Σε κατάργηση ο νόμος περί καταχραστών του Δημοσίου

Εντο­νο προ­βλη­μα­τι­σμό έχει προ­κα­λέ­σει στις δι­κα­στι­κές αρχές, μια διά­τα­ξη που έχει πε­ρι­λη­φθεί σε προ­σχέ­διο του νέου Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα, με την οποία κα­ταρ­γεί­ται ο νόμος που προ­βλέ­πει αυ­στη­ρό­τα­τες ποι­νές για τους κα­τα­χρα­στές του δη­μο­σί­ου χρή­μα­τος.

Η διά­τα­ξη για την κα­τάρ­γη­σή του -πρό­κει­ται για τον πα­σί­γνω­στο νόμο, λόγω των σκαν­δά­λων στη δια­χεί­ρι­ση του δη­μο­σί­ου χρή­μα­τος, 1608 του 1950- έχει πε­ρι­λη­φθεί στο «τέλος» του νέου Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα, στις λε­γό­με­νες «με­τα­βα­τι­κές δια­τά­ξεις». Με­τα­ξύ πολ­λών άλλων ποι­νι­κών νόμων, που για διά­φο­ρους λό­γους κα­ταρ­γού­νται ως ανα­χρο­νι­στι­κοί, πε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και η διά­τα­ξη για την κα­τάρ­γη­ση του νόμου για τους κα­τα­χρα­στές του Δη­μο­σί­ου, δίχως, ωστό­σο να προ­βλέ­πε­ται οτι­δή­πο­τε, που να πε­ριο­ρί­ζει τις συ­νέ­πειες της κα­τάρ­γη­σής του για τις υπο­θέ­σεις που βρί­σκο­νται σε «ανοι­κτή έρευ­να» στη Δι­καιο­σύ­νη.

Πρό­κει­ται για το άρθρο 324 του νέου Ποι­νι­κού Κώ­δι­κα, του οποί­ου η επε­ξερ­γα­σία έχει ολο­κλη­ρω­θεί από την αρ­μό­δια νο­μο­πα­ρα­σκευα­στι­κή επι­τρο­πή του υπουρ­γεί­ου Δι­καιο­σύ­νης, όπου επί λέξει ανα­φέ­ρει στην πα­ρά­γρα­φο 5: «Κα­ταρ­γεί­ται ο νόμος 1608 του 1950 “περί αυ­ξή­σε­ως των ποι­νών των προ­βλε­πο­μέ­νων για τους κα­τα­χρα­στάς του Δη­μο­σί­ου”». Η κα­τάρ­γη­ση του νόμου περί κα­τα­χρα­στών, όπως το­νί­ζουν αρ­μό­διες δι­κα­στι­κές πηγές, θα έχει κα­τα­λυ­τι­κές συ­νέ­πειες στις υπο­θέ­σεις αυτές, επι­φέ­ρο­ντας, ου­σια­στι­κά, πλήρη ατι­μω­ρη­σία στους εμπλε­κό­με­νους. Δε­κά­δες υπο­θέ­σεις οι­κο­νο­μι­κών σκαν­δά­λων και κρα­τι­κής δια­φθο­ράς, που βρί­σκο­νται σε εξέ­λι­ξη, είτε στα ει­σαγ­γε­λι­κά είτε στα ανα­κρι­τι­κά γρα­φεία, όπως εξη­γού­σαν στην «Κ» έγκρι­τοι νο­μι­κοί, θα τε­θούν στο αρ­χείο και οι εμπλε­κό­με­νοι σε δια­σπά­θι­ση δη­μο­σί­ου χρή­μα­τος εκα­τομ­μυ­ρί­ων θα βρε­θούν στο απυ­ρό­βλη­το.

