Κλυδωνισμούς προκαλεί ο πόλεμος στην κρουαζιέρα – Τι γίνεται με την κίνηση

Υστε­ρα από μια πα­ρα­τε­τα­μέ­νη πε­ρί­ο­δο ανό­δου, που κο­ρυ­φώ­θη­κε με τις ιστο­ρι­κές επι­δό­σεις του προη­γού­με­νου έτους, η βιο­μη­χα­νία της κρουα­ζιέ­ρας στην Ελ­λά­δα εμ­φα­νί­ζε­ται να ει­σέρ­χε­ται σε φάση ανα­δί­πλω­σης, καθώς οι γε­ω­πο­λι­τι­κές ανα­τα­ρά­ξεις στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή του Περ­σι­κού Κόλ­που και της Μέσης Ανα­το­λής ανα­τρέ­πουν τους σχε­δια­σμούς των με­γά­λων ομί­λων, όπως βέ­βαια και τη ζή­τη­ση από δυ­νη­τι­κούς επι­βά­τες.

Στοι­χεία που πα­ρου­σί­α­σε η Διε­θνής Ενωση Εται­ρειών Κρουα­ζιέ­ρας (CLIA) απο­κα­λύ­πτουν μια σαφή τάση υπο­χώ­ρη­σης για το 2026, ση­μα­το­δο­τώ­ντας το τέλος ενός ανο­δι­κού κύ­κλου που ξε­κί­νη­σε μετά την παν­δη­μία. Σύμ­φω­να με τις προ­βλέ­ψεις της CLIA, οι αφί­ξεις επι­βα­τών στα ελ­λη­νι­κά λι­μά­νια φέτος ανα­μέ­νε­ται να διο­λι­σθή­σουν στα 7,6 εκατ., κα­τα­γρά­φο­ντας μια πτώση της τά­ξε­ως του 9,5% σε σύ­γκρι­ση με τα 8,4 εκατ. του 2025. Η ει­κό­να είναι ακόμα πιο αρ­νη­τι­κή για τον κλάδο στο σκέ­λος των προ­σεγ­γί­σε­ων πλοί­ων, όπου η κάμψη αγ­γί­ζει το 16,79%, με τις συ­νο­λι­κές αφί­ξεις πλοί­ων να πε­ριο­ρί­ζο­νται στις 5.100, από τις 6.129 που κα­τέ­γρα­ψε η Ενωση Λι­μέ­νων Ελ­λά­δος (ΕΛΙΜΕ) κατά την πε­ρυ­σι­νή χρο­νιά.

Η με­τα­βο­λή αυτή δεν απο­τε­λεί μια τυ­χαία δια­κύ­μαν­ση της αγο­ράς, αλλά, όπως επι­ση­μαί­νουν οι ανα­λυ­τές, αντα­να­κλά την άμεση επί­δρα­ση της κρί­σης στον Περ­σι­κό Κόλπο, η οποία έχει κα­τα­στή­σει την Ανα­το­λι­κή Με­σό­γειο μια «ευαί­σθη­τη» ζώνη για τα δρο­μο­λό­για των πλοί­ων.

Η κρίση έχει επί­σης εγκλω­βί­σει στον Περ­σι­κό Κόλπο του­λά­χι­στον έξι πλοία που ανα­με­νό­ταν  αυτές τις μέρες να βρί­σκο­νται στα ελ­λη­νι­κά νερά και έχει οδη­γή­σει εται­ρεί­ες-κο­λοσ­σούς, όπως η MSC Cruises, να ακυ­ρώ­σουν ολό­κλη­ρα προ­γράμ­μα­τα. Η σαφώς μι­κρό­τε­ρη αλλά με ση­μα­ντι­κή πα­ρου­σία στις ελ­λη­νι­κές θά­λασ­σες Celestyal ανα­γκά­στη­κε να ανα­στεί­λει προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νες ανα­χω­ρή­σεις για τον Απρί­λιο του 2026, καθώς η αβε­βαιό­τη­τα στη Μέση Ανα­το­λή κα­θι­στά απα­γο­ρευ­τι­κό τον προ­γραμ­μα­τι­σμό μα­κρο­πρό­θε­σμων δρο­μο­λο­γί­ων στην πε­ριο­χή.

Η γε­ω­πο­λι­τι­κή «ασφυ­ξία» ανα­γκά­ζει την κρουα­ζιέ­ρα να «ανα­κρού­σει πρύ­μναν», με τις εται­ρεί­ες να προ­τι­μούν ασφα­λέ­στε­ρα κα­τα­φύ­για στη Δυ­τι­κή Με­σό­γειο ή στη Βό­ρεια Ευ­ρώ­πη, πε­ριο­ρί­ζο­ντας ένα ση­μα­ντι­κό με­ρί­διο της κί­νη­σης που είχε εξα­σφα­λί­σει τα προη­γού­με­να έτη η Ελ­λά­δα.

