Η όμορφη Μαρία πάλεψε παλικαρίσια αλλά δεν μπόρεσε να κρατηθεί στη ζωή – Πενθεί η Ρόδος

Η όμορ­φη Μαρία, δεν μένει πια εδώ. Εκλει­σε τα με­γά­λα μάτια της και πέ­τα­ξε για την γει­το­νιά των αγ­γέ­λων, αφού πά­λε­ψε πα­λι­κα­ρί­σια, βυ­θί­ζο­ντας στο πέν­θος όλη την κοι­νω­νία της Ρόδου, που την αγά­πη­σε και της συ­μπα­ρα­στά­θη­κε στον γεν­ναίο αγώνα που έδωσε για να πα­λέ­ψει τον καρ­κί­νο.

Η όμορ­φη Μαρία, όπως την γνώ­ρι­σε η κοι­νω­νία της Ρόδου, είχε μπει στις καρ­διές μας, όταν ο Σύλ­λο­γος Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Ρόδου, τον Οκτώ­βριο του 2017, διορ­γά­νω­σε εκ­δή­λω­ση για τη συ­γκέ­ντρω­ση χρη­μά­των, προ­κει­μέ­νου να υπο­βλη­θεί σε χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση.

Η Ρόδος στή­ρι­ξε με κάθε τρόπο την όμορ­φη Μαρία, και μέσα σε σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα, συ­γκε­ντρώ­θη­κε το απαι­τού­με­νο ποσό με τη συν­δρο­μή και του ιερέα των Απολ­λώ­νων πα­τέ­ρα Ηλία.

Η Ρόδος, με την προ­τρο­πή του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών Δωδ/σου, άνοι­ξε αμέ­σως την αγκα­λιά της. Ο ιδιο­κτή­της του κα­τα­στή­μα­τος “Πολ­λω­νιά­τισ­σα” κ. Τζού­λης Μα­χρα­μάς διέ­θε­σε αφι­λο­κερ­δώς το κα­τά­στη­μά του και το φα­γη­τό την ημέρα της εκ­δή­λω­σης. Το προ­σω­πι­κό που ερ­γά­στη­κε και η ορ­χή­στρα δεν πλη­ρώ­θη­καν, συμ­βάλ­λο­ντας έτσι στην προ­σπά­θεια για την συ­γκέ­ντρω­ση του ποσού, ενώ δε­κά­δες Ρο­δί­τες γέ­μι­σαν την αί­θου­σα, με­τα­τρέ­πο­ντας την εκ­δή­λω­ση σε μια με­γά­λη γιορ­τή ελ­πί­δας και αγά­πης. Την πα­ρά­στα­ση έκλε­ψαν στην εκ­δή­λω­ση οι μι­κροί εθε­λο­ντές του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών που έκα­ναν τα αδύ­να­τα δυ­να­τά για την συ­γκέ­ντρω­ση των χρη­μά­των.

Η Μαρία δια­γνώ­σθη­κε αρ­χι­κά με καρ­κί­νο των ωο­θη­κών, υπο­βλή­θη­κε σε χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση, ωστό­σο μέσα σε σύ­ντο­μο χρο­νι­κό διά­στη­μα υπο­τρο­πί­α­σε καθώς πα­ρου­σιά­στη­κε με­τά­στα­ση.

Με την επι­στρο­φή της από την Θεσ­σα­λο­νί­κη τον Οκτώ­βριο του 2017, όπου υπε­βλή­θη σε χει­ρουρ­γι­κή επέμ­βα­ση κυτ­τα­ρο­μεί­ω­σης Hipec, έδωσε με­γά­λο αγώνα, με την οι­κο­γέ­νειά της στο πλευ­ρό της.

Η Μαρία Παρ­δα­λού, άφησε πίσω της δύο παι­διά και τον σύ­ζυ­γό της, που στά­θη­κε βρά­χος δίπλα της, όλο αυτό το διά­στη­μα που η Μαρία πά­λευε με τον καρ­κί­νο.

Η απώ­λειά της, σκόρ­πι­σε θλίψη στην κοι­νω­νία της Ρόδου, που από τότε που έγινε γνω­στή πε­ρι­πέ­τειά της, την αγκά­λια­σε με αγάπη και η αγω­νία για την πο­ρεία της υγεί­ας της ήταν διά­χυ­τη.

Το τε­λευ­ταίο διά­στη­μα η όμορ­φη Μαρία, νο­ση­λευό­ταν στο Νο­σο­κο­μείο της Ρόδου, όπου και άφησε την τε­λευ­ταία της πνοή, πα­λεύ­ο­ντας μέχρι τέ­λους σαν “λιο­ντά­ρι”, όπως είπε η πρό­ε­δρος του Συλ­λό­γου Στή­ρι­ξης Καρ­κι­νο­πα­θών, κ. Μαρία Κρη­τι­κού, για να κρα­τη­θεί στη ζωή.