Συλληψη φυγόποινου

Το πρωί της Τε­τάρ­της συ­νε­λή­φθη στην Ια­λυ­σό από αστυ­νο­μι­κούς του οι­κεί­ου αστυ­νο­μι­κού τμή­μα­τος ο 27χρο­νος Μ. Μ. Τ. του Σ.– Ρ., γιατί σε βάρος του εκ­κρε­μού­σε από­φα­ση του Μι­κτού Ορ­κω­τού Εφε­τεί­ου Δω­δε­κα­νή­σου, που εκ­δό­θη­κε τον Ιού­νιο του 2014, με την οποία κα­τα­δι­κά­στη­κε σε ποινή κά­θειρ­ξης 10 ετών και 10 μηνών, για από­πει­ρα αν­θρω­πο­κτο­νί­ας ανη­λί­κου και πα­ρά­βα­ση νο­μο­θε­σί­ας περί όπλων.

Η έφεση που είχε ασκή­σει για την ακύ­ρω­ση της πρω­τό­δι­κης κα­τα­δί­κης του είχε συ­γκε­κρι­μέ­να απορ­ρι­φθεί ως ανυ­πο­στή­ρι­χτη από το δευ­τε­ρο­βάθ­μιο λαϊκό δι­κα­στή­ριο.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος, έχει αφε­θεί ελεύ­θε­ρος υπό τον όρο της εμ­φά­νι­σής του μια φορά κάθε μήνα στο αστυ­νο­μι­κό τμήμα του τόπου κα­τοι­κί­ας του.

O κα­τη­γο­ρού­με­νος στις 12-02-2008 και περί ώρα 17:00 με­τέ­βη στο φρο­ντι­στή­ριο με την επω­νυ­μία «Aρι­στεί­ον», που βρί­σκε­ται στην Iαλυσό με σκοπό να συ­να­ντή­σει ανή­λι­κο (γεν. το έτος 1994) ο οποί­ος πα­ρα­κο­λου­θού­σε μα­θή­μα­τα.

Ο κα­τη­γο­ρού­με­νος και το θύμα γνω­ρί­ζο­νταν από το πα­ρελ­θόν και είχαν δια­φο­ρές ήδη από διε­τί­ας, και το από­γευ­μα της ιδίας ημέ­ρας, περί ώρα 15:00, και ενώ ο κα­τη­γο­ρού­με­νος βρι­σκό­ταν στην αυλή του σπι­τιού του, στην Iαλυσό, και κα­θά­ρι­ζε τα δί­χτυα του, πέ­ρα­σε από εκεί ο εξά­δελ­φος του θύ­μα­τος, ο οποί­ος είχε φρα­στι­κό επει­σό­διο μαζί του.

Μόλις τε­λεί­ω­σε την ερ­γα­σία του ο κα­τη­γο­ρού­με­νος με­τέ­βη με το μη­χα­νά­κι του στο κέ­ντρο της Iαλυ­σού με σκοπό να τους βρει για να τους ζη­τή­σει το λόγο. Συ­νά­ντη­σε το θύμα έξω από το φρο­ντι­στή­ριο και ξαφ­νι­κά του επε­τέ­θη με μα­χαί­ρι μή­κους λάμας οκτώ εκα­το­στών, το οποίο έφερε μαζί του, χτυ­πώ­ντας τον μ’ αυτό στο πίσω μέρος του λαι­μού, με απο­τέ­λε­σμα να τον τραυ­μα­τί­σει.

Το θύμα υπέ­στη θλα­στι­κό τραύ­μα οπι­σθο­ω­τιαί­ας χώρας αρι­στε­ρά και τραύ­μα μή­κους 1,5 εκα­το­στού από το μα­χαί­ρι, χωρίς ρήξη με­γά­λου αγ­γεί­ου, και βά­θους κατ’ ελά­χι­στον 1,5 εκα­το­στού.

Κατά τη χρο­νι­κή αυτή στιγ­μή περ­νού­σε με το αυ­το­κί­νη­τό της από το ση­μείο της συ­μπλο­κής μάρ­τυ­ρας, η οποία άκου­σε τις φωνές του, ο οποί­ος μετά τον τραυ­μα­τι­σμό του έπεσε κάτω, και πλη­σί­α­σε για να δει τι συμ­βαί­νει.

Την ώρα εκεί­νη ο κα­τη­γο­ρού­με­νος τρά­πη­κε σε φυγή, η δε μάρ­τυ­ρας με­τέ­φε­ρε το θύμα στο Nοσο­κο­μείο της Pόδου, όπου έτυχε νο­ση­λεί­ας.

Προ­έ­κυ­ψε επι­πλέ­ον ότι ο κα­τη­γο­ρού­με­νος και στο πα­ρελ­θόν είχε επι­τε­θεί στο θύμα και μά­λι­στα τραυ­μα­τί­ζο­ντάς τον στο πρό­σω­πο με ένα κλει­δί ενώ απει­λού­σε διαρ­κώς τόσο τον ίδιο όσο και τον εξά­δελ­φό του ότι θα τους κάνει κακό.