Οι Αγγλοι και το Καστελλόριζο – Του Μανώλη Κουτσούκου, δικηγόρου

Πριν λίγες ημέρες η γνωστή λαϊκή αγγλική Εφη­με­ρίδα «SUN» δημο­σί­ευσε άρθρο της δημο­σιο­γρά­φου CARA GODFREY με τον τίτλο «Το μικρο­σκο­πικό νησί στις ακτές της Τουρ­κίας που είναι στην πραγ­μα­τι­κό­τητα Ελλη­νικό – με χελώνες, φθηνές μπύρες και φωτεινά νερά».

Στο κατά «παραγ­γε­λίαν» και πρόδηλα προ­πα­γαν­δι­στικό αυτό άρθρο εμφα­νί­ζε­ται ως παρα­δο­ξό­τητα το ελλη­νικό νησί του Καστελ­λό­ρι­ζου (που από τον 11ο π.Χ. αιώνα εκα­τοι­κείτο από Μινω­ί­τες και όλες οι αρχαίες επι­γρα­φές είναι στην ελλη­νική γλώσσα) να ανήκει στην Ελλάδα χάρη στη Συνθήκη των Παρι­σίων του 1947 και ότι είναι αμφι­σβη­τού­με­νης ελλη­νι­κής κυριαρ­χίας διότι απέχει «ένα μίλι από τις ακτές της Τουρ­κίας και 100 μίλια από το πλη­σιέ­στερο ελλη­νικό νησί που είναι η Ρόδος». Το νησί ονο­μά­ζε­ται «MEIS» αλλά είναι γνωστό και ως Καστελ­λό­ριζο και ανήκει στην Ελλάδα παρά την εγγύ­τητά του με την τουρ­κική ενδο­χώρα!! Όπως είναι γνωστό οι Σελ­τζού­κοι Τούρκοι ξεκί­νη­σαν από τη Μογ­γο­λία και εμφα­νί­σθη­καν στην περιοχή της Μέσης Ανα­το­λής τον 11ο αιώνα μ.Χ.

Η παρα­πάνω Αγγλίδα δημο­σιο­γρά­φος είναι προ­φα­νές ότι αγνοεί (ή υπο­κρί­νε­ται ότι αγνοεί) την ιστορία και κυρίως την ανθελ­λη­νική «προϊ­στο­ρία» των προ­γό­νων της για τη στάση που τήρησαν πριν, κατά τη διάρ­κεια αλλά και μετά τη λήξη του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου απέ­να­ντι στην Ελλάδα και ειδι­κό­τερα στο ζήτημα της Δωδε­κα­νή­σου. Ειδικά για το Καστελ­λό­ριζο επι­βάλ­λε­ται να της υπεν­θυ­μί­σουμε ότι:

α) Η Τουρκία κατά τη διάρ­κεια του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου τήρησε τη στάση του «επι­τή­δειου ουδέ­τε­ρου» ελπί­ζο­ντας στην επι­κρά­τηση των Γερ­μα­νών για να λάβει από αυτούς ως δώρο τα νησιά μας και ότι στις 18/6/1941 ενώ η χώρα μας είχε κατα­λη­φθεί από τα γερ­μα­νικά στρα­τεύ­ματα ο υπουρ­γός εξω­τε­ρι­κών της Τουρ­κίας (Σουκρού Σαρά­τζο­γλου) και ο Γερ­μα­νός πρέσβης στην Τουρκία (Φραντς φον Πάπεν) υπέ­γρα­ψαν σύμφωνο φιλίας και μη επί­θε­σης. Μάλιστα επα­νει­λημ­μένα οι Άγγλοι κατά τη διάρ­κεια του Β’ Παγκο­σμίου Πολέμου προ­σπά­θη­σαν να πείσουν την Τουρκία να εισέλ­θει στον Πόλεμο στο πλευρό των συμ­μά­χων κατά της Γερ­μα­νίας με «αντάλ­λαγμα» να παρα­χω­ρη­θούν σ’ αυτήν τα Δωδε­κά­νησα!! Ευτυχώς που η Τουρκία αρνή­θηκε την πρόταση του Τσώρ­τσιλ γιατί σήμερα η κατά­σταση θα ήταν εντελώς δια­φο­ρε­τική.

β) Όταν το 1945 ο πόλεμος έγειρε υπέρ των συμ­μά­χων και ήταν πλέον θέμα χρόνου η άνευ όρων παρά­δοση και συν­θη­κο­λό­γηση της Ναζι­στι­κής Γερ­μα­νίας η Τουρκία κήρυξε εκ του ασφα­λούς τον πόλεμο κατά της Γερ­μα­νίας στις 25/2/1945 για να καθίσει στο τραπέζι των νικητών.

γ) Κατά τη διάρ­κεια των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων και εν όψει της υπο­γρα­φής της Συν­θή­κης Ειρήνης των Παρι­σίων (10/2/1947) οι Άγγλοι αρνή­θη­καν την ενσω­μά­τωση των Δωδε­κα­νή­σων στην Ελλάδα με τη σαθρή «νομική κατα­σκευή» ότι πριν την κήρυξη του πολέμου τα Δωδε­κά­νησα απο­τε­λού­σαν Ιταλικό έδαφος(!!) και χρειά­στηκε η παρέμ­βαση του Σοβιε­τι­κού Μολότωφ για να επι­στρέ­ψουν τα Δωδε­κά­νησα (και φυσικά το Καστελ­λό­ριζο) στην Ελλάδα.

