Με αφορμή

Η δια­φω­νία με την πο­λι­τι­κή/κομ­μα­τι­κή το­πο­θέ­τη­ση ενός προ­σώ­που ή με τις θέ­σεις του επί δια­φό­ρων θε­μά­των δεν μπο­ρεί να απο­τε­λεί δι­καιο­λο­γία για σχό­λια σχε­τι­κά με την εμ­φά­νι­ση ή το φύλο ή τις ερω­τι­κές επι­λο­γές του. Κά­ποια στιγ­μή, πρέ­πει να γίνει κα­τα­νοη­τό, ότι η δια­φω­νία και η κρι­τι­κή δια­φέ­ρουν από το σε­ξι­σμό και την κα­φρί­λα. Αυτό με αφορ­μή τα χυ­δαία σχό­λια για την κυρία Πόπη Τσα­πα­νί­δου, η οποία ορί­στη­κε εκ­πρό­σω­πος του ΣΥ­ΡΙ­ΖΑ και πριν καν επί­ση­μα ανα­λά­βει την θέση της και ανοί­ξει το στόμα της. Όχι ότι δεν τα βλέ­που­με από δια­φό­ρους οπα­δούς ( και από στε­λέ­χη δυ­στυ­χώς)  όλων των απο­χρώ­σε­ων, για οποιον­δή­πο­τε έχει δια­φο­ρε­τι­κή άποψη από αυ­τούς.