Οι συ­νέ­πειες της κα­τάρ­γη­σης του νόμου περί κα­τα­χρα­στών σε μια χρο­νι­κή συ­γκυ­ρία όπου η δι­καιο­σύ­νη κα­τα­βάλ­λει τε­ρά­στιες προ­σπά­θειες από­δο­σης ευ­θυ­νών σε κρα­τι­κούς αξιω­μα­τού­χους εμπλε­κό­με­νους σε κρα­τι­κή δια­φθο­ρά, ανα­μέ­νο­νται τόσο κα­τα­λυ­τι­κές, ακόμα κι αν η εν λόγω ρύθ­μι­ση ισχύ­σει για μία έστω ημέρα! Ο νόμος περί κα­τα­χρα­στών του Δη­μο­σί­ου, που προ­βλέ­πει ποι­νές ισο­βί­ων για όσους έχουν εμπλα­κεί σε δια­σπά­θι­ση δη­μο­σί­ου χρή­μα­τος πάνω από 150.000 ευρώ, έχει ως συ­νέ­πεια οι σχε­τι­κές υπο­θέ­σεις να πα­ρα­γρά­φο­νται μετά 20 χρό­νια, αυ­ξά­νο­ντας τον χρο­νι­κό ορί­ζο­ντα για από­δο­ση ευ­θυ­νών και δί­δο­ντας την ευ­και­ρία στις δι­κα­στι­κές αρχές να απο­κα­λύ­ψουν, έστω και χρό­νια μετά, τις υπό­γειες δια­δρο­μές με τις μίζες και τις άλλες πα­ρά­νο­μες δρα­στη­ριό­τη­τες.

Η υπό­θε­ση Τσο­χα­τζό­που­λου που έφθα­σε στο εδώ­λιο και τον οδή­γη­σε σε κα­τα­δί­κη με πο­λυ­ε­τή κά­θειρ­ξη, αλλά και δε­κά­δες υπο­θέ­σεις κρα­τι­κών συμ­βά­σε­ων και εξο­πλι­στι­κών προ­γραμ­μά­των, που βρί­σκο­νται σε εξέ­λι­ξη, δεν θα μπο­ρού­σαν να ερευ­νη­θούν, αν δεν ίσχυε ο νόμος περί κα­τα­χρα­στών. Θα είχαν πα­ρα­γρα­φεί και δεν θα μπο­ρού­σε η Δι­καιο­σύ­νη να τις διε­ρευ­νή­σει. Και τούτο, διότι όπως τό­νι­ζαν στην «Κ» δι­κα­στι­κές πηγές, όλες αυτές οι υπο­θέ­σεις ανά­γο­νται σε προ­γε­νέ­στε­ρα χρό­νια, πολ­λές στις αρχές τις δε­κα­ε­τί­ας του 2000 και νω­ρί­τε­ρα. Με την κα­τάρ­γη­ση του νόμου περί κα­τα­χρα­στών, δή­λω­ναν οι ίδιες πηγές, η πα­ρα­γρα­φή των υπο­θέ­σε­ων αυτών είναι δε­δο­μέ­νη, καθώς η κα­τάρ­γη­ση του νόμου περί κα­τα­χρα­στών συ­ντο­μεύ­ει τον χρόνο της πα­ρα­γρα­φής των εγκλη­μά­των δια­φθο­ράς από τα 20 στα 15 χρό­νια. Και επι­πλέ­ον κα­ταρ­γεί­ται η ποινή των ισο­βί­ων για τους κρα­τι­κούς ή κυ­βερ­νη­τι­κούς αξιω­μα­τού­χους με τα «βρώ­μι­κα χέρια».

Εκ­πρό­σω­ποι των δι­κα­στι­κών και ει­σαγ­γε­λι­κών λει­τουρ­γών σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες, ανα­μέ­νε­ται να αντι­δρά­σουν στην προ­ώ­θη­ση του εν λόγω νο­μο­θε­τή­μα­τος και στο πλαί­σιο της δη­μό­σιας δια­βού­λευ­σής του για τον νέο Ποι­νι­κό Κώ­δι­κα πρό­κει­ται να εκ­φρά­σουν τις από­ψεις τους. Πα­ράλ­λη­λα, τόσο ο Εθνι­κός Συ­ντο­νι­στής κατά της Δια­φθο­ράς κ. Ιω. Τέ­ντες όσο και υψη­λό­βαθ­μοι ει­σαγ­γε­λι­κοί και δι­κα­στι­κοί λει­τουρ­γοί εκ­φρά­ζο­ντας τον έντο­νο προ­βλη­μα­τι­σμό τους για την προ­ω­θού­με­νη ρύθ­μι­ση, κρού­ουν ήδη τον κώ­δω­να επι­ση­μαί­νο­ντας και τις πο­λι­τι­κές επι­πτώ­σεις -πέραν από τις ποι­νι­κές- από εν­δε­χό­με­νη ψή­φι­σή της.

