Πάμε εναλλακτικά

Έφη Αχτσιό­γλου : Εναλ­λα­κτι­κό μο­ντέ­λο ανά­πτυ­ξης και ερ­γα­σί­ας η Κοι­νω­νι­κή και Αλ­λη­λέγ­γυα Οι­κο­νο­μία (Κ.ΑΛ.Ο.), θυ­μί­ζο­ντάς μας ένα νο­μο­σχέ­διο ψη­φι­σμέ­νο από τον Οκτώ­βριο του 2016. Αφού ξε­ζου­μί­σα­με τα πα­ρα­δο­σια­κά μο­ντέ­λα ανά­πτυ­ξης πιά­σα­με τώρα τα εναλ­λα­κτι­κά. Αδυ­να­τώ να αντι­λη­φθώ πως μπο­ρεί αυτό το μο­ντέ­λο για  «πα­ρα­γω­γι­κές δρα­στη­ριό­τη­τες που ανα­πτύσ­σο­νται με σε­βα­σμό στον άν­θρω­πο και το πε­ρι­βάλ­λον» σε μια χώρα που πρώτη η Πο­λι­τεία και έπει­τα η κοι­νω­νία δεν έχουν κουλ­τού­ρα σε­βα­σμού και στο πε­ρι­βάλ­λον. Αυτή δε η  πα­ρο­χή «κοι­νω­νι­κών υπη­ρε­σιών γε­νι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος» ή πα­ρο­χή υπη­ρε­σιών έντα­ξης ευά­λω­των ή ει­δι­κών ομά­δων τι ση­μαί­νει ακρι­βώς; Μήπως πως πε­τά­με το μπα­λά­κι σε  Κοι­νω­νι­κές Συ­νε­ται­ρι­στι­κές Επι­χει­ρή­σεις (Κοιν.Σ.Επ)  και Συ­νε­ται­ρι­σμούς Ερ­γα­ζο­μέ­νων που είναι οι φο­ρείς , οι οποί­οι θα προ­σφέ­ρουν κατά πως ανα­φέ­ρει το νο­μο­σχέ­διο και  «Κοι­νω­νι­κές υπη­ρε­σί­ες γε­νι­κού εν­δια­φέ­ρο­ντος» που προ­ά­γουν την ποιό­τη­τα ζωής και την κοι­νω­νι­κή προ­στα­σία και πε­ρι­λαμ­βά­νουν εν­δει­κτι­κά, την εκ­παί­δευ­ση, την υγεία, την κοι­νω­νι­κή στέ­γα­ση, την κοι­νω­νι­κή σί­τι­ση, την παι­δι­κή φρο­ντί­δα, τη μα­κρο­χρό­νια φρο­ντί­δα ηλι­κιω­μέ­νων, βρε­φών, παι­διών, ατό­μων με ανα­πη­ρία και ατό­μων με χρό­νιες πα­θή­σεις και τις υπη­ρε­σί­ες κοι­νω­νι­κής αρω­γής, χωρίς, ωστό­σο, να υπο­κα­θι­στούν τις γε­νι­κές υπο­χρε­ώ­σεις του κρά­τους στην άσκη­ση της κοι­νω­νι­κής πο­λι­τι­κής» ; Μα κα­θό­λου δεν πεί­θει κα­νέ­ναν πως δεν θα υπο­κα­τα­στή­σουν όλα αυτά το κρά­τος. Στην πράξη έχου­με δει με ση­μαία την κρίση και την αδυ­να­μία του κρά­τους αλλά κυ­ρί­ως «πα­τώ­ντας» στις ευαι­σθη­σί­ες των πο­λι­τών για τον συ­νάν­θρω­πο, μια χαρά να υπο­κα­θί­στα­ται.