δ) Το πρωινό της 13/9/1943 δηλαδή (10) ακριβώς ημέρες από τη συν­θη­κο­λό­γηση των Ιταλών (3/9/1943) με τους συμ­μά­χους το Καστελ­λό­ριζο απε­λευ­θε­ρώ­θηκε με τη συνερ­γα­σία του Ιερού Λόχου Άγγλων στρα­τιω­τών αλλά και στρα­τιω­τών της Βρε­τα­νι­κής Κοι­νο­πο­λι­τείας οι οποίοι αιχ­μα­λώ­τι­σαν τη γερ­μα­νική φρουρά και απε­λευ­θέ­ρω­σαν το νησί. Όμως λόγω της αιχ­μα­λω­σίας της γερ­μα­νι­κής φρουράς του νησιού ήταν βέβαιος και ανα­με­νό­με­νος ο βομ­βαρ­δι­σμός του Καστελ­λό­ρι­ζου από τους Γερ­μα­νούς. Εν όψει του βέβαιου αυτού βομ­βαρ­δι­σμού οι υπο­τι­θέ­με­νοι «ελευ­θε­ρω­τές» (Άγγλοι) με την πρόφαση να σώσουν τάχα τους κατοί­κους του Καστελ­λο­ρί­ζου τους ανα­κοί­νω­σαν ότι θα τους μετα­φέ­ρουν προ­σω­ρινά στις απέ­να­ντι τουρ­κι­κές ακτές, ενώ στην πραγ­μα­τι­κό­τητα τους μετέ­φε­ραν κάτω από άθλιες συν­θή­κες στο στρα­τό­πεδο ΝΟΥΖΕΪΡΑΤ στη Γάζα της Παλαι­στί­νης. Η μετα­φορά αυτή των κατοί­κων δεν έγινε με σκοπό να σωθούν ανθρώ­πι­νες ζωές, αλλά ήταν το πρώτο βήμα των Άγγλων για να εφαρ­μό­σουν το προ­γραμ­μα­τι­σμένο σχέδιο λεη­λα­σίας των αρχο­ντι­κών του νησιού από τους Άγγλους και τους στρα­τιώ­τες της Κοι­νο­πο­λι­τείας οι οποίοι αμέσως μετά τους γερ­μα­νι­κούς βομ­βαρ­δι­σμούς λεη­λά­τη­σαν τα άδεια σπίτια των ανθρώ­πων που μετέ­φε­ραν στην Παλαι­στίνη και για να «καλύ­ψουν» τα ίχνη του «πλιά­τσι­κου» πυρ­πό­λη­σαν το νησί κατη­γο­ρώ­ντας τους Γερ­μα­νούς ότι έριξαν τάχα εμπρη­στι­κές βόμβες για να κάψουν το νησί. Η επαί­σχυ­ντη «λεη­λα­σία» και κατα­στροφή του Καστελ­λο­ρί­ζου από τους προ­γό­νους της Αγγλί­δας δημο­σιο­γρά­φου σαν απο­τέ­λε­σμα είχε τη μετα­νά­στευση των κατοί­κων που έχασαν τα σπίτια τους από την πυρ­κα­γιά. Ο εμπρη­σμός και η λεη­λα­σία του 1943 από τους Άγγλους περι­γρά­φο­νται γλαφυρά και με κάθε λεπτο­μέ­ρεια στο υπ’αριθμ. (621) τεύχος (του μηνός Μαρτίου 2020 σελ. 24) του γνωστού ιστο­ρι­κού μηνιαίου περιο­δι­κού «ΙΣΤΟΡΙΑ ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΜΕΝΗ» του έγκυρου εκδο­τι­κού οίκου ΠΑΠΥΡΟΣ ΛΑΡΟΥΣ.

ε) Τον Απρίλιο του 1982 η Αγγλία συγκρού­στηκε με την Αργε­ντινή για τα νησιά Φώκλαντ τα οποία θεω­ρού­νται υπερ­πό­ντια βρε­τα­νικά εδάφη και τα οποία απέχουν από την Αγγλία (13.000) περίπου μίλια. Αν η από­σταση ενός νησιού από ηπει­ρω­τικό έδαφος απο­τε­λεί – σύμφωνα με την Αγγλίδα δημο­σιο­γράφο – το κρι­τή­ριο για να ανήκει το νησί αυτό σε κάποια κρατική επι­κρά­τεια τότε θα έπρεπε η τόσον «ευαί­σθητη» δημο­σιο­γρά­φος να ειση­γη­θεί στη Βρε­τα­νική Κυβέρ­νηση να απο­δώ­σει τα νησιά αυτά στην Αργε­ντινή μιας και το όνομά τους είναι MALVINAS και όχι ΦΩΚΛΑΝΤ!!

Συμπέ­ρα­σμα: Καλό θα είναι πριν οι ανι­στό­ρη­τοι και τηλε­κα­τευ­θυ­νό­με­νοι αυτοί δημο­σιο­γρα­φί­σκοι ασχο­λη­θούν με την κυριαρ­χία των νησιών μας να βου­τή­ξουν την πένα τους στο μελάνι της ιστο­ρίας για να μην γελοιο­ποιού­νται με τις ανοη­σίες που γράφουν.