δια­θέ­τουν την απαι­τού­με­νη για να φτά­σουν έως εκεί βεν­ζί­νη. Πως τα είχε πει ο πρω­θυ­πουρ­γός ;. « Αντέ­δρα­σαν ( για τα αυ­το­κί­νη­τα) να δί­νουν 300 και 400 ευρώ, όταν παίρ­νουν 6000 ευρω μισθό. Να μην γί­νου­με σαν τους άλ­λους. Δεν είναι λαϊ­κι­σμός, αλλά λε­πτο­μέ­ρειες, που θα κρί­νουν εάν εί­μα­στε ή δεν εί­μα­στε σαν τους άλ­λους. Το πόσο θα μεί­νου­με στην εξου­σία θα εξαρ­τη­θεί και από τις συ­μπε­ρι­φο­ρές μας στις θέ­σεις εξου­σί­ας ση­μεί­ω­σε. Ερ­χό­μα­στε να ανα­τρέ­ψου­με δομές και προ­νό­μια. Να προ­σέ­ξου­με μήπως ο κίν­δυ­νος του κυ­βερ­νη­τι­κού πλή­ξει και εμάς πρό­σθε­σε, επι­κα­λού­με­νος τη μαρ­ξι­στι­κή ρήση «τί­πο­τα το αν­θρώ­πι­νο δεν μου είναι ξένο». Κο­λο­κύ­θια, με το συ­μπά­θιο, ή αλ­λιώς Parole, parole, parole (λόγια, λόγια, λόγια ) που τρα­γου­δού­σε η με­γά­λη Δα­λι­δά… Υ.Γ. Λένε είναι από­φα­ση των προη­γού­με­νων. Ας το αλ­λά­ξουν, όπως προ­σπα­θούν να αλ­λά­ξουν και άλλα των προη­γου­μέ­νων.