Αμ το άλλο; Αυτό της «κοιω­νι­κής έντα­ξης» όπου κατά το νο­μο­σχέ­διο πάλι «Ως «κοι­νω­νι­κή έντα­ξη» ορί­ζε­ται η δια­δι­κα­σία εν­σω­μά­τω­σης στην κοι­νω­νι­κή και οι­κο­νο­μι­κή ζωή ατό­μων που ανή­κουν στις “ευά­λω­τες” και τις “ει­δι­κές” ομά­δες, κυ­ρί­ως μέσω της προ­ώ­θη­σής τους στη μι­σθω­τή ερ­γα­σία. Οπου ως «ευά­λω­τες» ορί­ζο­νται εκεί­νες οι κοι­νω­νι­κές ομά­δες, των οποί­ων η έντα­ξη στην οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή είναι δυ­σχε­ρής σε σχέση με τον υπό­λοι­πο πλη­θυ­σμό. Συ­γκε­κρι­μέ­να, πρό­κει­ται για: α) τα άτομα με ανα­πη­ρία οποιασ­δή­πο­τε μορ­φής (σω­μα­τι­κή, ψυ­χι­κή, νοη­τι­κή, αι­σθη­τη­ρια­κή) 4 β) τα άτομα με προ­βλή­μα­τα εξάρ­τη­σης από ου­σί­ες ή τα απε­ξαρ­τη­μέ­να άτομα γ) τους ορο­θε­τι­κούς/ές δ) τους ανή­λι­κους πα­ρα­βά­τες, τους φυ­λα­κι­σμέ­νους/ες και απο­φυ­λα­κι­σμέ­νους/ες Ως ει­δι­κές ομά­δες”, ορί­ζο­νται: α) τα θύ­μα­τα εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κής βίας και πα­ρά­νο­μης δια­κί­νη­σης και εμπο­ρί­ας αν­θρώ­πων β) οι άστε­γοι (και άπο­ροι) γ) οι οι­κο­νο­μι­κοί με­τα­νά­στες δ) οι πρό­σφυ­γες και οι αι­τού­ντες άσυλο ε) οι αρ­χη­γοί μο­νο­γο­νεϊ­κών οι­κο­γε­νειών στ) τα άτομα με πο­λι­τι­σμι­κές ιδιαι­τε­ρό­τη­τες ζ) οι μα­κρο­χρό­νια άνερ­γοι άνω των πε­νή­ντα ετών. Σο­βα­ρά τώρα θα ήθελα πάρα πολύ να εξει­δι­κευ­θεί (που δεν εξει­δι­κεύ­ε­ται) πως ακρι­βώς θα γίνει αυτή η εν­σω­μά­τω­ση, η έντα­ξη αυτών των ομά­δων στην κοι­νω­νι­κή, οι­κο­νο­μι­κή και μι­σθω­τή ζωή  μέσα από το­πι­κές Κοιν.Σ.Επ,  σε μια κοι­νω­νία, που  όλες αυτές οι ομά­δες, απο­τε­λούν τα­μπού και κρυμ­μέ­νες κάτω από το χαλί. Υ.Γ. Μεί­νε­τε ήσυ­χοι Μετά από όλα αυτά, έρ­χε­ται το εν λόγω νο­μο­σχέ­διο να κάνει πράξη και τον «εναλ­λα­κτι­κό του­ρι­σμό». Ναι, συ­μπε­ρι­λαμ­βά­νε­ται και αυτός στο νομο(σχέ­διο) επί χάρ­του. Και βέ­βαια να σας ξα­να­θυ­μί­σω ότι είναι νόμος του κρά­τους από τον Οκτώ­βριο του 2016… Οποιος έχει δει κάτι από όλα αυτά που πε­ρι­γρά­φο­νται -τα ομο­λο­γου­μέ­νως θε­τι­κά και άρι­στα, να έχουν έστω και στο ελά­χι­στο εφαρ­μο­σθεί στην πράξη να μας ει­δο­ποι­ή­σει να το κά­νου­με εί­δη­ση.