Επι­πλέ­ον, το λει­τουρ­γι­κό κό­στος της κρουα­ζιέ­ρας έχει αυ­ξη­θεί ση­μα­ντι­κά από την εκτό­ξευ­ση των τιμών των ναυ­τι­λια­κών καυ­σί­μων, από πε­ρί­που 550 ευρώ ο με­τρι­κός τόνος στα τέλη του 2025, πάνω από τα 1.400 ευρώ σή­με­ρα, αύ­ξη­ση της τά­ξε­ως του 150%. Σε συν­δυα­σμό με το κό­στος των δι­καιω­μά­των εκ­πο­μπής διο­ξει­δί­ου του άν­θρα­κα, δια­βρώ­νει ση­μα­ντι­κά τα πε­ρι­θώ­ρια κερ­δο­φο­ρί­ας και είναι πι­θα­νό να επη­ρε­ά­σει τη συ­χνό­τη­τα των δρο­μο­λο­γί­ων.

Εν τω με­τα­ξύ, κύ­κλοι των εται­ρειών κρουα­ζιέ­ρας προ­σθέ­τουν στους λό­γους της κάμ­ψης και την πίεση που ισχυ­ρί­ζο­νται ότι δέ­χο­νται από την εφαρ­μο­γή νέων  κα­νο­νι­στι­κών πλαι­σί­ων που, σύμ­φω­να με στε­λέ­χη της ΕΛΙΜΕ, αλ­λά­ζουν τον χάρτη των προ­σεγ­γί­σε­ων. Η αυ­στη­ρή τή­ρη­ση του συ­στή­μα­τος κα­τα­νο­μής θέ­σε­ων ελ­λι­με­νι­σμού (Berth Allocation) με βάση το 100% της χω­ρη­τι­κό­τη­τας των πλοί­ων, σε συν­δυα­σμό με το νέο τέλος κρουα­ζιέ­ρας που ανα­κοί­νω­σε η ελ­λη­νι­κή κυ­βέρ­νη­ση για τους δη­μο­φι­λείς προ­ο­ρι­σμούς της Σα­ντο­ρί­νης και της Μυ­κό­νου, λει­τουρ­γεί ως πρό­σθε­τος ανα­σταλ­τι­κός πα­ρά­γο­ντας.

Η επι­βο­λή του τέ­λους των 20 ευρώ ανά επι­βά­τη κατά την υψηλή πε­ρί­ο­δο έχει ήδη προ­κα­λέ­σει αντι­δρά­σεις, με την CLIA να προει­δο­ποιεί ότι τέ­τοιου εί­δους επι­βα­ρύν­σεις μπο­ρεί να στρέ­ψουν τις εται­ρεί­ες σε εναλ­λα­κτι­κά λι­μά­νια της Αδρια­τι­κής ή της Ιτα­λί­ας. Παρ’ όλα αυτά, τα στοι­χεία της ΕΛΙΜΕ δεί­χνουν ότι η κό­πω­ση δεν είναι ορι­ζό­ντια, καθώς λι­μά­νια όπως της Κέρ­κυ­ρας δια­τη­ρούν μια δυ­να­μι­κή, λει­τουρ­γώ­ντας ως εναλ­λα­κτι­κοί πόλοι έλξης μα­κριά από τη γε­ω­πο­λι­τι­κή έντα­ση και τον κο­ρε­σμό των Κυ­κλά­δων. Η τρέ­χου­σα συ­γκυ­ρία ανα­δει­κνύ­ει ωστό­σο και πόσο ευά­λω­τη είναι η κρουα­ζιέ­ρα στις διε­θνείς κρί­σεις, με το 2026 να εξε­λίσ­σε­ται σε χρο­νιά «διόρ­θω­σης» μετά το ράλι της προη­γού­με­νης πε­ντα­ε­τί­ας. Στον αντί­πο­δα, η διόρ­θω­ση αυτή μπο­ρεί να βελ­τιώ­σει τις ροές των επι­σκε­πτών στους κου­ρα­σμέ­νους ελ­λη­νι­κούς προ­ο­ρι­σμούς που τα τε­λευ­ταία χρό­νια έχουν επι­βα­ρυν­θεί δυ­σα­νά­λο­γα από τους ημε­ρή­σιους αυ­τούς επι­σκέ­πτες σε σχέση με το οι­κο­νο­μι­κό όφε­λος για τα νησιά.

Σε κάθε πε­ρί­πτω­ση, οι εκτι­μή­σεις των ει­δι­κών συ­γκλί­νουν στο ότι η κρουα­ζιέ­ρα βρί­σκε­ται σε κα­τά­στα­ση ανα­μο­νής, με τους πλοιο­κτή­τες και τους πρά­κτο­ρες να πα­ρα­κο­λου­θούν στενά τις εξε­λί­ξεις στα μέ­τω­πα των συ­γκρού­σε­ων, ελ­πί­ζο­ντας ότι η υπο­χώ­ρη­ση των με­γε­θών θα είναι πα­ρο­δι­κή και δεν θα εξε­λι­χθεί σε μια μό­νι­μη δο­μι­κή κρίση για τον κλάδο.

Πηγή: moneyreview.gr