Η δω­ρο­δο­κία πα­ρα­μέ­νει κα­κούρ­γη­μα

«Την ώρα που η χώρα επι­χει­ρεί να πεί­σει διε­θνώς ότι κα­τα­βά­λει συ­ντο­νι­σμέ­νες προ­σπά­θειες πά­τα­ξης της δια­φθο­ράς, δεν μπο­ρεί να προ­ω­θεί μια ρύθ­μι­ση ου­σια­στι­κής απο­ποι­νι­κο­ποί­η­σης για τους εμπλε­κό­με­νους σε οι­κο­νο­μι­κά σκάν­δα­λα σε βάρος του Δη­μο­σί­ου». Τα πα­ρα­πά­νω ανέ­φε­ρε στην «Κ» αρ­μό­δια δι­κα­στι­κή πηγή, δί­νο­ντας κατ’ αυτόν τον τρόπο τον τόνο της ανη­συ­χί­ας που έχει προ­κα­λέ­σει η νέα ρύθ­μι­ση.

Στο με­τα­ξύ, μία διά­τα­ξη, που ου­σια­στι­κά κα­θι­στού­σε πλημ­μέ­λη­μα τη δω­ρο­δο­κία κρα­τι­κών υπαλ­λή­λων αν είχαν πάρει προ­μή­θεια κάτω από 150.000 (σ.σ.: για να προ­ω­θή­σουν κάτι νό­μι­μο και όχι πα­ρά­νο­μο), απο­φεύ­χθη­κε την τε­λευ­ταία στιγ­μή. Ηταν μια από τις πολ­λές δια­τά­ξεις που πο­λυ­συ­ζη­τη­μέ­νου πο­λυ­νο­μο­σχε­δί­ου που ψη­φί­στη­κε την πε­ρα­σμέ­νη Κυ­ρια­κή, στο οποίο πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και δια­τά­ξεις για την ενί­σχυ­ση του νο­μο­θε­τι­κού οπλο­στα­σί­ου για την πά­τα­ξη της δια­φθο­ράς. Επρό­κει­το για ρύθ­μι­ση που βελ­τιώ­θη­κε από το υπουρ­γείο Δι­καιο­σύ­νης με την προ­σθή­κη που έγινε στο αρ­χι­κό κεί­με­νο, με απο­τέ­λε­σμα η ψη­φι­σθεί­σα διά­τα­ξη να προ­βλέ­πει τε­λι­κά ότι η δω­ρο­δο­κία ανε­ξαρ­τή­τως ποσού προ­μή­θειας και «δώρων» είναι κα­κούρ­γη­μα. Αν η βελ­τί­ω­ση δεν γι­νό­ταν, δε­κά­δες που εγκα­λού­νται από τις δι­κα­στι­κές αρχές -κυ­ρί­ως πρώην στρα­τιω­τι­κοί- ότι πήραν μίζες για τα εξο­πλι­στι­κά ύψους π.χ. 100.000 ή 150.000 θα έμε­ναν ατι­μώ­ρη­τοι, καθώς η κα­τη­γο­ρία σε βάρος τους θα ήταν στο εξής πλημ­μέ­λη­μα και οι όποιες ευ­θύ­νες δεν θα μπο­ρού­σαν να τους απο­δο­θούν λόγω πα­ρα­γρα­φής.

Για το θέμα πα­ρε­νέ­βη ο υπουρ­γός Δι­καιο­σύ­νης, Χαρ. Αθα­να­σί­ου, ύστε­ρα από επι­ση­μάν­σεις δι­κα­στι­κών και ει­σαγ­γε­λέ­ων και «σώ­θη­κε» το κα­κούρ­γη­μα για τις μίζες ανε­ξαρ­τή­τως ποσού.

Πηγή Κα­θη­με­ρι­νή